வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.1
पूर्णे वर्षसहस्रे तु व्रतस्नातं महामुनिम्।
अभ्यगच्छन् सुराः सर्वे तपः फलचिकीर्षवः ॥ १.६३.१ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபோது, விரதம் முடித்து நீராடிய அந்த மகாமுனிவரிடம் தவத்தின் பலனை அளிக்க விரும்பி அனைத்து தேவர்களும் வந்தனர்.
1.63.2
अब्रवीत् सुमहातेजा ब्रह्मा सुरुचिरं वचः।
ऋषिस्त्वमसि भद्रं ते स्वार्जितैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.६३.२ ॥
மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட பிரம்மா மிக இனிய சொற்களைக் கூறினார்: 'நீ ரிஷியாக இருக்கிறாய். உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும்; உன் சுபகர்மங்களால் நீ இதைப் பெற்றிருக்கிறாய்.'
1.63.3
तमेवमुक्त्वा देवेशस्त्रिदिवं पुनरभ्यगात्।
विश्वामित्रो महातेजा भूयस्तेपे महत् तपः ॥ १.६३.३ ॥
அவனிடம் இவ்வாறு கூறிவிட்டு தேவர்களின் தலைவர் மீண்டும் சொர்க்கலோகம் சென்றார். மகாதேஜஸ்வியான விசுவாமித்திரர் மீண்டும் பெரும் தவம் புரிந்தார்.
1.63.4
ततः कालेन महता मेनका परमाप्सराः।
पुष्करेषु नरश्रेष्ठ स्नातुं समुपचक्रमे ॥ १.६३.४ ॥
பின்னர் நீண்ட காலம் கழித்து, மேனகை என்ற உயர்ந்த அப்சரஸ் புஷ்கர ஏரிகளில், ஓ நரச்ரேஷ்டா, நீராட ஆரம்பித்தாள்.
1.63.5
तां ददर्श महातेजा मेनकां कुशिकात्मजः।
रूपेणाप्रतिमां तत्र विद्युतं जलदे यथा ॥ १.६३.५ ॥
மகாதேஜஸ்வியான குசிகன் மகன் அங்கே மேனகையைக் கண்டார்; அவள் அழகில் ஒப்பற்றவளாய், மேகத்தில் மின்னல் போல் விளங்கினாள்.
1.63.6
कन्दर्पदर्पवशगो मुनिस्तामिदमब्रवीत्।
अप्सरः स्वागतं तेऽस्तु वस चेह ममाश्रमे ॥ १.६३.६ ॥
மன்மதனின் கர்வத்திற்கு ஆட்பட்ட முனிவர் அவளிடம் இவ்வாறு கூறினார்: 'அப்சரசே, உனக்கு நல்வரவு; இங்கே என் ஆசிரமத்தில் தங்கு.'
1.63.7
अनुगृह्णीष्व भद्रं ते मदनेन विमोहितम्।
इत्युक्ता सा वरारोहा तत्र वासमथाकरोत् ॥ १.६३.७ ॥
"என்மீது அருள் புரிவாயாக, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நான் மன்மதனால் மயக்கப்பட்டிருக்கிறேன்." இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்த அழகிய இடையாள் அங்கே வாசம் செய்தாள்.
1.63.8
तपसो हि महाविघ्नो विश्वामित्रमुपागमत्।
तस्यां वसन्त्यां वर्षाणि पञ्च पञ्च च राघव ॥ १.६३.८ ॥
ராகவா, தவத்திற்கு பெரிய இடையூறு விஸ்வாமித்திரரிடம் வந்தது. அவளுடன் வாழ்ந்து பத்து ஆண்டுகள் கழிந்தன.
1.63.9
विश्वामित्राश्रमे सौम्ये सुखेन व्यतिचक्रमुः।
अथ काले गते तस्मिन् विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.६३.९ ॥
விஸ்வாமித்திரரின் இனிய ஆசிரமத்தில் அவர்கள் இன்பமாகக் காலம் கழித்தனர். பின்னர் அந்தக் காலம் கடந்தபோது, மகாமுனிவர் விஸ்வாமித்திரர்...
1.63.10
सव्रीड इव संवृत्तश्चिन्ताशोकपरायणः।
बुद्धिर्मुनेः समुत्पन्ना सामर्षा रघुनन्दन ॥ १.६३.१० ॥
நாணமுற்றவர்போல் அவர் கவலையிலும் துயரிலும் மூழ்கினார். ரகுநந்தனா, முனிவரின் மனத்தில் சினத்துடன் ஒரு எண்ணம் எழுந்தது.
1.63.11
सर्वं सुराणां कर्मैतत् तपोऽपहरणं महत्।
अहोरात्रापदेशेन गताः संवत्सरा दश ॥ १.६३.११ ॥
இது முழுவதும் தேவர்களின் செயல்; இது தவத்தை பறிக்கும் பெரிய செயல். பகலும் இரவும் என்ற சாக்கில் பத்து ஆண்டுகள் கடந்தன.
1.63.12
काममोहाभिभूतस्य विघ्नोऽयं प्रत्युपस्थितः।
स निःश्वसन् मुनिवरः पश्चात्तापेन दुःखितः ॥ १.६३.१२ ॥
காமமும் மயக்கமும் வென்றவனுக்கு இந்த இடையூறு எதிர்ப்பட்டது. அந்த சிறந்த முனிவர் பெருமூச்சு விட்டு பின்னால் வந்த வருத்தத்தால் துயருற்றார்.
1.63.13
भीतामप्सरसं दृष्ट्वा वेपन्तीं प्राञ्जलिं स्थिताम्।
मेनकां मधुरैर्वाक्यैर्विसृज्य कुशिकात्मजः ॥ १.६३.१३ ॥
பயந்து நடுங்கி கைகூப்பி நின்ற அப்சரஸ் மேனகையைக் கண்டு, குசிகரின் மகன் இனிய சொற்களால் அவளை அனுப்பினார்.
1.63.14
उत्तरं पर्वतं राम विश्वामित्रो जगाम ह।
स कृत्वा नैष्ठिकीं बुद्धिं जेतुकामो महायशाः ॥ १.६३.१४ ॥
ராமா, விஸ்வாமித்திரர் வடக்கு மலைக்குச் சென்றார். மிகப் புகழ்பெற்ற அவர் உறுதியான சங்கல்பம் கொண்டு வெல்ல விரும்பினார்.
1.63.15
कौशिकीतीरमासाद्य तपस्तेपे दुरासदम्।
तस्य वर्षसहस्राणि घोरं तप उपासतः ॥ १.६३.१५ ॥
கௌசிகீ ஆற்றின் கரையை அடைந்து, அணுகுவதற்கரிய கடுந்தவம் செய்தார். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் அவர் கடும் தவத்தை மேற்கொண்டார்.
1.63.16
उत्तरे पर्वते राम देवतानामभूद् भयम्।
आमन्त्रयन् समागम्य सर्वे सर्षिगणाः सुराः ॥ १.६३.१६ ॥
ராமா, வடக்கு மலையில் தேவர்களுக்கு அச்சம் உண்டானது. ரிஷிக் கூட்டங்களுடன் அனைத்து தேவர்களும் ஒன்று கூடி ஆலோசித்தனர்.
1.63.17
महर्षिशब्दं लभतां साध्वयं कुशिकात्मजः।
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ॥ १.६३.१७ ॥
"குசிகரின் இம்மகன் மகரிஷி என்ற பட்டத்தைப் பெறட்டும்" என்ற தேவர்களின் சொற்களைக் கேட்டு, எல்லா உலகங்களின் பிதாமகர் ...
1.63.18
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं विश्वामित्रं तपोधनम्।
महर्षे स्वागतं वत्स तपसोग्रेण तोषितः ॥ १.६३.१८ ॥
தவச்செல்வரான விஸ்வாமித்திரரிடம் இனிய சொற்களைக் கூறினார்: "மகரிஷியே, உனக்கு வரவேற்பு, குழந்தாய்! உன் கடுந்தவத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன்."
1.63.19
महत्त्वमृषिमुख्यत्वं ददामि तव कौशिक।
ब्रह्मणस्तु वचः श्रुत्वा विश्वामित्रस्तपोधनः ॥ १.६३.१९ ॥
கௌசிகனே, உனக்கு மகத்துவத்தையும் முனிவர்களில் தலைமை நிலையையும் அளிக்கிறேன். பிரம்மாவின் வார்த்தையைக் கேட்ட தவச்செல்வன் விஸ்வாமித்திரன்...
1.63.20
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा प्रत्युवाच पितामहम्।
ब्रह्मर्षिशब्दमतुलं स्वार्जितैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.६३.२० ॥
கைகூப்பி வணங்கி அவர் பிதாமகனுக்குப் பதிலளித்தார்: "நானே ஈட்டிய நல்ல செயல்களால் பெற்ற, ஒப்பற்ற பிரம்மரிஷி என்ற பட்டம்..."
1.63.21
यदि मे भगवन्नाह ततोऽहं विजितेन्द्रियः।
तमुवाच ततो ब्रह्मा न तावत् त्वं जितेन्द्रियः ॥ १.६३.२१ ॥
"பகவானே, நீர் அவ்வாறு சொன்னால், நான் புலன்களை வென்றவன்." அப்போது பிரம்மா அவரிடம், "நீ இன்னும் புலன்களை வெல்லவில்லை" என்றார்.
1.63.22
यतस्व मुनिशार्दूल इत्युक्त्वा त्रिदिवं गतः।
विप्रस्थितेषु देवेषु विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.६३.२२ ॥
"முனிவர்களில் சிங்கமே, முயற்சி செய்" என்று சொல்லி அவர் சொர்க்கம் சென்றார். தேவர்கள் சென்ற பிறகு மகாமுனி விஸ்வாமித்திரன்...
1.63.23
ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बो वायुभक्षस्तपश्चरन्।
घर्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्वाकाशसंश्रयः ॥ १.६३.२३ ॥
கைகளை மேலே உயர்த்தி, ஆதாரமின்றி, காற்றை மட்டும் உணவாகக் கொண்டு தவம் செய்தார்; கோடையில் ஐந்து தீக்களின் நடுவே, மழைக்காலத்தில் திறந்த வானின் கீழ்...
1.63.24
शिशिरे सलिलेशायी रात्र्यहानि तपोधनः।
एवं वर्षसहस्रं हि तपो घोरमुपागमत् ॥ १.६३.२४ ॥
பனிக்காலத்தில் நீரில் துயின்று, இரவும் பகலும் தவச்செல்வன் இவ்வாறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டார்.
1.63.25
तस्मिन् संतप्यमाने तु विश्वामित्रे महामुनौ।
संतापः सुमहानासीत् सुराणां वासवस्य च ॥ १.६३.२५ ॥
மகாமுனி விசுவாமித்திரர் தவத்தால் தகித்துக்கொண்டிருந்தபோது, தேவர்களுக்கும் வாசவனுக்கும் பெரும் துன்பம் உண்டானது.
1.63.26
रम्भामप्सरसं शक्रः सर्वैः सह मरुद्गणैः।
उवाचात्महितं वाक्यमहितं कौशिकस्य च ॥ १.६३.२६ ॥
இந்திரன் அனைத்து மருத்கணங்களோடும் அப்சரஸ் ரம்பையிடம் தனக்கு நன்மையும் கௌசிகனுக்குத் தீமையுமான சொற்களைச் சொன்னான்.