Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.60.1
तपोबलहतान् ज्ञात्वा वासिष्ठान् समहोदयान्।
ऋषिमध्ये महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.६०.१ ॥
Sabiendo que los hijos de Vasiṣṭha, de igual ascenso, habían sido abatidos por el poder de la austeridad, el de gran esplendor Viśvāmitra habló entre los sabios.
1.60.2
अयमिक्ष्वाकुदायादस्त्रिशङ्कुरिति विश्रुतः।
धर्मिष्ठश्च वदान्यश्च मां चैव शरणं गतः ॥ १.६०.२ ॥
Este hombre, heredero de la línea de Ikṣvāku, famoso como Triśaṅku, es el más justo y generoso, y ha venido a mí en busca de refugio.
1.60.3
स्वेनानेन शरीरेण देवलोकजिगीषया।
यथायं स्वशरीरेण देवलोकं गमिष्यति ॥ १.६०.३ ॥
Por el deseo de conquistar el mundo de los dioses, él irá al mundo de los dioses en este mismo cuerpo suyo.
1.60.4
तथा प्रवर्त्यतां यज्ञो भवद्भिश्च मया सह।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा सर्व एव महर्षयः ॥ १.६०.४ ॥
Por tanto, que el sacrificio sea llevado a cabo por vosotros y por mí juntos. Habiendo oído las palabras de Viśvāmitra, todos los grandes sabios—
1.60.5
ऊचुः समेताः सहसा धर्मज्ञा धर्मसंहितम्।
अयं कुशिकदायादो मुनिः परमकोपनः ॥ १.६०.५ ॥
Los sabios conocedores del dharma, reunidos, dijeron de repente palabras conformes al dharma: "Este sabio, heredero de Kuśika, es sumamente colérico."
1.60.6
यदाह वचनं सम्यगेतत् कार्यं न संशयः।
अग्निकल्पो हि भगवान् शापं दास्यति रोषतः ॥ १.६०.६ ॥
Lo que ha dicho es acertado; esto debe hacerse, no hay duda. Ese venerable es como el fuego; en su ira dará una maldición.
1.60.7
तस्मात् प्रवर्त्यतां यज्ञः सशरीरो यथा दिवि।
गच्छेदिक्ष्वाकुदायादो विश्वामित्रस्य तेजसा ॥ १.६०.७ ॥
Por tanto, que comience el sacrificio, para que el heredero de Ikṣvāku vaya al cielo con su cuerpo por el poder de Viśvāmitra.
1.60.8
ततः प्रवर्त्यतां यज्ञः सर्वे समधितिष्ठत।
एवमुक्त्वा महर्षयः संजह्रुस्ताः क्रियास्तदा ॥ १.६०.८ ॥
Entonces, diciendo «que comience el sacrificio», todos los grandes sabios ocuparon sus lugares, y en ese momento dejaron a un lado aquellos otros ritos.
1.60.9
याजकश्च महातेजा विश्वामित्रोऽभवत् क्रतौ।
ऋत्विजश्चानुपूर्व्येण मन्त्रवन्मन्त्रकोविदाः ॥ १.६०.९ ॥
El de gran esplendor Viśvāmitra se convirtió en el sacerdote oficiante del sacrificio, y los sacerdotes rituales, diestros en los mantras, procedieron en debido orden con los mantras.
1.60.10
चक्रुः सर्वाणि कर्माणि यथाकल्पं यथाविधि।
ततः कालेन महता विश्वामित्रो महातपाः ॥ १.६०.१० ॥
Realizaron todos los ritos según el procedimiento prescrito y conforme a la norma; luego, tras mucho tiempo, el gran asceta Viśvāmitra [procedió].
1.60.11
चकारावाहनं तत्र भागार्थं सर्वदेवताः।
नाभ्यागमंस्तदा तत्र भागार्थं सर्वदेवताः ॥ १.६०.११ ॥
Allí Viśvāmitra hizo la invocación de todos los dioses para recibir sus porciones de la ofrenda; pero entonces no acudieron allí todos los dioses a tomar sus porciones.
1.60.12
ततः कोपसमाविष्टो विश्वामित्रो महामुनिः।
स्रुवमुद्यम्य सक्रोधस्त्रिशङ्कुमिदमब्रवीत् ॥ १.६०.१२ ॥
Entonces el gran sabio Viśvāmitra, colmado de cólera, alzó la sruva y, airado, dijo estas palabras a Triśaṅku.
1.60.13
पश्य मे तपसो वीर्यं स्वार्जितस्य नरेश्वर।
एष त्वां स्वशरीरेण नयामि स्वर्गमोजसा ॥ १.६०.१३ ॥
Mira el poder de mi austeridad, ganado por mí mismo, oh señor de los hombres. Con mi propio poder te llevaré al cielo en tu mismo cuerpo.
1.60.14
दुष्प्रापं स्वशरीरेण स्वर्गं गच्छ नरेश्वर।
स्वार्जितं किंचिदप्यस्ति मया हि तपसः फलम् ॥ १.६०.१४ ॥
Alcanzar el cielo con el propio cuerpo es difícil, oh señor de los hombres; ve al cielo. Sin embargo, existe algún fruto de la austeridad que he ganado.
1.60.15
राजंस्त्वं तेजसा तस्य सशरीरो दिवं व्रज।
उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन् सशरीरो नरेश्वरः ॥ १.६०.१५ ॥
Oh rey, por su poder, ve al cielo en tu mismo cuerpo. Cuando aquel sabio hubo pronunciado estas palabras, el señor de los hombres, con su cuerpo,
1.60.16
दिवं जगाम काकुत्स्थ मुनीनां पश्यतां तदा।
स्वर्गलोकं गतं दृष्ट्वा त्रिशङ्कुं पाकशासनः ॥ १.६०.१६ ॥
Oh Kākutstha, él fue al cielo mientras los sabios miraban. Entonces Indra, al ver a Triśaṅku llegado al mundo celestial,
1.60.17
सह सर्वैः सुरगणैरिदं वचनमब्रवीत्।
त्रिशङ्को गच्छ भूयस्त्वं नासि स्वर्गकृतालयः ॥ १.६०.१७ ॥
Junto con todas las huestes de dioses, pronunció estas palabras: Triśaṅku, vuelve otra vez; tú no eres quien tiene su morada hecha en el cielo.
1.60.18
गुरुशापहतो मूढ पत भूमिमवाक्शिराः।
एवमुक्तो महेन्द्रेण त्रिशङ्कुरपतत् पुनः ॥ १.६०.१८ ॥
Herido por la maldición de tu maestro, oh necio, cae a la tierra con la cabeza hacia abajo. Así interpelado por el gran Indra, Triśaṅku volvió a caer.
1.60.19
विक्रोशमानस्त्राहीति विश्वामित्रं तपोधनम्।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य क्रोशमानस्य कौशिकः ॥ १.६०.१९ ॥
Gritando "¡Sálvame!", llamó a Viśvāmitra, cuya riqueza es la austeridad. Al oír aquellas palabras de quien clamaba, Kauśika (Viśvāmitra)…
1.60.20
रोषमाहारयत् तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्।
ऋषिमध्ये स तेजस्वी प्रजापतिरिवापरः ॥ १.६०.२० ॥
Concibiendo una ira intensa, dijo en medio de los sabios: "¡Detente, detente!" Aquel resplandeciente era como otro Prajāpati.
1.60.21
सृजन् दक्षिणमार्गस्थान् सप्तर्षीनपरान् पुनः।
नक्षत्रवंशमपरमसृजत् क्रोधमूर्च्छितः ॥ १.६०.२१ ॥
Dominado por la ira, creó otros siete sabios situados en el camino del sur, y de nuevo creó otro linaje de constelaciones.
1.60.22
दक्षिणां दिशमास्थाय ऋषिमध्ये महायशाः।
सृष्ट्वा नक्षत्रवंशं च क्रोधेन कलुषीकृतः ॥ १.६०.२२ ॥
Situado en la dirección sur, en medio de los sabios, aquel de gran fama creó el linaje de las constelaciones, enturbiado por la ira.
1.60.23
अन्यमिन्द्रं करिष्यामि लोको वा स्यादनिन्द्रकः।
दैवतान्यपि स क्रोधात् स्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ १.६०.२३ ॥
"¡Crearé otro Indra, o que el mundo quede sin Indra!" Y con ira comenzó a crear también a las deidades.
1.60.24
ततः परमसम्भ्रान्ताः सर्षिसङ्घाः सुरासुराः।
विश्वामित्रं महात्मानमूचुः सानुनयं वचः ॥ १.६०.२४ ॥
Entonces los dioses y demonios, muy alarmados, junto con las asambleas de sabios, dijeron estas palabras conciliadoras al magnánimo Viśvāmitra.
1.60.25
अयं राजा महाभाग गुरुशापपरिक्षतः।
सशरीरो दिवं यातुं नार्हत्येव तपोधन ॥ १.६०.२५ ॥
Oh, gran afortunado, este rey está afligido por la maldición de su maestro; oh tesoro de austeridad, no es en absoluto digno de ir al cielo con su cuerpo.
1.60.26
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा देवानां मुनिपुंगवः।
अब्रवीत् सुमहद् वाक्यं कौशिकः सर्वदेवताः ॥ १.६०.२६ ॥
Al oír aquellas palabras de los dioses, Kauśika, el mejor de los sabios, pronunció esta gran palabra a todos los dioses.
1.60.27
सशरीरस्य भद्रं वस्त्रिशङ्कोरस्य भूपतेः।
आरोहणं प्रतिज्ञातं नानृतं कर्तुमुत्सहे ॥ १.६०.२७ ॥
Que la fortuna acompañe a este rey Triśaṅku; he prometido su ascenso con su cuerpo, y no me atrevo a hacer falsa esa promesa.
1.60.28
स्वर्गोऽस्तु सशरीरस्य त्रिशङ्कोरस्य शाश्वतः।
नक्षत्राणि च सर्वाणि मामकानि ध्रुवाण्यथ ॥ १.६०.२८ ॥
Que el cielo sea eterno para este Triśaṅku en su cuerpo, y que todas mis estrellas permanezcan fijas.
1.60.29
यावल्लोका धरिष्यन्ति तिष्ठन्त्वेतानि सर्वशः।
यत् कृतानि सुराः सर्वे तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ १.६०.२९ ॥
Mientras duren los mundos, que todos ellos permanezcan; oh dioses, debéis aprobar todo lo que he creado.
1.60.30
एवमुक्ताः सुराः सर्वे प्रत्यूचुर्मुनिपुंगवम्।
एवं भवतु भद्रं ते तिष्ठन्त्वेतानि सर्वशः ॥ १.६०.३० ॥
Así interpelados, todos los dioses respondieron al mejor de los sabios: «Así sea, que la fortuna te acompañe; que todos estos permanezcan».
1.60.31
गगने तान्यनेकानि वैश्वानरपथाद् बहिः।
नक्षत्राणि मुनिश्रेष्ठ तेषु ज्योतिःषु जाज्वलन् ॥ १.६०.३१ ॥
Oh, el mejor de los sabios, en el cielo, fuera del camino de Vaiśvānara, muchas estrellas resplandecieron entre aquellas luces.
1.60.32
अवाक्शिरास्त्रिशङ्कुश्च तिष्ठत्वमरसंनिभः।
अनुयास्यन्ति चैतानि ज्योतींषि नृपसत्तमम् ॥ १.६०.३२ ॥
Que Triśaṅku, con la cabeza hacia abajo, permanezca como un dios; y estas luces seguirán al mejor de los reyes.
1.60.33
कृतार्थं कीर्तिमन्तं च स्वर्गलोकगतं यथा।
विश्वामित्रस्तु धर्मात्मा सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.६०.३३ ॥
Como quien ha cumplido su propósito, renombrado y ido al mundo celestial, el de alma justa Viśvāmitra fue alabado por todos los dioses.
1.60.34
ऋषिमध्ये महातेजा बाढमित्येव देवताः।
ततो देवा महात्मानो ऋषयश्च तपोधनाः।
जग्मुर्यथागतं सर्वे यज्ञस्यान्ते नरोत्तम ॥ १.६०.३४ ॥
Entre los sabios, los dioses de gran esplendor dijeron: «Así sea». Entonces los dioses de alma grande y los sabios ricos en austeridad, oh mejor de los hombres, se marcharon como habían venido, al término del sacrificio.