Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.61.1
विश्वामित्रो महातेजाः प्रस्थितान् वीक्ष्य तानृषीन्।
अब्रवीन्नरशार्दूल सर्वांस्तान् वनवासिनः ॥ १.६१.१ ॥
Als Viśvāmitra von großer Strahlkraft jene Weisen aufbrechen sah, sprach er zu all diesen Waldbewohnern, o bester der Menschen.
1.61.2
महाविघ्नः प्रवृत्तोऽयं दक्षिणामास्थितो दिशम्।
दिशमन्यां प्रपत्स्यामस्तत्र तप्स्यामहे तपः ॥ १.६१.२ ॥
Ein großes Hindernis ist im südlichen Himmelsrichtung aufgetaucht. Wir werden in eine andere Richtung gehen und dort Askese üben.
1.61.3
पश्चिमायां विशालायां पुष्करेषु महात्मनः।
सुखं तपश्चरिष्यामः सुखं तद्धि तपोवनम् ॥ १.६१.३ ॥
In der westlichen Richtung, in den weiten Gebieten der Puṣkaras, werden wir mühelos Askese üben, denn das ist wahrlich ein Wald der Askese.
1.61.4
एवमुक्त्वा महातेजाः पुष्करेषु महामुनिः।
तप उग्रं दुराधर्षं तेपे मूलफलाशनः ॥ १.६१.४ ॥
So gesprochen, vollzog der große Weise von großer Strahlkraft in Puṣkara eine grimmige, unbezwingliche Askese und lebte von Wurzeln und Früchten.
1.61.5
एतस्मिन्नेव काले तु अयोध्याधिपतिर्महान्।
अम्बरीष इति ख्यातो यष्टुं समुपचक्रमे ॥ १.६१.५ ॥
Zu dieser Zeit begann der große Herr von Ayodhyā, bekannt unter dem Namen Ambarīṣa, ein Opfer darzubringen.
1.61.6
तस्य वै यजमानस्य पशुमिन्द्रो जहार ह।
प्रणष्टे तु पशौ विप्रो राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.६१.६ ॥
Indra stahl tatsächlich das Opfertier jenes Opfernden. Als das Tier verloren war, sprach der Priester diese Worte zum König.
1.61.7
पशुरभ्याहृतो राजन् प्रणष्टस्तव दुर्नयात्।
अरक्षितारं राजानं घ्नन्ति दोषा नरेश्वर ॥ १.६१.७ ॥
O König, das Opfertier wurde durch deine schlechte Herrschaft entführt und ist verloren. O Herr der Menschen, Vergehen vernichten den König, der nicht beschützt.
1.61.8
प्रायश्चित्तं महद्ध्येतन्नरं वा पुरुषर्षभ।
आनयस्व पशुं शीघ्रं यावत् कर्म प्रवर्तते ॥ १.६१.८ ॥
O Bester der Menschen, dies verlangt eine große Sühne. Bring rasch einen Menschen oder ein Tier, solange das Opferritual noch andauert.
1.61.9
उपाध्यायवचः श्रुत्वा स राजा पुरुषर्षभः।
अन्वियेष महाबुद्धिः पशुं गोभिः सहस्रशः ॥ १.६१.९ ॥
Als der König von großem Verstand, der Beste der Menschen, die Worte des Priesters hörte, suchte er das Tier mit Tausenden von Kühen.
1.61.10
देशाञ्जनपदांस्तांस्तान् नगराणि वनानि च।
आश्रमाणि च पुण्यानि मार्गमाणो महीपतिः ॥ १.६१.१० ॥
Durch Länder und Völkerlande, jene Städte, Wälder und heiligen Einsiedeleien suchend, zog der Herr der Erde umher.
1.61.11
स पुत्रसहितं तात सभार्यं रघुनन्दन।
भृगुतुंगे समासीनमृचीकं संददर्श ह ॥ १.६१.११ ॥
O Freude der Raghus, er sah Ṛcīka auf dem Bhṛgutuṅga sitzen, zusammen mit seinen Söhnen und seiner Frau.
1.61.12
तमुवाच महातेजाः प्रणम्याभिप्रसाद्य च।
महर्षिं तपसा दीप्तं राजर्षिरमितप्रभः ॥ १.६१.१२ ॥
Nachdem er sich verneigt und die Gunst jenes großen Weisen, der vom Asketentum erstrahlte, gewonnen hatte, sprach der königliche Weise von grenzenlosem Glanz zu ihm.
1.61.13
पृष्ट्वा सर्वत्र कुशलमृचीकं तमिदं वचः।
गवां शतसहस्रेण विक्रीणीषे सुतं यदि ॥ १.६१.१३ ॥
Nachdem er überall nach dem Wohlergehen gefragt hatte, sprach der König zu Ṛcīka: Wenn du deinen Sohn für hunderttausend Kühe verkaufen würdest...
1.61.14
पशोरर्थे महाभाग कृतकृत्योऽस्मि भार्गव।
सर्वे परिगता देशा यज्ञियं न लभे पशुम् ॥ १.६१.१४ ॥
O Bhārgava, du Glücklicher, ich habe alle Länder nach einem Opfertier durchsucht und keines gefunden, das für das Opfer geeignet wäre.
1.61.15
दातुमर्हसि मूल्येन सुतमेकमितो मम।
एवमुक्तो महातेजा ऋचीकस्त्वब्रवीद् वचः ॥ १.६१.१५ ॥
Du solltest mir einen deiner Söhne für einen Preis geben. So angesprochen, sprach der an Glanz große Ṛcīka diese Worte.
1.61.16
नाहं ज्येष्ठं नरश्रेष्ठ विक्रीणीयां कथंचन।
ऋचीकस्य वचः श्रुत्वा तेषां माता महात्मनाम् ॥ १.६१.१६ ॥
O Bester der Menschen, den ältesten Sohn werde ich keinesfalls verkaufen. Als die Mutter dieser großherzigen Söhne die Worte Ṛcīkas hörte...
1.61.17
उवाच नरशार्दूलमम्बरीषमिदं वचः।
अविक्रेयं सुतं ज्येष्ठं भगवानाह भार्गवः ॥ १.६१.१७ ॥
Die Mutter jener großherzigen Söhne sprach diese Worte zu Ambarīṣa, dem Tiger unter den Menschen: Der ehrwürdige Bhārgava hat erklärt, dass der älteste Sohn nicht verkauft werden darf.
1.61.18
ममापि दयितं विद्धि कनिष्ठं शुनकं प्रभो।
तस्मात् कनीयसं पुत्रं न दास्ये तव पार्थिव ॥ १.६१.१८ ॥
Wisse, o Herr, dass auch mir mein jüngster Sohn Śunaka lieb ist. Darum, o König, werde ich dir meinen jüngsten Sohn nicht geben.
1.61.19
प्रायेण हि नरश्रेष्ठ ज्येष्ठाः पितृषु वल्लभाः।
मातॄणां च कनीयांसस्तस्माद् रक्ष्ये कनीयसम् ॥ १.६१.१९ ॥
Bester der Menschen, im Allgemeinen lieben die Väter ihre ältesten Söhne und die Mütter ihre jüngsten; darum werde ich den jüngsten beschützen.
1.61.20
उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन् मुनिपत्न्यां तथैव च।
शुनःशेपः स्वयं राम मध्यमो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.६१.२० ॥
Als der Weise so gesprochen hatte und ebenso die Frau des Weisen, da sprach, o Rāma, der mittlere Sohn Śunaḥśepa selbst diese Worte.
1.61.21
पिता ज्येष्ठमविक्रेयं माता चाह कनीयसम्।
विक्रेयं मध्यमं मन्ये राजपुत्र नयस्व माम् ॥ १.६१.२१ ॥
Der Vater sagte, der älteste dürfe nicht verkauft werden, und die Mutter sagte, der jüngste dürfe nicht verkauft werden; den mittleren halte ich für verkäuflich. O Prinz, nimm mich mit.
1.61.22
अथ राजा महाबाहो वाक्यान्ते ब्रह्मवादिनः।
हिरण्यस्य सुवर्णस्य कोटिभी रत्नराशिभिः ॥ १.६१.२२ ॥
Da, o Starkarmiger, als der Veda-Redner seine Worte beendet hatte, gab der König, mit zig Millionen an Gold und Haufen von Juwelen...
1.61.23
गवां शतसहस्रेण शुनःशेपं नरेश्वरः।
गृहीत्वा परमप्रीतो जगाम रघुनन्दन ॥ १.६१.२३ ॥
Mit hunderttausend Kühen nahm der Herr der Menschen Śunaḥśepa und zog, hoch erfreut, davon, o Wonne der Raghus.
1.61.24
अम्बरीषस्तु राजर्षी रथमारोप्य सत्वरः।
शुनःशेपं महातेजा जगामाशु महायशाः ॥ १.६१.२४ ॥
Der königliche Weise Ambarīṣa aber, von großem Glanz und großem Ruhm, ließ Śunaḥśepa rasch auf seinen Wagen steigen und fuhr schnell davon.