வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.65.1
अथ हैमवतीं राम दिशं त्यक्त्वा महामुनिः।
पूर्वां दिशमनुप्राप्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.६५.१ ॥
ராமா! பின்னர் அந்த மகாமுனிவர் இமய மலைப் பக்கத்தை விட்டு, கிழக்குத் திசையை அடைந்து மிகக் கடுமையான தவம் செய்தார்.
1.65.2
मौनं वर्षसहस्रस्य कृत्वा व्रतमनुत्तमम्।
चकाराप्रतिमं राम तपः परमदुष्करम् ॥ १.६५.२ ॥
ராமா! ஆயிரம் ஆண்டுகள் மௌன விரதம் மேற்கொண்டு, ஒப்பற்ற, மிகக் கடினமான தவத்தை அவர் செய்தார்.
1.65.3
पूर्णे वर्षसहस्रे तु काष्ठभूतं महामुनिम्।
विघ्नैर्बहुभिराधूतं क्रोधो नान्तरमाविशत् ॥ १.६५.३ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்தபோதும், அந்த மகாமுனிவர் மரக்கட்டை போல் இருந்தார்; பல தடைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டும் அவருக்குள் கோபம் புகவில்லை.
1.65.4
स कृत्वा निश्चयं राम तप आतिष्ठताव्ययम्।
तस्य वर्षसहस्रस्य व्रते पूर्णे महाव्रतः ॥ १.६५.४ ॥
ராமா! அவர் உறுதியான தீர்மானம் கொண்டு அழியாத தவத்தை மேற்கொண்டார்; ஆயிரம் ஆண்டு விரதம் நிறைவடைந்தபோது அந்த மகாவிரதி...
1.65.5
भोक्तुमारब्धवानन्नं तस्मिन् काले रघूत्तम।
इन्द्रो द्विजातिर्भूत्वा तं सिद्धमन्नमयाचत ॥ १.६५.५ ॥
ரகுக்களில் சிறந்தவனே! அப்போது அவர் உணவு உண்ணத் தொடங்கியிருந்தார்; அப்போது இந்திரன் ஒரு அந்தணர் வடிவம் கொண்டு அவரிடம் சமைத்த உணவை யாசித்தான்.
1.65.6
तस्मै दत्त्वा तदा सिद्धं सर्वं विप्राय निश्चितः।
निःशेषितेऽन्ने भगवानभुक्त्वैव महातपाः ॥ १.६५.६ ॥
அப்போது உறுதியுடைய அந்த மகா தபஸ்வி அந்தணருக்கு சமைத்த உணவு முழுவதையும் கொடுத்தார்; உணவு முடிந்த பின்னும் அந்த பகவான் மகாதபஸ்வி உண்ணாமலேயே இருந்தார்.
1.65.7
न किंचिदवदद् विप्रं मौनव्रतमुपास्थितः।
तथैवासीत् पुनर्मौनमनुच्छ्वासं चकार ह ॥ १.६५.७ ॥
அவர் அந்த அந்தணனிடம் எதுவும் பேசவில்லை; மௌன விரதத்தை மேற்கொண்டிருந்தார். மீண்டும் அவ்வாறே மௌனமாக இருந்து மூச்சையும் அடக்கினார்.
1.65.8
अथ वर्षसहस्रं च नोच्छ्वसन् मुनिपुंगवः।
तस्यानुच्छ्वसमानस्य मूर्ध्नि धूमो व्यजायत ॥ १.६५.८ ॥
பின்னர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் மூச்சு விடவில்லை. மூச்சு அடக்கியிருந்த அவரது தலையிலிருந்து புகை எழுந்தது.
1.65.9
त्रैलोक्यं येन सम्भ्रान्तमातापितमिवाभवत्।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः पन्नगोरगराक्षसाः ॥ १.६५.९ ॥
அதனால் மூன்று உலகங்களும் கலக்கமடைந்து, வெப்பத்தால் சுட்டெரிக்கப்பட்டவை போல் ஆயின. அப்போது தேவர்களும் ரிஷிகளும் கந்தர்வர்களும் பன்னகர்களும் உரகர்களும் ராட்சசர்களும்...
1.65.10
मोहितास्तपसा तस्य तेजसा मन्दरश्मयः।
कश्मलोपहताः सर्वे पितामहमथाब्रुवन् ॥ १.६५.१० ॥
அவரது தவத்தாலும் தேஜஸாலும் மயக்கமடைந்து, ஒளி மங்கி, துன்பத்தால் வாடிய அனைவரும் பிதாமகரான பிரம்மரிடம் கூறினர்.
1.65.11
बहुभिः कारणैर्देव विश्वामित्रो महामुनिः।
लोभितः क्रोधितश्चैव तपसा चाभिवर्धते ॥ १.६५.११ ॥
ஓ தேவரே! மகாமுனிவர் விஸ்வாமித்ரர் பல காரணங்களால் ஆசைப்படுத்தப்பட்டும் சினம் கொண்டும் இருந்தாலும், தவத்தால் வளர்ந்து கொண்டே செல்கிறார்.
1.65.12
नह्यस्य वृजिनं किंचिद् दृश्यते सूक्ष्ममप्युत।
न दीयते यदि त्वस्य मनसा यदभीप्सितम् ॥ १.६५.१२ ॥
அவரிடம் சிறு குற்றமும் கூடத் தென்படவில்லை. அவர் மனதில் விரும்பியதை அவருக்கு அளிக்காவிட்டால்...
1.65.13
विनाशयति त्रैलोक्यं तपसा सचराचरम्।
व्याकुलाश्च दिशः सर्वा न च किंचित् प्रकाशते ॥ १.६५.१३ ॥
அவரது தவத்தால் அசையும், அசையாதவற்றுடன் மூன்று உலகங்களும் அழிக்கப்படுகின்றன; எல்லாத் திசைகளும் கலங்கியுள்ளன, எதுவும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.
1.65.14
सागराः क्षुभिताः सर्वे विशीर्यन्ते च पर्वताः।
प्रकम्पते च वसुधा वायुर्वातीह संकुलः ॥ १.६५.१४ ॥
எல்லாக் கடல்களும் கொந்தளித்துள்ளன, மலைகள் சிதறுகின்றன, பூமி நடுங்குகிறது, இங்கே காற்று கொடுமையாக வீசுகிறது.
1.65.15
ब्रह्मन् न प्रतिजानीमो नास्तिको जायते जनः।
सम्मूढमिव त्रैलोक्यं सम्प्रक्षुभितमानसम् ॥ १.६५.१५ ॥
பிரம்மனே! நாங்கள் எதையும் உணரவில்லை; மக்களிடம் நம்பிக்கை குறைகிறது. மூன்று உலகங்களும் மயங்கி, மனம் பெரிதும் கலங்கியவை போல் உள்ளன.
1.65.16
भास्करो निष्प्रभश्चैव महर्षेस्तस्य तेजसा।
बुद्धिं न कुरुते यावन्नाशे देव महामुनिः ॥ १.६५.१६ ॥
அந்த மகரிஷியின் தேஜஸால் சூரியனும் ஒளியிழந்துள்ளான். தேவனே! அந்த மாமுனி அழிவுக்குத் தீர்மானம் எடுக்காத வரையில் இதுவே நிலைமை.
1.65.17
तावत् प्रसादो भगवन्नग्निरूपो महाद्युतिः।
कालाग्निना यथा पूर्वं त्रैलोक्यं दह्यतेऽखिलम् ॥ १.६५.१७ ॥
பகவானே! அக்கினி வடிவான மகா ஒளியுடையவர் அருள் புரியட்டும்; முன்பு காலாக்னியால் மூன்று உலகங்களும் முழுவதும் எரிந்தது போல, இப்போதும் எரிந்து விடாமல் காக்கட்டும்.
1.65.18
देवराज्यं चिकीर्षेत दीयतामस्य यन्मनः।
ततः सुरगणाः सर्वे पितामहपुरोगमाः ॥ १.६५.१८ ॥
அவர் தேவர்களின் அரசை விரும்பினால், அவர் மனம் விரும்புவதை அவருக்குக் கொடுங்கள். அப்போது பிதாமகரான பிரம்மாவின் தலைமையில் எல்லா தேவர் கூட்டமும்…
1.65.19
विश्वामित्रं महात्मानं वाक्यं मधुरमब्रुवन्।
ब्रह्मर्षे स्वागतं तेऽस्तु तपसा स्म सुतोषिताः ॥ १.६५.१९ ॥
மகாத்மாவான விश்வாமித்திரரிடம் அவர்கள் இனிய வார்த்தைகளைக் கூறினர்: "பிரம்மரிஷியே, உமக்கு நல்வரவு; உமது தவத்தால் நாங்கள் மிகவும் மகிழ்ந்தோம்."
1.65.20
ब्राह्मण्यं तपसोग्रेण प्राप्तवानसि कौशिक।
दीर्घमायुश्च ते ब्रह्मन् ददामि समरुद्गणः ॥ १.६५.२० ॥
கௌசிகரே, கடுமையான தவத்தால் நீர் பிராமணத்துவத்தை அடைந்துவிட்டீர்; பிரம்மனே, மருத்கணங்களுடன் நான் உமக்கு நீண்ட ஆயுளை அளிக்கிறேன்.
1.65.21
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते गच्छ सौम्य यथासुखम्।
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् ॥ १.६५.२१ ॥
"நன்மை உண்டாகட்டும், உமக்கு மங்கலம் வாய்க்கட்டும்; அமைதியானவரே, சுகமாகச் செல்லும்." பிதாமகனின் வார்த்தையைக் கேட்டு, வானுலகில் வாழும் அனைவரும் இவ்வாறு கூறினர்.
1.65.22
कृत्वा प्रणामं मुदितो व्याजहार महामुनिः।
ब्राह्मण्यं यदि मे प्राप्तं दीर्घमायुस्तथैव च ॥ १.६५.२२ ॥
வணங்கி மகிழ்ச்சியடைந்த மகாமுனிவர் கூறினார்: "எனக்குப் பிராமணத்துவமும் நீண்ட ஆயுளும் கிடைத்திருந்தால், அவ்வாறே ஆகட்டும்."
1.65.23
ॐकारोऽथ वषट्कारो वेदाश्च वरयन्तु माम्।
क्षत्रवेदविदां श्रेष्ठो ब्रह्मवेदविदामपि ॥ १.६५.२३ ॥
பின்னர் ஓங்காரமும் வஷட்காரமும், வேதங்களும் என்னை ஏற்கட்டும். க்ஷத்ரவேதம் அறிந்தவர்களிலும், பிரம்மவேதம் அறிந்தவர்களிலும் நான் சிறந்தவனாகட்டும்.
1.65.24
ब्रह्मपुत्रो वसिष्ठो मामेवं वदतु देवताः।
यद्येवं परमः कामः कृतो यान्तु सुरर्षभाः ॥ १.६५.२४ ॥
பிரம்மாவின் மகனான வசிஷ்டர் என்னை இவ்வாறு அறிவிக்கட்டும்; தேவர்களும் அவ்வாறே கூறட்டும். என் மேலான விருப்பம் இவ்வாறு நிறைவேறியிருந்தால், தேவசிரேஷ்டர்களே, நீங்கள் செல்லுங்கள்.
1.65.25
ततः प्रसादितो देवैर्वसिष्ठो जपतां वरः।
सख्यं चकार ब्रह्मर्षिरेवमस्त्विति चाब्रवीत् ॥ १.६५.२५ ॥
அப்போது தேவர்களால் மனம் மகிழ்விக்கப்பட்ட, ஜபம் செய்பவர்களில் சிறந்த பிரம்மரிஷி வசிஷ்டர் நட்பு கொண்டு, "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்றார்.
1.65.26
ब्रह्मर्षिस्त्वं न संदेहः सर्वं सम्पद्यते तव।
इत्युक्त्वा देवताश्चापि सर्वा जग्मुर्यथागतम् ॥ १.६५.२६ ॥
"நீர் பிரம்மரிஷி, இதில் சந்தேகமில்லை; உமக்கு எல்லாம் நிறைவேறும்." இவ்வாறு சொல்லி, தேவர்கள் அனைவரும் வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றனர்.
1.65.27
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा लब्ध्वा ब्राह्मण्यमुत्तमम्।
पूजयामास ब्रह्मर्षिं वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.६५.२७ ॥
தர்மாத்மாவான விश்வாமித்திரரும் உயர்ந்த பிராம்மண்யத்தைப் பெற்று, ஜபம் செய்பவர்களில் சிறந்த பிரம்மரிஷி வசிஷ்டரை வணங்கி மதித்தார்.
1.65.28
कृतकामो महीं सर्वां चचार तपसि स्थितः।
एवं त्वनेन ब्राह्मण्यं प्राप्तं राम महात्मना ॥ १.६५.२८ ॥
தம் விருப்பம் நிறைவேறிய அவர் முழு பூமியிலும் சுற்றித் திரிந்து தவத்தில் நிலைத்திருந்தார். ராமா, இவ்வாறே அந்த மகாத்மா பிராம்மண்யத்தைப் பெற்றார்.
1.65.29
एष राम मुनिश्रेष्ठ एष विग्रहवांस्तपः।
एष धर्मः परो नित्यं वीर्यस्यैष परायणम् ॥ १.६५.२९ ॥
ராமா, இவர் முனிவர்களில் சிறந்தவர், உருவெடுத்த தவம். இவர் எப்போதும் உயர்ந்த தர்மம்; இவரே வீரியத்தின் உயர்ந்த புகலிடம்.
1.65.30
एवमुक्त्वा महातेजा विरराम द्विजोत्तमः।
शतानन्दवचः श्रुत्वा रामलक्ष्मणसंनिधौ ॥ १.६५.३० ॥
இவ்வாறு சொல்லி மகா தேஜஸ்வியான வசிஷ்டர் அமைதியானார். ராமர், லக்ஷ்மணர் முன்னிலையில் சதானந்தரின் சொற்களைக் கேட்ட பின்னர் இவை நடந்தன.
1.65.31
जनकः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच कुशिकात्मजम्।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगव ॥ १.६५.३१ ॥
ஜனகன் கைகூப்பி குசிகன் மகனிடம் சொன்னான்: முனிசிரேஷ்டரே, நான் பாக்கியவான்; எனக்கு அருள் கிடைத்தது.
1.65.32
यज्ञं काकुत्स्थसहितः प्राप्तवानसि कौशिक।
पावितोऽहं त्वया ब्रह्मन् दर्शनेन महामुने ॥ १.६५.३२ ॥
குசிகன் மகனே, காகுத்ஸ்தனுடன் நீர் என் யாகத்திற்கு வந்தீர். பிராமணரே, மகாமுனியே, உமது தரிசனத்தால் நான் தூய்மை அடைந்தேன்.
1.65.33
गुणा बहुविधाः प्राप्तास्तव संदर्शनान्मया।
विस्तरेण च वै ब्रह्मन् कीर्त्यमानं महत्तपः ॥ १.६५.३३ ॥
உமது தரிசனத்தால் நான் பல வகையான நற்குணங்களைப் பெற்றேன். பிராமணரே, உமது பெரிய தவம் விரிவாகப் புகழப்படுவதை நான் கேட்டேன்.
1.65.34
श्रुतं मया महातेजो रामेण च महात्मना।
सदस्यैः प्राप्य च सदः श्रुतास्ते बहवो गुणाः ॥ १.६५.३४ ॥
மகாதேஜஸ்வியே, மகாத்மா ராமனாலும், சபையோராலும் நான் கேட்டேன். சபையில் சேர்ந்து உமது பல குணங்கள் கேட்கப்பட்டன.
1.65.35
अप्रमेयं तपस्तुभ्यमप्रमेयं च ते बलम्।
अप्रमेया गुणाश्चैव नित्यं ते कुशिकात्मज ॥ १.६५.३५ ॥
உமது தவம் அளவற்றது; உமது வலிமையும் அளவற்றது. குசிகன் மகனே, உமது குணங்களும் எப்போதும் அளவற்றவை.
1.65.36
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे विभो।
कर्मकालो मुनिश्रेष्ठ लम्बते रविमण्डलम् ॥ १.६५.३६ ॥
ஐயனே, இந்த அற்புதக் கதைகளால் எனக்குத் திருப்தி இல்லை. முனிசிரேஷ்டரே, சடங்கின் நேரம் வந்துவிட்டது; சூரியமண்டலம் மறைந்து கொண்டிருக்கிறது.
1.65.37
श्वः प्रभाते महातेजो द्रष्टुमर्हसि मां पुनः।
स्वागतं जपतां श्रेष्ठ मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.६५.३७ ॥
மகா தேஜஸ்வியே, நாளை விடியற்காலையில் நீங்கள் என்னை மீண்டும் காண வேண்டும். ஜபம் செய்பவர்களில் சிறந்தவரே, நீங்கள் என்னை விடைகொடுத்து அனுப்ப வேண்டும்.
1.65.38
एवमुक्तो मुनिवरः प्रशस्य पुरुषर्षभम्।
विससर्जाशु जनकं प्रीतं प्रीतमनास्तदा ॥ १.६५.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், சிறந்த முனிவர் மனிதர்களில் சிறந்தவரான ஜனகரைப் புகழ்ந்து, மகிழ்ந்த மனத்துடன் உடனே மகிழ்ந்திருந்த அவரை அனுப்பி வைத்தார்.
1.65.39
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठं वैदेहो मिथिलाधिपः।
प्रदक्षिणं चकाराशु सोपाध्यायः सबान्धवः ॥ १.६५.३९ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, விதேக நாட்டு, மிதிலை அரசர் தம் புரோகிதரும் உறவினர்களுமாக உடனே வலம் வந்து வணங்கினார்.
1.65.40
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा सहरामः सलक्ष्मणः।
स्ववासमभिचक्राम पूज्यमानो महात्मभिः ॥ १.६५.४० ॥
தர்மாத்மாவான விசுவாமித்திரரும் ராமருடனும் லக்ஷ்மணருடனும் மகாத்மாக்களால் போற்றப்பட்டவராய்த் தம் இருப்பிடத்தை நோக்கிச் சென்றார்.