รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.1
पूर्णे वर्षसहस्रे तु व्रतस्नातं महामुनिम्।
अभ्यगच्छन् सुराः सर्वे तपः फलचिकीर्षवः ॥ १.६३.१ ॥
เมื่อครบหนึ่งพันปี เทพทั้งปวงได้มาหามหามุนีผู้อาบน้ำหลังปฏิญาณตน ประสงค์จะประทานผลแห่งตบะของท่าน
1.63.2
अब्रवीत् सुमहातेजा ब्रह्मा सुरुचिरं वचः।
ऋषिस्त्वमसि भद्रं ते स्वार्जितैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.६३.२ ॥
พระพรหมผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ตรัสถ้อยคำอันน่าชื่นชมนี้ว่า "เจ้าเป็นฤๅษีแล้ว ขอให้มีโชคดี เจ้าได้สิ่งนี้มาด้วยกรรมอันดีงามที่เจ้าสร้างขึ้นเอง"
1.63.3
तमेवमुक्त्वा देवेशस्त्रिदिवं पुनरभ्यगात्।
विश्वामित्रो महातेजा भूयस्तेपे महत् तपः ॥ १.६३.३ ॥
เมื่อตรัสกับท่านเช่นนี้แล้ว พระผู้เป็นใหญ่แห่งเทพก็เสด็จกลับสวรรค์ ส่วนวิศวามิตรผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ก็บำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่อีกครั้ง
1.63.4
ततः कालेन महता मेनका परमाप्सराः।
पुष्करेषु नरश्रेष्ठ स्नातुं समुपचक्रमे ॥ १.६३.४ ॥
ต่อมา เมื่อผ่านไปนาน อัปสรผู้เลิศอย่างเมนกาเริ่มลงอาบน้ำที่ทะเลสาบปุษกระ ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐที่สุด
1.63.5
तां ददर्श महातेजा मेनकां कुशिकात्मजः।
रूपेणाप्रतिमां तत्र विद्युतं जलदे यथा ॥ १.६३.५ ॥
บุตรแห่งกุศิกะผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ได้เห็นเมนกาที่นั่น ผู้มีรูปงามหาที่เปรียบมิได้ ดุจสายฟ้าในเมฆฝน
1.63.6
कन्दर्पदर्पवशगो मुनिस्तामिदमब्रवीत्।
अप्सरः स्वागतं तेऽस्तु वस चेह ममाश्रमे ॥ १.६३.६ ॥
มุนีผู้ถูกความทะนงแห่งกามครอบงำ ได้กล่าวกับนางว่า "ยินดีต้อนรับ ข้าแต่นางอัปสร ขอให้ท่านพำนักอยู่ที่อาศรมของข้าที่นี่เถิด"
1.63.7
अनुगृह्णीष्व भद्रं ते मदनेन विमोहितम्।
इत्युक्ता सा वरारोहा तत्र वासमथाकरोत् ॥ १.६३.७ ॥
"ขอโปรดเมตตาข้า ขอให้ท่านมีโชคดี ข้าถูกมทนะทำให้หลงใหล" เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น หญิงผู้มีสะโพกงามจึงตั้งถิ่นพำนักอยู่ที่นั่น
1.63.8
तपसो हि महाविघ्नो विश्वामित्रमुपागमत्।
तस्यां वसन्त्यां वर्षाणि पञ्च पञ्च च राघव ॥ १.६३.८ ॥
ข้าแต่ราฆวะ อุปสรรคใหญ่ต่อตบะได้เกิดขึ้นแก่วิศวามิตร เมื่อนางพำนักอยู่ที่นั่น เวลาได้ล่วงไปสิบปี
1.63.9
विश्वामित्राश्रमे सौम्ये सुखेन व्यतिचक्रमुः।
अथ काले गते तस्मिन् विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.६३.९ ॥
ในอาศรมอันน่ารื่นรมย์ของวิศวามิตร พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยความสุข จากนั้น เมื่อเวลานั้นผ่านไป มหามุนีวิศวามิตร...
1.63.10
सव्रीड इव संवृत्तश्चिन्ताशोकपरायणः।
बुद्धिर्मुनेः समुत्पन्ना सामर्षा रघुनन्दन ॥ १.६३.१० ॥
ท่านรู้สึกละอายใจดุจดังว่า จิตใจหมกมุ่นอยู่กับความกังวลและความโศก ข้าแต่ผู้เป็นที่รื่นรมย์แห่งรฆุวงศ์ ความตั้งใจก็เกิดขึ้นในใจของมุนี ปนด้วยความขุ่นเคือง
1.63.11
सर्वं सुराणां कर्मैतत् तपोऽपहरणं महत्।
अहोरात्रापदेशेन गताः संवत्सरा दश ॥ १.६३.११ ॥
ทั้งหมดนี้เป็นการกระทำของเหล่าเทพ เป็นการขโมยตบะอันยิ่งใหญ่ของเรา ภายใต้ข้ออ้างแห่งวันและคืน ปีทั้งสิบได้ล่วงเลยไปแล้ว
1.63.12
काममोहाभिभूतस्य विघ्नोऽयं प्रत्युपस्थितः।
स निःश्वसन् मुनिवरः पश्चात्तापेन दुःखितः ॥ १.६३.१२ ॥
สำหรับผู้ที่ถูกกามและโมหะครอบงำ อุปสรรคนี้ได้ปรากฏขึ้นแล้ว มุนีผู้ประเสริฐนั้นถอนใจยาวและทุกข์ใจด้วยความเสียใจที่มาภายหลัง
1.63.13
भीतामप्सरसं दृष्ट्वा वेपन्तीं प्राञ्जलिं स्थिताम्।
मेनकां मधुरैर्वाक्यैर्विसृज्य कुशिकात्मजः ॥ १.६३.१३ ॥
เมื่อเห็นอัปสรเมนกาผู้หวาดกลัว ยืนสั่นอยู่พร้อมประนมมือ บุตรแห่งกุศิกะก็ส่งนางไปด้วยถ้อยคำอันอ่อนหวาน
1.63.14
उत्तरं पर्वतं राम विश्वामित्रो जगाम ह।
स कृत्वा नैष्ठिकीं बुद्धिं जेतुकामो महायशाः ॥ १.६३.१४ ॥
ข้าแต่ราม วิศวามิตรได้เสด็จไปยังภูเขาทางเหนือ ผู้มีชื่อเสียงยิ่งใหญ่ เมื่อตั้งความมั่นคงในใจแล้ว ก็ออกเดินทางด้วยความปรารถนาจะพิชิต
1.63.15
कौशिकीतीरमासाद्य तपस्तेपे दुरासदम्।
तस्य वर्षसहस्राणि घोरं तप उपासतः ॥ १.६३.१५ ॥
เมื่อมาถึงฝั่งแม่น้ำเกาศิกี ท่านบำเพ็ญตบะที่ยากจะเข้าถึง เป็นเวลาหลายพันปีที่ท่านปฏิบัติตบะอันรุนแรง
1.63.16
उत्तरे पर्वते राम देवतानामभूद् भयम्।
आमन्त्रयन् समागम्य सर्वे सर्षिगणाः सुराः ॥ १.६३.१६ ॥
ข้าแต่ราม บนภูเขาทางเหนือ เหล่าเทพเกิดความหวาดกลัว เทพทั้งปวงพร้อมด้วยหมู่ฤๅษีได้มาประชุมปรึกษากัน
1.63.17
महर्षिशब्दं लभतां साध्वयं कुशिकात्मजः।
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ॥ १.६३.१७ ॥
"ขอให้บุตรแห่งกุศิกะผู้นี้ได้รับนามว่ามหาฤๅษีเถิด" เมื่อได้ฟังถ้อยคำของเหล่าเทพ พระปู่แห่งโลกทั้งปวง...
1.63.18
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं विश्वामित्रं तपोधनम्।
महर्षे स्वागतं वत्स तपसोग्रेण तोषितः ॥ १.६३.१८ ॥
ท่านได้กล่าวถ้อยคำอ่อนหวานแก่วิศวามิตรผู้มีตบะเป็นทรัพย์ว่า "ยินดีต้อนรับ ข้าแต่มหาฤๅษี ลูกรัก เราพอใจในตบะอันรุนแรงของเจ้า"
1.63.19
महत्त्वमृषिमुख्यत्वं ददामि तव कौशिक।
ब्रह्मणस्तु वचः श्रुत्वा विश्वामित्रस्तपोधनः ॥ १.६३.१९ ॥
"ข้าแต่กุศิกะ เราจะประทานความยิ่งใหญ่และตำแหน่งสูงสุดในหมู่ฤๅษีแก่เจ้า" เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระพรหม วิศวามิตรผู้มีตบะเป็นทรัพย์...
1.63.20
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा प्रत्युवाच पितामहम्।
ब्रह्मर्षिशब्दमतुलं स्वार्जितैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.६३.२० ॥
ท่านประนมมือ ก้มกราบลง แล้วทูลตอบแด่พระปิตามหะว่า "นามพรหมฤๅษีอันหาที่เปรียบมิได้ ข้าได้มาด้วยกรรมอันดีงามที่ข้าสร้างขึ้นเอง..."
1.63.21
यदि मे भगवन्नाह ततोऽहं विजितेन्द्रियः।
तमुवाच ततो ब्रह्मा न तावत् त्वं जितेन्द्रियः ॥ १.६३.२१ ॥
พระผู้เป็นเจ้าข้า หากท่านกล่าวเช่นนั้น ข้าพเจ้าก็เป็นผู้ที่ชนะอินทรีย์แล้ว พระพรหมจึงตรัสตอบท่านว่า ท่านยังไม่ได้ชนะอินทรีย์เลย
1.63.22
यतस्व मुनिशार्दूल इत्युक्त्वा त्रिदिवं गतः।
विप्रस्थितेषु देवेषु विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.६३.२२ ॥
จงพยายามเถิด โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่มุนี ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ท่านก็เสด็จขึ้นสวรรค์ เมื่อเหล่าเทวดาจากไปแล้ว มหามุนีวิศวามิตรก็...
1.63.23
ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बो वायुभक्षस्तपश्चरन्।
घर्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्वाकाशसंश्रयः ॥ १.६३.२३ ॥
ยกแขนขึ้นเบื้องบน ไม่มีที่พึ่งพิง เลี้ยงชีพด้วยลม ทำตบะอยู่ ในฤดูร้อนนั่งท่ามกลางกองไฟทั้งห้า และในฤดูฝนอยู่กลางแจ้งใต้ท้องฟ้า...
1.63.24
शिशिरे सलिलेशायी रात्र्यहानि तपोधनः।
एवं वर्षसहस्रं हि तपो घोरमुपागमत् ॥ १.६३.२४ ॥
ในฤดูหนาวนอนอยู่ในน้ำ กลางคืนและกลางวัน ผู้มีตบะเป็นทรัพย์ ได้บำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ตลอดหนึ่งพันปี
1.63.25
तस्मिन् संतप्यमाने तु विश्वामित्रे महामुनौ।
संतापः सुमहानासीत् सुराणां वासवस्य च ॥ १.६३.२५ ॥
เมื่อมหามุนีวิศวามิตรกำลังบำเพ็ญตบะเผาผลาญตนอยู่เช่นนั้น ความเดือดร้อนอย่างยิ่งก็เกิดขึ้นแก่เหล่าเทวดา และแก่พระวาสวะ คือพระอินทร์
1.63.26
रम्भामप्सरसं शक्रः सर्वैः सह मरुद्गणैः।
उवाचात्महितं वाक्यमहितं कौशिकस्य च ॥ १.६३.२६ ॥
พระอินทร์พร้อมด้วยหมู่มรุตทั้งปวง ได้กล่าวถ้อยคำแก่นางอัปสรรัมภาว่า เป็นถ้อยคำที่เป็นประโยชน์แก่ตนเอง แต่เป็นโทษแก่เการศิกะ