Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.55.1
ततस्तानाकुलान् दृष्ट्वा विश्वामित्रास्त्रमोहितान्।
वसिष्ठश्चोदयामास कामधुक् सृज योगतः ॥ १.५५.१ ॥
Então, vendo-os atordoados e confundidos pelas armas de Viśvāmitra, Vasiṣṭha ordenou à vaca que realiza desejos que criasse, pelo seu poder iogue, (um exército).
1.55.2
तस्या हुंकारतो जाताः काम्बोजा रविसंनिभाः।
ऊधसश्चाथ सम्भूता बर्बराः शस्त्रपाणयः ॥ १.५५.२ ॥
De seu bramido nasceram os kāmbojas, semelhantes ao sol; e então de suas tetas surgiram os barbaras, com armas nas mãos.
1.55.3
योनिदेशाच्च यवनाः शकृद्देशाच्छकाः स्मृताः।
रोमकूपेषु म्लेच्छाश्च हारीताः सकिरातकाः ॥ १.५५.३ ॥
Da região de seu ventre nasceram os iavanas, e da região de seus excrementos surgiram os śakas; dos poros de seu pelo, os mlecchas, os hārītas e os kirātas.
1.55.4
तैस्तन्निषूदितं सर्वं विश्वामित्रस्य तत्क्षणात्।
सपदातिगजं साश्वं सरथं रघुनन्दन ॥ १.५५.४ ॥
Por eles, naquele mesmo instante, todo o exército de Viśvāmitra foi destruído — infantaria, elefantes, cavalos e carros. Ó alegria dos Raghus!
1.55.5
दृष्ट्वा निषूदितं सैन्यं वसिष्ठेन महात्मना।
विश्वामित्रसुतानां तु शतं नानाविधायुधम् ॥ १.५५.५ ॥
Vendo o exército destruído pelo magnânimo Vasiṣṭha, os cem filhos de Viśvāmitra, armados com armas de muitos tipos, (avançaram).
1.55.6
अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धं वसिष्ठं जपतां वरम्।
हुंकारेणैव तान् सर्वान् निर्ददाह महानृषिः ॥ १.५५.६ ॥
Muito irados, avançaram contra Vasiṣṭha, o melhor dos que recitam japa; mas o grande sábio os reduziu todos a cinzas com um único bramido.
1.55.7
ते साश्वरथपादाता वसिष्ठेन महात्मना।
भस्मीकृता मुहूर्तेन विश्वामित्रसुतास्तथा ॥ १.५५.७ ॥
Pelo magnânimo Vasiṣṭha, junto com cavalos, carros e infantaria, os filhos de Viśvāmitra também foram reduzidos a cinzas num instante.
1.55.8
दृष्ट्वा विनाशितान् सर्वान् बलं च सुमहायशाः।
सव्रीडं चिन्तयाविष्टो विश्वामित्रोऽभवत् तदा ॥ १.५५.८ ॥
Ao ver todos e o exército destruídos, o muito glorioso Viśvāmitra ficou então tomado de vergonha e de pensamento aflito.
1.55.9
समुद्र इव निर्वेगो भग्नद्रंष्ट्र इवोरगः।
उपरक्त इवादित्यः सद्यो निष्प्रभतां गतः ॥ १.५५.९ ॥
Como o oceano sem seu ímpeto, como uma serpente de presas quebradas, como o sol tomado pelo eclipse, ele logo perdeu o brilho.
1.55.10
हतपुत्रबलो दीनो लूनपक्ष इव द्विजः।
हतसर्वबलोत्साहो निर्वेदं समपद्यत ॥ १.५५.१० ॥
Com os filhos e a força destruídos, abatido como um pássaro de asas cortadas, perdidos todo o vigor e ânimo, caiu no desalento.
1.55.11
स पुत्रमेकं राज्याय पालयेति नियुज्य च।
पृथिवीं क्षत्रधर्मेण वनमेवाभ्यपद्यत ॥ १.५५.११ ॥
Tendo nomeado um só filho, dizendo: «Protege o reino», e confiado a ele a terra segundo o dever do guerreiro, retirou-se para a floresta.
1.55.12
स गत्वा हिमवत्पार्श्वे किंनरोरगसेवितम्।
महादेवप्रसादार्थं तपस्तेपे महातपाः ॥ १.५५.१२ ॥
Foi para a encosta do Himālaya, frequentada por kinnaras e serpentes, e ali o grande asceta praticou austeridades pela graça de Mahādeva.
1.55.13
केनचित् त्वथ कालेन देवेशो वृषभध्वजः।
दर्शयामास वरदो विश्वामित्रं महामुनिम् ॥ १.५५.१३ ॥
Passado algum tempo, o senhor dos deuses, de estandarte com touro, concedor de dádivas, apareceu ao grande sábio Viśvāmitra.
1.55.14
किमर्थं तप्यसे राजन् ब्रूहि यत् ते विवक्षितम्।
वरदोऽस्मि वरो यस्ते कांक्षितः सोऽभिधीयताम् ॥ १.५५.१४ ॥
Ó rei, com que propósito praticas a austeridade? Diz o que pretendes. Sou o concedor de dádivas; declara o dom que desejas.
1.55.15
एवमुक्तस्तु देवेन विश्वामित्रो महातपाः।
प्रणिपत्य महादेवं विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १.५५.१५ ॥
Assim interpelado pelo deus, o grande asceta Viśvāmitra prostrou-se diante de Mahādeva e disse estas palavras.
1.55.16
यदि तुष्टो महादेव धनुर्वेदो ममानघ।
सांगोपांगोपनिषदः सरहस्यः प्रदीयताम् ॥ १.५५.१६ ॥
Ó Mahādeva, se estás satisfeito, ó sem mácula, concede-me a ciência do arco com os seus membros, subsidiários, Upaniṣads e segredos.
1.55.17
यानि देवेषु चास्त्राणि दानवेषु महर्षिषु।
गन्धर्वयक्षरक्षःसु प्रतिभान्तु ममानघ ॥ १.५५.१७ ॥
Todas as armas que existem entre os deuses, os dānavas, os grandes sábios, os gandharvas, os yakṣas e os rākṣasas, que resplandeçam todas em mim, ó sem mácula.
1.55.18
तव प्रसादाद् भवतु देवदेव ममेप्सितम्।
एवमस्त्विति देवेशो वाक्यमुक्त्वा गतस्तदा ॥ १.५५.१८ ॥
Ó deus dos deuses, pela tua graça cumpra-se o meu desejo. Dizendo «Assim seja», o senhor dos deuses partiu então.
1.55.19
प्राप्य चास्त्राणि देवेशाद् विश्वामित्रो महाबलः।
दर्पेण महता युक्तो दर्पपूर्णोऽभवत् तदा ॥ १.५५.१९ ॥
Tendo obtido as armas do senhor dos deuses, o poderoso Viśvāmitra encheu-se então de grande orgulho e tornou-se cheio de arrogância.
1.55.20
विवर्धमानो वीर्येण समुद्र इव पर्वणि।
हतं मेने तदा राम वसिष्ठमृषिसत्तमम् ॥ १.५५.२० ॥
Crescendo em valor como o oceano na lua cheia, ele pensou então, ó Rāma, que Vasiṣṭha, o melhor dos sábios, havia sido morto.
1.55.21
ततो गत्वाऽऽश्रमपदं मुमोचास्त्राणि पार्थिवः।
यैस्तत् तपोवनं नाम निर्दग्धं चास्त्रतेजसा ॥ १.५५.२१ ॥
Então o rei foi ao eremitério e lançou as armas, pelo poder das quais aquela floresta chamada Tapovana foi totalmente queimada.
1.55.22
उदीर्यमाणमस्त्रं तद् विश्वामित्रस्य धीमतः।
दृष्ट्वा विप्रद्रुता भीता मुनयः शतशो दिशः ॥ १.५५.२२ ॥
Ao ver aquela arma sendo lançada pelo sábio Viśvāmitra, centenas de sábios assustados fugiram em todas as direções.
1.55.23
वसिष्ठस्य च ये शिष्या ये च वै मृगपक्षिणः।
विद्रवन्ति भयाद् भीता नानादिग्भ्यः सहस्रशः ॥ १.५५.२३ ॥
Os discípulos de Vasiṣṭha, e os cervos e as aves, assustados pelo medo, fugiram aos milhares em diversas direções.
1.55.24
वसिष्ठस्याश्रमपदं शून्यमासीन्महात्मनः।
मुहूर्तमिव निःशब्दमासीदीरिणसंनिभम् ॥ १.५५.२४ ॥
O eremitério do magnânimo Vasiṣṭha ficou vazio; por um momento foi silencioso, como um ermo estéril.
1.55.25
वदतो वै वसिष्ठस्य मा भैरिति मुहुर्मुहुः।
नाशयाम्यद्य गाधेयं नीहारमिव भास्करः ॥ १.५५.२५ ॥
Vasiṣṭha dizia repetidamente: "Não temais. Hoje destruirei o filho de Gādhi, como o sol destrói a névoa."
1.55.26
एवमुक्त्वा महातेजा वसिष्ठो जपतां वरः।
विश्वामित्रं तदा वाक्यं सरोषमिदमब्रवीत् ॥ १.५५.२६ ॥
Assim dito, Vasiṣṭha, de grande esplendor e o melhor dos que recitam mantras, disse então com ira estas palavras a Viśvāmitra.
1.55.27
आश्रमं चिरसंवृद्धं यद् विनाशितवानसि।
दुराचारो हि यन्मूढस्तस्मात् त्वं न भविष्यसि ॥ १.५५.२७ ॥
"Destruíste este eremitério, que há muito prosperava. Por tua conduta vil e tua insensatez, não permanecerás."
1.55.28
इत्युक्त्वा परमक्रुद्धो दण्डमुद्यम्य सत्वरः।
विधूम इव कालाग्निर्यमदण्डमिवापरम् ॥ १.५५.२८ ॥
Assim dito, Vasiṣṭha, muito irado, ergueu rapidamente o seu bastão. Era como o fogo do tempo sem fumaça, como outro bastão de Yama.