வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.74.1
अथ रात्र्यां व्यतीतायां विश्वामित्रो महामुनिः।
आपृष्ट्वा तौ च राजानौ जगामोत्तरपर्वतम् ॥ १.७४.१ ॥
பின்னர் இரவு கழிந்ததும், மகாமுனிவர் விश்வாமித்திரர் அந்த இரு அரசர்களிடம் விடைபெற்று வடக்கு மலைக்குச் சென்றார்.
1.74.2
विश्वामित्रे गते राजा वैदेहं मिथिलाधिपम्।
आपृष्ट्वैव जगामाशु राजा दशरथः पुरीम् ॥ १.७४.२ ॥
விश்வாமித்திரர் சென்ற பிறகு, அரசர் தசரதர் மிதிலையின் அதிபதியான வைதேக மன்னரிடம் விடைபெற்று விரைவில் தம் நகரத்திற்குப் புறப்பட்டார்.
1.74.3
अथ राजा विदेहानां ददौ कन्याधनं बहु।
गवां शतसहस्राणि बहूनि मिथिलेश्वरः ॥ १.७४.३ ॥
பின்னர் விதேஹர்களின் அரசனும் மிதிலையின் தலைவனுமான அவர் கன்யா தனமாக மிகுந்த செல்வத்தை வழங்கினார்; பல லட்சம் பசுக்களையும் அளித்தார்.
1.74.4
कम्बलानां च मुख्यानां क्षौमान् कोट्यम्बराणि च।
हस्त्यश्वरथपादातं दिव्यरूपं स्वलंकृतम् ॥ १.७४.४ ॥
சிறந்த போர்வைகள், பட்டாடைகள், கோடிக்கணக்கான ஆடைகள், யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், காலாட்படை ஆகியவற்றையும், தெய்வீக அழகுடன் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவற்றையும் அளித்தார்.
1.74.5
ददौ कन्याशतं तासां दासीदासमनुत्तमम्।
हिरण्यस्य सुवर्णस्य मुक्तानां विद्रुमस्य च ॥ १.७४.५ ॥
நூறு கன்னிப்பெண்களையும், ஒப்பற்ற தாசர்களையும் தாசிகளையும், பொன், தங்கம், முத்துக்கள் மற்றும் பவளம் ஆகியவற்றையும் அளித்தார்.
1.74.6
ददौ राजा सुसंहृष्टः कन्याधनमनुत्तमम्।
दत्त्वा बहुविधं राजा समनुज्ञाप्य पार्थिवम् ॥ १.७४.६ ॥
மிகவும் மகிழ்ச்சியுற்ற அரசர் ஒப்பற்ற கன்யா தனத்தை வழங்கினார்; பலவகைப் பொருட்களை அளித்த பின், மற்ற அரசரிடம் விடைபெற்றார்.
1.74.7
प्रविवेश स्वनिलयं मिथिलां मिथिलेश्वरः।
राजाप्ययोध्याधिपतिः सह पुत्रैर्महात्मभिः ॥ १.७४.७ ॥
மிதிலையின் அரசன் தன் இல்லமான மிதிலைக்குள் நுழைந்தான்; அயோத்தியின் அதிபதி அரசனும் தன் மகாத்மாக்களான புதல்வர்களுடன் சென்றான்.
1.74.8
ऋषीन् सर्वान् पुरस्कृत्य जगाम सबलानुगः।
गच्छन्तं तु नरव्याघ्रं सर्षिसङ्घं सराघवम् ॥ १.७४.८ ॥
எல்லா முனிவர்களையும் முன்னிறுத்தி அவன் படைகளுடனும் பரிவாரத்துடனும் சென்றான்; மனிதரில் புலியான ராகவன் முனிவர் கூட்டத்துடன் சென்றுகொண்டிருந்தான்.
1.74.9
घोरास्तु पक्षिणो वाचो व्याहरन्ति समन्ततः।
भौमाश्चैव मृगाः सर्वे गच्छन्ति स्म प्रदक्षिणम् ॥ १.७४.९ ॥
எங்கும் பயங்கரமான பறவைகள் குரல் எழுப்பின; நிலத்தில் வாழும் விலங்குகள் அனைத்தும் வலம் வந்து சென்றன.
1.74.10
तान् दृष्ट्वा राजशार्दूलो वसिष्ठं पर्यपृच्छत।
असौम्याः पक्षिणो घोरा मृगाश्चापि प्रदक्षिणाः ॥ १.७४.१० ॥
அவற்றைக் கண்ட அரசர்களில் புலியான அவன் வசிட்டரிடம் கேட்டான்: "இந்தப் பறவைகள் அபசகுனமானவையும் பயங்கரமானவையும்; விலங்குகளும் வலம் வருகின்றனவே."
1.74.11
किमिदं हृदयोत्कम्पि मनो मम विषीदति।
राज्ञो दशरथस्यैतच्छ्रुत्वा वाक्यं महानृषिः ॥ १.७४.११ ॥
"இது என்ன? இதயத்தை நடுங்கச் செய்கிறது; என் மனம் சோர்வடைகிறது." தசரதனின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட மகாமுனிவர்...
1.74.12
उवाच मधुरां वाणीं श्रूयतामस्य यत् फलम्।
उपस्थितं भयं घोरं दिव्यं पक्षिमुखाच्च्युतम् ॥ १.७४.१२ ॥
இனிய குரலில் கூறினார்: "கேளுங்கள், இதன் பலன் இதுவே: பறவைகளின் வாயிலிருந்து எழுந்த ஒரு தெய்வீகமான பயங்கரம் அருகில் வந்துள்ளது."
1.74.13
मृगाः प्रशमयन्त्येते संतापस्त्यज्यतामयम्।
तेषां संवदतां तत्र वायुः प्रादुर्बभूव ह ॥ १.७४.१३ ॥
இந்த மான்கள் அவனை அமைதிப்படுத்துகின்றன; இந்தத் துயரத்தை விடுக. அவர்கள் அங்கு உரையாடிக்கொண்டிருக்கையில் காற்று எழுந்தது.
1.74.14
कम्पयन् मेदिनीं सर्वां पातयंश्च महाद्रुमान्।
तमसा संवृतः सूर्यः सर्वे नावेदिषुर्दिशः ॥ १.७४.१४ ॥
முழு பூமியையும் நடுங்கச் செய்து பெரிய மரங்களை வீழ்த்திக்கொண்டு அது வீசியது. இருளால் சூரியன் மறைக்கப்பட்டது; அனைவரும் திசைகளை அறியவில்லை.
1.74.15
भस्मना चावृतं सर्वं सम्मूढमिव तद्बलम्।
वसिष्ठ ऋषयश्चान्ये राजा च ससुतस्तदा ॥ १.७४.१५ ॥
சாம்பலால் அனைத்தும் மூடப்பட்டிருந்தது; அந்தப் படை குழம்பியது போல் இருந்தது. அப்போது வசிட்டரும், மற்ற ரிஷிகளும், மகன்களுடன் அரசனும் அங்கு இருந்தனர்.
1.74.16
ससंज्ञा इव तत्रासन् सर्वमन्यद्विचेतनम्।
तस्मिंस्तमसि घोरे तु भस्मच्छन्नेव सा चमूः ॥ १.७४.१६ ॥
அங்கு சிலர் உணர்வுடன் இருந்தது போலவும், மற்றவர்கள் அனைவரும் உணர்வற்றவர்களாகவும் இருந்தனர். அந்தப் பயங்கர இருளில் அந்தப் படை சாம்பலால் மூடப்பட்டதுபோல் இருந்தது.
1.74.17
ददर्श भीमसंकाशं जटामण्डलधारिणम्।
भार्गवं जामदग्न्येयं राजा राजविमर्दनम् ॥ १.७४.१७ ॥
பயங்கரத் தோற்றமுடையவரும், சடைமுடி மண்டலம் தரித்தவருமான பார்கவரும், ஜமதக்னியின் மகனுமான, அரசர்களை அழிப்பவரைக் கண்டான்.
1.74.18
कैलासमिव दुर्धर्षं कालाग्निमिव दुःसहम्।
ज्वलन्तमिव तेजोभिर्दुर्निरीक्ष्यं पृथग्जनैः ॥ १.७४.१८ ॥
கைலாசம் போல் அணுக முடியாதவரும், காலாக்கினி போல் தாங்க முடியாதவரும், தம் ஒளியால் எரிவது போன்றவரும், சாதாரண மக்களால் நேராகப் பார்க்க முடியாதவருமானவர்.
1.74.19
स्कन्धे चासज्ज्य परशुं धनुर्विद्युद्गणोपमम्।
प्रगृह्य शरमुग्रं च त्रिपुरघ्नं यथा शिवम् ॥ १.७४.१९ ॥
தோளில் மின்னல் கூட்டம் போன்ற வில்லையும் கோடரியையும் தொங்கவிட்டுக்கொண்டு, திரிபுரத்தை அழித்த சிவனைப் போல் கொடிய அம்பையும் ஏந்தி.
1.74.20
तं दृष्ट्वा भीमसंकाशं ज्वलन्तमिव पावकम्।
वसिष्ठप्रमुखा विप्रा जपहोमपरायणाः ॥ १.७४.२० ॥
பயங்கரமாகத் தோன்றி எரியும் நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் அவரைக் கண்டு, வசிஷ்டரை முன்னிட்டுக்கொண்டு ஜபமும் ஹோமமும் செய்துகொண்டிருந்த அந்தணர்கள்.
1.74.21
संगता मुनयः सर्वे संजजल्पुरथो मिथः।
कच्चित् पितृवधामर्षी क्षत्रं नोत्सादयिष्यति ॥ १.७४.२१ ॥
கூடிய முனிவர்கள் அனைவரும் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்: தந்தையின் கொலையால் சினந்தவர் க்ஷத்திரிய குலத்தை அழித்துவிடுவாரோ?
1.74.22
पूर्वं क्षत्रवधं कृत्वा गतमन्युर्गतज्वरः।
क्षत्रस्योत्सादनं भूयो न खल्वस्य चिकीर्षितम् ॥ १.७४.२२ ॥
முன்பே க்ஷத்திரியர்களைக் கொன்றதால் அவரது சினம் தணிந்தது, வெப்பமும் அடங்கியது; க்ஷத்திரிய குலத்தை மீண்டும் அழிப்பது அவரது எண்ணம் அல்ல.
1.74.23
एवमुक्त्वार्घ्यमादाय भार्गवं भीमदर्शनम्।
ऋषयो राम रामेति मधुरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.७४.२३ ॥
இவ்வாறு கூறி, அர்க்கியத்தை எடுத்து பயங்கரத் தோற்றமுடைய பார்கவரிடம் சென்று, முனிவர்கள் இனிய சொற்களால், "ராமா, ராமா!" என்றனர்.
1.74.24
प्रतिगृह्य तु तां पूजामृषिदत्तां प्रतापवान्।
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्योऽभ्यभाषत ॥ १.७४.२४ ॥
முனிவர்கள் அளித்த அந்த வணக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்ட வலிமைமிக்க ஜாமதக்னி மகன் ராமர், தசரதன் மகன் ராமரிடம் பேசினார்.