Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.70.1
ततः प्रभाते जनकः कृतकर्मा महर्षिभिः।
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शतानन्दं पुरोहितम् ॥ १.७०.१ ॥
Dann, im Morgengrauen, sprach Janaka, der seine Riten vollendet hatte, vor den großen Weisen zu Śatānanda, seinem Hauspriester, der in der Rede bewandert war, diese Worte.
1.70.2
भ्राता मम महातेजा वीर्यवानतिधार्मिकः।
कुशध्वज इति ख्यातः पुरीमध्यवसच्छुभाम् ॥ १.७०.२ ॥
Mein Bruder, von großem Glanz, mächtig und höchst rechtschaffen, bekannt als Kuśadhvaja, wohnt in einer schönen Stadt.
1.70.3
वार्याफलकपर्यन्तां पिबन्निक्षुमतीं नदीम्।
सांकाश्यां पुण्यसंकाशां विमानमिव पुष्पकम् ॥ १.७०.३ ॥
Sāṅkāśyā, begrenzt von den Wällen ihres Grabens, die Wasser des Flusses Ikṣumatī trinkend, glänzend wie Verdienst, gleicht dem himmlischen Wagen Puṣpaka.
1.70.4
तमहं द्रष्टुमिच्छामि यज्ञगोप्ता स मे मतः।
प्रीतिं सोऽपि महातेजा इमां भोक्ता मया सह ॥ १.७०.४ ॥
Ich wünsche ihn zu sehen; er gilt als Beschützer des Opfers. Möge auch jener Großglänzende diese Freude mit mir teilen.
1.70.5
एवमुक्ते तु वचने शतानन्दस्य संनिधौ।
आगताः केचिदव्यग्रा जनकस्तान् समादिशत् ॥ १.७०.५ ॥
Als diese Worte in Gegenwart Śatānandas gesprochen waren, kamen einige ruhige Boten herbei, und Janaka erteilte ihnen Befehle.
1.70.6
शासनात् तु नरेन्द्रस्य प्रययुः शीघ्रवाजिभिः।
समानेतुं नरव्याघ्रं विष्णुमिन्द्राज्ञया यथा ॥ १.७०.६ ॥
Auf Befehl des Königs brachen sie auf schnellen Pferden auf, um den Tiger unter den Menschen zu holen, wie Viṣṇu auf Indras Geheiß herbeigerufen wurde.
1.70.7
सांकाश्यां ते समागम्य ददृशुश्च कुशध्वजम्।
न्यवेदयन् यथावृत्तं जनकस्य च चिन्तितम् ॥ १.७०.७ ॥
Sie kamen nach Sāṅkāśyā, trafen Kuśadhvaja und berichteten genau, was geschehen war, sowie Janakas Absicht.
1.70.8
तद्वृत्तं नृपतिः श्रुत्वा दूतश्रेष्ठैर्महाजवैः।
आज्ञया तु नरेन्द्रस्य आजगाम कुशध्वजः ॥ १.७०.८ ॥
Als der König diesen Bericht von den schnellsten besten Boten hörte, kam Kuśadhvaja auf Befehl des Herrschers.
1.70.9
स ददर्श महात्मानं जनकं धर्मवत्सलम्।
सोऽभिवाद्य शतानन्दं जनकं चातिधार्मिकम् ॥ १.७०.९ ॥
Er sah Janaka, den Großherzigen, dem das Dharma lieb war; er grüßte Śatānanda und Janaka, den höchst Rechtschaffenen.
1.70.10
राजार्हं परमं दिव्यमासनं सोऽध्यरोहत।
उपविष्टावुभौ तौ तु भ्रातरावमितद्युती ॥ १.७०.१० ॥
Er bestieg den höchsten göttlichen Sitz, eines Königs würdig; die beiden Brüder von unermesslichem Glanz setzten sich.
1.70.11
प्रेषयामासतुर्वीरौ मन्त्रिश्रेष्ठं सुदामनम्।
गच्छ मन्त्रिपते शीघ्रमिक्ष्वाकुममितप्रभम् ॥ १.७०.११ ॥
Die beiden Helden sandten den obersten Minister Sudāman: »Geh schnell, Herr der Minister, zu dem Nachkommen Ikṣvākus von unermesslichem Glanz.«
1.70.12
आत्मजैः सह दुर्धर्षमानयस्व समन्त्रिणम्।
औपकार्यां स गत्वा तु रघूणां कुलवर्धनम् ॥ १.७०.१२ ॥
»Bring ihn, den Unbezwingbaren, mit seinen Söhnen und Ministern.« Er ging nach Aupakāryā und trat vor den Mehrer des Raghu-Geschlechts.
1.70.13
ददर्श शिरसा चैनमभिवाद्येदमब्रवीत्।
अयोध्याधिपते वीर वैदेहो मिथिलाधिपः ॥ १.७०.१३ ॥
Er sah ihn, neigte das Haupt zum Gruß und sprach: O Herr von Ayodhyā, o Held! Der König von Videha, Herr von Mithilā, (spricht so).
1.70.14
स त्वां द्रष्टुं व्यवसितः सोपाध्यायपुरोहितम्।
मन्त्रिश्रेष्ठवचः श्रुत्वा राजा सर्षिगणस्तथा ॥ १.७०.१४ ॥
Er hat beschlossen, Euch zu sehen. Nachdem der König die Worte des vornehmsten Ministers gehört hat, ist auch er mit seinem Lehrer, dem Hauspriester und der Schar der Weisen (bereit zu kommen).
1.70.15
सबन्धुरगमत् तत्र जनको यत्र वर्तते।
राजा च मन्त्रिसहितः सोपाध्यायः सबान्धवः ॥ १.७०.१५ ॥
Mit seinen Verwandten ging er dorthin, wo Janaka war. Und der König, mit dem Minister, dem Lehrer und seinen Verwandten, (ging dorthin).
1.70.16
वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठो वैदेहमिदमब्रवीत्।
विदितं ते महाराज इक्ष्वाकुकुलदैवतम् ॥ १.७०.१६ ॥
Der Beredteste unter den Redekundigen sprach zum Videha-König: O großer König, die Gottheit des Ikṣvāku-Geschlechts ist dir bekannt.
1.70.17
वक्ता सर्वेषु कृत्येषु वसिष्ठो भगवानृषिः।
विश्वामित्राभ्यनुज्ञातः सह सर्वैर्महर्षिभिः ॥ १.७०.१७ ॥
In allen Angelegenheiten ist der Sprecher der ehrwürdige Weise Vasiṣṭha, von Viśvāmitra und allen großen Weisen bevollmächtigt.
1.70.18
एष वक्ष्यति धर्मात्मा वसिष्ठो मे यथाक्रमम्।
तूष्णींभूते दशरथे वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.७०.१८ ॥
Dieser rechtschaffene Vasiṣṭha wird für mich der Reihe nach sprechen. Als Daśaratha schwieg, sprach der ehrwürdige Weise Vasiṣṭha.
1.70.19
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो वैदेहं सपुरोधसम्।
अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्ययः ॥ १.७०.१९ ॥
Der Kenner der Worte sprach zu dem Vaideha samt seinem Priester: Brahmā, dessen Ursprung unoffenbar ist, ist ewig, beständig und unvergänglich.
1.70.20
तस्मान्मरीचिः संजज्ञे मरीचेः कश्यपः सुतः।
विवस्वान् कश्यपाज्जज्ञे मनुर्वैवस्वतः स्मृतः ॥ १.७०.२० ॥
Von ihm wurde Marīci geboren; von Marīci sein Sohn Kaśyapa. Von Kaśyapa wurde Vivasvān geboren, und Manu Vaivasvata wird als sein Sohn erinnert.
1.70.21
मनुः प्रजापतिः पूर्वमिक्ष्वाकुश्च मनोः सुतः।
तमिक्ष्वाकुमयोध्यायां राजानं विद्धि पूर्वकम् ॥ १.७०.२१ ॥
Manu war der Herr der Geschöpfe, und Ikṣvāku war Manus Sohn. Wisse, dass Ikṣvāku der erste König in Ayodhyā war.
1.70.22
इक्ष्वाकोस्तु सुतः श्रीमान् कुक्षिरित्येव विश्रुतः।
कुक्षेरथात्मजः श्रीमान् विकुक्षिरुदपद्यत ॥ १.७०.२२ ॥
Der glorreiche Sohn Ikṣvākus wurde als Kukṣi berühmt. Von Kukṣi wurde der glorreiche Vikukṣi geboren.
1.70.23
विकुक्षेस्तु महातेजा बाणः पुत्रः प्रतापवान्।
बाणस्य तु महातेजा अनरण्यः प्रतापवान् ॥ १.७०.२३ ॥
Der Sohn Vikukṣis war Bāṇa, von großer Strahlkraft und Macht. Der Sohn Bāṇas, von großer Strahlkraft und Macht, war Anaraṇya.
1.70.24
अनरण्यात् पृथुर्जज्ञे त्रिशङ्कुस्तु पृथोरपि।
त्रिशङ्कोरभवत् पुत्रो धुन्धुमारो महायशाः ॥ १.७०.२४ ॥
Von Anaraṇya wurde Pṛthu geboren, und von Pṛthu Triśaṅku. Der Sohn Triśaṅkus war Dhundhumāra, von großem Ruhm.
1.70.25
धुन्धुमारान्महातेजा युवनाश्वो महारथः।
युवनाश्वसुतश्चासीन्मान्धाता पृथिवीपतिः ॥ १.७०.२५ ॥
Von Dhundhumāra wurde der an Glanz große Wagenkämpfer Yuvanāśva geboren; und der Sohn Yuvanāśvas war Māndhātā, der Herr der Erde.
1.70.26
मान्धातुस्तु सुतः श्रीमान् सुसन्धिरुदपद्यत।
सुसन्धेरपि पुत्रौ द्वौ ध्रुवसन्धिः प्रसेनजित् ॥ १.७०.२६ ॥
Der Sohn Māndhātās war der glorreiche Susandhi; und Susandhi hatte zwei Söhne, Dhruvasandhi und Prasenajit.
1.70.27
यशस्वी ध्रुवसन्धेस्तु भरतो नाम नामतः।
भरतात् तु महातेजा असितो नाम जायत ॥ १.७०.२७ ॥
Der berühmte Dhruvasandhi hatte einen Sohn namens Bharata; und von Bharata wurde Asita geboren, von großem Glanz.
1.70.28
यस्यैते प्रतिराजान उदपद्यन्त शत्रवः।
हैहयास्तालजङ्घाश्च शूराश्च शशबिन्दवः ॥ १.७०.२८ ॥
Gegen ihn erhoben sich diese rivalisierenden Könige als Feinde: die Haihayas, die Tālajaṅghas und die heldenhaften Śaśabindus.
1.70.29
तांश्च स प्रतियुध्यन् वै युद्धे राजा प्रवासितः।
हिमवन्तमुपागम्य भार्याभ्यां सहितस्तदा ॥ १.७०.२९ ॥
Im Kampf gegen sie wurde der König vertrieben; dann ging er mit seinen beiden Frauen zum Himālaya.
1.70.30
असितोऽल्पबलो राजा कालधर्ममुपेयिवान्।
द्वे चास्य भार्ये गर्भिण्यौ बभूवतुरिति श्रुतिः ॥ १.७०.३० ॥
König Asita, von geringer Kraft, ging ein in das Gesetz der Zeit (starb); und man hört, dass seine beiden Frauen schwanger waren.
1.70.31
एका गर्भविनाशार्थं सपत्न्यै सगरं ददौ।
ततः शैलवरे रम्ये बभूवाभिरतो मुनिः ॥ १.७०.३१ ॥
Eine gab Sagara an ihre Nebenfrau zur Vernichtung des Embryos. Dann lebte der Weise erfreut auf einem lieblichen, herrlichen Berg.
1.70.32
भार्गवश्च्यवनो नाम हिमवन्तमुपाश्रितः।
तत्र चैका महाभागा भार्गवं देववर्चसम् ॥ १.७०.३२ ॥
Der Weise Cyavana, ein Nachkomme Bhṛgus, hatte im Himālaya Zuflucht genommen. Dort sah eine hochgesegnete Frau den Bhārgava, leuchtend wie ein Gott.
1.70.33
ववन्दे पद्मपत्राक्षी कांक्षन्ती सुतमुत्तमम्।
तमृषिं साभ्युपागम्य कालिन्दी चाभ्यवादयत् ॥ १.७०.३३ ॥
Die lotusblättrigäugige Frau, einen vortrefflichen Sohn ersehnend, verneigte sich. Zu jenem Weisen tretend, grüßte Kālindī ihn.
1.70.34
स तामभ्यवदद् विप्रः पुत्रेप्सुं पुत्रजन्मनि।
तव कुक्षौ महाभागे सुपुत्रः सुमहाबलः ॥ १.७०.३४ ॥
Jener brahmanische Weise sprach zu ihr, die einen Sohn wünschte: „O Hochgesegnete, in deinem Schoß ist ein guter Sohn, überaus mächtig."
1.70.35
महावीर्यो महातेजा अचिरात् संजनिष्यति।
गरेण सहितः श्रीमान् मा शुचः कमलेक्षणे ॥ १.७०.३५ ॥
Er, von großer Tapferkeit und großem Glanz, wird bald geboren werden, zusammen mit dem Gift, der Glanzvolle. Gräme dich nicht, o Lotusäugige.
1.70.36
च्यवनं च नमस्कृत्य राजपुत्री पतिव्रता।
पत्या विरहिता तस्मात् पुत्रं देवी व्यजायत ॥ १.७०.३६ ॥
Nachdem sie Cyavana verneigt gegrüßt hatte, gebar die treue Königstochter, von ihrem Gatten getrennt, jene Königin einen Sohn.
1.70.37
सपत्न्या तु गरस्तस्यै दत्तो गर्भजिघांसया।
सह तेन गरेणैव संजातः सगरोऽभवत् ॥ १.७०.३७ ॥
Doch eine Nebenfrau gab ihr, in der Absicht, die Leibesfrucht zu töten, Gift; zusammen mit diesem Gift wurde er geboren und wurde Sagara.
1.70.38
सगरस्यासमञ्जस्तु असमञ्जादथांशुमान्।
दिलीपोंऽशुमतः पुत्रो दिलीपस्य भगीरथः ॥ १.७०.३८ ॥
Von Sagara stammte Asamañja; von Asamañja Aṃśumān. Aṃśumāns Sohn war Dilīpa, und Dilīpas Sohn war Bhagīratha.
1.70.39
भगीरथात् ककुत्स्थश्च ककुत्स्थाच्च रघुस्तथा।
रघोस्तु पुत्रस्तेजस्वी प्रवृद्धः पुरुषादकः ॥ १.७०.३९ ॥
Von Bhagīratha stammte Kakutstha, und von Kakutstha Raghu. Raghus strahlender Sohn wuchs heran und wurde ein Menschenfresser.
1.70.40
कल्माषपादोऽप्यभवत् तस्माज्जातस्तु शङ्खणः।
सुदर्शनः शङ्खणस्य अग्निवर्णः सुदर्शनात् ॥ १.७०.४० ॥
Auch Kalmāṣapāda ging aus ihm hervor; von ihm wurde Śaṅkhaṇa geboren. Śaṅkhaṇas Sohn war Sudarśana, und von Sudarśana stammte Agnivarṇa.
1.70.41
शीघ्रगस्त्वग्निवर्णस्य शीघ्रगस्य मरुः सुतः।
मरोः प्रशुश्रुकस्त्वासीदम्बरीषः प्रशुश्रुकात् ॥ १.७०.४१ ॥
Agnivarṇas Sohn war Śīghraga, und Śīghragas Sohn Maru. Von Maru stammte Praśuśruka, und von Praśuśruka Ambarīṣa.
1.70.42
अम्बरीषस्य पुत्रोऽभून्नहुषश्च महीपतिः।
नहुषस्य ययातिस्तु नाभागस्तु ययातिजः ॥ १.७०.४२ ॥
Ambarīṣas Sohn war Nahuṣa, ein Herr der Erde. Nahuṣas Sohn war Yayāti, und Yayātis Sohn war Nābhāga.
1.70.43
नाभागस्य बभूवाज अजाद् दशरथोऽभवत्।
अस्माद् दशरथाज्जातौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ १.७०.४३ ॥
Von Nābhāga wurde Aja geboren; von Aja wurde Daśaratha geboren. Von diesem Daśaratha wurden zwei Brüder geboren, Rāma und Lakṣmaṇa.
1.70.44
आदिवंशविशुद्धानां राज्ञां परमधर्मिणाम्।
इक्ष्वाकुकुलजातानां वीराणां सत्यवादिनाम् ॥ १.७०.४४ ॥
Der Könige, die durch ihr ursprüngliches Geschlecht gereinigt sind, höchst rechtschaffen, im Geschlecht der Ikṣvāku geboren, der Helden, die die Wahrheit sprechen.
1.70.45
रामलक्ष्मणयोरर्थे त्वत्सुते वरये नृप।
सदृशाभ्यां नरश्रेष्ठ सदृशे दातुमर्हसि ॥ १.७०.४५ ॥
O König, für Rāma und Lakṣmaṇa erbitte ich deine Söhne. O Bester der Menschen, es geziemt dir, den beiden Ebenbürtigen Ebenbürtige zu geben.