வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.67.1
जनकस्य वचः श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
धनुर्दर्शय रामाय इति होवाच पार्थिवम् ॥ १.६७.१ ॥
ஜனகனின் சொற்களைக் கேட்ட மகாமுனி விசுவாமித்திரர், அரசனிடம் "ராமனுக்கு வில்லைக் காட்டுங்கள்" என்றார்.
1.67.2
ततः स राजा जनकः सचिवान् व्यादिदेश ह।
धनुरानीयतां दिव्यं गन्धमाल्यानुलेपितम् ॥ १.६७.२ ॥
பின்னர் அரசன் ஜனகன் அமைச்சர்களுக்கு ஆணையிட்டான்: நறுமணமும் மாலையும் பூசப்பட்ட தெய்வீக வில்லைக் கொண்டு வாருங்கள்.
1.67.3
जनकेन समादिष्टाः सचिवाः प्राविशन् पुरम्।
तद्धनुः पुरतः कृत्वा निर्जग्मुरमितौजसः ॥ १.६७.३ ॥
ஜனகனின் ஆணைப்படி அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட அமைச்சர்கள் நகருக்குள் நுழைந்து, அந்த வில்லை முன்னிறுத்திக் கொண்டு வெளியே வந்தனர்.
1.67.4
नृणां शतानि पञ्चाशद् व्यायतानां महात्मनाम्।
मञ्जूषामष्टचक्रां तां समूहुस्ते कथंचन ॥ १.६७.४ ॥
ஐம்பது நூறு வலிமை மிக்க மகாத்மாக்கள் அந்த எட்டுச் சக்கர பெட்டியை எப்படியோ சுமந்து வந்தனர்.
1.67.5
तामादाय सुमञ्जूषामायसीं यत्र तद्धनुः।
सुरोपमं ते जनकमूचुर्नृपतिमन्त्रिणः ॥ १.६७.५ ॥
அந்த இரும்புப் பேழையை எடுத்துக்கொண்டு, தேவனுக்கு ஒப்பான அந்த வில் இருந்த இடத்துக்கு வந்து, அரசனின் அமைச்சர்கள் ஜனகனிடம் கூறினர்.
1.67.6
इदं धनुर्वरं राजन् पूजितं सर्वराजभिः।
मिथिलाधिप राजेन्द्र दर्शनीयं यदीच्छसि ॥ १.६७.६ ॥
அரசே, இந்த உயர்ந்த வில் எல்லா அரசர்களாலும் வணங்கப்பட்டது. மிதிலையின் அதிபதியே, அரசர்களில் சிறந்தவரே, நீர் விரும்பினால் இதைக் காணலாம்.
1.67.7
तेषां नृपो वचः श्रुत्वा कृताञ्जलिरभाषत।
विश्वामित्रं महात्मानं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ १.६७.७ ॥
அவர்களின் சொல்லைக் கேட்ட அரசன் கைகூப்பி, மகாத்மாவாகிய விश்वாமித்திரரிடமும் அந்த இரு ராம-லக்ष्மணர்களிடமும் பேசினான்.
1.67.8
इदं धनुर्वरं ब्रह्मञ्जनकैरभिपूजितम्।
राजभिश्च महावीर्यैरशक्तैः पूरितं तदा ॥ १.६७.८ ॥
பிராமணரே, இந்த உயர்ந்த வில் ஜனகர்களால் வணங்கப்பட்டது; அப்போது மகா வலிமை கொண்ட அரசர்களாலும் இதை நாண் பூட்ட முடியவில்லை.
1.67.9
नैतत् सुरगणाः सर्वे सासुरा न च राक्षसाः।
गन्धर्वयक्षप्रवराः सकिन्नरमहोरगाः ॥ १.६७.९ ॥
இந்த வில்லை தேவர்கள் அனைவரும், அசுரர்களுடன், ராக்ஷசர்களும், கந்தர்வர்களும், யக்ஷர்களில் சிறந்தவர்களும், கிந்நரர்களும், மகாநாகங்களும் கூட நாண் பூட்ட இயலவில்லை.
1.67.10
क्व गतिर्मानुषाणां च धनुषोऽस्य प्रपूरणे।
आरोपणे समायोगे वेपने तोलने तथा ॥ १.६७.१० ॥
இந்த வில்லை நாண் பூட்டுவதிலும், அதில் நாணை ஏற்றுவதிலும், இணைப்பதிலும், அசைப்பதிலும், தூக்குவதிலும் மனிதர்களின் சக்தி எங்கே?
1.67.11
तदेतद् धनुषां श्रेष्ठमानीतं मुनिपुंगव।
दर्शयैतन्महाभाग अनयो राजपुत्रयोः ॥ १.६७.११ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, வில்களில் சிறந்த இது கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது; மகாபாக்கியசாலியே, இந்த இரு அரச குமாரர்களுக்கும் இதனைக் காட்டுங்கள்.
1.67.12
विश्वामित्रः सरामस्तु श्रुत्वा जनकभाषितम्।
वत्स राम धनुः पश्य इति राघवमब्रवीत् ॥ १.६७.१२ ॥
ஜனகனின் சொற்களைக் கேட்ட விश्वாமித்திரர், ராமனுடன் இருந்தபடியே, "குழந்தாய் ராமா, வில்லைப் பார்" என்று ராகவனிடம் சொன்னார்.
1.67.13
महर्षेर्वचनाद् रामो यत्र तिष्ठति तद्धनुः।
मञ्जूषां तामपावृत्य दृष्ट्वा धनुरथाब्रवीत् ॥ १.६७.१३ ॥
மகரிஷியின் சொல்லின்படி, அந்த வில் இருந்த பெட்டியைத் திறந்து வில்லைக் கண்டு ராமன் பின்னர் கூறினான்.
1.67.14
इदं धनुर्वरं दिव्यं संस्पृशामीह पाणिना।
यत्नवांश्च भविष्यामि तोलने पूरणेऽपि वा ॥ १.६७.१४ ॥
இந்தச் சிறந்த தெய்வ வில்லை இங்கே கையால் தொடுகிறேன்; தூக்குவதிலும் நாண் ஏற்றுவதிலும் முயல்வேன்.
1.67.15
बाढमित्यब्रवीद् राजा मुनिश्च समभाषत।
लीलया स धनुर्मध्ये जग्राह वचनान्मुनेः ॥ १.६७.१५ ॥
'சரி' என்று அரசன் கூறினான்; முனிவரும் பேசினார். முனிவரின் சொல்லின்படி அவன் விளையாட்டாக வில்லின் நடுவைப் பற்றினான்.
1.67.16
पश्यतां नृसहस्राणां बहूनां रघुनन्दनः।
आरोपयत् स धर्मात्मा सलीलमिव तद्धनुः ॥ १.६७.१६ ॥
ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களும் பலரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, ரகுவின் மகிழ்ச்சியான அந்த தர்மாத்மா ராமன் அந்த வில்லை விளையாட்டாக நாண் ஏற்றினான்.
1.67.17
आरोपयित्वा मौर्वीं च पूरयामास तद्धनुः।
तद् बभञ्ज धनुर्मध्ये नरश्रेष्ठो महायशाः ॥ १.६७.१७ ॥
நாணை ஏற்றி அந்த வில்லை முழுவதும் இழுத்தான்; பெரும் புகழ் பெற்ற நரசிரேஷ்டன் அந்த வில்லை நடுவில் ஒடித்தான்.
1.67.18
तस्य शब्दो महानासीन्निर्घातसमनिःस्वनः।
भूमिकम्पश्च सुमहान् पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ १.६७.१८ ॥
அதன் ஓசை பெரிதாக இருந்தது, இடியின் முழக்கம் போல; மலை பிளப்பது போல பெரும் நில நடுக்கமும் உண்டானது.
1.67.19
निपेतुश्च नराः सर्वे तेन शब्देन मोहिताः।
वर्जयित्वा मुनिवरं राजानं तौ च राघवौ ॥ १.६७.१९ ॥
அந்த ஒலியால் மயக்கமடைந்து எல்லா மனிதர்களும் விழுந்தனர்; முனிவர்களில் சிறந்தவரையும், அரசரையும், அந்த இரு ராகவர்களையும் தவிர.
1.67.20
प्रत्याश्वस्ते जने तस्मिन् राजा विगतसाध्वसः।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं वाक्यज्ञो मुनिपुंगवम् ॥ १.६७.२० ॥
மக்கள் மீண்டும் தெளிந்ததும், பயம் நீங்கிய அரசர் கைகூப்பி, சொல்லறிந்தவராய், முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் இவ்வாறு சொன்னார்.
1.67.21
भगवन् दृष्टवीर्यो मे रामो दशरथात्मजः।
अत्यद्भुतमचिन्त्यं च अतर्कितमिदं मया ॥ १.६७.२१ ॥
ஐயனே! தசரதனின் மகனான ராமனின் வீரத்தை நான் கண்டேன்; இது மிகவும் அற்புதமானது, சிந்திக்க முடியாதது, நான் எதிர்பாராதது.
1.67.22
जनकानां कुले कीर्तिमाहरिष्यति मे सुता।
सीता भर्तारमासाद्य रामं दशरथात्मजम् ॥ १.६७.२२ ॥
என் மகள் சீதை, தசரதனின் மகனான ராமனைக் கணவனாகப் பெற்று, ஜனகர்களின் குலத்தில் புகழைக் கொண்டுவருவாள்.
1.67.23
मम सत्या प्रतिज्ञा सा वीर्यशुल्केति कौशिक।
सीता प्राणैर्बहुमता देया रामाय मे सुता ॥ १.६७.२३ ॥
கௌசிகரே! வீரமே விலையாகக் கொண்ட என் அந்த சபதம் உண்மையானது; என் உயிரைவிட மேலான சீதை என் மகள், ராமனுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
1.67.24
भवतोऽनुमते ब्रह्मन् शीघ्रं गच्छन्तु मन्त्रिणः।
मम कौशिक भद्रं ते अयोध्यां त्वरिता रथैः ॥ १.६७.२४ ॥
பிராமணரே! உங்கள் அனுமதியுடன் என் அமைச்சர்கள் விரைவில் தேர்களில் அயோத்திக்குச் செல்லட்டும். கௌசிகரே! உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
1.67.25
राजानं प्रश्रितैर्वाक्यैरानयन्तु पुरं मम।
प्रदानं वीर्यशुल्कायाः कथयन्तु च सर्वशः ॥ १.६७.२५ ॥
அரசரிடம் பணிவான சொற்களால் என் நகருக்கு வரும்படி அழைக்கட்டும்; வீரியமே விலையாக இருந்தவளின் கொடையைப் பற்றி முழுவதும் சொல்லட்டும்.
1.67.26
मुनिगुप्तौ च काकुत्स्थौ कथयन्तु नृपाय वै।
प्रीतियुक्तं तु राजानमानयन्तु सुशीघ्रगाः ॥ १.६७.२६ ॥
முனியால் காக்கப்பட்ட இரு காகுத்ஸ்தர்களைப் பற்றி அரசரிடம் சொல்லட்டும்; மகிழ்ச்சி நிறைந்த அரசரை விரைவாகச் சென்று அழைத்து வரட்டும்.
1.67.27
कौशिकस्तु तथेत्याह राजा चाभाष्य मन्त्रिणः।
अयोध्यां प्रेषयामास धर्मात्मा कृतशासनान्।
यथावृत्तं समाख्यातुमानेतुं च नृपं तथा ॥ १.६७.२७ ॥
கௌசிகர் 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்றார்; அரசர் அமைச்சர்களை அழைத்துப் பேசி, தர்மாத்மாவான அவர் ஆணை பெற்ற தூதர்களை அயோத்திக்கு அனுப்பினார், நடந்ததை உள்ளபடி சொல்லவும் அரசரை அழைத்து வரவும்.