Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.72.1
तमुक्तवन्तं वैदेहं विश्वामित्रो महामुनिः।
उवाच वचनं वीरं वसिष्ठसहितो नृपम् ॥ १.७२.१ ॥
Als der König von Videha so gesprochen hatte, richtete der große Weise Viśvāmitra zusammen mit Vasiṣṭha diese Worte an jenen tapferen König.
1.72.2
अचिन्त्यान्यप्रमेयाणि कुलानि नरपुंगव।
इक्ष्वाकूणां विदेहानां नैषां तुल्योऽस्ति कश्चन ॥ १.७२.२ ॥
O Bester der Menschen, die Geschlechter der Ikṣvākus und der Videhas sind unfassbar und unermesslich; niemand ist ihnen gleich.
1.72.3
सदृशो धर्मसम्बन्धः सदृशो रूपसम्पदा।
रामलक्ष्मणयो राजन् सीता चोर्मिलया सह ॥ १.७२.३ ॥
O König, diese Verbindung im Dharma ist angemessen, und ebenso der Reichtum an Schönheit; Sītā und Ūrmilā passen zu Rāma und Lakṣmaṇa.
1.72.4
वक्तव्यं च नरश्रेष्ठ श्रूयतां वचनं मम।
भ्राता यवीयान् धर्मज्ञ एष राजा कुशध्वजः ॥ १.७२.४ ॥
O Bester der Menschen, höre meine Worte, die ich sprechen muss: dieser König Kuśadhvaja, der den Dharma kennt, ist dein jüngerer Bruder.
1.72.5
अस्य धर्मात्मनो राजन् रूपेणाप्रतिमं भुवि।
सुताद्वयं नरश्रेष्ठ पत्न्यर्थं वरयामहे ॥ १.७२.५ ॥
O König, dieser rechtschaffene Mann hat zwei Töchter von unvergleichlicher Schönheit auf Erden; o Bester der Menschen, wir bitten um sie als Ehefrauen.
1.72.6
भरतस्य कुमारस्य शत्रुघ्नस्य च धीमतः।
वरये ते सुते राजंस्तयोरर्थे महात्मनोः ॥ १.७२.६ ॥
O König, ich erbitte deine beiden Töchter für die edelgesinnten und weisen Prinzen Bharata und Śatrughna.
1.72.7
पुत्रा दशरथस्येमे रूपयौवनशालिनः।
लोकपालसमाः सर्वे देवतुल्यपराक्रमाः ॥ १.७२.७ ॥
Dies sind alle Söhne Daśarathas, geschmückt mit Schönheit und Jugend, den Weltenhütern gleich, ihre Tapferkeit der der Götter ebenbürtig.
1.72.8
उभयोरपि राजेन्द्र सम्बन्धेनानुबध्यताम्।
इक्ष्वाकुकुलमव्यग्रं भवतः पुण्यकर्मणः ॥ १.७२.८ ॥
O Herr der Könige, möge das Band der Verwandtschaft beide Häuser verbinden; möge das Geschlecht Ikṣvākus sich unerschütterlich mit deiner verdienstvollen Familie vereinen.
1.72.9
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा वसिष्ठस्य मते तदा।
जनकः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच मुनिपुंगवौ ॥ १.७२.९ ॥
Nachdem er die Worte Viśvāmitras gehört hatte und Vasiṣṭhas Zustimmung kannte, sprach Janaka mit gefalteten Händen zu den beiden besten der Weisen.
1.72.10
कुलं धन्यमिदं मन्ये येषां तौ मुनिपुंगवौ।
सदृशं कुलसम्बन्धं यदाज्ञापयतः स्वयम् ॥ १.७२.१० ॥
Ich halte diese Familie für gesegnet, denn ihr beiden besten der Weisen selbst befehlt diese angemessene Verwandtschaft.
1.72.11
एवं भवतु भद्रं वः कुशध्वजसुते इमे।
पत्न्यौ भजेतां सहितौ शत्रुघ्नभरतावुभौ ॥ १.७२.११ ॥
So sei es, und Glück sei euch beschieden. Diese beiden sind die Töchter Kuśadhvajas; mögen Śatrughna und Bharata sie gemeinsam als Gattinnen empfangen.
1.72.12
एकाह्ना राजपुत्रीणां चतसॄणां महामुने।
पाणीन् गृह्णन्तु चत्वारो राजपुत्रा महाबलाः ॥ १.७२.१२ ॥
O großer Weiser, mögen am selben Tag die vier mächtigen Prinzen die Hände der vier Prinzessinnen ergreifen.
1.72.13
उत्तरे दिवसे ब्रह्मन् फल्गुनीभ्यां मनीषिणः।
वैवाहिकं प्रशंसन्ति भगो यत्र प्रजापतिः ॥ १.७२.१३ ॥
O Brahmane, am folgenden Tag, unter den beiden Phalgunī-Sternbildern, preisen die Weisen das Hochzeitsritual, wo Bhaga und Prajāpati gegenwärtig sind.
1.72.14
एवमुक्त्वा वचः सौम्यं प्रत्युत्थाय कृताञ्जलिः।
उभौ मुनिवरौ राजा जनको वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७२.१४ ॥
Nachdem er diese sanften Worte gesprochen hatte, erhob sich Janaka, legte die Handflächen zusammen und sprach zu den beiden ausgezeichneten Weisen diese Worte.
1.72.15
परो धर्मः कृतो मह्यं शिष्योऽस्मि भवतोस्तथा।
इमान्यासनमुख्यानि आस्यतां मुनिपुंगवौ ॥ १.७२.१५ ॥
Durch euer Kommen ist meine höchste Pflicht erfüllt; ich bin der Schüler von euch beiden. Dies sind die vortrefflichen Sitze; setzt euch, o Beste unter den Weisen.
1.72.16
यथा दशरथस्येयं तथायोध्या पुरी मम।
प्रभुत्वे नास्ति संदेहो यथार्हं कर्तुमर्हथ ॥ १.७२.१६ ॥
So wie dies Daśaratha gehört, so auch meine Stadt Ayodhyā; an ihrer Herrschaft besteht kein Zweifel. Tut, was angemessen ist.
1.72.17
तथा ब्रुवति वैदेहे जनके रघुनन्दनः।
राजा दशरथो हृष्टः प्रत्युवाच महीपतिम् ॥ १.७२.१७ ॥
Als Janaka, der Herr von Videha, so sprach, antwortete König Daśaratha, die Freude der Raghus, erfreut dem Erdenherrscher Janaka.
1.72.18
युवामसंख्येयगुणौ भ्रातरौ मिथिलेश्वरौ।
ऋषयो राजसङ्घाश्च भवद्भ्यामभिपूजिताः ॥ १.७२.१८ ॥
Ihr beiden Brüder, von unzähligen Tugenden, seid die Herren von Mithilā; durch euch sind die Weisen und die Scharen der Könige geehrt worden.
1.72.19
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते गमिष्यामः स्वमालयम्।
श्राद्धकर्माणि विधिवद्विधास्य इति चाब्रवीत् ॥ १.७२.१९ ॥
Mögen Wohlergehen und Glück euch zuteilwerden. Wir werden in unsere Wohnung gehen und die Śrāddha-Riten gemäß der Vorschrift vollziehen, sprach er.
1.72.20
तमापृष्ट्वा नरपतिं राजा दशरथस्तदा।
मुनीन्द्रौ तौ पुरस्कृत्य जगामाशु महायशाः ॥ १.७२.२० ॥
Da verabschiedete sich König Daśaratha, von großem Ruhm, von jenem Herrscher der Menschen und brach, die beiden hohen Weisen voran, eilig auf.
1.72.21
स गत्वा निलयं राजा श्राद्धं कृत्वा विधानतः।
प्रभाते काल्यमुत्थाय चक्रे गोदानमुत्तमम् ॥ १.७२.२१ ॥
Jener König, in seine Wohnung zurückgekehrt und nach Vorschrift das Śrāddha vollzogen, erhob sich am Morgen bei Tagesanbruch und vollzog die höchste Kuhspende.
1.72.22
गवां शतसहस्रं च ब्राह्मणेभ्यो नराधिपः।
एकैकशो ददौ राजा पुत्रानुद्दिश्य धर्मतः ॥ १.७२.२२ ॥
Der Herr der Menschen gab den Brahmanen, einem nach dem anderen, hunderttausend Kühe, zugunsten seiner Söhne, gemäß dem Dharma.
1.72.23
सुवर्णशृङ्ग्यः सम्पन्नाः सवत्साः कांस्यदोहनाः।
गवां शतसहस्राणि चत्वारि पुरुषर्षभः ॥ १.७२.२३ ॥
Der Beste unter den Männern gab vierhunderttausend Kühe, mit goldenen Hörnern, mit Kälbern und mit Milchgefäßen aus Bronze.
1.72.24
वित्तमन्यच्च सुबहु द्विजेभ्यो रघुनन्दनः।
ददौ गोदानमुद्दिश्य पुत्राणां पुत्रवत्सलः ॥ १.७२.२४ ॥
Die Freude der Raghus gab den Zweimalgeborenen noch viele andere Reichtümer, indem er die Kuhspende zugunsten seiner Söhne vollzog, er, der seine Söhne liebte.
1.72.25
स सुतैः कृतगोदानैर्वृतः सन्नृपतिस्तदा।
लोकपालैरिवाभाति वृतः सौम्यः प्रजापतिः ॥ १.७२.२५ ॥
Von seinen Söhnen umgeben, die das Godāna-Ritual vollzogen hatten, erstrahlte der König damals wie der sanfte Prajāpati, umgeben von den Weltenhütern.