Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.69.1
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सोपाध्यायः सबान्धवः।
राजा दशरथो हृष्टः सुमन्त्रमिदमब्रवीत् ॥ १.६९.१ ॥
Als die Nacht vergangen war, sprach König Daśaratha, erfreut, zusammen mit seinen Lehrern und Verwandten, diese Worte zu Sumantra.
1.69.2
अद्य सर्वे धनाध्यक्षा धनमादाय पुष्कलम्।
व्रजन्त्वग्रे सुविहिता नानारत्नसमन्विताः ॥ १.६९.२ ॥
Heute sollen alle Schatzmeister, reichen Reichtum mitnehmend, wohlgeordnet und mit verschiedenen Juwelen versehen, vorausziehen.
1.69.3
चतुरंगबलं चापि शीघ्रं निर्यातु सर्वशः।
ममाज्ञासमकालं च यानं युग्यमनुत्तमम् ॥ १.६९.३ ॥
Auch das vierteilige Heer soll schnell und vollständig zugleich mit meinem Befehl aufbrechen, und der beste Wagen soll angespannt werden.
1.69.4
वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ कश्यपः।
मार्कण्डेयस्तु दीर्घायुर्ऋषिः कात्यायनस्तथा ॥ १.६९.४ ॥
Vasiṣṭha, Vāmadeva, Jābāli und Kaśyapa, und der langlebige Weise Mārkaṇḍeya, ebenso Kātyāyana.
1.69.5
एते द्विजाः प्रयान्त्वग्रे स्यन्दनं योजयस्व मे।
यथा कालात्ययो न स्याद् दूता हि त्वरयन्ति माम् ॥ १.६९.५ ॥
Diese zweimal Geborenen sollen vorausziehen; spanne meinen Wagen an, damit keine Verzögerung entsteht, denn Boten drängen mich.
1.69.6
वचनाच्च नरेन्द्रस्य सेना च चतुरंगिणी।
राजानमृषिभिः सार्धं व्रजन्तं पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ १.६९.६ ॥
Auf Befehl des Königs folgte auch das vierteilige Heer dem König von hinten, während er zusammen mit den Weisen voranschritt.
1.69.7
गत्वा चतुरहं मार्गं विदेहानभ्युपेयिवान्।
राजा च जनकः श्रीमान् श्रुत्वा पूजामकल्पयत् ॥ १.६९.७ ॥
Nachdem sie vier Tage lang den Weg zurückgelegt hatten, erreichten sie das Land der Videhas; und der glanzvolle König Janaka ließ, als er es vernahm, den Empfang vorbereiten.
1.69.8
ततो राजानमासाद्य वृद्धं दशरथं नृपम्।
मुदितो जनको राजा प्रहर्षं परमं ययौ ॥ १.६९.८ ॥
Dann trat König Janaka, vor den greisen König Daśaratha, voll Freude und empfand größte Freude.
1.69.9
उवाच वचनं श्रेष्ठो नरश्रेष्ठं मुदान्वितम्।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि राघव ॥ १.६९.९ ॥
Janaka, der Vortreffliche, voll Freude, sprach diese Worte zum besten der Männer, Daśaratha: "Willkommen dir, bester der Männer, o Rāghava; durch glückliche Fügung bist du gekommen."
1.69.10
पुत्रयोरुभयोः प्रीतिं लप्स्यसे वीर्यनिर्जिताम्।
दिष्ट्या प्राप्तो महातेजा वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.६९.१० ॥
Von deinen beiden Söhnen wirst du die Zuneigung erlangen, die ihre Tapferkeit gewonnen hat. Durch glückliche Fügung ist auch der hochglänzende, verehrte Weise Vasiṣṭha gekommen.
1.69.11
सह सर्वैर्द्विजश्रेष्ठैर्देवैरिव शतक्रतुः।
दिष्ट्या मे निर्जिता विघ्ना दिष्ट्या मे पूजितं कुलम् ॥ १.६९.११ ॥
Wie Indra, der Hundertopferer, mit den Göttern kommt, so ist er mit allen Besten der Zweimalgeborenen gekommen. Durch glückliche Fügung sind meine Hindernisse überwunden; durch glückliche Fügung ist meine Familie geehrt worden.
1.69.12
राघवैः सह सम्बन्धाद् वीर्यश्रेष्ठैर्महाबलैः।
श्वः प्रभाते नरेन्द्र त्वं संवर्तयितुमर्हसि ॥ १.६९.१२ ॥
Durch dieses Bündnis mit den Rāghavas, den tapfersten und mächtigsten, o Herr der Menschen, solltest du das Ritual morgen im Morgengrauen vollenden.
1.69.13
यज्ञस्यान्ते नरश्रेष्ठ विवाहमृषिसत्तमैः।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा ऋषिमध्ये नराधिपः ॥ १.६९.१३ ॥
O Bester der Menschen, am Ende des Opfers sprachen die vorzüglichsten Weisen von der Heirat. Als der König ihre Worte hörte, unter den Weisen—
1.69.14
वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः प्रत्युवाच महीपतिम्।
प्रतिग्रहो दातृवशः श्रुतमेतन्मया पुरा ॥ १.६९.१४ ॥
Der Beste unter den Redegewandten antwortete dem Herrscher der Erde: »Die Annahme einer Gabe hängt vom Geber ab; dies habe ich früher gehört.«
1.69.15
यथा वक्ष्यसि धर्मज्ञ तत् करिष्यामहे वयम्।
तद् धर्मिष्ठं यशस्यं च वचनं सत्यवादिनः ॥ १.६९.१५ ॥
»O Kenner des Dharma, wie du sagst, so werden wir handeln.« Die Worte jenes Wahrhaftigen waren sehr rechtschaffen und ruhmbringend.
1.69.16
श्रुत्वा विदेहाधिपतिः परं विस्मयमागतः।
ततः सर्वे मुनिगणाः परस्परसमागमे ॥ १.६९.१६ ॥
Als er das hörte, geriet der Herr von Videha in großes Staunen. Dann staunten alle Scharen der Weisen, die einander begegneten,
1.69.17
हर्षेण महता युक्तास्तां रात्रिमवसन् सुखम्।
अथ रामो महातेजा लक्ष्मणेन समं ययौ ॥ १.६९.१७ ॥
Von großer Freude erfüllt verbrachten sie jene Nacht glücklich. Dann zog Rāma von großem Glanz zusammen mit Lakṣmaṇa fort.
1.69.18
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य पितुः पादावुपस्पृशन्।
राजा च राघवौ पुत्रौ निशाम्य परिहर्षितः ॥ १.६९.१८ ॥
Viśvāmitra voranstellend, berührten Rāma und Lakṣmaṇa die Füße ihres Vaters; und der König, als er seine beiden Rāghava-Söhne sah, war hocherfreut.
1.69.19
उवास परमप्रीतो जनकेनाभिपूजितः।
जनकोऽपि महातेजाः क्रिया धर्मेण तत्त्ववित्।
यज्ञस्य च सुताभ्यां च कृत्वा रात्रिमुवास ह ॥ १.६९.१९ ॥
Hoch erfreut und von Janaka geehrt, blieb er dort. Auch Janaka, von großem Glanz und Kenner der Wahrheit, vollzog die Opferriten gemäß dem Dharma und verbrachte jene Nacht mit seinen beiden Söhnen.