رامايانا فالميكي · السارغا 1.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.70.1
ततः प्रभाते जनकः कृतकर्मा महर्षिभिः।
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शतानन्दं पुरोहितम् ॥ १.७०.१ ॥
ثم في الفجر، قال جنكا، الذي أتمّ طقوسه، أمام كبار الحكماء، لشاتانندا كاهنه الخبير بالكلام، هذه الكلمات.
1.70.2
भ्राता मम महातेजा वीर्यवानतिधार्मिकः।
कुशध्वज इति ख्यातः पुरीमध्यवसच्छुभाम् ॥ १.७०.२ ॥
أخي، عظيم البهاء، شديد البأس، بالغ التقوى، المعروف باسم كُشادهفاجا، يقيم في مدينة جميلة.
1.70.3
वार्याफलकपर्यन्तां पिबन्निक्षुमतीं नदीम्।
सांकाश्यां पुण्यसंकाशां विमानमिव पुष्पकम् ॥ १.७०.३ ॥
سانكاشيا، المحاطة بأسوار خندقها، تشرب مياه نهر إكشوماتي، تتلألأ كالفضيلة، تشبه المركبة السماوية بوشبكا.
1.70.4
तमहं द्रष्टुमिच्छामि यज्ञगोप्ता स मे मतः।
प्रीतिं सोऽपि महातेजा इमां भोक्ता मया सह ॥ १.७०.४ ॥
أريد أن أراه؛ فهو يُعدّ حامي القربان. وليشاركني ذلك العظيم البهاء هذه البهجة.
1.70.5
एवमुक्ते तु वचने शतानन्दस्य संनिधौ।
आगताः केचिदव्यग्रा जनकस्तान् समादिशत् ॥ १.७०.५ ॥
وبعد أن قيلت هذه الكلمات أمام شاتانندا، جاء بعض الرسل الهادئين، فأمرهم جنكا.
1.70.6
शासनात् तु नरेन्द्रस्य प्रययुः शीघ्रवाजिभिः।
समानेतुं नरव्याघ्रं विष्णुमिन्द्राज्ञया यथा ॥ १.७०.६ ॥
بأمر الملك انطلقوا على خيول سريعة ليحضروا نمر الرجال، كما دُعي فيشنو بأمر إندرا.
1.70.7
सांकाश्यां ते समागम्य ददृशुश्च कुशध्वजम्।
न्यवेदयन् यथावृत्तं जनकस्य च चिन्तितम् ॥ १.७०.७ ॥
وصلوا إلى سانكاشيا والتقوا كوشادفاجا، فأخبروه بدقة بما جرى وبنية جاناكا.
1.70.8
तद्वृत्तं नृपतिः श्रुत्वा दूतश्रेष्ठैर्महाजवैः।
आज्ञया तु नरेन्द्रस्य आजगाम कुशध्वजः ॥ १.७०.८ ॥
لما سمع الملك ذلك الخبر من أفضل الرسل السريعي الانطلاق، جاء كوشادفاجا بأمر الحاكم.
1.70.9
स ददर्श महात्मानं जनकं धर्मवत्सलम्।
सोऽभिवाद्य शतानन्दं जनकं चातिधार्मिकम् ॥ १.७०.९ ॥
رأى جاناكا ذا النفس العظيمة المحب للدارما؛ وحيّا شاتانندا وجاناكا شديد التقوى.
1.70.10
राजार्हं परमं दिव्यमासनं सोऽध्यरोहत।
उपविष्टावुभौ तौ तु भ्रातरावमितद्युती ॥ १.७०.१० ॥
صعد العرش الإلهي الأسمى اللائق بالملوك، وجلس الأخوان ذوان البهاء الذي لا يُقاس.
1.70.11
प्रेषयामासतुर्वीरौ मन्त्रिश्रेष्ठं सुदामनम्।
गच्छ मन्त्रिपते शीघ्रमिक्ष्वाकुममितप्रभम् ॥ १.७०.११ ॥
أرسل البطلان الوزير الأول سودامان قائلين: «اذهب سريعًا يا سيد الوزراء إلى سليل إكشفاكو ذي البهاء اللامحدود.»
1.70.12
आत्मजैः सह दुर्धर्षमानयस्व समन्त्रिणम्।
औपकार्यां स गत्वा तु रघूणां कुलवर्धनम् ॥ १.७०.१२ ॥
«أحضره، الذي لا يُقهر، مع أبنائه ووزرائه.» فذهب إلى أوباكاريا ووصل إلى من يُعلي شأن سلالة الراغو.
1.70.13
ददर्श शिरसा चैनमभिवाद्येदमब्रवीत्।
अयोध्याधिपते वीर वैदेहो मिथिलाधिपः ॥ १.७०.१३ ॥
رآه، وانحنى برأسه تحية وقال: يا سيد أيوديا، يا بطل! ملك فيديها، سيد ميثيلا، (يقول هكذا).
1.70.14
स त्वां द्रष्टुं व्यवसितः सोपाध्यायपुरोहितम्।
मन्त्रिश्रेष्ठवचः श्रुत्वा राजा सर्षिगणस्तथा ॥ १.७०.१४ ॥
لقد عزم على لقائك. وبعد أن سمع الملك كلمات كبير الوزراء، فإنه مع معلمه وكاهنه وجماعة الحكماء (مستعد للمجيء).
1.70.15
सबन्धुरगमत् तत्र जनको यत्र वर्तते।
राजा च मन्त्रिसहितः सोपाध्यायः सबान्धवः ॥ १.७०.१५ ॥
ذهب مع ذويه إلى حيث كان جنكا. والملك مع الوزير والمعلم وذويه (ذهب إلى هناك).
1.70.16
वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठो वैदेहमिदमब्रवीत्।
विदितं ते महाराज इक्ष्वाकुकुलदैवतम् ॥ १.७०.१६ ॥
قال أفضل المتكلمين لملك فيديها: أيها الملك العظيم، إن إله سلالة إكشفاكو معلوم لديك.
1.70.17
वक्ता सर्वेषु कृत्येषु वसिष्ठो भगवानृषिः।
विश्वामित्राभ्यनुज्ञातः सह सर्वैर्महर्षिभिः ॥ १.७०.१७ ॥
المتحدث في كل الأمور هو الحكيم المبجل فاسيشتا، المأذون له من فيشفاميترا وجميع كبار الحكماء.
1.70.18
एष वक्ष्यति धर्मात्मा वसिष्ठो मे यथाक्रमम्।
तूष्णींभूते दशरथे वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.७०.१८ ॥
سيتكلم هذا الحكيم فاسيشتا ذو النفس الصالحة نيابة عني بالترتيب. ولما صمت داشاراتا، تكلم الحكيم المبجل فاسيشتا.
1.70.19
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो वैदेहं सपुरोधसम्।
अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्ययः ॥ १.७०.१९ ॥
تكلم العالم بالكلام مع الفيدِهي وكاهنه: إن براهما، الذي أصله غير ظاهر، أزلي دائم لا يفنى.
1.70.20
तस्मान्मरीचिः संजज्ञे मरीचेः कश्यपः सुतः।
विवस्वान् कश्यपाज्जज्ञे मनुर्वैवस्वतः स्मृतः ॥ १.७०.२० ॥
من عنده وُلد مَريتشي؛ ومن مَريتشي ابنه كشيابا. ومن كشيابا وُلد فيفاسفان، ويُذكر منو فايفاسفاتا ابنًا له.
1.70.21
मनुः प्रजापतिः पूर्वमिक्ष्वाकुश्च मनोः सुतः।
तमिक्ष्वाकुमयोध्यायां राजानं विद्धि पूर्वकम् ॥ १.७०.२१ ॥
منو هو سيد المخلوقات، وإكشفاكو ابن منو. فاعلم أن إكشفاكو كان أول ملك في أيوديا.
1.70.22
इक्ष्वाकोस्तु सुतः श्रीमान् कुक्षिरित्येव विश्रुतः।
कुक्षेरथात्मजः श्रीमान् विकुक्षिरुदपद्यत ॥ १.७०.२२ ॥
اشتهر ابن إكشفاكو المجيد باسم كوكشي. ومن كوكشي وُلد المجيد فيكوكشي.
1.70.23
विकुक्षेस्तु महातेजा बाणः पुत्रः प्रतापवान्।
बाणस्य तु महातेजा अनरण्यः प्रतापवान् ॥ १.७०.२३ ॥
كان ابن فيكوكشي باناً، عظيم البهاء والبأس. وكان ابن باناً، عظيم البهاء والبأس، أنرنيا.
1.70.24
अनरण्यात् पृथुर्जज्ञे त्रिशङ्कुस्तु पृथोरपि।
त्रिशङ्कोरभवत् पुत्रो धुन्धुमारो महायशाः ॥ १.७०.२४ ॥
من أنرنيا وُلد بريثو، ومن بريثو تريشانكو. وكان ابن تريشانكو دهوندهمارا، عظيم الشهرة.
1.70.25
धुन्धुमारान्महातेजा युवनाश्वो महारथः।
युवनाश्वसुतश्चासीन्मान्धाता पृथिवीपतिः ॥ १.७०.२५ ॥
ومن دَهُنْدُهُمارَ وُلِدَ يُوَنَاشْفَا ذو البهاء العظيم والمحارب الكبير على العربة، وكان ابن يُوَنَاشْفَا هو مَانْدْهاتا سيّد الأرض.
1.70.26
मान्धातुस्तु सुतः श्रीमान् सुसन्धिरुदपद्यत।
सुसन्धेरपि पुत्रौ द्वौ ध्रुवसन्धिः प्रसेनजित् ॥ १.७०.२६ ॥
وكان ابن مَانْدْهاتا هو سُوسَنْدِهي المجيد، وكان لسُوسَنْدِهي ابنان: دْهُروَسَنْدِهي وبْرَسينَجِت.
1.70.27
यशस्वी ध्रुवसन्धेस्तु भरतो नाम नामतः।
भरतात् तु महातेजा असितो नाम जायत ॥ १.७०.२७ ॥
وكان لدْهروَسَنْدِهي الشهير ابنٌ اسمه بَهَرَتا، ومن بَهَرَتا وُلد أَسِيتا ذو البهاء العظيم.
1.70.28
यस्यैते प्रतिराजान उदपद्यन्त शत्रवः।
हैहयास्तालजङ्घाश्च शूराश्च शशबिन्दवः ॥ १.७०.२८ ॥
ونشأ ضدّه هؤلاء الملوك المنافسون أعداءً: الهيهايا، والتالاجانغا، والشجعان الشاشابيندو.
1.70.29
तांश्च स प्रतियुध्यन् वै युद्धे राजा प्रवासितः।
हिमवन्तमुपागम्य भार्याभ्यां सहितस्तदा ॥ १.७०.२९ ॥
وبينما كان يقاتلهم في المعركة طُرد الملك؛ فمضى إلى الهيمالايا برفقة زوجتيه.
1.70.30
असितोऽल्पबलो राजा कालधर्ममुपेयिवान्।
द्वे चास्य भार्ये गर्भिण्यौ बभूवतुरिति श्रुतिः ॥ १.७०.३० ॥
ومضى الملك أسيتا، وكان ضعيف القوة، إلى ناموس الزمان (فمات)؛ ويُروى أن زوجتيه كانتا حاملتين.
1.70.31
एका गर्भविनाशार्थं सपत्न्यै सगरं ददौ।
ततः शैलवरे रम्ये बभूवाभिरतो मुनिः ॥ १.७०.३१ ॥
فأعطت إحداهما ساغارا لضرّتها لإسقاط الجنين. ثم أقام الحكيم مسرورًا على جبل جميل رفيع.
1.70.32
भार्गवश्च्यवनो नाम हिमवन्तमुपाश्रितः।
तत्र चैका महाभागा भार्गवं देववर्चसम् ॥ १.७०.३२ ॥
لجأ الحكيم تشيافانا، من نسل بهريغو، إلى الهيمالايا. وهناك رأت امرأة عظيمة الحظ البهارغافا، متألقًا كالإله.
1.70.33
ववन्दे पद्मपत्राक्षी कांक्षन्ती सुतमुत्तमम्।
तमृषिं साभ्युपागम्य कालिन्दी चाभ्यवादयत् ॥ १.७०.३३ ॥
سجدت له المرأة ذات العينين كبتلات اللوتس راغبةً في ابن صالح. واقتربت كاليندي من ذلك الحكيم وحيّته.
1.70.34
स तामभ्यवदद् विप्रः पुत्रेप्सुं पुत्रजन्मनि।
तव कुक्षौ महाभागे सुपुत्रः सुमहाबलः ॥ १.७०.३४ ॥
قال لها ذلك البراهمي الحكيم، وهي راغبة في ابن: «أيتها العظيمة الحظ، في رحمك ابن صالح عظيم القوة.»
1.70.35
महावीर्यो महातेजा अचिरात् संजनिष्यति।
गरेण सहितः श्रीमान् मा शुचः कमलेक्षणे ॥ १.७०.३५ ॥
سيُولد قريبًا ذلك العظيم الشجاعة والنور، مع السم، المجيد. لا تحزني، أيتها ذات العينين كاللوتس.
1.70.36
च्यवनं च नमस्कृत्य राजपुत्री पतिव्रता।
पत्या विरहिता तस्मात् पुत्रं देवी व्यजायत ॥ १.७०.३६ ॥
بعد أن سجدت لتشيافانا، ابنة الملك المخلصة لزوجها، المفارقة له، ولدت تلك الملكة ابنًا.
1.70.37
सपत्न्या तु गरस्तस्यै दत्तो गर्भजिघांसया।
सह तेन गरेणैव संजातः सगरोऽभवत् ॥ १.७०.३७ ॥
لكن ضرة، رغبةً في قتل الجنين، أعطتها سمًّا؛ وبذلك السمّ وُلد، وصار اسمه ساغرا.
1.70.38
सगरस्यासमञ्जस्तु असमञ्जादथांशुमान्।
दिलीपोंऽशुमतः पुत्रो दिलीपस्य भगीरथः ॥ १.७०.३८ ॥
من ساغارا وُلد أسامنجا؛ ومن أسامنجا أنشومان. وكان ابن أنشومان ديليبا، وابن ديليبا بهاجيراثا.
1.70.39
भगीरथात् ककुत्स्थश्च ककुत्स्थाच्च रघुस्तथा।
रघोस्तु पुत्रस्तेजस्वी प्रवृद्धः पुरुषादकः ॥ १.७०.३९ ॥
من بهاجيراثا وُلد كاكوتستها، ومن كاكوتستها رغو. وكبر ابن رغو المتألق فصار آكل بشر.
1.70.40
कल्माषपादोऽप्यभवत् तस्माज्जातस्तु शङ्खणः।
सुदर्शनः शङ्खणस्य अग्निवर्णः सुदर्शनात् ॥ १.७०.४० ॥
ومنه كان كلماشابادا أيضًا، ومنه وُلد شانخانا. وكان ابن شانخانا سودارشانا، ومن سودارشانا أغنيفارنا.
1.70.41
शीघ्रगस्त्वग्निवर्णस्य शीघ्रगस्य मरुः सुतः।
मरोः प्रशुश्रुकस्त्वासीदम्बरीषः प्रशुश्रुकात् ॥ १.७०.४१ ॥
كان ابن أغنيفارنا شيغراغا، وابن شيغراغا ماروا. ومن ماروا وُلد براشوشروكا، ومن براشوشروكا أمبريشا.
1.70.42
अम्बरीषस्य पुत्रोऽभून्नहुषश्च महीपतिः।
नहुषस्य ययातिस्तु नाभागस्तु ययातिजः ॥ १.७०.४२ ॥
وكان ابن أمبريشا نهوشا، وهو سيد الأرض. وكان ابن نهوشا ياياتي، وابن ياياتي ناباغا.
1.70.43
नाभागस्य बभूवाज अजाद् दशरथोऽभवत्।
अस्माद् दशरथाज्जातौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ १.७०.४३ ॥
وُلد من نابهاغا أجا، ومن أجا وُلد داشاراثا. ومن هذا داشاراثا وُلد أخوان: راما ولاكشمانا.
1.70.44
आदिवंशविशुद्धानां राज्ञां परमधर्मिणाम्।
इक्ष्वाकुकुलजातानां वीराणां सत्यवादिनाम् ॥ १.७०.४४ ॥
من الملوك المطهَّرين بنسبهم الأول، الأكثر تمسكاً بالدارما، المولودين في سلالة إكشفاكو، الأبطال الصادقين في أقوالهم.
1.70.45
रामलक्ष्मणयोरर्थे त्वत्सुते वरये नृप।
सदृशाभ्यां नरश्रेष्ठ सदृशे दातुमर्हसि ॥ १.७०.४५ ॥
أيها الملك، أطلب أبناءك لراما ولاكشمانا. يا خير الرجال، يليق بك أن تعطي من يناسبهما من يليق بهما.