വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.65.1
अथ हैमवतीं राम दिशं त्यक्त्वा महामुनिः।
पूर्वां दिशमनुप्राप्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.६५.१ ॥
രാമാ! അപ്പോൾ ആ മഹാമുനി ഹിമാലയ ദിശ വിട്ട് കിഴക്കൻ ദിശയിലെത്തി അതികഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
1.65.2
मौनं वर्षसहस्रस्य कृत्वा व्रतमनुत्तमम्।
चकाराप्रतिमं राम तपः परमदुष्करम् ॥ १.६५.२ ॥
രാമാ! ആയിരം വർഷത്തെ മൗനവ്രതമെടുത്ത് അദ്ദേഹം അതുല്യവും അതികഠിനവുമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
1.65.3
पूर्णे वर्षसहस्रे तु काष्ठभूतं महामुनिम्।
विघ्नैर्बहुभिराधूतं क्रोधो नान्तरमाविशत् ॥ १.६५.३ ॥
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോഴും ആ മഹാമുനി കാഷ്ഠംപോലെ നിശ്ചലനായിരുന്നു; പല വിഘ്നങ്ങളാൽ ഇളക്കപ്പെട്ടിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ കോപം കടന്നില്ല.
1.65.4
स कृत्वा निश्चयं राम तप आतिष्ठताव्ययम्।
तस्य वर्षसहस्रस्य व्रते पूर्णे महाव्रतः ॥ १.६५.४ ॥
രാമാ! അദ്ദേഹം ഉറച്ച നിശ്ചയത്തോടെ അക്ഷയമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു; ആയിരം വർഷത്തെ ആ വ്രതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ആ മഹാവ്രതൻ...
1.65.5
भोक्तुमारब्धवानन्नं तस्मिन् काले रघूत्तम।
इन्द्रो द्विजातिर्भूत्वा तं सिद्धमन्नमयाचत ॥ १.६५.५ ॥
രഘുശ്രേഷ്ഠാ! ആ സമയം അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു; അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ബ്രാഹ്മണ രൂപം ധരിച്ച് പാകം ചെയ്ത അന്നം യാചിച്ചു.
1.65.6
तस्मै दत्त्वा तदा सिद्धं सर्वं विप्राय निश्चितः।
निःशेषितेऽन्ने भगवानभुक्त्वैव महातपाः ॥ १.६५.६ ॥
അപ്പോൾ ഉറച്ച മനസ്സുള്ള ആ മഹാതപസ്വി ബ്രാഹ്മണന് പാകം ചെയ്ത അന്നമെല്ലാം നൽകി; അന്നം തീർന്നപ്പോൾ ആ ഭഗവാൻ മഹാതപസ്വി ഭക്ഷിക്കാതെതന്നെ ഇരുന്നു.
1.65.7
न किंचिदवदद् विप्रं मौनव्रतमुपास्थितः।
तथैवासीत् पुनर्मौनमनुच्छ्वासं चकार ह ॥ १.६५.७ ॥
അദ്ദേഹം ആ ബ്രാഹ്മണനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; മൗനവ്രതം സ്വീകരിച്ചു. വീണ്ടും അതുപോലെ മൗനമായിരുന്ന് ശ്വാസം അടക്കി.
1.65.8
अथ वर्षसहस्रं च नोच्छ्वसन् मुनिपुंगवः।
तस्यानुच्छ्वसमानस्य मूर्ध्नि धूमो व्यजायत ॥ १.६५.८ ॥
പിന്നീട് ആ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ ആയിരം വർഷം ശ്വാസമെടുത്തില്ല. ശ്വാസം അടക്കിയിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിരസ്സിൽനിന്ന് പുക ഉയർന്നു.
1.65.9
त्रैलोक्यं येन सम्भ्रान्तमातापितमिवाभवत्।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः पन्नगोरगराक्षसाः ॥ १.६५.९ ॥
അതിനാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഇളകി, ചൂടേറ്റ് പൊള്ളിയതുപോലെയായി. അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും പന്നഗന്മാരും ഉരഗന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും...
1.65.10
मोहितास्तपसा तस्य तेजसा मन्दरश्मयः।
कश्मलोपहताः सर्वे पितामहमथाब्रुवन् ॥ १.६५.१० ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ തപസ്സിനാലും തേജസ്സിനാലും മോഹിതരായി, പ്രഭ മങ്ങി, ദുഃഖപീഡിതരായ എല്ലാവരും പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
1.65.11
बहुभिः कारणैर्देव विश्वामित्रो महामुनिः।
लोभितः क्रोधितश्चैव तपसा चाभिवर्धते ॥ १.६५.११ ॥
ദേവാ! മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ പലകാരണങ്ങളാൽ ലോഭിതനും ക്രുദ്ധനുമായിരുന്നാലും തപസ്സിനാൽ വളരുകയാണ്.
1.65.12
नह्यस्य वृजिनं किंचिद् दृश्यते सूक्ष्ममप्युत।
न दीयते यदि त्वस्य मनसा यदभीप्सितम् ॥ १.६५.१२ ॥
അദ്ദേഹത്തിൽ സൂക്ഷ്മമായ ഒരു കുറ്റവും കാണുന്നില്ല. മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയില്ലെങ്കിൽ...
1.65.13
विनाशयति त्रैलोक्यं तपसा सचराचरम्।
व्याकुलाश्च दिशः सर्वा न च किंचित् प्रकाशते ॥ १.६५.१३ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ തപസ്സാൽ ചരാചരങ്ങളോടുകൂടിയ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നശിക്കുന്നു; എല്ലാ ദിക്കുകളും വ്യാകുലമായി, ഒന്നും പ്രകാശിക്കുന്നില്ല.
1.65.14
सागराः क्षुभिताः सर्वे विशीर्यन्ते च पर्वताः।
प्रकम्पते च वसुधा वायुर्वातीह संकुलः ॥ १.६५.१४ ॥
എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളും ക്ഷോഭിച്ചിരിക്കുന്നു, പർവതങ്ങൾ തകർന്നു വീഴുന്നു, ഭൂമി വിറയ്ക്കുന്നു, ഇവിടെ കൊടുങ്കാറ്റ് വീശുന്നു.
1.65.15
ब्रह्मन् न प्रतिजानीमो नास्तिको जायते जनः।
सम्मूढमिव त्रैलोक्यं सम्प्रक्षुभितमानसम् ॥ १.६५.१५ ॥
ബ്രഹ്മാവേ! ഞങ്ങൾ കാരണം അറിയുന്നില്ല; ജനങ്ങളിൽ ആസ്തികത്വം നശിക്കുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളും മോഹിച്ചതുപോലെ, മനസ്സ് അത്യന്തം കലങ്ങിയതുപോലെ ഇരിക്കുന്നു.
1.65.16
भास्करो निष्प्रभश्चैव महर्षेस्तस्य तेजसा।
बुद्धिं न कुरुते यावन्नाशे देव महामुनिः ॥ १.६५.१६ ॥
ആ മഹർഷിയുടെ തേജസ്സാൽ സൂര്യൻ പോലും പ്രഭയറ്റിരിക്കുന്നു. ദേവാ! ആ മഹാമുനി നാശത്തിന് തീരുമാനമെടുക്കുന്നതുവരെ ഈ നില തുടരും.
1.65.17
तावत् प्रसादो भगवन्नग्निरूपो महाद्युतिः।
कालाग्निना यथा पूर्वं त्रैलोक्यं दह्यतेऽखिलम् ॥ १.६५.१७ ॥
ഭഗവാനേ! അഗ്നിരൂപനും മഹാതേജസ്വിയുമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകട്ടെ; മുൻപ് കാലാഗ്നിയാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ദഹിച്ചതുപോലെ ഇപ്പോൾ ദഹിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
1.65.18
देवराज्यं चिकीर्षेत दीयतामस्य यन्मनः।
ततः सुरगणाः सर्वे पितामहपुरोगमाः ॥ १.६५.१८ ॥
അദ്ദേഹം ദേവരാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നൽകണം. അപ്പോൾ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിനെ മുൻനിർത്തി എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും…
1.65.19
विश्वामित्रं महात्मानं वाक्यं मधुरमब्रुवन्।
ब्रह्मर्षे स्वागतं तेऽस्तु तपसा स्म सुतोषिताः ॥ १.६५.१९ ॥
മഹാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനോട് അവർ മധുരവാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു: "ബ്രഹ്മർഷേ, നിനക്ക് സ്വാഗതം; നിന്റെ തപസ്സിനാൽ ഞങ്ങൾ ഏറെ സന്തുഷ്ടരായിരിക്കുന്നു."
1.65.20
ब्राह्मण्यं तपसोग्रेण प्राप्तवानसि कौशिक।
दीर्घमायुश्च ते ब्रह्मन् ददामि समरुद्गणः ॥ १.६५.२० ॥
കൗശികാ, ഘോരതപസ്സിനാൽ നീ ബ്രാഹ്മണ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാവേ, മരുത്ഗണങ്ങളോടുകൂടി ഞാൻ നിനക്ക് ദീർഘായുസ്സ് നൽകുന്നു.
1.65.21
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते गच्छ सौम्य यथासुखम्।
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् ॥ १.६५.२१ ॥
"ക്ഷേമം ഭവിക്കട്ടെ, നിനക്ക് മംഗളം വരട്ടെ; സൗമ്യനേ, സുഖമായി പോകുക." പിതാമഹന്റെ വാക്ക് കേട്ട് സ്വർഗവാസികളെല്ലാം ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
1.65.22
कृत्वा प्रणामं मुदितो व्याजहार महामुनिः।
ब्राह्मण्यं यदि मे प्राप्तं दीर्घमायुस्तथैव च ॥ १.६५.२२ ॥
നമസ്കരിച്ച് സന്തുഷ്ടനായ മഹാമുനി പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ബ്രാഹ്മണ്യവും ദീർഘായുസ്സും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ."
1.65.23
ॐकारोऽथ वषट्कारो वेदाश्च वरयन्तु माम्।
क्षत्रवेदविदां श्रेष्ठो ब्रह्मवेदविदामपि ॥ १.६५.२३ ॥
പിന്നെ ഓംകാരവും വഷട്കാരവും വേദങ്ങളും എന്നെ വരിക്കട്ടെ. ക്ഷത്രവേദം അറിയുന്നവരിലും ബ്രഹ്മവേദം അറിയുന്നവരിലും ഞാൻ ശ്രേഷ്ഠനാകട്ടെ.
1.65.24
ब्रह्मपुत्रो वसिष्ठो मामेवं वदतु देवताः।
यद्येवं परमः कामः कृतो यान्तु सुरर्षभाः ॥ १.६५.२४ ॥
ബ്രഹ്മപുത്രനായ വസിഷ്ഠൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ; ദേവന്മാരും അങ്ങനെ പറയട്ടെ. എന്റെ പരമമായ ആഗ്രഹം ഇപ്രകാരം സഫലമായെങ്കിൽ, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾ പോയാലും.
1.65.25
ततः प्रसादितो देवैर्वसिष्ठो जपतां वरः।
सख्यं चकार ब्रह्मर्षिरेवमस्त्विति चाब्रवीत् ॥ १.६५.२५ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരാൽ പ്രസാദിപ്പിക്കപ്പെട്ട, ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മർഷി വസിഷ്ഠൻ സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ച് "അങ്ങനെ ആകട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞു.
1.65.26
ब्रह्मर्षिस्त्वं न संदेहः सर्वं सम्पद्यते तव।
इत्युक्त्वा देवताश्चापि सर्वा जग्मुर्यथागतम् ॥ १.६५.२६ ॥
"നീ ബ്രഹ്മർഷിയാണ്, സംശയമില്ല; നിനക്ക് എല്ലാം സാധിക്കും." എന്നു പറഞ്ഞ് ദേവന്മാരെല്ലാം വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോയി.
1.65.27
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा लब्ध्वा ब्राह्मण्यमुत्तमम्।
पूजयामास ब्रह्मर्षिं वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.६५.२७ ॥
ധർമ്മാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനും ഉത്തമമായ ബ്രാഹ്മണ്യം നേടി, ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മർഷി വസിഷ്ഠനെ ആദരിച്ചു.
1.65.28
कृतकामो महीं सर्वां चचार तपसि स्थितः।
एवं त्वनेन ब्राह्मण्यं प्राप्तं राम महात्मना ॥ १.६५.२८ ॥
ആഗ്രഹം സഫലമായ അദ്ദേഹം ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ച് തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു. രാമാ, ഇങ്ങനെയാണ് ആ മഹാത്മാവ് ബ്രാഹ്മണ്യം നേടിയത്.
1.65.29
एष राम मुनिश्रेष्ठ एष विग्रहवांस्तपः।
एष धर्मः परो नित्यं वीर्यस्यैष परायणम् ॥ १.६५.२९ ॥
രാമാ, ഇദ്ദേഹം മുനിശ്രേഷ്ഠനാണ്, മൂർത്തീഭവിച്ച തപസ്സാണ്. ഇദ്ദേഹം എന്നും പരമധർമ്മമാണ്; ഇദ്ദേഹമാണ് വീര്യത്തിന്റെ പരമമായ ആശ്രയം.
1.65.30
एवमुक्त्वा महातेजा विरराम द्विजोत्तमः।
शतानन्दवचः श्रुत्वा रामलक्ष्मणसंनिधौ ॥ १.६५.३० ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാതേജസ്വിയായ ദ്വിജോത്തമൻ നിർത്തി. രാമലക്ഷ്മണന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ ശതാനന്ദന്റെ വചനം കേട്ട ശേഷം (ഇത് സംഭവിച്ചു).
1.65.31
जनकः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच कुशिकात्मजम्।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगव ॥ १.६५.३१ ॥
ജനകൻ കൈകൂപ്പി കുശികപുത്രനോടു പറഞ്ഞു: മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ധന്യനാണ്; എനിക്ക് അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു.
1.65.32
यज्ञं काकुत्स्थसहितः प्राप्तवानसि कौशिक।
पावितोऽहं त्वया ब्रह्मन् दर्शनेन महामुने ॥ १.६५.३२ ॥
കുശികപുത്രാ, കാകുത്സ്ഥനോടൊപ്പം അങ്ങ് എന്റെ യജ്ഞത്തിൽ എത്തി. ബ്രാഹ്മണാ, മഹാമുനേ, അങ്ങയുടെ ദർശനത്താൽ ഞാൻ പവിത്രനായി.
1.65.33
गुणा बहुविधाः प्राप्तास्तव संदर्शनान्मया।
विस्तरेण च वै ब्रह्मन् कीर्त्यमानं महत्तपः ॥ १.६५.३३ ॥
അങ്ങയുടെ ദർശനത്താൽ ഞാൻ പലവിധ ഗുണങ്ങൾ നേടി. ബ്രാഹ്മണാ, അങ്ങയുടെ മഹത്തായ തപസ്സ് വിസ്തരിച്ച് വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു.
1.65.34
श्रुतं मया महातेजो रामेण च महात्मना।
सदस्यैः प्राप्य च सदः श्रुतास्ते बहवो गुणाः ॥ १.६५.३४ ॥
മഹാതേജസ്വിയേ, മഹാത്മാവായ രാമനിൽ നിന്നും സദസ്യരിൽ നിന്നും ഞാൻ കേട്ടു. സദസ്സിൽ അങ്ങയുടെ പല ഗുണങ്ങളും കേൾക്കപ്പെട്ടു.
1.65.35
अप्रमेयं तपस्तुभ्यमप्रमेयं च ते बलम्।
अप्रमेया गुणाश्चैव नित्यं ते कुशिकात्मज ॥ १.६५.३५ ॥
അങ്ങയുടെ തപസ്സ് അളവില്ലാത്തതാണ്; അങ്ങയുടെ ബലവും അളവില്ലാത്തതാണ്. കുശികപുത്രാ, അങ്ങയുടെ ഗുണങ്ങളും എന്നും അളവില്ലാത്തവയാണ്.
1.65.36
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे विभो।
कर्मकालो मुनिश्रेष्ठ लम्बते रविमण्डलम् ॥ १.६५.३६ ॥
പ്രഭോ, ഈ അദ്ഭുതകഥകളിൽ എനിക്ക് തൃപ്തിയില്ല. മുനിശ്രേഷ്ഠാ, കർമ്മകാലമായി; സൂര്യമണ്ഡലം അസ്തമിക്കുന്നു.
1.65.37
श्वः प्रभाते महातेजो द्रष्टुमर्हसि मां पुनः।
स्वागतं जपतां श्रेष्ठ मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.६५.३७ ॥
ഹേ മഹാതേജസ്വീ, നാളെ പ്രഭാതത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ വീണ്ടും കാണേണ്ടതാണ്. ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എന്നെ പോകാൻ അനുവദിക്കുവാൻ നിങ്ങൾ അർഹനാണ്.
1.65.38
एवमुक्तो मुनिवरः प्रशस्य पुरुषर्षभम्।
विससर्जाशु जनकं प्रीतं प्रीतमनास्तदा ॥ १.६५.३८ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ശ്രേഷ്ഠനായ മുനി പുരുഷോത്തമനായ ജനകനെ പ്രശംസിച്ചു; പ്രസന്നമനസ്സോടെ ഉടൻ സന്തുഷ്ടനായ അദ്ദേഹത്തെ യാത്രയയച്ചു.
1.65.39
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठं वैदेहो मिथिलाधिपः।
प्रदक्षिणं चकाराशु सोपाध्यायः सबान्धवः ॥ १.६५.३९ ॥
ഇങ്ങനെ മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞശേഷം, വിദേഹരാജാവും മിഥിലാധിപനുമായ അദ്ദേഹം പുരോഹിതനോടും ബന്ധുക്കളോടുമൊപ്പം ഉടൻ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
1.65.40
विश्वामित्रोऽपि धर्मात्मा सहरामः सलक्ष्मणः।
स्ववासमभिचक्राम पूज्यमानो महात्मभिः ॥ १.६५.४० ॥
ധർമ്മാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനും രാമനോടും ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം മഹാത്മാക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.