Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.72.1
तमुक्तवन्तं वैदेहं विश्वामित्रो महामुनिः।
उवाच वचनं वीरं वसिष्ठसहितो नृपम् ॥ १.७२.१ ॥
Cuando el rey de Videha hubo hablado así, el gran sabio Viśvāmitra, junto con Vasiṣṭha, dirigió estas palabras a aquel valiente rey.
1.72.2
अचिन्त्यान्यप्रमेयाणि कुलानि नरपुंगव।
इक्ष्वाकूणां विदेहानां नैषां तुल्योऽस्ति कश्चन ॥ १.७२.२ ॥
¡Oh, mejor de los hombres! Los linajes de los Ikṣvākus y de los Videhas son inconcebibles e inconmensurables; nadie es igual a ellos.
1.72.3
सदृशो धर्मसम्बन्धः सदृशो रूपसम्पदा।
रामलक्ष्मणयो राजन् सीता चोर्मिलया सह ॥ १.७२.३ ॥
¡Oh rey! Esta unión de dharma es adecuada, y la riqueza de belleza también lo es; Sītā y Ūrmilā son adecuadas para Rāma y Lakṣmaṇa.
1.72.4
वक्तव्यं च नरश्रेष्ठ श्रूयतां वचनं मम।
भ्राता यवीयान् धर्मज्ञ एष राजा कुशध्वजः ॥ १.७२.४ ॥
¡Oh, mejor de los hombres! Escucha mis palabras, que debo decir: este rey Kuśadhvaja, conocedor del dharma, es tu hermano menor.
1.72.5
अस्य धर्मात्मनो राजन् रूपेणाप्रतिमं भुवि।
सुताद्वयं नरश्रेष्ठ पत्न्यर्थं वरयामहे ॥ १.७२.५ ॥
¡Oh rey! Este hombre justo tiene en la tierra dos hijas de belleza incomparable; ¡oh, mejor de los hombres!, las pedimos como esposas.
1.72.6
भरतस्य कुमारस्य शत्रुघ्नस्य च धीमतः।
वरये ते सुते राजंस्तयोरर्थे महात्मनोः ॥ १.७२.६ ॥
¡Oh rey! Pido tus dos hijas para los príncipes Bharata y Śatrughna, magnánimos y sabios.
1.72.7
पुत्रा दशरथस्येमे रूपयौवनशालिनः।
लोकपालसमाः सर्वे देवतुल्यपराक्रमाः ॥ १.७२.७ ॥
Estos son todos hijos de Daśaratha, adornados de belleza y juventud, iguales a los guardianes de los mundos, de un valor semejante al de los dioses.
1.72.8
उभयोरपि राजेन्द्र सम्बन्धेनानुबध्यताम्।
इक्ष्वाकुकुलमव्यग्रं भवतः पुण्यकर्मणः ॥ १.७२.८ ॥
Oh señor de reyes, que el vínculo de parentesco una a ambas casas; que el linaje de Ikṣvāku se una firmemente a vuestra familia de obras meritorias.
1.72.9
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा वसिष्ठस्य मते तदा।
जनकः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच मुनिपुंगवौ ॥ १.७२.९ ॥
Habiendo oído las palabras de Viśvāmitra, y con el asentimiento de Vasiṣṭha, entonces Janaka, con las palmas juntas, habló a los dos mejores de los sabios.
1.72.10
कुलं धन्यमिदं मन्ये येषां तौ मुनिपुंगवौ।
सदृशं कुलसम्बन्धं यदाज्ञापयतः स्वयम् ॥ १.७२.१० ॥
Considero dichosa esta familia, pues vosotros dos, los mejores de los sabios, mismos ordenáis este vínculo de parentesco tan propio.
1.72.11
एवं भवतु भद्रं वः कुशध्वजसुते इमे।
पत्न्यौ भजेतां सहितौ शत्रुघ्नभरतावुभौ ॥ १.७२.११ ॥
Así sea, y que la fortuna os acompañe. Estas dos son hijas de Kuśadhvaja; que Śatrughna y Bharata las reciban juntos como esposas.
1.72.12
एकाह्ना राजपुत्रीणां चतसॄणां महामुने।
पाणीन् गृह्णन्तु चत्वारो राजपुत्रा महाबलाः ॥ १.७२.१२ ॥
Oh gran sabio, que en un mismo día los cuatro príncipes poderosos tomen las manos de las cuatro princesas.
1.72.13
उत्तरे दिवसे ब्रह्मन् फल्गुनीभ्यां मनीषिणः।
वैवाहिकं प्रशंसन्ति भगो यत्र प्रजापतिः ॥ १.७२.१३ ॥
Oh brahmán, al día siguiente, bajo las dos constelaciones Phalgunī, los sabios alaban el rito matrimonial, donde están Bhaga y Prajāpati.
1.72.14
एवमुक्त्वा वचः सौम्यं प्रत्युत्थाय कृताञ्जलिः।
उभौ मुनिवरौ राजा जनको वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७२.१४ ॥
Habiendo dicho estas palabras amables, Janaka se levantó, juntó las palmas y dijo esto a los dos excelentes sabios.
1.72.15
परो धर्मः कृतो मह्यं शिष्योऽस्मि भवतोस्तथा।
इमान्यासनमुख्यानि आस्यतां मुनिपुंगवौ ॥ १.७२.१५ ॥
Con vuestra llegada se ha cumplido mi suprema obligación; soy discípulo de ambos. Estos son los asientos excelentes; sentaos, oh mejores de los sabios.
1.72.16
यथा दशरथस्येयं तथायोध्या पुरी मम।
प्रभुत्वे नास्ति संदेहो यथार्हं कर्तुमर्हथ ॥ १.७२.१६ ॥
Así como esto es de Daśaratha, así también mi ciudad Ayodhyā; no hay duda de su soberanía. Haced lo que sea conveniente.
1.72.17
तथा ब्रुवति वैदेहे जनके रघुनन्दनः।
राजा दशरथो हृष्टः प्रत्युवाच महीपतिम् ॥ १.७२.१७ ॥
Mientras el rey Janaka de Videha hablaba así, el rey Daśaratha, deleite de los Raghu, respondió con alegría al señor de la tierra, Janaka.
1.72.18
युवामसंख्येयगुणौ भ्रातरौ मिथिलेश्वरौ।
ऋषयो राजसङ्घाश्च भवद्भ्यामभिपूजिताः ॥ १.७२.१८ ॥
Vosotros dos hermanos, de virtudes incontables, sois los señores de Mithilā; por vosotros han sido honrados los sabios y las huestes de reyes.
1.72.19
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते गमिष्यामः स्वमालयम्।
श्राद्धकर्माणि विधिवद्विधास्य इति चाब्रवीत् ॥ १.७२.१९ ॥
Que os alcancen el bienestar y la buena fortuna. Iremos a nuestra morada y realizaremos los ritos śrāddha según la norma, dijo.
1.72.20
तमापृष्ट्वा नरपतिं राजा दशरथस्तदा।
मुनीन्द्रौ तौ पुरस्कृत्य जगामाशु महायशाः ॥ १.७२.२० ॥
Entonces el rey Daśaratha, de gran renombre, se despidió de aquel señor de los hombres y, poniendo a los dos grandes sabios al frente, partió de inmediato.
1.72.21
स गत्वा निलयं राजा श्राद्धं कृत्वा विधानतः।
प्रभाते काल्यमुत्थाय चक्रे गोदानमुत्तमम् ॥ १.७२.२१ ॥
Aquel rey, llegado a su morada y tras realizar el śrāddha según la norma, se levantó al alba por la mañana y llevó a cabo el supremo don de vacas.
1.72.22
गवां शतसहस्रं च ब्राह्मणेभ्यो नराधिपः।
एकैकशो ददौ राजा पुत्रानुद्दिश्य धर्मतः ॥ १.७२.२२ ॥
El señor de los hombres dio a los brahmanes, uno a uno, cien mil vacas, destinándolas a sus hijos, conforme al dharma.
1.72.23
सुवर्णशृङ्ग्यः सम्पन्नाः सवत्साः कांस्यदोहनाः।
गवां शतसहस्राणि चत्वारि पुरुषर्षभः ॥ १.७२.२३ ॥
El mejor de los hombres dio cuatrocientas mil vacas, dotadas de cuernos de oro, cada una con su ternero y con vasijas de bronce para ordeñar.
1.72.24
वित्तमन्यच्च सुबहु द्विजेभ्यो रघुनन्दनः।
ददौ गोदानमुद्दिश्य पुत्राणां पुत्रवत्सलः ॥ १.७२.२४ ॥
El deleite de los Raghu dio a los dos veces nacidos muchas otras riquezas, ofreciendo el don de vacas por sus hijos, él que amaba a sus hijos.
1.72.25
स सुतैः कृतगोदानैर्वृतः सन्नृपतिस्तदा।
लोकपालैरिवाभाति वृतः सौम्यः प्रजापतिः ॥ १.७२.२५ ॥
Rodeado de sus hijos, que habían completado el rito de la godāna, el rey entonces resplandecía como el apacible Prajāpati rodeado por los guardianes de los mundos.