Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.7.1
तस्यामात्या गुणैरासन्विक्ष्वाकोः सुमहात्मनः ।
मन्त्रज्ञाश्चेङ्गितज्ञाश्च नित्यं प्रियहिते रताः ॥ १.७.१ ॥
Die Minister jenes hochherzigen Nachkommen Ikṣvākus waren durch vorzügliche Eigenschaften ausgezeichnet; kundig in Rat und Zeichen, widmeten sie sich stets dem, was erfreut und nützt.
1.7.2
अष्टौ बभूवुर्वीरस्य तस्यामात्या यशस्विनः ।
शुचयश्चानुरक्ताश्च राजकृत्येषु नित्यशः ॥ १.७.२ ॥
Dieser Held hatte acht berühmte Minister, lauter und ergeben, die stets mit den Angelegenheiten des Königreichs beschäftigt waren.
1.7.3
धृष्टिर्जयन्तो विजयः सुराष्ट्रो राष्ट्र्वर्धनः ।
अकोपो धर्मपालश्च सुमन्त्रश्चाष्टमोऽर्थवित् ॥ १.७.३ ॥
Dhṛṣṭi, Jayanta, Vijaya, Surāṣṭra, Rāṣṭravardhana, Akopa, Dharmapāla und Sumantra, der achte, kundig der Angelegenheiten.
1.7.4
ऋत्विजौ द्वावभिमतौ तस्यास्तामृषिसत्तमौ ।
वसिष्ठो वामदेवश्च मन्त्रिणश्च तथापरे ॥ १.७.४ ॥
Er hatte zwei geschätzte Priester, die besten der Weisen, Vasiṣṭha und Vāmadeva; auch andere dienten als Minister.
1.7.5
सुयज्ञोऽप्यथ जाबालिः काश्यपोऽप्यथ गौतमः ।
मार्कण्डेयस्तु दीर्घायुस्तथा कात्यायनो द्विजः ॥ १.७.५ ॥
Suyajña, Jābāli, Kāśyapa und Gautama; und der langlebige Mārkaṇḍeya sowie der zweimal Geborene Kātyāyana.
1.7.6
एतैर्ब्रह्मर्षिभिर्नित्यमृत्विजस्तस्य पौर्वकाः ।
विद्याविनीता ह्रीमन्तः कुशला नियतेन्द्रियाः ॥ १.७.६ ॥
Zusammen mit diesen Brahmarshis waren seine angestammten Priester stets anwesend: durch Wissen bescheiden, schamhaft, geschickt und selbstbeherrscht.
1.7.7
श्रीमन्तश्च महात्मानः शास्त्रज्ञा दृढविक्रमाः ।
कीर्तिमन्तः प्रणिहिता यथावचनकारिणः ॥ १.७.७ ॥
Sie waren wohlhabend und großmütig, in den Wissenschaften bewandert, von festem Mut, berühmt, aufmerksam und taten, was ihnen aufgetragen wurde.
1.7.8
तेजःक्षमायशःप्राप्ताः स्मितपूर्वाभिभाषिणः ।
क्रोधात् कामार्थहेतोर्वा न ब्रूयुरनृतं वचः ॥ १.७.८ ॥
Sie hatten Glanz, Geduld und Ruhm erlangt; sie sprachen zuerst mit einem Lächeln, und weder aus Zorn noch um Begierde oder Gewinn willen hätten sie je eine falsche Rede geführt.
1.7.9
तेषामविदितं किंचित् स्वेषु नास्ति परेषु वा ।
क्रियमाणं कृतं वापि चारेणापि चिकीर्षितम् ॥ १.७.९ ॥
Ihnen blieb nichts verborgen, weder bei den Ihren noch bei Fremden: was geschieht, was geschehen ist, und selbst was durch Kundschafter zu tun beabsichtigt ist, all das wussten sie.
1.7.10
कुशला व्यवहारेषु सौहृदेषु परीक्षिताः ।
प्राप्तकालं यथा दण्डं धारयेयुः सुतेष्वपि ॥ १.७.१० ॥
Geschickt in den Geschäften und in der Freundschaft erprobt, würden sie zur rechten Zeit die Strafe verhängen, wie es geboten war, selbst über ihre eigenen Söhne.
1.7.11
कोशसंग्रहणे युक्ता बलस्य च परिग्रहे ।
अहितं चापि पुरुषं न हिंस्युरविदूषकम् ॥ १.७.११ ॥
Sie waren mit dem Sammeln des Schatzes und dem Unterhalt des Heeres beschäftigt; und sie würden niemals einem schuldlosen Menschen schaden, der nicht schädlich war.
1.7.12
वीराश्च नियतोत्साहा राजशास्त्रमनुष्ठिताः।
शुचीनां रक्षितारश्च नित्यं विषयवासिनाम् ॥ १.७.१२ ॥
Sie waren heldenhaft und von beständigem Eifer, übten die Königswissenschaft aus und waren stets Beschützer der Reinen unter den Bewohnern des Reiches.
1.7.13
ब्रह्मक्षत्रमहिंसन्तस्ते कोशं समपूरयन् ।
सुतीक्ष्णदण्डाः सम्प्रेक्ष्य पुरुषस्य बलाबलम् ॥ १.७.१३ ॥
Ohne Brahmanen und Krieger zu schädigen, füllten sie den Schatz; nachdem sie Stärke und Schwäche der Menschen genau geprüft hatten, verhängten sie strenge Strafen.
1.7.14
शुचीनामेकबुद्धीनां सर्वेषां सम्प्रजानताम् ।
नासीत्पुरे वा राष्ट्रे वा मृषावादी नरः क्वचित् ॥ १.७.१४ ॥
Unter all diesen Reinen, Einsgesinnten und allwissend Verständigen gab es in der Stadt oder im Reich nirgends einen Menschen, der log.
1.7.15
क्वचिन्न दुष्टस्तत्रासीत् परदाररतिर्नरः ।
प्रशान्तं सर्वमेवासीद् राष्ट्रं पुरवरं च तत् ॥ १.७.१५ ॥
Nirgends gab es einen bösen Mann, der Lust an der Frau eines anderen hatte. Das ganze Reich und jene vortreffliche Stadt waren friedlich.
1.7.16
सुवाससः सुवेशाश्च ते च सर्वे शुचिव्रताः ।
हितार्थाश्च नरेन्द्रस्य जाग्रतो नयचक्षुषा ॥ १.७.१६ ॥
Alle waren edel gekleidet und von schönem Äußeren, hielten reine Gelübde und waren auf das Wohl des Königs bedacht, der mit dem Auge der Staatskunst wachte.
1.7.17
गुरोर्गुणगृहीताश्च प्रख्याताश्च पराक्रमैः ।
विदेशेष्वपि विज्ञाताः सर्वतो बुद्धिनिश्चयाः ॥ १.७.१७ ॥
Von ihren Lehrern um ihrer Tugenden willen angenommen, für ihre Tapferkeit berühmt, selbst in fremden Ländern bekannt und nach allen Seiten hin in ihrem Urteil fest.
1.7.18
अभितो गुणवन्तश्च न चासन् गुणवर्जिताः ।
सन्धिविग्रहतत्वज्ञाः प्रकृत्या सम्पदान्विताः ॥ १.७.१८ ॥
Nach allen Seiten hin waren sie tugendhaft, keiner war ohne Tugend; sie kannten das Wesen von Frieden und Krieg und waren von Natur aus mit Wohlstand begabt.
1.7.19
मंत्रसंवरणे शक्ताः शक्ताः सूक्ष्मासु बुद्धिषु ।
नीतिशास्त्रविशेषज्ञाः सततं प्रियवादिनः ॥ १.७.१९ ॥
Sie verstanden es, Beratungen geheim zu halten, waren geschickt in feinsinnigen Angelegenheiten des Verstandes, waren Kenner der besonderen Lehren der Staatskunst und sprachen stets freundlich.
1.7.20
ईदृशैस्तैरमात्यैश्च राजा दशरथोऽनघः ।
उपपन्नो गुणोपेतैरन्वशासद् वसुन्धराम् ॥ १.७.२० ॥
König Daśaratha, makellos und mit solchen tugendhaften Ministern ausgestattet, regierte diese Erde.
1.7.21
अवेक्ष्यमाणश्चारेण प्रजा धर्मेण रक्षयन् ।
प्रजानां पालनं कुर्वन्नधर्मं परिवर्जयन् ॥ १.७.२१ ॥
Durch Späher wachsam, die Untertanen mit dharma schützend, für ihr Wohl sorgend und das Unrecht meidend.
1.7.22
विश्रुतस्त्रिषु लोकेषु वदान्यः सत्यसंगरः ।
स तत्र पुरुषव्याघ्रः शशास पृथिवीमिमाम् ॥ १.७.२२ ॥
In den drei Welten berühmt, freigebig und seinen wahren Gelübden treu, regierte jener Tiger unter den Menschen diese Erde.
1.7.23
नाध्यगच्छद्विशिष्टं वा तुल्यं वा शत्रुमात्मनः ।
मित्रवान्नतसामन्तः प्रतापहतकण्टकः ।
स शशास जगद् राजा दिवि देवपतिर्यथा ॥ १.७.२३ ॥
Er fand keinen Feind, der ihm überlegen oder gleich war. Umgeben von Verbündeten, mit gebeugten Vasallen und den Dornen der Feinde durch seine Macht vernichtet, herrschte jener König über die Welt, wie Indra, der Herr der Götter, im Himmel.
1.7.24
तैर्मन्त्रिभिर्मन्त्रहितै निविष्टै-
र्वृतोऽनुरक्तैः कुशलैः समर्थैः ।
स पार्थिवो दीप्तिमवाप युक्त-
स्तेजोमयैर्गोभिरिवोदितोऽर्कः ॥ १.७.२४ ॥
Umgeben von jenen Ministern, dem Rat ergeben, treu ergeben, geschickt und tüchtig, erlangte jener König einen Glanz wie die Sonne, aufgegangen mit ihren leuchtenden Strahlen.