Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.69.1
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सोपाध्यायः सबान्धवः।
राजा दशरथो हृष्टः सुमन्त्रमिदमब्रवीत् ॥ १.६९.१ ॥
Então, passada a noite, o rei Daśaratha, feliz, junto com seus mestres e parentes, disse isto a Sumantra.
1.69.2
अद्य सर्वे धनाध्यक्षा धनमादाय पुष्कलम्।
व्रजन्त्वग्रे सुविहिता नानारत्नसमन्विताः ॥ १.६९.२ ॥
Hoje, que todos os administradores do tesouro, levando riqueza abundante, bem organizados e acompanhados de várias joias, sigam à frente.
1.69.3
चतुरंगबलं चापि शीघ्रं निर्यातु सर्वशः।
ममाज्ञासमकालं च यानं युग्यमनुत्तमम् ॥ १.६९.३ ॥
Que o exército de quatro divisões também parta rapidamente e por completo no mesmo momento da minha ordem, e que o melhor carro seja atrelado.
1.69.4
वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ कश्यपः।
मार्कण्डेयस्तु दीर्घायुर्ऋषिः कात्यायनस्तथा ॥ १.६९.४ ॥
Vasiṣṭha, Vāmadeva, Jābāli e Kaśyapa, e o sábio de longa vida Mārkaṇḍeya, e também Kātyāyana.
1.69.5
एते द्विजाः प्रयान्त्वग्रे स्यन्दनं योजयस्व मे।
यथा कालात्ययो न स्याद् दूता हि त्वरयन्ति माम् ॥ १.६९.५ ॥
Que estes brâmanes duas vezes nascidos sigam à frente; atrele meu carro para que não haja atraso, pois os mensageiros me apressam.
1.69.6
वचनाच्च नरेन्द्रस्य सेना च चतुरंगिणी।
राजानमृषिभिः सार्धं व्रजन्तं पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ १.६९.६ ॥
Por ordem do rei, o exército de quatro divisões também seguiu o rei por trás, enquanto ele avançava junto com os sábios.
1.69.7
गत्वा चतुरहं मार्गं विदेहानभ्युपेयिवान्।
राजा च जनकः श्रीमान् श्रुत्वा पूजामकल्पयत् ॥ १.६९.७ ॥
Após percorrer o caminho durante quatro dias, chegaram à terra dos Videhas; e o glorioso rei Janaka, ao saber disso, providenciou sua recepção.
1.69.8
ततो राजानमासाद्य वृद्धं दशरथं नृपम्।
मुदितो जनको राजा प्रहर्षं परमं ययौ ॥ १.६९.८ ॥
Então, aproximando-se do velho rei Daśaratha, o rei Janaka, alegre, experimentou suprema alegria.
1.69.9
उवाच वचनं श्रेष्ठो नरश्रेष्ठं मुदान्वितम्।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि राघव ॥ १.६९.९ ॥
O excelente Janaka, cheio de alegria, disse estas palavras ao melhor dos homens, Daśaratha: "Bem-vindo sejas, melhor dos homens, ó Rāghava; por boa sorte chegaste."
1.69.10
पुत्रयोरुभयोः प्रीतिं लप्स्यसे वीर्यनिर्जिताम्।
दिष्ट्या प्राप्तो महातेजा वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.६९.१० ॥
Receberás de teus dois filhos o afeto que a valentia deles conquistou. Por boa sorte chegou também o sábio Vasiṣṭha, de grande esplendor e venerável.
1.69.11
सह सर्वैर्द्विजश्रेष्ठैर्देवैरिव शतक्रतुः।
दिष्ट्या मे निर्जिता विघ्ना दिष्ट्या मे पूजितं कुलम् ॥ १.६९.११ ॥
Como Indra, o dos cem sacrifícios, vem com os deuses, assim ele veio com todos os melhores dos duas vezes nascidos. Por boa sorte foram vencidos meus obstáculos; por boa sorte minha linhagem foi honrada.
1.69.12
राघवैः सह सम्बन्धाद् वीर्यश्रेष्ठैर्महाबलैः।
श्वः प्रभाते नरेन्द्र त्वं संवर्तयितुमर्हसि ॥ १.६९.१२ ॥
Por esta aliança com os Rāghavas, os mais excelentes em valor e poderosos em força, ó senhor dos homens, deves completar o rito amanhã ao amanhecer.
1.69.13
यज्ञस्यान्ते नरश्रेष्ठ विवाहमृषिसत्तमैः।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा ऋषिमध्ये नराधिपः ॥ १.६९.१३ ॥
Ó melhor dos homens, ao final do sacrifício, os mais excelentes dos sábios falaram do casamento. Ao ouvir as palavras deles, o rei, no meio dos sábios—
1.69.14
वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः प्रत्युवाच महीपतिम्।
प्रतिग्रहो दातृवशः श्रुतमेतन्मया पुरा ॥ १.६९.१४ ॥
O melhor dos hábeis na palavra respondeu ao senhor da terra: "A aceitação de um presente depende do doador; isto já ouvi antes."
1.69.15
यथा वक्ष्यसि धर्मज्ञ तत् करिष्यामहे वयम्।
तद् धर्मिष्ठं यशस्यं च वचनं सत्यवादिनः ॥ १.६९.१५ ॥
"Ó conhecedor do dharma, como disseres, assim faremos." As palavras daquele veraz eram muito justas e trazem glória.
1.69.16
श्रुत्वा विदेहाधिपतिः परं विस्मयमागतः।
ततः सर्वे मुनिगणाः परस्परसमागमे ॥ १.६९.१६ ॥
Ao ouvir isto, o senhor de Videha foi tomado de grande espanto. Então todos os grupos de sábios, reunidos uns com os outros,
1.69.17
हर्षेण महता युक्तास्तां रात्रिमवसन् सुखम्।
अथ रामो महातेजा लक्ष्मणेन समं ययौ ॥ १.६९.१७ ॥
Cheios de grande alegria, passaram aquela noite felizes. Então Rāma, de grande esplendor, partiu junto com Lakṣmaṇa.
1.69.18
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य पितुः पादावुपस्पृशन्।
राजा च राघवौ पुत्रौ निशाम्य परिहर्षितः ॥ १.६९.१८ ॥
Colocando Viśvāmitra à frente, Rāma e Lakṣmaṇa tocaram os pés do pai; e o rei, vendo seus dois filhos Rāghava, ficou muito alegre.
1.69.19
उवास परमप्रीतो जनकेनाभिपूजितः।
जनकोऽपि महातेजाः क्रिया धर्मेण तत्त्ववित्।
यज्ञस्य च सुताभ्यां च कृत्वा रात्रिमुवास ह ॥ १.६९.१९ ॥
Muito satisfeito e honrado por Janaka, ele permaneceu ali. Também Janaka, de grande esplendor e conhecedor da verdade, tendo realizado os ritos do sacrifício segundo o dharma, passou aquela noite com seus dois filhos.