รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.74.1
अथ रात्र्यां व्यतीतायां विश्वामित्रो महामुनिः।
आपृष्ट्वा तौ च राजानौ जगामोत्तरपर्वतम् ॥ १.७४.१ ॥
ครั้นราตรีล่วงไป มหามุนีวิศวามิตรลาสองกษัตริย์แล้วเสด็จไปยังภูเขาทางเหนือ
1.74.2
विश्वामित्रे गते राजा वैदेहं मिथिलाधिपम्।
आपृष्ट्वैव जगामाशु राजा दशरथः पुरीम् ॥ १.७४.२ ॥
เมื่อวิศวามิตรจากไปแล้ว พระเจ้าทศรถลาพระเจ้าแห่งวิเทหะ ผู้เป็นเจ้าแห่งมิถิลา แล้วรีบเสด็จกลับนครของพระองค์
1.74.3
अथ राजा विदेहानां ददौ कन्याधनं बहु।
गवां शतसहस्राणि बहूनि मिथिलेश्वरः ॥ १.७४.३ ॥
จากนั้นพระราชาแห่งวิเทหะ ผู้เป็นเจ้าแห่งมิถิลา ได้ถวายสินสอดอันมากมาย คือโคหลายแสนตัว
1.74.4
कम्बलानां च मुख्यानां क्षौमान् कोट्यम्बराणि च।
हस्त्यश्वरथपादातं दिव्यरूपं स्वलंकृतम् ॥ १.७४.४ ॥
พระองค์ยังถวายผ้าห่มชั้นเลิศ ผ้าไหม และผ้านุ่งห่มนับโกฏิ พร้อมด้วยช้าง ม้า รถศึก และทหารราบ ล้วนมีรูปงามดุจทิพย์และประดับประดาอย่างวิจิตร
1.74.5
ददौ कन्याशतं तासां दासीदासमनुत्तमम्।
हिरण्यस्य सुवर्णस्य मुक्तानां विद्रुमस्य च ॥ १.७४.५ ॥
พระองค์ถวายหญิงสาวหนึ่งร้อยคนไปด้วย ทั้งทาสและทาสีที่หาผู้เทียบมิได้ ทองคำ ทองคำแท้ มุกดา และปะการัง
1.74.6
ददौ राजा सुसंहृष्टः कन्याधनमनुत्तमम्।
दत्त्वा बहुविधं राजा समनुज्ञाप्य पार्थिवम् ॥ १.७४.६ ॥
พระราชาทรงปีติยินดียิ่ง ได้ถวายสินสอดที่หาผู้เทียบมิได้ ครั้นถวายของกำนัลนานาชนิดแล้ว ก็ตรัสลาพระราชาอีกองค์หนึ่ง
1.74.7
प्रविवेश स्वनिलयं मिथिलां मिथिलेश्वरः।
राजाप्ययोध्याधिपतिः सह पुत्रैर्महात्मभिः ॥ १.७४.७ ॥
พระชนกเจ้าแห่งมิถิลาเสด็จเข้าสู่วังของพระองค์ในมิถิลา ส่วนพระราชาผู้เป็นเจ้าแห่งอโยธยาเสด็จไปพร้อมกับโอรสผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ทั้งหลาย
1.74.8
ऋषीन् सर्वान् पुरस्कृत्य जगाम सबलानुगः।
गच्छन्तं तु नरव्याघ्रं सर्षिसङ्घं सराघवम् ॥ १.७४.८ ॥
พระองค์ทรงให้ฤๅษีทั้งปวงนำหน้า แล้วเสด็จไปพร้อมกองทัพและบริวาร ส่วนพระราฆวะผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ เสด็จไปพร้อมหมู่ฤๅษี
1.74.9
घोरास्तु पक्षिणो वाचो व्याहरन्ति समन्ततः।
भौमाश्चैव मृगाः सर्वे गच्छन्ति स्म प्रदक्षिणम् ॥ १.७४.९ ॥
มีนกร้ายส่งเสียงร้องก้องไปทุกทิศ และสัตว์บกทั้งปวงก็เดินเวียนขวาไปตามทางของผู้เดินทาง
1.74.10
तान् दृष्ट्वा राजशार्दूलो वसिष्ठं पर्यपृच्छत।
असौम्याः पक्षिणो घोरा मृगाश्चापि प्रदक्षिणाः ॥ १.७४.१० ॥
เมื่อเห็นดังนั้น ราชสีห์ในหมู่กษัตริย์จึงทูลถามวสิษฐะว่า "นกเหล่านี้เป็นลางร้ายและน่าสะพรึง ส่วนสัตว์ป่าก็เดินเวียนขวามาทางพวกเรา"
1.74.11
किमिदं हृदयोत्कम्पि मनो मम विषीदति।
राज्ञो दशरथस्यैतच्छ्रुत्वा वाक्यं महानृषिः ॥ १.७४.११ ॥
"นี่เป็นอะไร ทำให้หัวใจของข้าพเจ้าสั่นไหว และจิตของข้าพเจ้าเศร้าหมอง?" ครั้นได้ฟังพระดำรัสของพระเจ้าทศรถนี้ มหาฤๅษี...
1.74.12
उवाच मधुरां वाणीं श्रूयतामस्य यत् फलम्।
उपस्थितं भयं घोरं दिव्यं पक्षिमुखाच्च्युतम् ॥ १.७४.१२ ॥
ท่านกล่าวด้วยถ้อยคำอันอ่อนหวานว่า "จงฟังว่าสิ่งนี้บอกเหตุอะไร ภัยอันน่าสะพรึงและเป็นทิพย์ได้เกิดขึ้นแล้ว ออกมาจากปากของนกทั้งหลาย"
1.74.13
मृगाः प्रशमयन्त्येते संतापस्त्यज्यतामयम्।
तेषां संवदतां तत्र वायुः प्रादुर्बभूव ह ॥ १.७४.१३ ॥
สัตว์ป่าเหล่านี้กำลังปลอบโยนพระองค์ ขอให้ละความทุกข์ร้อนนี้เสียเถิด ขณะที่พวกมันกำลังสนทนากันอยู่ตรงนั้น ลมก็พัดขึ้น
1.74.14
कम्पयन् मेदिनीं सर्वां पातयंश्च महाद्रुमान्।
तमसा संवृतः सूर्यः सर्वे नावेदिषुर्दिशः ॥ १.७४.१४ ॥
ลมพัดจนแผ่นดินทั้งผืนสั่นสะเทือน และโค่นต้นไม้ใหญ่ล้มลง ดวงอาทิตย์ถูกความมืดปกคลุม ทุกคนไม่อาจรับรู้ทิศทางได้
1.74.15
भस्मना चावृतं सर्वं सम्मूढमिव तद्बलम्।
वसिष्ठ ऋषयश्चान्ये राजा च ससुतस्तदा ॥ १.७४.१५ ॥
ทุกสิ่งถูกเถ้าปกคลุม กองทัพนั้นดูเหมือนจะงุนงง ครั้งนั้นวสิษฐะ ฤๅษีองค์อื่น และพระราชากับโอรสทั้งหลายก็อยู่ที่นั้น
1.74.16
ससंज्ञा इव तत्रासन् सर्वमन्यद्विचेतनम्।
तस्मिंस्तमसि घोरे तु भस्मच्छन्नेव सा चमूः ॥ १.७४.१६ ॥
บางคนดูเหมือนยังมีสติอยู่ตรงนั้น ส่วนคนอื่นทั้งหมดหมดสติ ท่ามกลางความมืดอันน่าสะพรึงนั้น กองทัพนั้นดูเหมือนถูกเถ้าปกคลุม
1.74.17
ददर्श भीमसंकाशं जटामण्डलधारिणम्।
भार्गवं जामदग्न्येयं राजा राजविमर्दनम् ॥ १.७४.१७ ॥
พระองค์ทอดพระเนตรเห็นภารควะ บุตรของชมทัคนี ผู้มีรูปร่างน่าสะพรึง ทรงมวยผมที่พันเป็นวงกลม ผู้บดขยี้บรรดากษัตริย์
1.74.18
कैलासमिव दुर्धर्षं कालाग्निमिव दुःसहम्।
ज्वलन्तमिव तेजोभिर्दुर्निरीक्ष्यं पृथग्जनैः ॥ १.७४.१८ ॥
ยากที่จะเข้าใกล้ดุจภูเขาไกรลาส ทนได้ยากดุจไฟแห่งความตาย รุ่งโรจน์ดุจมีแสงรัศมีแผ่ออก คนธรรมดาไม่อาจจ้องมองได้
1.74.19
स्कन्धे चासज्ज्य परशुं धनुर्विद्युद्गणोपमम्।
प्रगृह्य शरमुग्रं च त्रिपुरघ्नं यथा शिवम् ॥ १.७४.१९ ॥
มีขวานพาดอยู่บนบ่า มีธนูดุจกลุ่มสายฟ้า และหยิบลูกศรอันดุร้ายขึ้นถือ ดุจพระศิวะผู้ทำลายตริปุระ
1.74.20
तं दृष्ट्वा भीमसंकाशं ज्वलन्तमिव पावकम्।
वसिष्ठप्रमुखा विप्रा जपहोमपरायणाः ॥ १.७४.२० ॥
เมื่อเห็นท่าน ผู้น่าสะพรึงและลุกโชนดุจไฟ บรรดาพราหมณ์มีวสิษฐะเป็นประธาน ผู้ยึดมั่นในการสวดมนต์และการบูชาไฟ
1.74.21
संगता मुनयः सर्वे संजजल्पुरथो मिथः।
कच्चित् पितृवधामर्षी क्षत्रं नोत्सादयिष्यति ॥ १.७४.२१ ॥
ฤๅษีทั้งปวงที่มาประชุมกันต่างสนทนากันเบาๆ ว่า ท่านจะโกรธแค้นที่บิดาถูกฆ่า แล้วทำลายวรรณะกษัตริย์เสียหรือไม่
1.74.22
पूर्वं क्षत्रवधं कृत्वा गतमन्युर्गतज्वरः।
क्षत्रस्योत्सादनं भूयो न खल्वस्य चिकीर्षितम् ॥ १.७४.२२ ॥
เมื่อก่อนท่านได้สังหารกษัตริย์แล้ว บัดนี้ความโกรธของท่านก็สงบ ไข้ของท่านก็หายแล้ว แท้จริงท่านไม่ประสงค์จะทำลายวรรณะกษัตริย์อีก
1.74.23
एवमुक्त्वार्घ्यमादाय भार्गवं भीमदर्शनम्।
ऋषयो राम रामेति मधुरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.७४.२३ ॥
เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว ฤๅษีทั้งหลายรับบูชาอรฆยะ แล้วกล่าวถ้อยคำอ่อนหวานต่อพระภารควผู้มีรูปน่าสะพรึงกลัว ว่า โอ พระราม พระราม
1.74.24
प्रतिगृह्य तु तां पूजामृषिदत्तां प्रतापवान्।
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्योऽभ्यभाषत ॥ १.७४.२४ ॥
พระรามผู้ทรงานุภาพ บุตรของชมทัคนี รับการบูชาที่ฤๅษีถวายแล้ว จึงตรัสต่อพระรามบุตรของท้าวทศรถ