Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.58.1
ततस्त्रिशङ्कोर्वचनं श्रुत्वा क्रोधसमन्वितम्।
ऋषिपुत्रशतं राम राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.५८.१ ॥
Als sie Triśaṅkus zornerfüllte Worte hörten, o Rāma, sprachen die hundert Söhne der Weisen diese Worte zum König.
1.58.2
प्रत्याख्यातोऽसि दुर्मेधो गुरुणा सत्यवादिना।
तं कथं समतिक्रम्य शाखान्तरमुपेयिवान् ॥ १.५८.२ ॥
Du wurdest von deinem wahrhaftigen Lehrer zurückgewiesen, Tor. Wie bist du, ihn übergehend, zu einem anderen Zweig gegangen?
1.58.3
इक्ष्वाकूणां हि सर्वेषां पुरोधाः परमा गतिः।
न चातिक्रमितुं शक्यं वचनं सत्यवादिनः ॥ १.५८.३ ॥
Denn der Hauspriester ist die höchste Zuflucht aller Nachkommen Ikṣvākus, und das Wort des Wahrhaftigen kann nicht übertreten werden.
1.58.4
अशक्यमिति सोवाच वसिष्ठो भगवानृषिः।
तं वयं वै समाहर्तुं क्रतुं शक्ताः कथंचन ॥ १.५८.४ ॥
»Es ist unmöglich«, sprach der verehrte Weise Vasiṣṭha. Wir sind keineswegs in der Lage, jenes Opfer zustande zu bringen.
1.58.5
बालिशस्त्वं नरश्रेष्ठ गम्यतां स्वपुरं पुनः।
याजने भगवान् शक्तस्त्रैलोक्यस्यापि पार्थिव ॥ १.५८.५ ॥
Du bist töricht, bester der Menschen. Kehre in deine Stadt zurück. O König, der verehrte Vasiṣṭha vermag sogar für die drei Welten zu opfern.
1.58.6
अवमानं कथं कर्तुं तस्य शक्ष्यामहे वयम्।
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा क्रोधपर्याकुलाक्षरम् ॥ १.५८.६ ॥
»Wie könnten wir ihm Schmach antun?« Als er ihre Worte hörte, deren Silben vor Zorn bebten...
1.58.7
स राजा पुनरेवैतानिदं वचनमब्रवीत्।
प्रत्याख्यातो भगवता गुरुपुत्रैस्तथैव हि ॥ १.५८.७ ॥
Der König sprach erneut zu ihnen: "So wurde auch ich von den verehrten Söhnen des Lehrers abgewiesen."
1.58.8
अन्यां गतिं गमिष्यामि स्वस्ति वोऽस्तु तपोधनाः।
ऋषिपुत्रास्तु तच्छ्रुत्वा वाक्यं घोराभिसंहितम् ॥ १.५८.८ ॥
"Ich werde einen anderen Weg gehen; Heil euch, ihr Reichen an Askese." Doch die Söhne der Weisen, die diese Worte mit schrecklicher Absicht hörten —
1.58.9
शेपुः परमसंक्रुद्धाश्चण्डालत्वं गमिष्यसि।
इत्युक्त्वा ते महात्मानो विविशुः स्वं स्वमाश्रमम् ॥ १.५८.९ ॥
Hoch erzürnt verfluchten sie ihn: "Du wirst ein Unberührbarer werden!" Nachdem sie dies gesagt hatten, betraten jene hochherzigen Männer jeweils ihre eigene Einsiedelei.
1.58.10
अथ रात्र्यां व्यतीतायां राजा चण्डालतां गतः।
नीलवस्त्रधरो नीलः पुरुषो ध्वस्तमूर्धजः ॥ १.५८.१० ॥
Als dann die Nacht vergangen war, war der König zum Unberührbaren geworden: ein dunkler Mann in dunkelblauen Gewändern, mit zerzaustem Haar.
1.58.11
चित्यमाल्यांगरागश्च आयसाभरणोऽभवत्।
तं दृष्ट्वा मन्त्रिणः सर्वे त्यज्य चण्डालरूपिणम् ॥ १.५८.११ ॥
Mit einer Totengirlande und Aschenpaste am Körper und eisernem Schmuck wurde er so. Als sie diese unberührbare Gestalt sahen, verließen ihn alle Minister
1.58.12
प्राद्रवन् सहिता राम पौरा येऽस्यानुगामिनः।
एको हि राजा काकुत्स्थ जगाम परमात्मवान् ॥ १.५८.१२ ॥
O Rāma, die Stadtbewohner, die ihm gefolgt waren, flohen alle zusammen. O Nachkomme des Kakutstha, der König aber ging allein weiter, selbstbeherrscht und entschlossen.
1.58.13
दह्यमानो दिवारात्रं विश्वामित्रं तपोधनम्।
विश्वामित्रस्तु तं दृष्ट्वा राजानं विफलीकृतम् ॥ १.५८.१३ ॥
Viśvāmitra, dessen Reichtum die Askese ist, brennend Tag und Nacht; und Viśvāmitra, als er jenen König vereitelt sah.
1.58.14
चण्डालरूपिणं राम मुनिः कारुण्यमागतः।
कारुण्यात् स महातेजा वाक्यं परमधार्मिकः ॥ १.५८.१४ ॥
O Rāma, der Weise wurde mitfühlend gegenüber dem, der die Gestalt eines Caṇḍāla hatte; aus Mitgefühl sprach jener hochstrahlende, überaus rechtschaffene Weise diese Worte.
1.58.15
इदं जगाद भद्रं ते राजानं घोरदर्शनम्।
किमागमनकार्यं ते राजपुत्र महाबल ॥ १.५८.१५ ॥
Er sprach dies zu dem König von schrecklicher Gestalt: »Möge dir Glück beschieden sein. O Prinz, o Mächtiger, was ist der Zweck deines Kommens?«
1.58.16
अयोध्याधिपते वीर शापाच्चण्डालतां गतः।
अथ तद्वाक्यमाकर्ण्य राजा चण्डालतां गतः ॥ १.५८.१६ ॥
O Held, Herr von Ayodhyā, durch einen Fluch bist du in den Zustand eines Caṇḍāla gefallen. Da hörte der König, der in den Zustand eines Caṇḍāla gefallen war, diese Worte ...
1.58.17
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम्।
प्रत्याख्यातोऽस्मि गुरुणा गुरुपुत्रैस्तथैव च ॥ १.५८.१७ ॥
Der König, der die Worte kennt, sprach mit gefalteten Händen zum Kenner der Worte: »Ich bin von meinem Lehrer und ebenso von den Söhnen meines Lehrers verstoßen worden.«
1.58.18
अनवाप्यैव तं कामं मया प्राप्तो विपर्ययः।
सशरीरो दिवं यायामिति मे सौम्यदर्शन ॥ १.५८.१८ ॥
Ohne jenes Verlangen erfüllt zu haben, ist mir ein Umschwung widerfahren. O du mit sanftem Antlitz, mein Wunsch war, mit diesem Körper in den Himmel zu gehen.
1.58.19
मया चेष्टं क्रतुशतं तच्च नावाप्यते फलम्।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे न च वक्ष्ये कदाचन ॥ १.५८.१९ ॥
Ich habe hundert Opfer vollzogen, doch deren Frucht wurde nicht erlangt. Ich habe nie zuvor Unwahrheit gesprochen, und nie werde ich sie sprechen.
1.58.20
कृच्छ्रेष्वपि गतः सौम्य क्षत्रधर्मेण ते शपे।
यज्ञैर्बहुविधैरिष्टं प्रजा धर्मेण पालिताः ॥ १.५८.२० ॥
O Sanfter, ich bin in Mühsal geraten; ich schwöre dir bei der Pflicht des Kriegers. Ich habe Opfer vielerlei Art vollzogen und meine Untertanen gemäß dem Dharma beschützt.
1.58.21
गुरवश्च महात्मानः शीलवृत्तेन तोषिताः।
धर्मे प्रयतमानस्य यज्ञं चाहर्तुमिच्छतः ॥ १.५८.२१ ॥
Die Lehrer und die großen Seelen waren zufrieden mit meinem guten Charakter und Wandel, während ich im Dharma strebte und das Opfer vollenden wollte.
1.58.22
परितोषं न गच्छन्ति गुरवो मुनिपुंगव।
दैवमेव परं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम् ॥ १.५८.२२ ॥
O Bester der Weisen, die Lehrer finden keine Zufriedenheit. Ich halte das Schicksal allein für das Höchste; menschliche Anstrengung ist wahrlich vergeblich.
1.58.23
दैवेनाक्रम्यते सर्वं दैवं हि परमा गतिः।
तस्य मे परमार्तस्य प्रसादमभिकांक्षतः।
कर्तुमर्हसि भद्रं ते दैवोपहतकर्मणः ॥ १.५८.२३ ॥
Durch das Schicksal wird alles überwältigt; das Schicksal ist die höchste Zuflucht. Möge es dir gefallen, mir, dem tief Betrübten, der deine Gnade begehrt, dessen Taten vom Schicksal niedergeschlagen wurden, Gunst zu erweisen. Möge es dir wohlergehen.
1.58.24
नान्यां गतिं गमिष्यामि नान्यच्छरणमस्ति मे।
दैवं पुरुषकारेण निवर्तयितुमर्हसि ॥ १.५८.२४ ॥
Ich werde keinen anderen Weg gehen; ich habe keine andere Zuflucht. Du vermagst das Schicksal durch menschliche Anstrengung zurückzuwenden.