வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.60.1
तपोबलहतान् ज्ञात्वा वासिष्ठान् समहोदयान्।
ऋषिमध्ये महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.६०.१ ॥
தவவலிமையால் கொல்லப்பட்ட வசிட்டரின் புதல்வர்களை, சம வளர்ச்சி கொண்டவர்களாக அறிந்து, முனிவர்கள் நடுவில் பெரும் தேஜஸ் கொண்ட விசுவாமித்திரர் பேசினார்.
1.60.2
अयमिक्ष्वाकुदायादस्त्रिशङ्कुरिति विश्रुतः।
धर्मिष्ठश्च वदान्यश्च मां चैव शरणं गतः ॥ १.६०.२ ॥
இவர் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் வாரிசான திரிசங்கு என்று புகழ்பெற்றவர். இவர் தர்மிஷ்டரும் கொடையாளியும் ஆவார்; இவர் என்னையே அடைக்கலமாகக் கொண்டு வந்தார்.
1.60.3
स्वेनानेन शरीरेण देवलोकजिगीषया।
यथायं स्वशरीरेण देवलोकं गमिष्यति ॥ १.६०.३ ॥
தேவலோகத்தை வெல்ல விரும்பி, இந்த தன் உடலுடனேயே இவர் தேவலோகத்திற்குச் செல்வார்.
1.60.4
तथा प्रवर्त्यतां यज्ञो भवद्भिश्च मया सह।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा सर्व एव महर्षयः ॥ १.६०.४ ॥
ஆகவே நீங்களும் நானும் சேர்ந்து யாகத்தை நடத்துவோம். விசுவாமித்திரரின் சொற்களைக் கேட்டு அனைத்து மகரிஷிகளும்—
1.60.5
ऊचुः समेताः सहसा धर्मज्ञा धर्मसंहितम्।
अयं कुशिकदायादो मुनिः परमकोपनः ॥ १.६०.५ ॥
ஒன்று கூடிய தர்மம் அறிந்த முனிவர்கள் திடீரென தர்மத்திற்கு ஏற்ற சொற்களைக் கூறினர்: "இவர் குசிகரின் வம்சத்தவர், பெரும் கோபமுள்ள முனிவர்."
1.60.6
यदाह वचनं सम्यगेतत् कार्यं न संशयः।
अग्निकल्पो हि भगवान् शापं दास्यति रोषतः ॥ १.६०.६ ॥
அவர் சொன்னதே சரியானது; இதில் ஐயமில்லை. இந்த பகவான் அக்னியைப் போன்றவர்; கோபத்தால் சாபமிடுவார்.
1.60.7
तस्मात् प्रवर्त्यतां यज्ञः सशरीरो यथा दिवि।
गच्छेदिक्ष्वाकुदायादो विश्वामित्रस्य तेजसा ॥ १.६०.७ ॥
ஆகையால் யாகம் தொடங்கட்டும்; இக்ஷ்வாகுவின் வாரிசு விஸ்வாமித்திரரின் தேஜஸால் உடலுடன் சொர்க்கத்திற்குச் செல்லட்டும்.
1.60.8
ततः प्रवर्त्यतां यज्ञः सर्वे समधितिष्ठत।
एवमुक्त्वा महर्षयः संजह्रुस्ताः क्रियास्तदा ॥ १.६०.८ ॥
பின்னர் 'யாகம் தொடங்கட்டும்' என்று கூறி, எல்லா மகரிஷிகளும் தங்கள் இடங்களில் அமர்ந்தனர்; அப்போது அவர்கள் அந்த மற்ற சடங்குகளை நிறுத்தினர்.
1.60.9
याजकश्च महातेजा विश्वामित्रोऽभवत् क्रतौ।
ऋत्विजश्चानुपूर्व्येण मन्त्रवन्मन्त्रकोविदाः ॥ १.६०.९ ॥
மகாதேஜஸ் கொண்ட விஸ்வாமித்திரர் யாகத்தில் யாஜகரானார்; மந்திரங்களில் வல்ல ரித்விஜர்களும் முறைப்படி மந்திரங்களுடன் பணியாற்றினர்.
1.60.10
चक्रुः सर्वाणि कर्माणि यथाकल्पं यथाविधि।
ततः कालेन महता विश्वामित्रो महातपाः ॥ १.६०.१० ॥
அவர்கள் அனைத்து கர்மங்களையும் கல்பத்தின்படியும் விதிப்படியும் செய்தனர்; பிறகு நீண்ட காலம் கழிந்ததும், மகாதவசியான விஸ்வாமித்திரர் (அடுத்த செயலைச் செய்தார்).
1.60.11
चकारावाहनं तत्र भागार्थं सर्वदेवताः।
नाभ्यागमंस्तदा तत्र भागार्थं सर्वदेवताः ॥ १.६०.११ ॥
அங்கே விஸ்வாமித்திரர் ஹவிர்பாகம் பெறுவதற்காக எல்லா தேவதைகளையும் அழைத்தார்; ஆனால் அப்போது பாகம் பெறுவதற்காக எல்லா தேவதைகளும் அங்கு வரவில்லை.
1.60.12
ततः कोपसमाविष्टो विश्वामित्रो महामुनिः।
स्रुवमुद्यम्य सक्रोधस्त्रिशङ्कुमिदमब्रवीत् ॥ १.६०.१२ ॥
அப்போது கோபத்தால் நிறைந்த மகாமுனி விஸ்வாமித்திரர் ஸ்ருவத்தை உயர்த்தி, கோபத்துடன் த்ரிசங்குவிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
1.60.13
पश्य मे तपसो वीर्यं स्वार्जितस्य नरेश्वर।
एष त्वां स्वशरीरेण नयामि स्वर्गमोजसा ॥ १.६०.१३ ॥
நரேஸ்வரா, நான் சம்பாதித்த என் தவத்தின் வலிமையைப் பார். இதோ, என் தேஜஸால் உன்னை உன் உடலுடனேயே சுவர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.
1.60.14
दुष्प्रापं स्वशरीरेण स्वर्गं गच्छ नरेश्वर।
स्वार्जितं किंचिदप्यस्ति मया हि तपसः फलम् ॥ १.६०.१४ ॥
நரேஸ்வரா, உடலுடன் சுவர்க்கத்தை அடைவது அரிது; நீ சுவர்க்கம் செல். என்னால் சம்பாதிக்கப்பட்ட தவத்தின் பலன் ஏதோ ஒன்று உண்டு.
1.60.15
राजंस्त्वं तेजसा तस्य सशरीरो दिवं व्रज।
उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन् सशरीरो नरेश्वरः ॥ १.६०.१५ ॥
அரசே, அவருடைய தேஜஸால் நீ உன் உடலுடனேயே சுவர்க்கம் செல். அந்த முனிவர் இவ்வாறு கூறியபோது, நரேஸ்வரன் தன் உடலுடனேயே...
1.60.16
दिवं जगाम काकुत्स्थ मुनीनां पश्यतां तदा।
स्वर्गलोकं गतं दृष्ट्वा त्रिशङ्कुं पाकशासनः ॥ १.६०.१६ ॥
காகுத்ஸா, முனிவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அவன் சுவர்க்கம் சென்றான். அப்போது சுவர்க்கலோகத்திற்கு வந்த திரிசங்குவைக் கண்ட இந்திரன்...
1.60.17
सह सर्वैः सुरगणैरिदं वचनमब्रवीत्।
त्रिशङ्को गच्छ भूयस्त्वं नासि स्वर्गकृतालयः ॥ १.६०.१७ ॥
எல்லா தேவகணங்களுடனும் அவன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்: திரிசங்குவே, திரும்பிப் போ; நீ சுவர்க்கத்தில் வசிக்கத் தகுதியுடையவன் அல்ல.
1.60.18
गुरुशापहतो मूढ पत भूमिमवाक्शिराः।
एवमुक्तो महेन्द्रेण त्रिशङ्कुरपतत् पुनः ॥ १.६०.१८ ॥
குருவின் சாபத்தால் அடிபட்ட மூடனே, தலைகீழாக பூமியில் விழு. மகேந்திரன் இவ்வாறு கூறியதும் திரிசங்கு மீண்டும் விழுந்தான்.
1.60.19
विक्रोशमानस्त्राहीति विश्वामित्रं तपोधनम्।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य क्रोशमानस्य कौशिकः ॥ १.६०.१९ ॥
"என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்" என்று கூச்சலிட்ட அவர், தவச் செல்வரான விश्वாமித்திரரை அழைத்தார். அந்தக் கதறலைக் கேட்ட கௌசிகர்…
1.60.20
रोषमाहारयत् तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्।
ऋषिमध्ये स तेजस्वी प्रजापतिरिवापरः ॥ १.६०.२० ॥
அவர் கடுமையான சினத்தை வரவழைத்து, "நில், நில்" என்று ऋषிகளின் நடுவே கூறினார். அந்தத் தேஜஸ்வீ, மற்றொரு பிரஜாபதியைப் போலிருந்தார்.
1.60.21
सृजन् दक्षिणमार्गस्थान् सप्तर्षीनपरान् पुनः।
नक्षत्रवंशमपरमसृजत् क्रोधमूर्च्छितः ॥ १.६०.२१ ॥
சினத்தால் மயங்கியவர், தெற்குப் பாதையில் இருக்கும் மற்ற சப்தரிஷிகளைப் படைத்து, மீண்டும் நட்சத்திரங்களின் மற்றொரு வம்சத்தையும் படைத்தார்.
1.60.22
दक्षिणां दिशमास्थाय ऋषिमध्ये महायशाः।
सृष्ट्वा नक्षत्रवंशं च क्रोधेन कलुषीकृतः ॥ १.६०.२२ ॥
தெற்குத் திசையில் நின்று, ऋषிகளின் நடுவே அந்த மகாயசஸ்வி, நட்சத்திர வம்சத்தைப் படைத்தார்; சினத்தால் கலங்கியவராய்.
1.60.23
अन्यमिन्द्रं करिष्यामि लोको वा स्यादनिन्द्रकः।
दैवतान्यपि स क्रोधात् स्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ १.६०.२३ ॥
"நான் வேறொரு இந்திரனைப் படைப்பேன்; அல்லது உலகம் இந்திரனற்றதாக ஆகட்டும்!" என்று சினத்தால் தேவர்களையும் படைக்கத் தொடங்கினார்.
1.60.24
ततः परमसम्भ्रान्ताः सर्षिसङ्घाः सुरासुराः।
विश्वामित्रं महात्मानमूचुः सानुनयं वचः ॥ १.६०.२४ ॥
அப்போது பெரிதும் கலங்கிய தேவர்களும் அசுரர்களும், ரிஷிக் கூட்டங்களுடன் சேர்ந்து, மகாத்மா விश்வாமித்திரரிடம் பணிவுடன் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
1.60.25
अयं राजा महाभाग गुरुशापपरिक्षतः।
सशरीरो दिवं यातुं नार्हत्येव तपोधन ॥ १.६०.२५ ॥
மகாபாக்கியம் பெற்றவரே, இந்த அரசன் குருவின் சாபத்தால் துன்புற்றவன்; தவத்தின் செல்வமே, இவன் உடலுடன் சொர்க்கம் செல்லத் தகுதியற்றவன்.
1.60.26
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा देवानां मुनिपुंगवः।
अब्रवीत् सुमहद् वाक्यं कौशिकः सर्वदेवताः ॥ १.६०.२६ ॥
தேவர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, முனிவர்களில் சிறந்த கௌசிகர் எல்லா தேவர்களிடமும் இந்த உயர்ந்த சொல்லைச் சொன்னார்.
1.60.27
सशरीरस्य भद्रं वस्त्रिशङ्कोरस्य भूपतेः।
आरोहणं प्रतिज्ञातं नानृतं कर्तुमुत्सहे ॥ १.६०.२७ ॥
இந்த அரசன் திரிசங்குவுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; உடலுடன் சொர்க்கம் ஏறுவதை வாக்களித்தேன், அதைப் பொய்யாக்க நான் துணியமாட்டேன்.
1.60.28
स्वर्गोऽस्तु सशरीरस्य त्रिशङ्कोरस्य शाश्वतः।
नक्षत्राणि च सर्वाणि मामकानि ध्रुवाण्यथ ॥ १.६०.२८ ॥
உடலுடன் இருக்கும் இந்த திரிசங்குவுக்கு சொர்க்கம் நிலையானதாகட்டும்; என்னால் உண்டாக்கப்பட்ட எல்லா நட்சத்திரங்களும் நிலைத்திருக்கட்டும்.
1.60.29
यावल्लोका धरिष्यन्ति तिष्ठन्त्वेतानि सर्वशः।
यत् कृतानि सुराः सर्वे तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ १.६०.२९ ॥
உலகங்கள் நிலைத்திருக்கும் வரை இவை அனைத்தும் நிலைக்கட்டும்; தேவர்களே, நான் படைத்தவற்றை நீங்கள் அனைவரும் அங்கீகரிக்க வேண்டும்.
1.60.30
एवमुक्ताः सुराः सर्वे प्रत्यूचुर्मुनिपुंगवम्।
एवं भवतु भद्रं ते तिष्ठन्त्वेतानि सर्वशः ॥ १.६०.३० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களில் சிறந்தவருக்கு மறுமொழி கூறினர்: அவ்வாறே ஆகட்டும், உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; இவை அனைத்தும் நிலைத்திருக்கட்டும்.
1.60.31
गगने तान्यनेकानि वैश्वानरपथाद् बहिः।
नक्षत्राणि मुनिश्रेष्ठ तेषु ज्योतिःषु जाज्वलन् ॥ १.६०.३१ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, வைசுவானர வழிக்கு வெளியே வானில் பல நட்சத்திரங்கள் அந்த ஒளிகளில் ஒளிர்ந்தன.
1.60.32
अवाक्शिरास्त्रिशङ्कुश्च तिष्ठत्वमरसंनिभः।
अनुयास्यन्ति चैतानि ज्योतींषि नृपसत्तमम् ॥ १.६०.३२ ॥
தலைகீழாக நின்ற திரிசங்கு தேவனைப் போல் நிலைக்கட்டும்; இந்த ஒளிகள் அரசர்களில் சிறந்தவரைப் பின்தொடரும்.
1.60.33
कृतार्थं कीर्तिमन्तं च स्वर्गलोकगतं यथा।
विश्वामित्रस्तु धर्मात्मा सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.६०.३३ ॥
வெற்றியடைந்து புகழ் பெற்று, சொர்க்கலோகம் சென்றவரைப் போல், தர்மாத்மாவான விசுவாமித்திரர் எல்லா தேவர்களாலும் புகழப்பட்டார்.
1.60.34
ऋषिमध्ये महातेजा बाढमित्येव देवताः।
ततो देवा महात्मानो ऋषयश्च तपोधनाः।
जग्मुर्यथागतं सर्वे यज्ञस्यान्ते नरोत्तम ॥ १.६०.३४ ॥
முனிவர்களிடையே மகா தேஜஸ்வியான தேவர்கள் "சரி" என்றனர். பின்னர் மகாத்மாக்களான தேவர்களும், தவச் செல்வர்களான ரிஷிகளும், நரோத்தமனே, யாகத்தின் முடிவில் வந்தவாறே எல்லோரும் திரும்பிச் சென்றனர்.