รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
शुनःशेपं नरश्रेष्ठ गृहीत्वा तु महायशाः।
व्यश्रमत् पुष्करे राजा मध्याह्ने रघुनन्दन ॥ १.६२.१ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ ผู้เป็นที่ชื่นชมของวงศ์ราฆุ พระราชาผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ เมื่อจับศุนะห์เศปะไว้แล้ว ก็ทรงพักผ่อนในเวลาเที่ยงที่ปุษกร
1.62.2
तस्य विश्रममाणस्य शुनःशेपो महायशाः।
पुष्करं ज्येष्ठमागम्य विश्वामित्रं ददर्श ह ॥ १.६२.२ ॥
ขณะที่พระราชากำลังพักผ่อนอยู่ที่นั้น ศุนะห์เศปะผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ได้มาถึงปุษกรอันประเสริฐ และได้เห็นวิศวามิตร
1.62.3
तप्यन्तमृषिभिः सार्धं मातुलं परमातुरः।
विषण्णवदनो दीनस्तृष्णया च श्रमेण च ॥ १.६२.३ ॥
ศุนะห์เศปะเห็นลุงของตนกำลังบำเพ็ญตบะร่วมกับฤๅษีทั้งหลาย ส่วนตนเองนั้นทุกข์ระทมยิ่งนัก หน้าตาหมองเศร้า ยากไร้ เหน็ดเหนื่อยทั้งจากความกระหายและความอ่อนล้า
1.62.4
पपाताङ्के मुने राम वाक्यं चेदमुवाच ह।
न मेऽस्ति माता न पिता ज्ञातयो बान्धवाः कुतः ॥ १.६२.४ ॥
ข้าแต่พระราม เขาทรุดลงที่ตักของฤๅษี และกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ว่า "ข้าพเจ้าไม่มีมารดา ไม่มีบิดา ไม่มีญาติพี่น้องหรือสหาย แล้วความช่วยเหลือจะมาจากที่ไหนได้เล่า"
1.62.5
त्रातुमर्हसि मां सौम्य धर्मेण मुनिपुंगव।
त्राता त्वं हि नरश्रेष्ठ सर्वेषां त्वं हि भावनः ॥ १.६२.५ ॥
ข้าแต่ผู้มีจิตใจอ่อนโยน ข้าแต่ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด ขอท่านโปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากภัยตามธรรมด้วยเถิด ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ ท่านนั่นแหละคือผู้ปกป้อง ท่านนั่นแหละคือผู้ค้ำจุนทุกสิ่ง
1.62.6
राजा च कृतकार्यः स्यादहं दीर्घायुरव्ययः।
स्वर्गलोकमुपाश्नीयां तपस्तप्त्वा ह्यनुत्तमम् ॥ १.६२.६ ॥
ขอให้พระราชาสำเร็จพระประสงค์ด้วย และขอให้ข้าพเจ้าซึ่งมีอายุยืนและไม่เสื่อมสลาย ได้บรรลุสวรรคโลกอันสูงสุด ด้วยการบำเพ็ญตบะอันยิ่งยวดนี้
1.62.7
स मे नाथो ह्यनाथस्य भव भव्येन चेतसा।
पितेव पुत्रं धर्मात्मंस्त्रातुमर्हसि किल्बिषात् ॥ १.६२.७ ॥
ท่านผู้เป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า ผู้ไร้ที่พึ่ง ขอท่านจงเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้าด้วยจิตใจอันเมตตาเถิด ข้าแต่ผู้มีธรรมในตน ดังบิดาย่อมช่วยบุตรให้พ้นจากภัย ขอท่านโปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากความผิดนี้เถิด
1.62.8
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महातपाः।
सान्त्वयित्वा बहुविधं पुत्रानिदमुवाच ह ॥ १.६२.८ ॥
วิศวามิตรผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ได้ฟังถ้อยคำของเขาแล้ว จึงปลอบโยนเขาด้วยวิธีการต่าง ๆ แล้วจึงกล่าวถ้อยคำนี้แก่บุตรทั้งหลายของตน
1.62.9
यत्कृते पितरः पुत्राञ्जनयन्ति शुभार्थिनः।
परलोकहितार्थाय तस्य कालोऽयमागतः ॥ १.६२.९ ॥
เพื่อจุดประสงค์นั้น บิดาผู้ปรารถนาความดีงามจึงให้กำเนิดบุตร เพื่อประโยชน์ในโลกหน้า บัดนี้เวลานั้นได้มาถึงแล้ว
1.62.10
अयं मुनिसुतो बालो मत्तः शरणमिच्छति।
अस्य जीवितमात्रेण प्रियं कुरुत पुत्रकाः ॥ १.६२.१० ॥
เด็กชายผู้เป็นบุตรของฤๅษีนี้ แสวงหาที่พึ่งจากข้าพเจ้า ลูกทั้งหลาย จงทำความดีแก่เขาเถิด เพียงแค่รักษาชีวิตของเขาไว้เท่านั้น
1.62.11
सर्वे सुकृतकर्माणः सर्वे धर्मपरायणाः।
पशुभूता नरेन्द्रस्य तृप्तिमग्नेः प्रयच्छत ॥ १.६२.११ ॥
พวกเจ้าทุกคนที่กระทำความดี ทุกคนที่อุทิศตนต่อธรรม จงเป็นสัตว์บูชายัญแทนพระราชา และถวายความอิ่มเอิบแก่พระอัคนีเถิด
1.62.12
नाथवांश्च शुनःशेपो यज्ञश्चाविघ्नतो भवेत्।
देवतास्तर्पिताश्च स्युर्मम चापि कृतं वचः ॥ १.६२.१२ ॥
ขอให้ศุนะห์เศปะมีผู้คุ้มครอง ขอให้การบูชายัญดำเนินไปโดยไม่มีอุปสรรค ขอให้เทวดาทั้งหลายได้รับความพึงพอใจ และขอให้คำของข้าพเจ้าได้รับการปฏิบัติด้วยเช่นกัน
1.62.13
मुनेस्तद् वचनं श्रुत्वा मधुच्छन्दादयः सुताः।
साभिमानं नरश्रेष्ठ सलीलमिदमब्रुवन् ॥ १.६२.१३ ॥
มธุจฉันทะและบุตรคนอื่น ๆ ได้ฟังถ้อยคำของฤๅษีแล้ว ก็กล่าวถ้อยคำนี้ด้วยความทะนงตนและเยาะเย้ย ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์
1.62.14
कथमात्मसुतान् हित्वा त्रायसेऽन्यसुतं विभो।
अकार्यमिव पश्यामः श्वमांसमिव भोजने ॥ १.६२.१४ ॥
ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่ ไฉนท่านจึงละทิ้งบุตรของตนเอง แล้วกลับคุ้มครองบุตรของผู้อื่น ในสายตาของพวกข้าพเจ้า นี่เป็นการไม่สมควร เหมือนเนื้อสุนัขที่ปรากฏในอาหาร
1.62.15
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा पुत्राणां मुनिपुंगवः।
क्रोधसंरक्तनयनो व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ १.६२.१५ ॥
ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด ได้ฟังถ้อยคำเหล่านั้นของบุตรทั้งหลาย ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ จึงเริ่มกล่าวตอบ
1.62.16
निःसाध्वसमिदं प्रोक्तं धर्मादपि विगर्हितम्।
अतिक्रम्य तु मद्वाक्यं दारुणं रोमहर्षणम् ॥ १.६२.१६ ॥
พวกเจ้ากล่าวสิ่งนี้โดยไม่มีความละอาย แม้แต่ธรรมก็ยังประณาม และพวกเจ้าได้ละเมิดถ้อยคำของข้า ทำการอันน่ากลัวและชวนให้ขนลุกนี้
1.62.17
श्वमांसभोजिनः सर्वे वासिष्ठा इव जातिषु।
पूर्णं वर्षसहस्रं तु पृथिव्यामनुवत्स्यथ ॥ १.६२.१७ ॥
พวกเจ้าทั้งหมดที่กินเนื้อสุนัข จะต้องอาศัยอยู่บนโลกเป็นเวลาเต็มหนึ่งพันปี ท่ามกลางกำเนิดต่ำต้อย ดังเช่นลูกหลานของวสิษฐะ
1.62.18
कृत्वा शापसमायुक्तान् पुत्रान् मुनिवरस्तदा।
शुनःशेपमुवाचार्तं कृत्वा रक्षां निरामयाम् ॥ १.६२.१८ ॥
ครั้นแล้ว ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด เมื่อได้ทำให้บุตรเหล่านั้นต้องอยู่ใต้คำสาป จึงกล่าวแก่ศุนะห์เศปะผู้ทุกข์ร้อน หลังจากได้ร่ายมนตร์คุ้มครองให้เขาปลอดภัยจากอันตราย
1.62.19
पवित्रपाशैराबद्धो रक्तमाल्यानुलेपनः।
वैष्णवं यूपमासाद्य वाग्भिरग्निमुदाहर ॥ १.६२.१९ ॥
เจ้าจะถูกผูกด้วยเชือกศักดิ์สิทธิ์ ประดับด้วยพวงมาลัยสีแดงและเครื่องลูบไล้สีแดง เมื่อไปถึงเสาบูชายัญที่อุทิศแด่พระวิษณุแล้ว จงเปล่งถ้อยคำอัญเชิญพระอัคนี
1.62.20
इमे च गाथे द्वे दिव्ये गायेथा मुनिपुत्रक।
अम्बरीषस्य यज्ञेऽस्मिंस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ १.६२.२० ॥
ข้าแต่บุตรของฤๅษี จงขับบทกลอนทิพย์สองบทนี้ แล้วในการบูชายัญของอัมพรีษะนี้ เจ้าจะได้บรรลุความสำเร็จ
1.62.21
शुनःशेपो गृहीत्वा ते द्वे गाथे सुसमाहितः।
त्वरया राजसिंहं तमम्बरीषमुवाच ह ॥ १.६२.२१ ॥
ศุนะḥศेปะ รับคาถาสองบทนั้นไว้ ตั้งใจมั่นคง รีบกล่าวแก่อัมพรีษะ ผู้เป็นดั่งราชสีห์ในหมู่กษัตริย์
1.62.22
राजसिंह महाबुद्धे शीघ्रं गच्छावहे वयम्।
निवर्तयस्व राजेन्द्र दीक्षां च समुदाहर ॥ १.६२.२२ ॥
ข้าแต่ราชสีห์ผู้มีปัญญายิ่ง เราทั้งสองจงไปโดยเร็วเถิด ข้าแต่พระราชาผู้เป็นใหญ่ในหมู่กษัตริย์ โปรดหันกลับและกล่าวคำปฏิญาณแห่งการเริ่มพิธีให้ครบถ้วนเถิด
1.62.23
तद् वाक्यमृषिपुत्रस्य श्रुत्वा हर्षसमन्वितः।
जगाम नृपतिः शीघ्रं यज्ञवाटमतन्द्रितः ॥ १.६२.२३ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของบุตรฤๅษีนั้นแล้ว พระราชาเปี่ยมด้วยความยินดี จึงรีบเสด็จไปยังบริเวณพิธียัญ มิได้เหนื่อยหน่ายเลย
1.62.24
सदस्यानुमते राजा पवित्रकृतलक्षणम्।
पशुं रक्ताम्बरं कृत्वा यूपे तं समबन्धयत् ॥ १.६२.२४ ॥
ด้วยความเห็นชอบของเหล่าสทัสยะ พระราชาทรงให้สัตว์บูชายัญซึ่งมีเครื่องหมายผูกด้ายศักดิ์สิทธิ์นั้นนุ่งผ้าแดง แล้วผูกมัดไว้กับเสาพิธี
1.62.25
स बद्धो वाग्भिरग्र्याभिरभितुष्टाव वै सुरौ।
इन्द्रमिन्द्रानुजं चैव यथावन्मुनिपुत्रकः ॥ १.६२.२५ ॥
บุตรฤๅษีผู้ถูกผูกมัดอยู่ที่นั่น ได้สรรเสริญเทพทั้งสองด้วยถ้อยคำอันประเสริฐอย่างถูกต้อง คือพระอินทร์และน้องชายของพระอินทร์
1.62.26
ततः प्रीतः सहस्राक्षो रहस्यस्तुतितोषितः।
दीर्घमायुस्तदा प्रादाच्छुनःशेपाय वासवः ॥ १.६२.२६ ॥
ครั้งนั้น พระอินทร์ผู้มีพันเนตร ทรงพอพระทัยและเปี่ยมด้วยความโปรดปรานเพราะการสรรเสริญอันลับนั้น จึงประทานอายุยืนยาวแก่ศุนะḥศेปะ
1.62.27
स च राजा नरश्रेष्ठ यज्ञस्य च समाप्तवान्।
फलं बहुगुणं राम सहस्राक्षप्रसादजम् ॥ १.६२.२७ ॥
ข้าแต่ราม ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ พระราชาพระองค์นั้นก็ทรงทำพิธียัญให้สำเร็จ และได้รับผลอันมีคุณประการมาก ซึ่งเกิดจากพระกรุณาของพระอินทร์ผู้มีพันเนตร
1.62.28
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा भूयस्तेपे महातपाः।
पुष्करेषु नरश्रेष्ठ दशवर्षशतानि च ॥ १.६२.२८ ॥
แม้พระวิศวามิตรผู้มีจิตประกอบด้วยธรรม และมีตบะยิ่งใหญ่ ก็ได้บำเพ็ญตบะอีกครั้งที่ปุษกระ ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ เป็นเวลาหนึ่งพันปี