Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
शुनःशेपं नरश्रेष्ठ गृहीत्वा तु महायशाः।
व्यश्रमत् पुष्करे राजा मध्याह्ने रघुनन्दन ॥ १.६२.१ ॥
¡Oh mejor de los hombres, deleite de los Raghu! El rey de gran renombre, tras apresar a Śunaḥśepa, descansó al mediodía en Puṣkara.
1.62.2
तस्य विश्रममाणस्य शुनःशेपो महायशाः।
पुष्करं ज्येष्ठमागम्य विश्वामित्रं ददर्श ह ॥ १.६२.२ ॥
Mientras el rey descansaba, Śunaḥśepa, de gran renombre, llegó al principal Puṣkara y vio a Viśvāmitra.
1.62.3
तप्यन्तमृषिभिः सार्धं मातुलं परमातुरः।
विषण्णवदनो दीनस्तृष्णया च श्रमेण च ॥ १.६२.३ ॥
Śunaḥśepa vio a su tío materno practicando austeridades junto a los sabios, mientras él, profundamente angustiado, con el rostro abatido, miserable por la sed y el cansancio,
1.62.4
पपाताङ्के मुने राम वाक्यं चेदमुवाच ह।
न मेऽस्ति माता न पिता ज्ञातयो बान्धवाः कुतः ॥ १.६२.४ ॥
¡Oh Rāma! Cayó en el regazo del sabio y pronunció estas palabras: «No tengo madre, ni padre, ni parientes ni allegados; entonces, ¿de dónde (vendría la ayuda)?»
1.62.5
त्रातुमर्हसि मां सौम्य धर्मेण मुनिपुंगव।
त्राता त्वं हि नरश्रेष्ठ सर्वेषां त्वं हि भावनः ॥ १.६२.५ ॥
¡Oh gentil, oh mejor de los sabios! Debes salvarme conforme al dharma. ¡Oh mejor de los hombres, tú eres el protector; tú eres el sustentador de todos!
1.62.6
राजा च कृतकार्यः स्यादहं दीर्घायुरव्ययः।
स्वर्गलोकमुपाश्नीयां तपस्तप्त्वा ह्यनुत्तमम् ॥ १.६२.६ ॥
Que también el rey cumpla su propósito; y que yo, de larga vida e imperecedero, alcance el mundo celestial practicando la suprema austeridad.
1.62.7
स मे नाथो ह्यनाथस्य भव भव्येन चेतसा।
पितेव पुत्रं धर्मात्मंस्त्रातुमर्हसि किल्बिषात् ॥ १.६२.७ ॥
Usted, que es mi protector, aunque yo no tengo protector, sea mi señor con ánimo benévolo. Oh justo, como un padre salva a su hijo, debe salvarme de esta culpa.
1.62.8
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महातपाः।
सान्त्वयित्वा बहुविधं पुत्रानिदमुवाच ह ॥ १.६२.८ ॥
Al oír sus palabras, el gran asceta Viśvāmitra lo consoló de muchas maneras y dijo esto a sus hijos.
1.62.9
यत्कृते पितरः पुत्राञ्जनयन्ति शुभार्थिनः।
परलोकहितार्थाय तस्य कालोऽयमागतः ॥ १.६२.९ ॥
Aquello por lo que los padres que buscan el bien engendran hijos, para el bien del otro mundo, ese tiempo ha llegado.
1.62.10
अयं मुनिसुतो बालो मत्तः शरणमिच्छति।
अस्य जीवितमात्रेण प्रियं कुरुत पुत्रकाः ॥ १.६२.१० ॥
Este niño, hijo de un sabio, busca refugio en mí. Hijos míos, haced el bien por él con solo preservar su vida.
1.62.11
सर्वे सुकृतकर्माणः सर्वे धर्मपरायणाः।
पशुभूता नरेन्द्रस्य तृप्तिमग्नेः प्रयच्छत ॥ १.६२.११ ॥
Todos vosotros, que hacéis buenas obras, todos vosotros, devotos del dharma, convertíos en la víctima sacrificial del rey y dad satisfacción al fuego.
1.62.12
नाथवांश्च शुनःशेपो यज्ञश्चाविघ्नतो भवेत्।
देवतास्तर्पिताश्च स्युर्मम चापि कृतं वचः ॥ १.६२.१२ ॥
Que Śunaḥśepa tenga un protector, que el sacrificio se realice sin obstáculos, que los dioses queden satisfechos y que también se cumpla mi palabra.
1.62.13
मुनेस्तद् वचनं श्रुत्वा मधुच्छन्दादयः सुताः।
साभिमानं नरश्रेष्ठ सलीलमिदमब्रुवन् ॥ १.६२.१३ ॥
Al oír las palabras del sabio, Madhucchanda y los demás hijos hablaron esto con orgullo y burla, oh mejor de los hombres.
1.62.14
कथमात्मसुतान् हित्वा त्रायसेऽन्यसुतं विभो।
अकार्यमिव पश्यामः श्वमांसमिव भोजने ॥ १.६२.१४ ॥
Oh poderoso, ¿cómo abandonas a tus propios hijos y proteges al hijo de otro? Nos parece tan impropio como carne de perro en la comida.
1.62.15
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा पुत्राणां मुनिपुंगवः।
क्रोधसंरक्तनयनो व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ १.६२.१५ ॥
Al oír esas palabras de sus hijos, el más excelso de los sabios, con los ojos enrojecidos de ira, comenzó a hablar.
1.62.16
निःसाध्वसमिदं प्रोक्तं धर्मादपि विगर्हितम्।
अतिक्रम्य तु मद्वाक्यं दारुणं रोमहर्षणम् ॥ १.६२.१६ ॥
Sin vergüenza has dicho esto, que incluso el dharma condena. Transgrediendo mi palabra, has cometido este acto terrible que eriza el cabello.
1.62.17
श्वमांसभोजिनः सर्वे वासिष्ठा इव जातिषु।
पूर्णं वर्षसहस्रं तु पृथिव्यामनुवत्स्यथ ॥ १.६२.१७ ॥
Todos vosotros, comedores de carne de perro, habitaréis la tierra durante mil años completos entre nacimientos viles, como los descendientes de Vasiṣṭha.
1.62.18
कृत्वा शापसमायुक्तान् पुत्रान् मुनिवरस्तदा।
शुनःशेपमुवाचार्तं कृत्वा रक्षां निरामयाम् ॥ १.६२.१८ ॥
Entonces el mejor de los sabios, habiendo sometido a esos hijos a la maldición, habló al afligido Śunaḥśepa, habiéndole dado una protección libre de daño.
1.62.19
पवित्रपाशैराबद्धो रक्तमाल्यानुलेपनः।
वैष्णवं यूपमासाद्य वाग्भिरग्निमुदाहर ॥ १.६२.१९ ॥
Atado con cuerdas sagradas, adornado con guirnaldas rojas y ungüento rojo, llegó al poste sacrificial consagrado a Viṣṇu y comenzó a invocar a Agni con palabras.
1.62.20
इमे च गाथे द्वे दिव्ये गायेथा मुनिपुत्रक।
अम्बरीषस्य यज्ञेऽस्मिंस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ १.६२.२० ॥
Oh hijo del sabio, canta estos dos versos divinos; entonces en este sacrificio de Ambarīṣa alcanzarás el éxito.
1.62.21
शुनःशेपो गृहीत्वा ते द्वे गाथे सुसमाहितः।
त्वरया राजसिंहं तमम्बरीषमुवाच ह ॥ १.६२.२१ ॥
Śunaḥśepa, habiendo tomado aquellos dos versos, plenamente atento, habló presuroso a aquel león entre los reyes, Ambarīṣa.
1.62.22
राजसिंह महाबुद्धे शीघ्रं गच्छावहे वयम्।
निवर्तयस्व राजेन्द्र दीक्षां च समुदाहर ॥ १.६२.२२ ॥
Oh león entre los reyes, oh gran sabio, vayamos ambos rápidamente. Oh rey de reyes, vuelve atrás y recita por completo el voto de consagración.
1.62.23
तद् वाक्यमृषिपुत्रस्य श्रुत्वा हर्षसमन्वितः।
जगाम नृपतिः शीघ्रं यज्ञवाटमतन्द्रितः ॥ १.६२.२३ ॥
Habiendo oído aquella palabra del hijo del sabio, lleno de alegría, el rey fue rápidamente, sin cansancio, al recinto del sacrificio.
1.62.24
सदस्यानुमते राजा पवित्रकृतलक्षणम्।
पशुं रक्ताम्बरं कृत्वा यूपे तं समबन्धयत् ॥ १.६२.२४ ॥
Con el consentimiento de los sacerdotes, el rey vistió de rojo a aquella víctima marcada con cordones sagrados y la ató firmemente al poste.
1.62.25
स बद्धो वाग्भिरग्र्याभिरभितुष्टाव वै सुरौ।
इन्द्रमिन्द्रानुजं चैव यथावन्मुनिपुत्रकः ॥ १.६२.२५ ॥
Atado allí, el hijo del sabio alabó debidamente con palabras excelentes a los dos dioses: Indra y el hermano menor de Indra.
1.62.26
ततः प्रीतः सहस्राक्षो रहस्यस्तुतितोषितः।
दीर्घमायुस्तदा प्रादाच्छुनःशेपाय वासवः ॥ १.६२.२६ ॥
Entonces Indra, el de los mil ojos, complacido y satisfecho por la alabanza secreta, concedió a Śunaḥśepa una larga vida.
1.62.27
स च राजा नरश्रेष्ठ यज्ञस्य च समाप्तवान्।
फलं बहुगुणं राम सहस्राक्षप्रसादजम् ॥ १.६२.२७ ॥
Y aquel rey, oh Rāma, el mejor de los hombres, completó el sacrificio y obtuvo un fruto de muchas virtudes, nacido de la gracia de Indra.
1.62.28
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा भूयस्तेपे महातपाः।
पुष्करेषु नरश्रेष्ठ दशवर्षशतानि च ॥ १.६२.२८ ॥
También Viśvāmitra, de alma justa y gran asceta, volvió a practicar austeridades en Puṣkara, oh mejor de los hombres, durante mil años.