رامايانا فالميكي · السارغا 1.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.65.1
अथ हैमवतीं राम दिशं त्यक्त्वा महामुनिः।
पूर्वां दिशमनुप्राप्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.६५.१ ॥
ثم يا راما، ترك الحكيم الكبير منطقة الهيمالايا، ووصل إلى الاتجاه الشرقي، وأدى تقشفًا شديد القسوة.
1.65.2
मौनं वर्षसहस्रस्य कृत्वा व्रतमनुत्तमम्।
चकाराप्रतिमं राम तपः परमदुष्करम् ॥ १.६५.२ ॥
يا راما، بعد أن نذر نذر الصمت لألف عام، أدى تقشفًا لا مثيل له وشديد الصعوبة.
1.65.3
पूर्णे वर्षसहस्रे तु काष्ठभूतं महामुनिम्।
विघ्नैर्बहुभिराधूतं क्रोधो नान्तरमाविशत् ॥ १.६५.३ ॥
عندما اكتملت الألف سنة، بقي الحكيم الكبير كالخشبة؛ ومع أنه اهتز بعقبات كثيرة، فإن الغضب لم يدخل قلبه.
1.65.4
स कृत्वा निश्चयं राम तप आतिष्ठताव्ययम्।
तस्य वर्षसहस्रस्य व्रते पूर्णे महाव्रतः ॥ १.६५.४ ॥
يا راما، بعد أن عزم عزمًا راسخًا، شرع في التقشف الذي لا يفنى؛ ولما اكتمل نذره العظيم ذو الألف عام، ذلك النذير العظيم...
1.65.5
भोक्तुमारब्धवानन्नं तस्मिन् काले रघूत्तम।
इन्द्रो द्विजातिर्भूत्वा तं सिद्धमन्नमयाचत ॥ १.६५.५ ॥
يا خير الرغو، في ذلك الوقت كان قد بدأ يأكل؛ فإذا إندرا، متخذًا هيئة برهمي، يسأله الطعام المطبوخ.
1.65.6
तस्मै दत्त्वा तदा सिद्धं सर्वं विप्राय निश्चितः।
निःशेषितेऽन्ने भगवानभुक्त्वैव महातपाः ॥ १.६५.६ ॥
فأعطى الزاهد العظيم الراسخ العزم البرهمي كل الطعام المطبوخ؛ ولما نفد الطعام، بقي ذلك الزاهد العظيم المبارك دون أن يأكل.
1.65.7
न किंचिदवदद् विप्रं मौनव्रतमुपास्थितः।
तथैवासीत् पुनर्मौनमनुच्छ्वासं चकार ह ॥ १.६५.७ ॥
لم يقل شيئًا للبراهمي، بل اتخذ عهد الصمت. ثم بقي صامتًا كذلك وحبس أنفاسه.
1.65.8
अथ वर्षसहस्रं च नोच्छ्वसन् मुनिपुंगवः।
तस्यानुच्छ्वसमानस्य मूर्ध्नि धूमो व्यजायत ॥ १.६५.८ ॥
ثم لم يتنفس ذلك الأفضل بين الحكماء ألف عام. ومن رأسه، وهو يحبس أنفاسه، صعد الدخان.
1.65.9
त्रैलोक्यं येन सम्भ्रान्तमातापितमिवाभवत्।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः पन्नगोरगराक्षसाः ॥ १.६५.९ ॥
فاضطربت العوالم الثلاثة بسببه حتى كأنها احترقت بالحرارة. فالآلهة والحكماء والغاندهاراف والثعابين والأفاعي والراكشاسا...
1.65.10
मोहितास्तपसा तस्य तेजसा मन्दरश्मयः।
कश्मलोपहताः सर्वे पितामहमथाब्रुवन् ॥ १.६५.१० ॥
وقد حيرهم تقشفه وبهاؤه، فخفت أنوارهم، فكلموا جميعًا الجد براهما، مثقلين بالكرب.
1.65.11
बहुभिः कारणैर्देव विश्वामित्रो महामुनिः।
लोभितः क्रोधितश्चैव तपसा चाभिवर्धते ॥ १.६५.११ ॥
أيها الإله، رغم ما استُميل به وأُغضب من أسباب شتى، فإن الحكيم العظيم فيشفاميترا يزداد قوة بالتقشف.
1.65.12
नह्यस्य वृजिनं किंचिद् दृश्यते सूक्ष्ममप्युत।
न दीयते यदि त्वस्य मनसा यदभीप्सितम् ॥ १.६५.१२ ॥
لا يُرى فيه أدنى عيب، فإن لم يُعطَ ما يشتهيه في نفسه...
1.65.13
विनाशयति त्रैलोक्यं तपसा सचराचरम्।
व्याकुलाश्च दिशः सर्वा न च किंचित् प्रकाशते ॥ १.६५.१३ ॥
بتقشفه يهلك العوالم الثلاثة بكل ما يتحرك وما لا يتحرك؛ جميع الجهات مضطربة، ولا شيء يُرى مضيئًا.
1.65.14
सागराः क्षुभिताः सर्वे विशीर्यन्ते च पर्वताः।
प्रकम्पते च वसुधा वायुर्वातीह संकुलः ॥ १.६५.१४ ॥
جميع البحار مضطربة، والجبال تتهاوى، والأرض تهتز، والريح تهب هنا عاصفةً صاخبة.
1.65.15
ब्रह्मन् न प्रतिजानीमो नास्तिको जायते जनः।
सम्मूढमिव त्रैलोक्यं सम्प्रक्षुभितमानसम् ॥ १.६५.१५ ॥
يا براهما، لسنا نفهم ذلك؛ إذ يفقد الناس إيمانهم. وكأن العوالم الثلاثة قد أُصيبت بالحيرة، وعقولها مضطربة أشد الاضطراب.
1.65.16
भास्करो निष्प्रभश्चैव महर्षेस्तस्य तेजसा।
बुद्धिं न कुरुते यावन्नाशे देव महामुनिः ॥ १.६५.१६ ॥
وحتى الشمس فقدت بهاءها من إشراق ذلك الحكيم العظيم. أيها الإله، إن هذا الحال لن يدوم إلا ما دام العظيم الحكيم لم يعزم على الدمار.
1.65.17
तावत् प्रसादो भगवन्नग्निरूपो महाद्युतिः।
कालाग्निना यथा पूर्वं त्रैलोक्यं दह्यतेऽखिलम् ॥ १.६५.१७ ॥
أيها المبارك، لتبقَ نعمته، ذلك الذي له هيئة النار وإشراقٌ عظيم، حتى لا تحترق العوالم الثلاثة كلها كما احترقت من قبل بنار الزمن.
1.65.18
देवराज्यं चिकीर्षेत दीयतामस्य यन्मनः।
ततः सुरगणाः सर्वे पितामहपुरोगमाः ॥ १.६५.१८ ॥
فإن كان يرغب في مملكة الآلهة، فلتُعطَ له ما يتمناه قلبه. فعندئذ خرجت جميع جماعات الآلهة بقيادة الجد براهما…
1.65.19
विश्वामित्रं महात्मानं वाक्यं मधुरमब्रुवन्।
ब्रह्मर्षे स्वागतं तेऽस्तु तपसा स्म सुतोषिताः ॥ १.६५.१९ ॥
قالوا للمهاتما فيشفاميترا كلمات عذبة: "مرحبًا بك أيها البراهمرشي؛ لقد سررنا كثيرًا بتقشفك."
1.65.20
ब्राह्मण्यं तपसोग्रेण प्राप्तवानसि कौशिक।
दीर्घमायुश्च ते ब्रह्मन् ददामि समरुद्गणः ॥ १.६५.२० ॥
يا كاوشika، بتقشفك الشديد نلت مرتبة البراهمة؛ يا برهمن، مع جمع الماروت أمنحك عمرًا طويلاً.
1.65.21
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते गच्छ सौम्य यथासुखम्।
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् ॥ १.६५.२१ ॥
"فليكن لك السلام، وليصحبك الخير؛ أيها الوديع، اذهب بطمأنينة." وبعد أن سمعوا كلام الجد برهما، قال جميع سكان السماء هكذا.
1.65.22
कृत्वा प्रणामं मुदितो व्याजहार महामुनिः।
ब्राह्मण्यं यदि मे प्राप्तं दीर्घमायुस्तथैव च ॥ १.६५.२२ ॥
وبعد أن أدّى التحية، تكلم الحكيم العظيم مسرورًا: "إن كنتُ قد نلت البراهمة وطول العمر، فليكن ذلك."
1.65.23
ॐकारोऽथ वषट्कारो वेदाश्च वरयन्तु माम्।
क्षत्रवेदविदां श्रेष्ठो ब्रह्मवेदविदामपि ॥ १.६५.२३ ॥
فليختني الأومكارا والفاشاتكارا والفيدا؛ وليكن لي أن أصير الأفضل بين العارفين بكشاتراويدا والعارفين ببراهماويدا.
1.65.24
ब्रह्मपुत्रो वसिष्ठो मामेवं वदतु देवताः।
यद्येवं परमः कामः कृतो यान्तु सुरर्षभाः ॥ १.६५.२४ ॥
فليُعلن فاسيشطا، ابن برهما، أنني كذلك، وليعلن الآلهة ذلك أيضًا؛ وإن كانت أمنيتي العليا قد تحققت هكذا، فامضوا أيها الأفاضل بين الآلهة.
1.65.25
ततः प्रसादितो देवैर्वसिष्ठो जपतां वरः।
सख्यं चकार ब्रह्मर्षिरेवमस्त्विति चाब्रवीत् ॥ १.६५.२५ ॥
فلما استرضاه الآلهة، قام فاسيشثا، أفضل المتلون، البراهماريشي، بعقد الصداقة وقال: «ليكن كذلك».
1.65.26
ब्रह्मर्षिस्त्वं न संदेहः सर्वं सम्पद्यते तव।
इत्युक्त्वा देवताश्चापि सर्वा जग्मुर्यथागतम् ॥ १.६५.२६ ॥
«أنت براهماريشي، لا شك في ذلك؛ سيتحقق لك كل شيء». وبعد أن قال ذلك، عادت جميع الآلهة من حيث أتت.
1.65.27
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा लब्ध्वा ब्राह्मण्यमुत्तमम्।
पूजयामास ब्रह्मर्षिं वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.६५.२७ ॥
وأما فيشفاميترا ذو النفس الصالحة، فبعد أن نال البراهمانية العليا، أكرم فاسيشثا، البراهماريشي، أفضل المتلون.
1.65.28
कृतकामो महीं सर्वां चचार तपसि स्थितः।
एवं त्वनेन ब्राह्मण्यं प्राप्तं राम महात्मना ॥ १.६५.२८ ॥
ولما تحققت أمنيته، جال في الأرض كلها وثبت في التقشف. وهكذا، يا راما، نال هذا العظيم النفس البراهمانية.
1.65.29
एष राम मुनिश्रेष्ठ एष विग्रहवांस्तपः।
एष धर्मः परो नित्यं वीर्यस्यैष परायणम् ॥ १.६५.२९ ॥
هذا، يا راما، أفضل الحكماء، والتقشف متجسد. وهو دائما الدهرما الأعلى؛ وهو الملاذ الأسمى للشجاعة.
1.65.30
एवमुक्त्वा महातेजा विरराम द्विजोत्तमः।
शतानन्दवचः श्रुत्वा रामलक्ष्मणसंनिधौ ॥ १.६५.३० ॥
وبعد أن قال هذا، صمت الأفضل بين المولودين مرتين ذو البهاء. وقد سُمع هذا، بحضرة راما ولاكشمانا، من كلمات ساتانندا.
1.65.31
जनकः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच कुशिकात्मजम्।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगव ॥ १.६५.३१ ॥
قال جناكا، وقد ضم يديه، لابن كوشيكا: «يا خير الحكماء، إنني مبارك، وقد نلت الفضل.»
1.65.32
यज्ञं काकुत्स्थसहितः प्राप्तवानसि कौशिक।
पावितोऽहं त्वया ब्रह्मन् दर्शनेन महामुने ॥ १.६५.३२ ॥
يا ابن كوشيكا، لقد جئت إلى قرباني مع الكاكوتستها. أيها البراهمي، أيها الحكيم العظيم، لقد تطهرت برؤيتك.
1.65.33
गुणा बहुविधाः प्राप्तास्तव संदर्शनान्मया।
विस्तरेण च वै ब्रह्मन् कीर्त्यमानं महत्तपः ॥ १.६५.३३ ॥
بفضل رؤيتك نلت فضائل كثيرة من أنواع شتى. أيها البراهمي، لقد سمعت وصف تقشفك العظيم مفصلاً.
1.65.34
श्रुतं मया महातेजो रामेण च महात्मना।
सदस्यैः प्राप्य च सदः श्रुतास्ते बहवो गुणाः ॥ १.६५.३४ ॥
أيها العظيم البهاء، لقد سمعت ذلك من الكريم الروح رام، وسمعت أيضاً فضائلك الكثيرة في المجلس.
1.65.35
अप्रमेयं तपस्तुभ्यमप्रमेयं च ते बलम्।
अप्रमेया गुणाश्चैव नित्यं ते कुशिकात्मज ॥ १.६५.३५ ॥
تقشفك لا يُقاس، وقوتك لا تُقاس. يا ابن كوشيكا، وفضائلك أيضاً لا تُحصى أبداً.
1.65.36
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे विभो।
कर्मकालो मुनिश्रेष्ठ लम्बते रविमण्डलम् ॥ १.६५.३६ ॥
يا سيدي، لست بمكتفٍ من هذه الحكايات العجيبة. يا خير الحكماء، قد حان وقت الشعيرة، وقرص الشمس يغرب.
1.65.37
श्वः प्रभाते महातेजो द्रष्टुमर्हसि मां पुनः।
स्वागतं जपतां श्रेष्ठ मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.६५.३७ ॥
أيها العظيم البهاء، ينبغي أن تراني مرة أخرى غدًا عند الفجر. أيها الأفضل بين المرتلين، ينبغي أن تأذن لي بالرحيل.
1.65.38
एवमुक्तो मुनिवरः प्रशस्य पुरुषर्षभम्।
विससर्जाशु जनकं प्रीतं प्रीतमनास्तदा ॥ १.६५.३८ ॥
فلما خوطب بذلك، مدح الحكيم الفاضل جنكا، أفضل الرجال، وصرف سريعًا جنكا المسرور، وقد طابت نفسه.
1.65.39
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठं वैदेहो मिथिलाधिपः।
प्रदक्षिणं चकाराशु सोपाध्यायः सबान्धवः ॥ १.६५.३९ ॥
فلما قال ذلك لأفضل الحكماء، طاف الملك الويدهي، سيد ميثيلا، سريعًا حوله طواف التبجيل، مع كاهنه وذويه.
1.65.40
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा सहरामः सलक्ष्मणः।
स्ववासमभिचक्राम पूज्यमानो महात्मभिः ॥ १.६५.४० ॥
وذهب فيشفاميترا ذو النفس الصالحة أيضًا مع راما ولاكشمانا إلى مسكنه، مكرّمًا من العظماء.