Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.69.1
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सोपाध्यायः सबान्धवः।
राजा दशरथो हृष्टः सुमन्त्रमिदमब्रवीत् ॥ १.६९.१ ॥
Entonces, cuando la noche había pasado, el rey Daśaratha, feliz, junto con sus maestros y parientes, dijo esto a Sumantra.
1.69.2
अद्य सर्वे धनाध्यक्षा धनमादाय पुष्कलम्।
व्रजन्त्वग्रे सुविहिता नानारत्नसमन्विताः ॥ १.६९.२ ॥
Hoy que todos los administradores del tesoro, tomando abundante riqueza, bien dispuestos y acompañados de diversas joyas, vayan delante.
1.69.3
चतुरंगबलं चापि शीघ्रं निर्यातु सर्वशः।
ममाज्ञासमकालं च यानं युग्यमनुत्तमम् ॥ १.६९.३ ॥
Que el ejército de cuatro cuerpos también parta rápidamente y en su totalidad al mismo tiempo que mi orden, y que el mejor carro sea uncido.
1.69.4
वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ कश्यपः।
मार्कण्डेयस्तु दीर्घायुर्ऋषिः कात्यायनस्तथा ॥ १.६९.४ ॥
Vasiṣṭha, Vāmadeva, Jābāli y Kaśyapa, y el sabio de larga vida Mārkaṇḍeya, y asimismo Kātyāyana.
1.69.5
एते द्विजाः प्रयान्त्वग्रे स्यन्दनं योजयस्व मे।
यथा कालात्ययो न स्याद् दूता हि त्वरयन्ति माम् ॥ १.६९.५ ॥
Que estos brahmanes nacidos dos veces vayan delante; unce mi carro para que no haya demora, pues los mensajeros me apresuran.
1.69.6
वचनाच्च नरेन्द्रस्य सेना च चतुरंगिणी।
राजानमृषिभिः सार्धं व्रजन्तं पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ १.६९.६ ॥
Por orden del rey, el ejército de cuatro cuerpos también siguió al rey por detrás mientras él avanzaba junto con los sabios.
1.69.7
गत्वा चतुरहं मार्गं विदेहानभ्युपेयिवान्।
राजा च जनकः श्रीमान् श्रुत्वा पूजामकल्पयत् ॥ १.६९.७ ॥
Tras recorrer el camino durante cuatro días, llegaron a la tierra de los Videhas; y el glorioso rey Janaka, al saberlo, dispuso los preparativos de su recibimiento.
1.69.8
ततो राजानमासाद्य वृद्धं दशरथं नृपम्।
मुदितो जनको राजा प्रहर्षं परमं ययौ ॥ १.६९.८ ॥
Entonces, habiendo llegado junto al anciano rey Daśaratha, el rey Janaka, lleno de alegría, experimentó un gozo supremo.
1.69.9
उवाच वचनं श्रेष्ठो नरश्रेष्ठं मुदान्वितम्।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि राघव ॥ १.६९.९ ॥
El excelente Janaka, lleno de alegría, dijo estas palabras al mejor de los hombres, Daśaratha: "Bienvenido seas, mejor de los hombres, oh Rāghava; por buena fortuna has llegado."
1.69.10
पुत्रयोरुभयोः प्रीतिं लप्स्यसे वीर्यनिर्जिताम्।
दिष्ट्या प्राप्तो महातेजा वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.६९.१० ॥
Obtendrás de tus dos hijos el afecto que su valor ha conquistado. Por buena fortuna ha llegado también el sabio Vasiṣṭha, de gran esplendor y venerable.
1.69.11
सह सर्वैर्द्विजश्रेष्ठैर्देवैरिव शतक्रतुः।
दिष्ट्या मे निर्जिता विघ्ना दिष्ट्या मे पूजितं कुलम् ॥ १.६९.११ ॥
Como Indra, el de cien sacrificios, viene con los dioses, así ha venido él con todos los mejores de los nacidos dos veces. Por buena fortuna han sido vencidos mis obstáculos; por buena fortuna mi linaje ha sido honrado.
1.69.12
राघवैः सह सम्बन्धाद् वीर्यश्रेष्ठैर्महाबलैः।
श्वः प्रभाते नरेन्द्र त्वं संवर्तयितुमर्हसि ॥ १.६९.१२ ॥
Por esta alianza con los Rāghavas, los más excelentes en valor y poderosos en fuerza, oh señor de los hombres, deberías completar el rito mañana al amanecer.
1.69.13
यज्ञस्यान्ते नरश्रेष्ठ विवाहमृषिसत्तमैः।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा ऋषिमध्ये नराधिपः ॥ १.६९.१३ ॥
¡Oh, el mejor de los hombres! Al final del sacrificio, los sabios más excelentes hablaron del matrimonio. Al oír sus palabras, el rey, en medio de los sabios—
1.69.14
वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः प्रत्युवाच महीपतिम्।
प्रतिग्रहो दातृवशः श्रुतमेतन्मया पुरा ॥ १.६९.१४ ॥
El mejor de los diestros en la palabra respondió al señor de la tierra: "La aceptación de un don depende del donante; esto lo he oído antes."
1.69.15
यथा वक्ष्यसि धर्मज्ञ तत् करिष्यामहे वयम्।
तद् धर्मिष्ठं यशस्यं च वचनं सत्यवादिनः ॥ १.६९.१५ ॥
"Oh conocedor del dharma, como tú digas, así haremos." Las palabras de aquel veraz fueron sumamente justas y dadoras de gloria.
1.69.16
श्रुत्वा विदेहाधिपतिः परं विस्मयमागतः।
ततः सर्वे मुनिगणाः परस्परसमागमे ॥ १.६९.१६ ॥
Al oír esto, el señor de Videha se llenó de gran asombro. Entonces todos los grupos de sabios, reunidos unos con otros,
1.69.17
हर्षेण महता युक्तास्तां रात्रिमवसन् सुखम्।
अथ रामो महातेजा लक्ष्मणेन समं ययौ ॥ १.६९.१७ ॥
Llenos de gran alegría, pasaron aquella noche felices. Entonces Rāma, de gran esplendor, partió junto con Lakṣmaṇa.
1.69.18
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य पितुः पादावुपस्पृशन्।
राजा च राघवौ पुत्रौ निशाम्य परिहर्षितः ॥ १.६९.१८ ॥
Poniendo a Viśvāmitra al frente, Rāma y Lakṣmaṇa tocaron los pies de su padre; y el rey, al ver a sus dos hijos Rāghava, se llenó de gran alegría.
1.69.19
उवास परमप्रीतो जनकेनाभिपूजितः।
जनकोऽपि महातेजाः क्रिया धर्मेण तत्त्ववित्।
यज्ञस्य च सुताभ्यां च कृत्वा रात्रिमुवास ह ॥ १.६९.१९ ॥
Muy complacido y honrado por Janaka, se quedó allí. También Janaka, de gran resplandor y conocedor de la verdad, habiendo realizado los ritos del sacrificio según el dharma, pasó aquella noche con sus dos hijos.