വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.74.1
अथ रात्र्यां व्यतीतायां विश्वामित्रो महामुनिः।
आपृष्ट्वा तौ च राजानौ जगामोत्तरपर्वतम् ॥ १.७४.१ ॥
രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹാമുനിയായ വിശ്വാമിത്രൻ ആ രണ്ടു രാജാക്കന്മാരോട് യാത്ര ചോദിച്ച് ഉത്തരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
1.74.2
विश्वामित्रे गते राजा वैदेहं मिथिलाधिपम्।
आपृष्ट्वैव जगामाशु राजा दशरथः पुरीम् ॥ १.७४.२ ॥
വിശ്വാമിത്രൻ പോയ ശേഷം ദശരഥരാജാവ് മിഥിലാധിപനായ വൈദേഹരാജാവിനോട് യാത്ര ചോദിച്ച് ഉടൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
1.74.3
अथ राजा विदेहानां ददौ कन्याधनं बहु।
गवां शतसहस्राणि बहूनि मिथिलेश्वरः ॥ १.७४.३ ॥
അപ്പോൾ വിദേഹരുടെ രാജാവായ മിഥിലേശ്വരൻ കന്യാധനമായി ലക്ഷക്കണക്കിന് പശുക്കളടക്കം വളരെയധികം സമ്പത്ത് നൽകി.
1.74.4
कम्बलानां च मुख्यानां क्षौमान् कोट्यम्बराणि च।
हस्त्यश्वरथपादातं दिव्यरूपं स्वलंकृतम् ॥ १.७४.४ ॥
ശ്രേഷ്ഠമായ കമ്പളങ്ങൾ, പട്ടുവസ്ത്രങ്ങൾ, കോടിക്കണക്കിന് വസ്ത്രങ്ങൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, കാലാൾപ്പട എന്നിവയും ദിവ്യരൂപവും നന്നായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയും നൽകി.
1.74.5
ददौ कन्याशतं तासां दासीदासमनुत्तमम्।
हिरण्यस्य सुवर्णस्य मुक्तानां विद्रुमस्य च ॥ १.७४.५ ॥
നൂറു കന്യകമാരെയും, അതുല്യരായ ദാസീദാസന്മാരെയും, സ്വർണ്ണം, സുവർണ്ണം, മുത്തുകൾ, പവിഴം എന്നിവയും നൽകി.
1.74.6
ददौ राजा सुसंहृष्टः कन्याधनमनुत्तमम्।
दत्त्वा बहुविधं राजा समनुज्ञाप्य पार्थिवम् ॥ १.७४.६ ॥
വളരെ സന്തോഷത്തോടെ രാജാവ് അനുപമമായ കന്യാധനം നൽകി; പലവിധ വസ്തുക്കൾ നൽകിയ ശേഷം മറ്റൊരു രാജാവിനോട് യാത്ര ചോദിച്ചു.
1.74.7
प्रविवेश स्वनिलयं मिथिलां मिथिलेश्वरः।
राजाप्ययोध्याधिपतिः सह पुत्रैर्महात्मभिः ॥ १.७४.७ ॥
മിഥിലേശ്വരൻ തന്റെ വാസസ്ഥലമായ മിഥിലയിൽ പ്രവേശിച്ചു; അയോധ്യാധിപതിയായ രാജാവും മഹാത്മാക്കളായ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം പോയി.
1.74.8
ऋषीन् सर्वान् पुरस्कृत्य जगाम सबलानुगः।
गच्छन्तं तु नरव्याघ्रं सर्षिसङ्घं सराघवम् ॥ १.७४.८ ॥
എല്ലാ ഋഷിമാരെയും മുന്നിൽ നിർത്തി അവൻ സൈന്യത്തോടും അനുചരരോടും കൂടി പോയി; നരവ്യാഘ്രനായ രാഘവൻ ഋഷിസംഘത്തോടൊപ്പം പോകുമ്പോൾ.
1.74.9
घोरास्तु पक्षिणो वाचो व्याहरन्ति समन्ततः।
भौमाश्चैव मृगाः सर्वे गच्छन्ति स्म प्रदक्षिणम् ॥ १.७४.९ ॥
ചുറ്റും ഭയങ്കരമായ പക്ഷികൾ ശബ്ദമിട്ടു; ഭൂമിയിലെ മൃഗങ്ങളെല്ലാം പ്രദക്ഷിണമായി നടന്നു.
1.74.10
तान् दृष्ट्वा राजशार्दूलो वसिष्ठं पर्यपृच्छत।
असौम्याः पक्षिणो घोरा मृगाश्चापि प्रदक्षिणाः ॥ १.७४.१० ॥
അവയെ കണ്ട രാജശാർദൂലൻ വസിഷ്ഠനോട് ചോദിച്ചു: "ഈ പക്ഷികൾ അശുഭങ്ങളും ഭയങ്കരങ്ങളുമാണ്; മൃഗങ്ങളും പ്രദക്ഷിണമായി പോകുന്നുവല്ലോ."
1.74.11
किमिदं हृदयोत्कम्पि मनो मम विषीदति।
राज्ञो दशरथस्यैतच्छ्रुत्वा वाक्यं महानृषिः ॥ १.७४.११ ॥
"ഇതെന്താണ്? ഹൃദയം വിറപ്പിക്കുന്നു; എന്റെ മനസ്സ് വിഷാദിക്കുന്നു." ദശരഥരാജാവിന്റെ ഈ വാക്ക് കേട്ട് മഹർഷി...
1.74.12
उवाच मधुरां वाणीं श्रूयतामस्य यत् फलम्।
उपस्थितं भयं घोरं दिव्यं पक्षिमुखाच्च्युतम् ॥ १.७४.१२ ॥
മധുരമായ വാക്കിൽ പറഞ്ഞു: "കേട്ടാലും, ഇതിന്റെ ഫലം ഇതാണ്: പക്ഷികളുടെ മുഖത്തുനിന്ന് വന്ന ദിവ്യവും ഘോരവുമായ ഒരു ഭയം അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു."
1.74.13
मृगाः प्रशमयन्त्येते संतापस्त्यज्यतामयम्।
तेषां संवदतां तत्र वायुः प्रादुर्बभूव ह ॥ १.७४.१३ ॥
ഈ മൃഗങ്ങൾ അവനെ ശാന്തനാക്കുന്നു; ഈ സന്താപം ഉപേക്ഷിക്കുക. അവർ അവിടെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ കാറ്റ് വീശി.
1.74.14
कम्पयन् मेदिनीं सर्वां पातयंश्च महाद्रुमान्।
तमसा संवृतः सूर्यः सर्वे नावेदिषुर्दिशः ॥ १.७४.१४ ॥
ആ കാറ്റ് ഭൂമി മുഴുവൻ കുലുക്കി വലിയ വൃക്ഷങ്ങളെ വീഴ്ത്തി വീശി. ഇരുട്ടിനാൽ സൂര്യൻ മറയ്ക്കപ്പെട്ടു; എല്ലാവർക്കും ദിക്കുകൾ തിരിച്ചറിയാനായില്ല.
1.74.15
भस्मना चावृतं सर्वं सम्मूढमिव तद्बलम्।
वसिष्ठ ऋषयश्चान्ये राजा च ससुतस्तदा ॥ १.७४.१५ ॥
ചാരത്താൽ എല്ലാം മൂടപ്പെട്ടു; ആ സേന ഭ്രാന്തിലാണ്ടതുപോലെ ആയി. അപ്പോൾ വസിഷ്ഠനും മറ്റ് ഋഷിമാരും പുത്രന്മാരോടുകൂടിയ രാജാവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.74.16
ससंज्ञा इव तत्रासन् सर्वमन्यद्विचेतनम्।
तस्मिंस्तमसि घोरे तु भस्मच्छन्नेव सा चमूः ॥ १.७४.१६ ॥
അവിടെ ചിലർ ബോധമുള്ളവരെപ്പോലെ ആയിരുന്നു; ബാക്കിയെല്ലാവരും അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ആ ഭയങ്കര ഇരുട്ടിൽ ആ സേന ചാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടതുപോലെ ആയിരുന്നു.
1.74.17
ददर्श भीमसंकाशं जटामण्डलधारिणम्।
भार्गवं जामदग्न्येयं राजा राजविमर्दनम् ॥ १.७४.१७ ॥
ഭയങ്കര രൂപമുള്ളവനും ജടാമണ്ഡലം ധരിച്ചവനുമായ ഭാർഗവനെ, ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനെ, രാജാക്കന്മാരെ മർദ്ദിക്കുന്നവനെ അവൻ കണ്ടു.
1.74.18
कैलासमिव दुर्धर्षं कालाग्निमिव दुःसहम्।
ज्वलन्तमिव तेजोभिर्दुर्निरीक्ष्यं पृथग्जनैः ॥ १.७४.१८ ॥
കൈലാസം പോലെ ദുർധർഷനും, കാലാഗ്നി പോലെ അസഹ്യനും, തേജസ്സാൽ ജ്വലിക്കുന്നവനും, സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക് നോക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനുമായിരുന്നു അവൻ.
1.74.19
स्कन्धे चासज्ज्य परशुं धनुर्विद्युद्गणोपमम्।
प्रगृह्य शरमुग्रं च त्रिपुरघ्नं यथा शिवम् ॥ १.७४.१९ ॥
തോളിൽ മഴു തൂക്കി, മിന്നൽക്കൂട്ടം പോലെയുള്ള വില്ലും, ത്രിപുരനെ നശിപ്പിച്ച ശിവനെപ്പോലെ ഉഗ്രമായ ഒരു അമ്പും കൈയിലെടുത്ത്.
1.74.20
तं दृष्ट्वा भीमसंकाशं ज्वलन्तमिव पावकम्।
वसिष्ठप्रमुखा विप्रा जपहोमपरायणाः ॥ १.७४.२० ॥
ഭയങ്കരനായി, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ നിൽക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട്, വസിഷ്ഠൻ മുഖ്യനായ, ജപഹോമങ്ങളിൽ മുഴുകിയ ബ്രാഹ്മണർ.
1.74.21
संगता मुनयः सर्वे संजजल्पुरथो मिथः।
कच्चित् पितृवधामर्षी क्षत्रं नोत्सादयिष्यति ॥ १.७४.२१ ॥
ഒത്തുകൂടിയ മുനിമാരെല്ലാം തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു: പിതാവിന്റെ വധത്തിൽ കോപിച്ചവൻ ക്ഷത്രിയകുലത്തെ നശിപ്പിക്കുമോ എന്ന്.
1.74.22
पूर्वं क्षत्रवधं कृत्वा गतमन्युर्गतज्वरः।
क्षत्रस्योत्सादनं भूयो न खल्वस्य चिकीर्षितम् ॥ १.७४.२२ ॥
മുമ്പ് ക്ഷത്രിയവധം ചെയ്തതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോപം ശമിച്ചു, ജ്വരവും ഒഴിഞ്ഞു; ക്ഷത്രിയകുലം വീണ്ടും നശിപ്പിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യം അദ്ദേഹത്തിനില്ല.
1.74.23
एवमुक्त्वार्घ्यमादाय भार्गवं भीमदर्शनम्।
ऋषयो राम रामेति मधुरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.७४.२३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അർഘ്യവുമെടുത്ത്, ഭയങ്കര രൂപനായ ഭാർഗവനോട് ഋഷിമാർ "രാമാ, രാമാ" എന്ന് മധുരമായി പറഞ്ഞു.
1.74.24
प्रतिगृह्य तु तां पूजामृषिदत्तां प्रतापवान्।
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्योऽभ्यभाषत ॥ १.७४.२४ ॥
ഋഷിമാർ നൽകിയ ആ ആദരം സ്വീകരിച്ച്, പ്രതാപശാലിയായ ജാമദഗ്ന്യൻ ദശരഥപുത്രനായ രാമനോട് സംസാരിച്ചു.