വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.60.1
तपोबलहतान् ज्ञात्वा वासिष्ठान् समहोदयान्।
ऋषिमध्ये महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.६०.१ ॥
തപോബലത്താൽ ഹതരായ വസിഷ്ഠപുത്രന്മാരെ, തുല്യ ഉദയമുള്ളവരായി അറിഞ്ഞ്, ഋഷിമധ്യത്തിൽ മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ സംസാരിച്ചു.
1.60.2
अयमिक्ष्वाकुदायादस्त्रिशङ्कुरिति विश्रुतः।
धर्मिष्ठश्च वदान्यश्च मां चैव शरणं गतः ॥ १.६०.२ ॥
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ അവകാശിയായ ത്രിശങ്കു എന്ന് പ്രസിദ്ധനായ ഇവൻ ധർമിഷ്ഠനും ദാനശീലനുമാണ്; ഇവൻ എന്നെ ശരണമായി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.60.3
स्वेनानेन शरीरेण देवलोकजिगीषया।
यथायं स्वशरीरेण देवलोकं गमिष्यति ॥ १.६०.३ ॥
ദേവലോകം ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ, ഇവൻ തന്റെ ഈ ശരീരത്തോടെ തന്നെ ദേവലോകത്തിൽ പോകും.
1.60.4
तथा प्रवर्त्यतां यज्ञो भवद्भिश्च मया सह।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा सर्व एव महर्षयः ॥ १.६०.४ ॥
അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളും ഞാനും ചേർന്ന് യജ്ഞം നടത്തട്ടെ. വിശ്വാമിത്രന്റെ വാക്കു കേട്ട് എല്ലാ മഹർഷിമാരും—
1.60.5
ऊचुः समेताः सहसा धर्मज्ञा धर्मसंहितम्।
अयं कुशिकदायादो मुनिः परमकोपनः ॥ १.६०.५ ॥
ഒന്നിച്ചുകൂടിയ ധർമ്മജ്ഞരായ ഋഷിമാർ പെട്ടെന്ന് ധർമ്മോചിതമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ഇവൻ കുശികന്റെ വംശജനായ, അത്യന്തം കോപമുള്ള മുനിയാണ്."
1.60.6
यदाह वचनं सम्यगेतत् कार्यं न संशयः।
अग्निकल्पो हि भगवान् शापं दास्यति रोषतः ॥ १.६०.६ ॥
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, ഇത് ചെയ്യണം, സംശയമില്ല. ആ ഭഗവാൻ അഗ്നിതുല്യനാണ്; കോപത്താൽ ശാപം നൽകും.
1.60.7
तस्मात् प्रवर्त्यतां यज्ञः सशरीरो यथा दिवि।
गच्छेदिक्ष्वाकुदायादो विश्वामित्रस्य तेजसा ॥ १.६०.७ ॥
അതിനാൽ യജ്ഞം ആരംഭിക്കട്ടെ; ഇക്ഷ്വാകുവംശജൻ വിശ്വാമിത്രന്റെ തേജസ്സിനാൽ ശരീരത്തോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകട്ടെ.
1.60.8
ततः प्रवर्त्यतां यज्ञः सर्वे समधितिष्ठत।
एवमुक्त्वा महर्षयः संजह्रुस्ताः क्रियास्तदा ॥ १.६०.८ ॥
അപ്പോൾ 'യജ്ഞം ആരംഭിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് എല്ലാ മഹർഷിമാരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടു; അപ്പോൾ അവർ ആ മറ്റു കർമ്മങ്ങൾ നിർത്തിവെച്ചു.
1.60.9
याजकश्च महातेजा विश्वामित्रोऽभवत् क्रतौ।
ऋत्विजश्चानुपूर्व्येण मन्त्रवन्मन्त्रकोविदाः ॥ १.६०.९ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ യജ്ഞത്തിൽ യാജകനായി; മന്ത്രജ്ഞരായ ഋത്വിക്കുകളും ക്രമപ്രകാരം മന്ത്രങ്ങളോടെ പ്രവർത്തിച്ചു.
1.60.10
चक्रुः सर्वाणि कर्माणि यथाकल्पं यथाविधि।
ततः कालेन महता विश्वामित्रो महातपाः ॥ १.६०.१० ॥
അവർ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും കല്പപ്രകാരവും വിധിപ്രകാരവും ചെയ്തു; പിന്നെ ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹാതപസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ (അടുത്ത കർമ്മം ചെയ്തു).
1.60.11
चकारावाहनं तत्र भागार्थं सर्वदेवताः।
नाभ्यागमंस्तदा तत्र भागार्थं सर्वदेवताः ॥ १.६०.११ ॥
അവിടെ വിശ്വാമിത്രൻ ഹവിർഭാഗം സ്വീകരിക്കാൻ എല്ലാ ദേവതകളെയും ആവാഹിച്ചു; പക്ഷേ ആ സമയം ഭാഗം സ്വീകരിക്കാൻ എല്ലാ ദേവതകളും അവിടെ വന്നില്ല.
1.60.12
ततः कोपसमाविष्टो विश्वामित्रो महामुनिः।
स्रुवमुद्यम्य सक्रोधस्त्रिशङ्कुमिदमब्रवीत् ॥ १.६०.१२ ॥
അപ്പോൾ കോപം നിറഞ്ഞ മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ സ്രുവം ഉയർത്തി, കോപത്തോടെ ത്രിശങ്കുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.60.13
पश्य मे तपसो वीर्यं स्वार्जितस्य नरेश्वर।
एष त्वां स्वशरीरेण नयामि स्वर्गमोजसा ॥ १.६०.१३ ॥
നരേശ്വരാ, ഞാൻ സ്വയം നേടിയ എന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി കാണുക. ഇതാ, എന്റെ തേജസ്സിനാൽ നിന്നെ നിന്റെ ശരീരത്തോടെതന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
1.60.14
दुष्प्रापं स्वशरीरेण स्वर्गं गच्छ नरेश्वर।
स्वार्जितं किंचिदप्यस्ति मया हि तपसः फलम् ॥ १.६०.१४ ॥
നരേശ്വരാ, ശരീരത്തോടെ സ്വർഗ്ഗം നേടുക ദുഷ്കരമാണ്; നീ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുക. ഞാൻ നേടിയ തപസ്സിന്റെ ഫലം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ട്.
1.60.15
राजंस्त्वं तेजसा तस्य सशरीरो दिवं व्रज।
उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन् सशरीरो नरेश्वरः ॥ १.६०.१५ ॥
രാജാവേ, അവന്റെ തേജസ്സിനാൽ നീ നിന്റെ ശരീരത്തോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുക. ആ മുനി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ നരേശ്വരൻ തന്റെ ശരീരത്തോടെ...
1.60.16
दिवं जगाम काकुत्स्थ मुनीनां पश्यतां तदा।
स्वर्गलोकं गतं दृष्ट्वा त्रिशङ्कुं पाकशासनः ॥ १.६०.१६ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, മുനിമാർ കണ്ടുനിൽക്കെ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലെത്തിയ ത്രിശങ്കുവിനെ കണ്ട് ഇന്ദ്രൻ...
1.60.17
सह सर्वैः सुरगणैरिदं वचनमब्रवीत्।
त्रिशङ्को गच्छ भूयस्त्वं नासि स्वर्गकृतालयः ॥ १.६०.१७ ॥
എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടുമൊപ്പം അവൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: ത്രിശങ്കുവേ, തിരികെ പോകൂ; നീ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നവനല്ല.
1.60.18
गुरुशापहतो मूढ पत भूमिमवाक्शिराः।
एवमुक्तो महेन्द्रेण त्रिशङ्कुरपतत् पुनः ॥ १.६०.१८ ॥
ഗുരുശാപത്താൽ വീണ മൂഢാ, തല കീഴായി ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴുക. മഹേന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ത്രിശങ്കു വീണ്ടും വീണു.
1.60.19
विक्रोशमानस्त्राहीति विश्वामित्रं तपोधनम्।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य क्रोशमानस्य कौशिकः ॥ १.६०.१९ ॥
"എന്നെ രക്ഷിക്കണേ" എന്ന് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തപോധനനായ വിശ്വാമിത്രനെ വിളിച്ചു. ആ നിലവിളി കേട്ട് കൗശികൻ…
1.60.20
रोषमाहारयत् तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्।
ऋषिमध्ये स तेजस्वी प्रजापतिरिवापरः ॥ १.६०.२० ॥
അദ്ദേഹം തീവ്രമായ ക്രോധം ഉള്ളിലാക്കി "നില്ക്കൂ, നില്ക്കൂ" എന്ന് ഋഷിമാരുടെ നടുവിൽ പറഞ്ഞു. ആ തേജസ്വി മറ്റൊരു പ്രജാപതിയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
1.60.21
सृजन् दक्षिणमार्गस्थान् सप्तर्षीनपरान् पुनः।
नक्षत्रवंशमपरमसृजत् क्रोधमूर्च्छितः ॥ १.६०.२१ ॥
ക്രോധത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി, ദക്ഷിണമാർഗ്ഗത്തിലുള്ള മറ്റു സപ്തർഷികളെ സൃഷ്ടിച്ച്, വീണ്ടും നക്ഷത്രവംശം മറ്റൊന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.
1.60.22
दक्षिणां दिशमास्थाय ऋषिमध्ये महायशाः।
सृष्ट्वा नक्षत्रवंशं च क्रोधेन कलुषीकृतः ॥ १.६०.२२ ॥
ദക്ഷിണദിശയിൽ നിലയുറപ്പിച്ച്, ഋഷിമാരുടെ നടുവിൽ ആ മഹായശസ്വി നക്ഷത്രവംശം സൃഷ്ടിച്ചു; ക്രോധത്താൽ കലുഷിതനായി.
1.60.23
अन्यमिन्द्रं करिष्यामि लोको वा स्यादनिन्द्रकः।
दैवतान्यपि स क्रोधात् स्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ १.६०.२३ ॥
"ഞാൻ മറ്റൊരു ഇന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ലോകം ഇന്ദ്രനില്ലാത്തതാകട്ടെ!" എന്ന് പറഞ്ഞ് ക്രോധത്താൽ ദേവതകളെയും സൃഷ്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
1.60.24
ततः परमसम्भ्रान्ताः सर्षिसङ्घाः सुरासुराः।
विश्वामित्रं महात्मानमूचुः सानुनयं वचः ॥ १.६०.२४ ॥
അപ്പോൾ അത്യന്തം പരിഭ്രമിച്ച ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഋഷിസംഘങ്ങളോടുകൂടി മഹാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനോട് അനുനയത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.60.25
अयं राजा महाभाग गुरुशापपरिक्षतः।
सशरीरो दिवं यातुं नार्हत्येव तपोधन ॥ १.६०.२५ ॥
ഹേ മഹാഭാഗാ, ഈ രാജാവ് ഗുരുശാപത്താൽ പീഡിതനാണ്; ഹേ തപോധനാ, ഇദ്ദേഹം ശരീരസഹിതം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകാൻ അർഹനല്ല.
1.60.26
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा देवानां मुनिपुंगवः।
अब्रवीत् सुमहद् वाक्यं कौशिकः सर्वदेवताः ॥ १.६०.२६ ॥
ദേവന്മാരുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, മുനിശ്രേഷ്ഠനായ കൗശികൻ സർവ്വദേവന്മാരോടും ഈ മഹത്തായ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.60.27
सशरीरस्य भद्रं वस्त्रिशङ्कोरस्य भूपतेः।
आरोहणं प्रतिज्ञातं नानृतं कर्तुमुत्सहे ॥ १.६०.२७ ॥
ഈ രാജാവായ ത്രിശങ്കുവിന് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ശരീരസഹിതമുള്ള ആരോഹണം ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു, അത് അസത്യമാക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കമല്ല.
1.60.28
स्वर्गोऽस्तु सशरीरस्य त्रिशङ्कोरस्य शाश्वतः।
नक्षत्राणि च सर्वाणि मामकानि ध्रुवाण्यथ ॥ १.६०.२८ ॥
ശരീരസഹിതനായ ഈ ത്രിശങ്കുവിന് സ്വർഗ്ഗം ശാശ്വതമാകട്ടെ; എന്റെതായ എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ.
1.60.29
यावल्लोका धरिष्यन्ति तिष्ठन्त्वेतानि सर्वशः।
यत् कृतानि सुराः सर्वे तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ १.६०.२९ ॥
ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ഇവയെല്ലാം നിലനിൽക്കട്ടെ; ദേവന്മാരേ, ഞാൻ ചെയ്തത് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അനുവദിക്കണം.
1.60.30
एवमुक्ताः सुराः सर्वे प्रत्यूचुर्मुनिपुंगवम्।
एवं भवतु भद्रं ते तिष्ठन्त्वेतानि सर्वशः ॥ १.६०.३० ॥
ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ട സർവ്വദേവന്മാരും മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു— അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ, നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ഇവയെല്ലാം സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ.
1.60.31
गगने तान्यनेकानि वैश्वानरपथाद् बहिः।
नक्षत्राणि मुनिश्रेष्ठ तेषु ज्योतिःषु जाज्वलन् ॥ १.६०.३१ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, വൈശ്വാനരപഥത്തിന് പുറത്ത് ആകാശത്ത് അനേകം നക്ഷത്രങ്ങൾ ആ ജ്യോതിസ്സുകളിൽ ജ്വലിച്ചു.
1.60.32
अवाक्शिरास्त्रिशङ्कुश्च तिष्ठत्वमरसंनिभः।
अनुयास्यन्ति चैतानि ज्योतींषि नृपसत्तमम् ॥ १.६०.३२ ॥
തലകീഴായ ത്രിശങ്കു ദേവതയെപ്പോലെ നിലനിൽക്കട്ടെ; ഈ ജ്യോതിസ്സുകൾ നൃപശ്രേഷ്ഠനെ പിന്തുടരും.
1.60.33
कृतार्थं कीर्तिमन्तं च स्वर्गलोकगतं यथा।
विश्वामित्रस्तु धर्मात्मा सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.६०.३३ ॥
കൃതാർത്ഥനും കീർത്തിമാനുമായി സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിച്ചവനെപ്പോലെ, ധർമ്മാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനെ സർവ്വദേവന്മാരും സ്തുതിച്ചു.
1.60.34
ऋषिमध्ये महातेजा बाढमित्येव देवताः।
ततो देवा महात्मानो ऋषयश्च तपोधनाः।
जग्मुर्यथागतं सर्वे यज्ञस्यान्ते नरोत्तम ॥ १.६०.३४ ॥
ഋഷിമാരുടെ മധ്യേ മഹാതേജസ്വികളായ ദേവന്മാർ "ശരി" എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാരും തപോധനരായ ഋഷിമാരും, നരോത്തമാ, യാഗാന്ത്യത്തിൽ വന്നതുപോലെ എല്ലാവരും മടങ്ങിപ്പോയി.