വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.67.1
जनकस्य वचः श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
धनुर्दर्शय रामाय इति होवाच पार्थिवम् ॥ १.६७.१ ॥
ജനകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ രാജാവിനോട് രാമന് ധനുസ്സ് കാണിക്കുവാൻ പറഞ്ഞു.
1.67.2
ततः स राजा जनकः सचिवान् व्यादिदेश ह।
धनुरानीयतां दिव्यं गन्धमाल्यानुलेपितम् ॥ १.६७.२ ॥
അപ്പോൾ ജനകരാജാവ് മന്ത്രിമാരോട് കൽപ്പിച്ചു: സുഗന്ധവും മാലയും ചാർത്തിയ ദിവ്യമായ ധനുസ്സ് കൊണ്ടുവരിക.
1.67.3
जनकेन समादिष्टाः सचिवाः प्राविशन् पुरम्।
तद्धनुः पुरतः कृत्वा निर्जग्मुरमितौजसः ॥ १.६७.३ ॥
ജനകന്റെ കൽപ്പനപ്രകാരം അമിതതേജസ്വികളായ മന്ത്രിമാർ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ആ ധനുസ്സ് മുന്നിൽ വെച്ച് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
1.67.4
नृणां शतानि पञ्चाशद् व्यायतानां महात्मनाम्।
मञ्जूषामष्टचक्रां तां समूहुस्ते कथंचन ॥ १.६७.४ ॥
അമ്പതു നൂറ് കരുത്തുറ്റ മഹാത്മാക്കൾ എട്ടു ചക്രമുള്ള ആ പെട്ടി എങ്ങനെയോ ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നു.
1.67.5
तामादाय सुमञ्जूषामायसीं यत्र तद्धनुः।
सुरोपमं ते जनकमूचुर्नृपतिमन्त्रिणः ॥ १.६७.५ ॥
ആ ഇരുമ്പുപെട്ടി എടുത്ത്, ദേവതുല്യമായ ആ ധനുസ്സ് ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെത്തി, രാജമന്ത്രിമാർ ജനകനോട് പറഞ്ഞു.
1.67.6
इदं धनुर्वरं राजन् पूजितं सर्वराजभिः।
मिथिलाधिप राजेन्द्र दर्शनीयं यदीच्छसि ॥ १.६७.६ ॥
രാജാവേ, ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ ധനുസ്സ് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും പൂജിച്ചതാണ്. മിഥിലാധിപതേ, രാജേന്ദ്രാ, അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ ഇത് കാണാം.
1.67.7
तेषां नृपो वचः श्रुत्वा कृताञ्जलिरभाषत।
विश्वामित्रं महात्मानं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ १.६७.७ ॥
അവരുടെ വാക്ക് കേട്ട് രാജാവ് കൈകൂപ്പി മഹാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനോടും ആ രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാരോടും പറഞ്ഞു.
1.67.8
इदं धनुर्वरं ब्रह्मञ्जनकैरभिपूजितम्।
राजभिश्च महावीर्यैरशक्तैः पूरितं तदा ॥ १.६७.८ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ല് ജനകന്മാരാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടതാണ്; അന്ന് മഹാവീര്യരായ രാജാക്കന്മാർക്കുപോലും ഇത് കുലയ്ക്കാനായില്ല.
1.67.9
नैतत् सुरगणाः सर्वे सासुरा न च राक्षसाः।
गन्धर्वयक्षप्रवराः सकिन्नरमहोरगाः ॥ १.६७.९ ॥
ഈ വില്ല് ദേവഗണങ്ങളെല്ലാം, അസുരന്മാരോടുകൂടി, രാക്ഷസന്മാരും, ഗന്ധർവ്വ-യക്ഷ പ്രവരന്മാരും, കിന്നരന്മാരും മഹാസർപ്പങ്ങളും പോലും കുലയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.
1.67.10
क्व गतिर्मानुषाणां च धनुषोऽस्य प्रपूरणे।
आरोपणे समायोगे वेपने तोलने तथा ॥ १.६७.१० ॥
ഈ വില്ല് നിറയ്ക്കുന്നതിലും, ഞാൺ കയറ്റുന്നതിലും, ചേർക്കുന്നതിലും, ഇളക്കുന്നതിലും, തൂക്കുന്നതിലും മനുഷ്യർക്ക് എന്ത് ശക്തിയാണുള്ളത്?
1.67.11
तदेतद् धनुषां श्रेष्ठमानीतं मुनिपुंगव।
दर्शयैतन्महाभाग अनयो राजपुत्रयोः ॥ १.६७.११ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, വില്ലുകളിൽ ഉത്തമമായത് ഇതാ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു; മഹാഭാഗ്യവാനേ, ഈ രണ്ടു രാജപുത്രന്മാർക്ക് ഇത് കാണിച്ചുകൊടുക്കൂ.
1.67.12
विश्वामित्रः सरामस्तु श्रुत्वा जनकभाषितम्।
वत्स राम धनुः पश्य इति राघवमब्रवीत् ॥ १.६७.१२ ॥
ജനകന്റെ വാക്ക് കേട്ട് വിശ്വാമിത്രൻ രാമനോടൊപ്പം, "വത്സാ രാമാ, വില്ല് നോക്കൂ" എന്ന് രാഘവനോട് പറഞ്ഞു.
1.67.13
महर्षेर्वचनाद् रामो यत्र तिष्ठति तद्धनुः।
मञ्जूषां तामपावृत्य दृष्ट्वा धनुरथाब्रवीत् ॥ १.६७.१३ ॥
മഹർഷിയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് രാമൻ ധനുസ്സിരുന്ന ആ പെട്ടി തുറന്ന് ധനുസ്സ് കണ്ട് പിന്നെ പറഞ്ഞു.
1.67.14
इदं धनुर्वरं दिव्यं संस्पृशामीह पाणिना।
यत्नवांश्च भविष्यामि तोलने पूरणेऽपि वा ॥ १.६७.१४ ॥
ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ ദിവ്യധനുസ്സിനെ ഞാൻ ഇവിടെ കൈകൊണ്ട് തൊടുന്നു; ഉയർത്തുന്നതിലും വലിക്കുന്നതിലും ഞാൻ യത്നിക്കും.
1.67.15
बाढमित्यब्रवीद् राजा मुनिश्च समभाषत।
लीलया स धनुर्मध्ये जग्राह वचनान्मुनेः ॥ १.६७.१५ ॥
'ശരി' എന്ന് രാജാവ് പറഞ്ഞു; മുനിയും സംസാരിച്ചു. മുനിയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് അവൻ ലീലയായി ധനുസ്സിന്റെ മധ്യഭാഗം പിടിച്ചു.
1.67.16
पश्यतां नृसहस्राणां बहूनां रघुनन्दनः।
आरोपयत् स धर्मात्मा सलीलमिव तद्धनुः ॥ १.६७.१६ ॥
ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരും പലരും നോക്കിനിൽക്കെ, രഘുനന്ദനനായ ധർമാത്മാവ് ആ ധനുസ്സ് ലീലയായി കെട്ടി ഉയർത്തി.
1.67.17
आरोपयित्वा मौर्वीं च पूरयामास तद्धनुः।
तद् बभञ्ज धनुर्मध्ये नरश्रेष्ठो महायशाः ॥ १.६७.१७ ॥
ഞാൺ കെട്ടി ആ ധനുസ്സ് പൂർണമായി വലിച്ചു; മഹായശസ്വിയായ നരശ്രേഷ്ഠൻ ആ ധനുസ്സ് മധ്യത്തിൽ ഒടിച്ചു.
1.67.18
तस्य शब्दो महानासीन्निर्घातसमनिःस्वनः।
भूमिकम्पश्च सुमहान् पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ १.६७.१८ ॥
അതിന്റെ ശബ്ദം മഹത്തായിരുന്നു, ഇടിമുഴക്കം പോലെ; പർവതം പിളരുന്നതുപോലെ വലിയ ഭൂകമ്പവുമുണ്ടായി.
1.67.19
निपेतुश्च नराः सर्वे तेन शब्देन मोहिताः।
वर्जयित्वा मुनिवरं राजानं तौ च राघवौ ॥ १.६७.१९ ॥
ആ ശബ്ദത്താൽ മോഹിതരായി എല്ലാ മനുഷ്യരും വീണു; മുനിശ്രേഷ്ഠനെയും രാജാവിനെയും ആ രണ്ടു രാഘവന്മാരെയും ഒഴികെ.
1.67.20
प्रत्याश्वस्ते जने तस्मिन् राजा विगतसाध्वसः।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं वाक्यज्ञो मुनिपुंगवम् ॥ १.६७.२० ॥
ജനങ്ങൾ ആശ്വസിച്ചപ്പോൾ, ഭയം നീങ്ങിയ രാജാവ് കൈകൂപ്പി, വാക്കറിയുന്നവനായി, മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.67.21
भगवन् दृष्टवीर्यो मे रामो दशरथात्मजः।
अत्यद्भुतमचिन्त्यं च अतर्कितमिदं मया ॥ १.६७.२१ ॥
ഭഗവാനേ! ദശരഥപുത്രനായ രാമന്റെ വീര്യം ഞാൻ കണ്ടു; ഇത് അത്യത്ഭുതവും അചിന്തനീയവും എന്റെ ഊഹത്തിന് അതീതവുമാണ്.
1.67.22
जनकानां कुले कीर्तिमाहरिष्यति मे सुता।
सीता भर्तारमासाद्य रामं दशरथात्मजम् ॥ १.६७.२२ ॥
എന്റെ മകൾ സീത, ദശരഥപുത്രനായ രാമനെ ഭർത്താവായി നേടി, ജനകന്മാരുടെ കുലത്തിന് കീർത്തി കൊണ്ടുവരും.
1.67.23
मम सत्या प्रतिज्ञा सा वीर्यशुल्केति कौशिक।
सीता प्राणैर्बहुमता देया रामाय मे सुता ॥ १.६७.२३ ॥
കൗശികാ! വീര്യം തന്നെ മൂല്യമായ എന്റെ പ്രതിജ്ഞ സത്യമാണ്; എന്റെ പ്രാണനെക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ട മകൾ സീതയെ രാമന് നൽകണം.
1.67.24
भवतोऽनुमते ब्रह्मन् शीघ्रं गच्छन्तु मन्त्रिणः।
मम कौशिक भद्रं ते अयोध्यां त्वरिता रथैः ॥ १.६७.२४ ॥
ബ്രഹ്മാവേ! അങ്ങയുടെ അനുമതിയോടെ എന്റെ മന്ത്രിമാർ വേഗം രഥങ്ങളിൽ അയോധ്യയിലേക്ക് പോകട്ടെ. കൗശികാ! അങ്ങേക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.
1.67.25
राजानं प्रश्रितैर्वाक्यैरानयन्तु पुरं मम।
प्रदानं वीर्यशुल्कायाः कथयन्तु च सर्वशः ॥ १.६७.२५ ॥
രാജാവിനെ വിനീതവാക്കുകളാൽ എന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ; വീര്യമായിരുന്നു വിലയായത് എന്ന കന്യാദാനം മുഴുവൻ അറിയിക്കട്ടെ.
1.67.26
मुनिगुप्तौ च काकुत्स्थौ कथयन्तु नृपाय वै।
प्रीतियुक्तं तु राजानमानयन्तु सुशीघ्रगाः ॥ १.६७.२६ ॥
മുനിയാൽ സംരക്ഷിതരായ രണ്ടു കാകുത്സ്ഥരെക്കുറിച്ച് രാജാവിനോട് പറയട്ടെ; പ്രീതിനിറഞ്ഞ രാജാവിനെ വേഗത്തിൽ ചെന്ന് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
1.67.27
कौशिकस्तु तथेत्याह राजा चाभाष्य मन्त्रिणः।
अयोध्यां प्रेषयामास धर्मात्मा कृतशासनान्।
यथावृत्तं समाख्यातुमानेतुं च नृपं तथा ॥ १.६७.२७ ॥
കൗശികൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു; രാജാവ് മന്ത്രിമാരോട് സംസാരിച്ച്, ധർമ്മാത്മാവായി കല്പന ലഭിച്ച ദൂതരെ അയോധ്യയിലേക്ക് അയച്ചു, നടന്നതെല്ലാം യഥാവിധി അറിയിക്കാനും രാജാവിനെ കൊണ്ടുവരാനും.