Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.70.1
ततः प्रभाते जनकः कृतकर्मा महर्षिभिः।
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शतानन्दं पुरोहितम् ॥ १.७०.१ ॥
Então, ao amanhecer, Janaka, que completara seus ritos, disse estas palavras diante dos grandes sábios a Śatānanda, seu sacerdote, versado na fala.
1.70.2
भ्राता मम महातेजा वीर्यवानतिधार्मिकः।
कुशध्वज इति ख्यातः पुरीमध्यवसच्छुभाम् ॥ १.७०.२ ॥
Meu irmão, de grande esplendor, poderoso e sumamente justo, conhecido como Kuśadhvaja, habita uma bela cidade.
1.70.3
वार्याफलकपर्यन्तां पिबन्निक्षुमतीं नदीम्।
सांकाश्यां पुण्यसंकाशां विमानमिव पुष्पकम् ॥ १.७०.३ ॥
Sāṅkāśyā, limitada pelas muralhas de seu fosso, bebendo as águas do rio Ikṣumatī, brilhando como o mérito, é como o carro celeste Puṣpaka.
1.70.4
तमहं द्रष्टुमिच्छामि यज्ञगोप्ता स मे मतः।
प्रीतिं सोऽपि महातेजा इमां भोक्ता मया सह ॥ १.७०.४ ॥
Desejo vê-lo; ele é considerado protetor do sacrifício. Que aquele de grande esplendor também desfrute desta alegria comigo.
1.70.5
एवमुक्ते तु वचने शतानन्दस्य संनिधौ।
आगताः केचिदव्यग्रा जनकस्तान् समादिशत् ॥ १.७०.५ ॥
Ditas estas palavras na presença de Śatānanda, chegaram alguns mensageiros serenos, e Janaka lhes deu ordens.
1.70.6
शासनात् तु नरेन्द्रस्य प्रययुः शीघ्रवाजिभिः।
समानेतुं नरव्याघ्रं विष्णुमिन्द्राज्ञया यथा ॥ १.७०.६ ॥
Por ordem do rei partiram em cavalos velozes para trazer o tigre entre os homens, como Viṣṇu foi chamado por ordem de Indra.
1.70.7
सांकाश्यां ते समागम्य ददृशुश्च कुशध्वजम्।
न्यवेदयन् यथावृत्तं जनकस्य च चिन्तितम् ॥ १.७०.७ ॥
Chegando a Sāṅkāśyā e encontrando Kuśadhvaja, relataram fielmente o que ocorrera e a intenção de Janaka.
1.70.8
तद्वृत्तं नृपतिः श्रुत्वा दूतश्रेष्ठैर्महाजवैः।
आज्ञया तु नरेन्द्रस्य आजगाम कुशध्वजः ॥ १.७०.८ ॥
Tendo ouvido o relato dos melhores mensageiros, velozes, Kuśadhvaja veio por ordem do soberano.
1.70.9
स ददर्श महात्मानं जनकं धर्मवत्सलम्।
सोऽभिवाद्य शतानन्दं जनकं चातिधार्मिकम् ॥ १.७०.९ ॥
Viu Janaka, o de grande alma, amigo do dharma; saudou Śatānanda e Janaka, o muito justo.
1.70.10
राजार्हं परमं दिव्यमासनं सोऽध्यरोहत।
उपविष्टावुभौ तौ तु भ्रातरावमितद्युती ॥ १.७०.१० ॥
Subiu ao trono divino supremo, digno de um rei; os dois irmãos de esplendor imensurável sentaram-se.
1.70.11
प्रेषयामासतुर्वीरौ मन्त्रिश्रेष्ठं सुदामनम्।
गच्छ मन्त्रिपते शीघ्रमिक्ष्वाकुममितप्रभम् ॥ १.७०.११ ॥
Os dois heróis enviaram o principal ministro Sudāman: 'Vai depressa, senhor dos ministros, ao descendente de Ikṣvāku de esplendor imensurável.'
1.70.12
आत्मजैः सह दुर्धर्षमानयस्व समन्त्रिणम्।
औपकार्यां स गत्वा तु रघूणां कुलवर्धनम् ॥ १.७०.१२ ॥
'Traze-o, invencível, com seus filhos e ministros.' Indo a Aupakāryā, aproximou-se do que engrandece a linhagem dos Raghus.
1.70.13
ददर्श शिरसा चैनमभिवाद्येदमब्रवीत्।
अयोध्याधिपते वीर वैदेहो मिथिलाधिपः ॥ १.७०.१३ ॥
Ele o viu, inclinou a cabeça em saudação e disse: Ó senhor de Ayodhyā, ó herói! O rei de Videha, senhor de Mithilā, (fala assim).
1.70.14
स त्वां द्रष्टुं व्यवसितः सोपाध्यायपुरोहितम्।
मन्त्रिश्रेष्ठवचः श्रुत्वा राजा सर्षिगणस्तथा ॥ १.७०.१४ ॥
Ele resolveu vê-lo. Tendo ouvido as palavras do principal ministro, o rei também, com seu preceptor e sacerdote e a companhia dos sábios, (está pronto para vir).
1.70.15
सबन्धुरगमत् तत्र जनको यत्र वर्तते।
राजा च मन्त्रिसहितः सोपाध्यायः सबान्धवः ॥ १.७०.१५ ॥
Com seus parentes foi até lá, onde estava Janaka. E o rei, com o ministro, com o preceptor, com os parentes, (foi para lá).
1.70.16
वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठो वैदेहमिदमब्रवीत्।
विदितं ते महाराज इक्ष्वाकुकुलदैवतम् ॥ १.७०.१६ ॥
O mais hábil dos oradores disse ao rei de Videha: Ó grande rei, a divindade da linhagem de Ikṣvāku é conhecida de ti.
1.70.17
वक्ता सर्वेषु कृत्येषु वसिष्ठो भगवानृषिः।
विश्वामित्राभ्यनुज्ञातः सह सर्वैर्महर्षिभिः ॥ १.७०.१७ ॥
Em todos os assuntos o porta-voz é o venerável sábio Vasiṣṭha, autorizado por Viśvāmitra e todos os grandes sábios.
1.70.18
एष वक्ष्यति धर्मात्मा वसिष्ठो मे यथाक्रमम्।
तूष्णींभूते दशरथे वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.७०.१८ ॥
Este Vasiṣṭha de alma justa falará por mim na ordem devida. Quando Daśaratha calou-se, o venerável sábio Vasiṣṭha (falou).
1.70.19
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो वैदेहं सपुरोधसम्।
अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्ययः ॥ १.७०.१९ ॥
O conhecedor das palavras falou ao Vaideha junto com seu sacerdote: Brahmā, cuja origem é não manifesta, é eterno, constante e imperecível.
1.70.20
तस्मान्मरीचिः संजज्ञे मरीचेः कश्यपः सुतः।
विवस्वान् कश्यपाज्जज्ञे मनुर्वैवस्वतः स्मृतः ॥ १.७०.२० ॥
Dele nasceu Marīci; de Marīci, seu filho Kaśyapa. De Kaśyapa nasceu Vivasvān, e Manu Vaivasvata é lembrado como seu filho.
1.70.21
मनुः प्रजापतिः पूर्वमिक्ष्वाकुश्च मनोः सुतः।
तमिक्ष्वाकुमयोध्यायां राजानं विद्धि पूर्वकम् ॥ १.७०.२१ ॥
Manu foi o senhor das criaturas, e Ikṣvāku foi filho de Manu. Saiba que Ikṣvāku foi o primeiro rei em Ayodhyā.
1.70.22
इक्ष्वाकोस्तु सुतः श्रीमान् कुक्षिरित्येव विश्रुतः।
कुक्षेरथात्मजः श्रीमान् विकुक्षिरुदपद्यत ॥ १.७०.२२ ॥
O glorioso filho de Ikṣvāku tornou-se conhecido como Kukṣi. De Kukṣi nasceu o glorioso Vikukṣi.
1.70.23
विकुक्षेस्तु महातेजा बाणः पुत्रः प्रतापवान्।
बाणस्य तु महातेजा अनरण्यः प्रतापवान् ॥ १.७०.२३ ॥
O filho de Vikukṣi foi Bāṇa, de grande esplendor e poder. O filho de Bāṇa, de grande esplendor e poder, foi Anaraṇya.
1.70.24
अनरण्यात् पृथुर्जज्ञे त्रिशङ्कुस्तु पृथोरपि।
त्रिशङ्कोरभवत् पुत्रो धुन्धुमारो महायशाः ॥ १.७०.२४ ॥
De Anaraṇya nasceu Pṛthu, e de Pṛthu, Triśaṅku. O filho de Triśaṅku foi Dhundhumāra, de grande fama.
1.70.25
धुन्धुमारान्महातेजा युवनाश्वो महारथः।
युवनाश्वसुतश्चासीन्मान्धाता पृथिवीपतिः ॥ १.७०.२५ ॥
De Dhundhumāra nasceu Yuvanāśva, de grande esplendor, grande guerreiro de carro; e o filho de Yuvanāśva foi Māndhātā, senhor da terra.
1.70.26
मान्धातुस्तु सुतः श्रीमान् सुसन्धिरुदपद्यत।
सुसन्धेरपि पुत्रौ द्वौ ध्रुवसन्धिः प्रसेनजित् ॥ १.७०.२६ ॥
O filho de Māndhātā foi o glorioso Susandhi; e Susandhi teve dois filhos, Dhruvasandhi e Prasenajit.
1.70.27
यशस्वी ध्रुवसन्धेस्तु भरतो नाम नामतः।
भरतात् तु महातेजा असितो नाम जायत ॥ १.७०.२७ ॥
O famoso Dhruvasandhi teve um filho chamado Bharata; e de Bharata nasceu Asita, de grande esplendor.
1.70.28
यस्यैते प्रतिराजान उदपद्यन्त शत्रवः।
हैहयास्तालजङ्घाश्च शूराश्च शशबिन्दवः ॥ १.७०.२८ ॥
Contra ele surgiram como inimigos estes reis rivais: os Haihayas, os Tālajaṅghas e os heroicos Śaśabindus.
1.70.29
तांश्च स प्रतियुध्यन् वै युद्धे राजा प्रवासितः।
हिमवन्तमुपागम्य भार्याभ्यां सहितस्तदा ॥ १.७०.२९ ॥
Lutando contra eles na batalha, o rei foi expulso ao exílio; então, indo ao Himālaya com suas duas esposas, partiu.
1.70.30
असितोऽल्पबलो राजा कालधर्ममुपेयिवान्।
द्वे चास्य भार्ये गर्भिण्यौ बभूवतुरिति श्रुतिः ॥ १.७०.३० ॥
O rei Asita, de pouca força, foi à lei do tempo (morreu); e ouve-se que suas duas esposas estavam grávidas.
1.70.31
एका गर्भविनाशार्थं सपत्न्यै सगरं ददौ।
ततः शैलवरे रम्ये बभूवाभिरतो मुनिः ॥ १.७०.३१ ॥
Uma deu Sagara à co-esposa para a destruição do embrião. Então o sábio, deleitando-se, habitou numa bela e excelsa montanha.
1.70.32
भार्गवश्च्यवनो नाम हिमवन्तमुपाश्रितः।
तत्र चैका महाभागा भार्गवं देववर्चसम् ॥ १.७०.३२ ॥
O sábio Cyavana, descendente de Bhṛgu, refugiara-se no Himālaya. Ali uma mulher muito afortunada viu o Bhārgava, resplandecente como um deus.
1.70.33
ववन्दे पद्मपत्राक्षी कांक्षन्ती सुतमुत्तमम्।
तमृषिं साभ्युपागम्य कालिन्दी चाभ्यवादयत् ॥ १.७०.३३ ॥
A de olhos como pétalas de lótus, desejando um filho excelente, prostrou-se diante dele. Aproximando-se daquele sábio, Kālindī o saudou.
1.70.34
स तामभ्यवदद् विप्रः पुत्रेप्सुं पुत्रजन्मनि।
तव कुक्षौ महाभागे सुपुत्रः सुमहाबलः ॥ १.७०.३४ ॥
Aquele sábio brâmane falou a ela, que desejava um filho: "Ó muito afortunada, em teu ventre há um bom filho, sumamente poderoso."
1.70.35
महावीर्यो महातेजा अचिरात् संजनिष्यति।
गरेण सहितः श्रीमान् मा शुचः कमलेक्षणे ॥ १.७०.३५ ॥
Ele, de grande valor e grande brilho, nascerá em breve, junto com o veneno, o glorioso. Não te aflijas, ó de olhos de lótus.
1.70.36
च्यवनं च नमस्कृत्य राजपुत्री पतिव्रता।
पत्या विरहिता तस्मात् पुत्रं देवी व्यजायत ॥ १.७०.३६ ॥
Tendo reverenciado Cyavana, a princesa devota ao marido, separada dele, então deu à luz um filho, aquela rainha.
1.70.37
सपत्न्या तु गरस्तस्यै दत्तो गर्भजिघांसया।
सह तेन गरेणैव संजातः सगरोऽभवत् ॥ १.७०.३७ ॥
Mas uma co-esposa, desejando matar o feto, deu-lhe veneno; juntamente com esse veneno ele nasceu, e tornou-se Sagara.
1.70.38
सगरस्यासमञ्जस्तु असमञ्जादथांशुमान्।
दिलीपोंऽशुमतः पुत्रो दिलीपस्य भगीरथः ॥ १.७०.३८ ॥
De Sagara veio Asamañja; de Asamañja, Aṃśumān. O filho de Aṃśumān foi Dilīpa, e o filho de Dilīpa foi Bhagīratha.
1.70.39
भगीरथात् ककुत्स्थश्च ककुत्स्थाच्च रघुस्तथा।
रघोस्तु पुत्रस्तेजस्वी प्रवृद्धः पुरुषादकः ॥ १.७०.३९ ॥
De Bhagīratha veio Kakutstha, e de Kakutstha, Raghu. O radiante filho de Raghu cresceu e tornou-se um devorador de homens.
1.70.40
कल्माषपादोऽप्यभवत् तस्माज्जातस्तु शङ्खणः।
सुदर्शनः शङ्खणस्य अग्निवर्णः सुदर्शनात् ॥ १.७०.४० ॥
Dele nasceu também Kalmāṣapāda; dele nasceu Śaṅkhaṇa. O filho de Śaṅkhaṇa foi Sudarśana, e de Sudarśana veio Agnivarṇa.
1.70.41
शीघ्रगस्त्वग्निवर्णस्य शीघ्रगस्य मरुः सुतः।
मरोः प्रशुश्रुकस्त्वासीदम्बरीषः प्रशुश्रुकात् ॥ १.७०.४१ ॥
O filho de Agnivarṇa foi Śīghraga, e o filho de Śīghraga, Maru. De Maru veio Praśuśruka, e de Praśuśruka, Ambarīṣa.
1.70.42
अम्बरीषस्य पुत्रोऽभून्नहुषश्च महीपतिः।
नहुषस्य ययातिस्तु नाभागस्तु ययातिजः ॥ १.७०.४२ ॥
O filho de Ambarīṣa foi Nahuṣa, senhor da terra. O filho de Nahuṣa foi Yayāti, e o filho de Yayāti foi Nābhāga.
1.70.43
नाभागस्य बभूवाज अजाद् दशरथोऽभवत्।
अस्माद् दशरथाज्जातौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ १.७०.४३ ॥
De Nābhāga nasceu Aja; de Aja nasceu Daśaratha. De Daśaratha nasceram dois irmãos, Rāma e Lakṣmaṇa.
1.70.44
आदिवंशविशुद्धानां राज्ञां परमधर्मिणाम्।
इक्ष्वाकुकुलजातानां वीराणां सत्यवादिनाम् ॥ १.७०.४४ ॥
Dos reis purificados por sua linhagem original, supremamente justos, nascidos na família de Ikṣvāku, heróis que falam a verdade.
1.70.45
रामलक्ष्मणयोरर्थे त्वत्सुते वरये नृप।
सदृशाभ्यां नरश्रेष्ठ सदृशे दातुमर्हसि ॥ १.७०.४५ ॥
Ó rei, para Rāma e Lakṣmaṇa peço teus filhos. Ó melhor dos homens, convém-te dar àqueles dignos o que lhes é digno.