வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.77.1
गते रामे प्रशान्तात्मा रामो दाशरथिर्धनुः।
वरुणायाप्रमेयाय ददौ हस्ते महायशाः ॥ १.७७.१ ॥
ராமர் சென்றபின், அமைதியான மனமுடைய, மகாயசஸ்வியான தாசரதி ராமர் அளவிட முடியாத வருணனின் கையில் அந்த வில்லைக் கொடுத்தார்.
1.77.2
अभिवाद्य ततो रामो वसिष्ठप्रमुखानृषीन्।
पितरं विकलं दृष्ट्वा प्रोवाच रघुनन्दनः ॥ १.७७.२ ॥
பின்பு வசிஷ்டர் முதலான முனிவர்களை வணங்கி, துயருற்ற தந்தையைக் கண்டு ரகுநந்தனர் ராமர் கூறினார்.
1.77.3
जामदग्न्यो गतो रामः प्रयातु चतुरंगिणी।
अयोध्याभिमुखी सेना त्वया नाथेन पालिता ॥ १.७७.३ ॥
ஜமதக்னியின் மகன் ராமர் சென்றுவிட்டார்; இப்போது நாதனாகிய நீர் காக்கும் நால்வகைப் படை அயோத்தியை நோக்கிச் செல்லட்டும்.
1.77.4
रामस्य वचनं श्रुत्वा राजा दशरथः सुतम्।
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य मूर्ध्न्युपाघ्राय राघवम् ॥ १.७७.४ ॥
ராமரின் சொல்லைக் கேட்டு, மன்னன் தசரதன் மகன் ராகவனைக் இரு கரங்களால் தழுவி, தலையை முகர்ந்து முத்தமிட்டான்.
1.77.5
गतो राम इति श्रुत्वा हृष्टः प्रमुदितो नृपः।
पुनर्जातं तदा मेने पुत्रमात्मानमेव च ॥ १.७७.५ ॥
"ராமர் சென்றார்" என்று கேட்ட மன்னன் மகிழ்ச்சியும் பேரானந்தமும் அடைந்தான்; அப்போது தன்னையும் மகனையும் மறுபிறப்பு எடுத்தவர்களாகக் கருதினான்.
1.77.6
चोदयामास तां सेनां जगामाशु ततः पुरीम्।
पताकाध्वजिनीं रम्यां तूर्योद्घुष्टनिनादिताम् ॥ १.७७.६ ॥
அவன் அந்தப் படையை முன்னேறும்படி ஆணையிட்டான்; பின்பு அது விரைவாகக் கொடிகளும் துவஜங்களும் நிறைந்த, இசைமுழக்கம் ஒலிக்கும் அழகிய நகரத்தை நோக்கிச் சென்றது.
1.77.7
सिक्तराजपथारम्यां प्रकीर्णकुसुमोत्कराम्।
राजप्रवेशसुमुखैः पौरैर्मङ्गलपाणिभिः ॥ १.७७.७ ॥
அரச வீதிகள் நீர் தெளிக்கப்பட்டு அழகுற இருந்தன, சிதறிய மலர்க்குவியல்களால் நிரம்பியிருந்தன; அரசரின் வருகையால் முகம் மலர்ந்த நகரமக்கள் மங்கலப் பொருட்களைக் கையில் ஏந்தியிருந்தனர்.
1.77.8
सम्पूर्णां प्राविशद् राजा जनौघैः समलंकृताम्।
पौरैः प्रत्युद्गतो दूरं द्विजैश्च पुरवासिभिः ॥ १.७७.८ ॥
அரசர் மக்கள் திரளால் நிறைந்து அலங்கரிக்கப்பட்ட நகரத்தில் நுழைந்தார்; நகரமக்களும் பிராமணர்களும் வெகுதூரம் எதிர்கொண்டு வந்தனர்.
1.77.9
पुत्रैरनुगतः श्रीमान् श्रीमद्भिश्च महायशाः।
प्रविवेश गृहं राजा हिमवत्सदृशं प्रियम् ॥ १.७७.९ ॥
மகன்களால் பின்தொடரப்பட்ட, புகழ்மிக்க பெரும் புகழுடைய அரசர் இமயமலையைப் போல் அன்பான தம் இல்லத்தில் நுழைந்தார்.
1.77.10
ननन्द स्वजनै राजा गृहे कामैः सुपूजितः।
कौसल्या च सुमित्रा च कैकेयी च सुमध्यमा ॥ १.७७.१० ॥
அரசர் தம் உறவினருடன் மகிழ்ந்தார்; வீட்டில் விரும்பிய பொருட்களால் நன்கு உபசரிக்கப்பட்டார். கௌசல்யையும் சுமித்ரையும் அழகிய இடையுடைய கைகேயியும் (மகிழ்ந்தனர்).
1.77.11
वधूप्रतिग्रहे युक्ता याश्चान्या राजयोषितः।
ततः सीतां महाभागामूर्मिलां च यशस्विनीम् ॥ १.७७.११ ॥
மருமகள்களை வரவேற்பதில் ஈடுபட்ட மற்ற அரச மகளிர் அப்போது மிகு பாக்கியவதியான சீதையையும், புகழ்மிக்க ஊர்மிளையையும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.
1.77.12
कुशध्वजसुते चोभे जगृहुर्नृपयोषितः।
मंगलालापनैर्होमैः शोभिताः क्षौमवाससः ॥ १.७७.१२ ॥
குசத்வஜனின் இரு மகள்களையும் அரச மகளிர் ஏற்றுக்கொண்டனர்; அவர்கள் மங்கல இசையாலும் ஹோமங்களாலும் அழகுற்று, பட்டு ஆடை அணிந்திருந்தனர்.
1.77.13
देवतायतनान्याशु सर्वास्ताः प्रत्यपूजयन्।
अभिवाद्याभिवाद्यांश्च सर्वा राजसुतास्तदा ॥ १.७७.१३ ॥
அவர்கள் அனைவரும் உடனே தெய்வக் கோயில்களை வழிபட்டனர்; அப்போது அனைத்து அரச மருமகள்களும் வணங்கத்தக்கவர்களை வணங்கினர்.
1.77.14
रेमिरे मुदिताः सर्वा भर्तृभिर्मुदिता रहः।
कृतदाराः कृतास्त्राश्च सधनाः ससुहृज्जनाः ॥ १.७७.१४ ॥
அனைத்து மனைவியரும் கணவர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் தனிமையில் இன்புற்றனர்; அவர்கள் மணமானவர்கள், ஆயுதப் பயிற்சி பெற்றவர்கள், செல்வமும் நண்பர்களும் கொண்டவர்கள்.
1.77.15
शुश्रूषमाणाः पितरं वर्तयन्ति नरर्षभाः।
कस्यचित्त्वथ कालस्य राजा दशरथः सुतम् ॥ १.७७.१५ ॥
நரசிரேஷ்டர்கள் தந்தையைப் பணிவிடை செய்தவாறு வாழ்ந்தனர்; சிறிது காலத்திற்குப் பின் மன்னன் தசரதன் தன் மகனிடம்...
1.77.16
भरतं कैकयीपुत्रमब्रवीद् रघुनन्दनः।
अयं केकयराजस्य पुत्रो वसति पुत्रक ॥ १.७७.१६ ॥
ரகுநந்தனன் கைகேயியின் மகன் பரதனிடம் கூறினான்: 'அன்பு மகனே, இதோ கேகயராஜனின் மகன் வசிக்கிறான்.'
1.77.17
त्वां नेतुमागतो वीरो युधाजिन्मातुलस्तव।
श्रुत्वा दशरथस्यैतद् भरतः कैकयीसुतः ॥ १.७७.१७ ॥
உன்னை அழைத்துச் செல்ல வீரன் யுதாஜித், உன் மாமன் வந்திருக்கிறான்.' தசரதனின் இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு கைகேயியின் மகன் பரதன்...
1.77.18
गमनायाभिचक्राम शत्रुघ्नसहितस्तदा।
आपृच्छ्य पितरं शूरो रामं चाक्लिष्टकारिणम् ॥ १.७७.१८ ॥
அப்போது வீரன் பரதன் சத்ருக்னனுடன் புறப்படத் தொடங்கினான்; தந்தையிடமும், குற்றமற்ற செயல் செய்யும் ராமனிடமும் விடைபெற்றான்.
1.77.19
मातॄश्चापि नरश्रेष्ठः शत्रुघ्नसहितो ययौ।
युधाजित् प्राप्य भरतं सशत्रुघ्नं प्रहर्षितः ॥ १.७७.१९ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவன் சத்ருக்னனுடன் தாய்மார்களிடமும் சென்றான். யுதாஜித் பரதனையும் சத்ருக்னனையும் சந்தித்து மகிழ்ந்தான்.
1.77.20
स्वपुरं प्राविशद् वीरः पिता तस्य तुतोष ह।
गते च भरते रामो लक्ष्मणश्च महाबलः ॥ १.७७.२० ॥
வீரன் தன் நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்; அவனுடைய தந்தை மகிழ்ந்தார். பரதன் சென்ற பிறகு ராமனும் மகாபலசாலியான லக்ஷ்மணனும்.
1.77.21
पितरं देवसंकाशं पूजयामासतुस्तदा।
पितुराज्ञां पुरस्कृत्य पौरकार्याणि सर्वशः ॥ १.७७.२१ ॥
அவர்கள் தேவனைப் போன்ற தந்தையை அப்போது வணங்கி மதித்தனர். தந்தையின் கட்டளையை முன்னிறுத்தி நகரத்தின் எல்லாப் பணிகளையும்.
1.77.22
चकार रामः सर्वाणि प्रियाणि च हितानि च।
मातृभ्यो मातृकार्याणि कृत्वा परमयन्त्रितः ॥ १.७७.२२ ॥
ராமன் எல்லா இனிய, நலம் தரும் செயல்களையும் செய்தான். தாய்மார்களுக்கான கடமைகளைச் செய்து, மிகுந்த கட்டுப்பாடுடையவனாக இருந்தான்.
1.77.23
गुरूणां गुरुकार्याणि काले कालेऽन्ववैक्षत।
एवं दशरथः प्रीतो ब्राह्मणा नैगमास्तथा ॥ १.७७.२३ ॥
குருக்களின் பணிகளை உரிய காலங்களில் அவன் கவனித்து வந்தான். இவ்வாறு தசரதன் மகிழ்ந்தார்; பிராமணர்களும் நகரவாசிகளும் அவ்வாறே.
1.77.24
रामस्य शीलवृत्तेन सर्वे विषयवासिनः।
तेषामतियशा लोके रामः सत्यपराक्रमः ॥ १.७७.२४ ॥
ராமனின் நற்பண்பாலும் நடத்தையாலும் நாட்டின் குடிமக்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்தனர். அவர்களுள் உலகில் மிகப் புகழ்பெற்றவன் உண்மையான வீரமுடைய ராமனே.
1.77.25
स्वयंभूरिव भूतानां बभूव गुणवत्तरः।
रामश्च सीतया सार्धं विजहार बहूनृतून् ॥ १.७७.२५ ॥
உயிர்களுள் சுயம்பூ பிரம்மா எவ்வாறோ, அவ்வாறே மிகுந்த நற்குணங்கள் உடையவராக ராமர் விளங்கினார்; அவர் சீதையுடன் பல ருதுக்களாக இன்புற்று வாழ்ந்தார்.
1.77.26
मनस्वी तद्गतमनास्तस्या हृदि समर्पितः।
प्रिया तु सीता रामस्य दाराः पितृकृता इति ॥ १.७७.२६ ॥
உயர்ந்த மனமுடைய ராமரின் மனம் சீதையிலேயே நிலைத்திருந்தது; அவர் தம் இதயத்தை அவளிடமே அர்ப்பணித்திருந்தார். சீதை ராமருக்குப் பிரியமானவள்; தந்தையால் கொடுக்கப்பட்ட மனைவி அவள் என்று அவர் எண்ணினார்.
1.77.27
गुणाद्रूपगुणाच्चापि प्रीतिर्भूयोऽभिवर्धते।
तस्याश्च भर्ता द्विगुणं हृदये परिवर्तते ॥ १.७७.२७ ॥
அவளுடைய குணத்தாலும், அழகு-குணங்களாலும் அன்பு மேலும் மேலும் பெருகியது; அவளுடைய கணவரின் (ராமரின்) மனதில் அவள் மீதான அன்பு இரட்டிப்பாக நிலைத்தது.
1.77.28
अन्तर्गतमपि व्यक्तमाख्याति हृदयं हृदा।
तस्य भूयो विशेषेण मैथिली जनकात्मजा।
देवताभिः समा रूपे सीता श्रीरिव रूपिणी ॥ १.७७.२८ ॥
உள்ளத்தில் மறைந்திருக்கும் உணர்வும் இதயத்தால் வெளிப்படையாகத் தெரிந்துவிடும். அவருக்கு மைதிலியும் ஜனகனின் மகளுமான சீதை மிகவும் விருப்பமானவள்; அழகில் தேவதைகளுக்கு நிகராக இருந்தாள், உருவெடுத்த ஸ்ரீ தேவியைப் போல் விளங்கினாள்.
1.77.29
तया स राजर्षिसुतोऽभिकामया।
समेयिवानुत्तमराजकन्यया।
अतीव रामः शुशुभे मुदान्वितो
विभुः श्रिया विष्णुरिवामरेश्वरः ॥ १.७७.२९ ॥
அந்த அன்பு நிறைந்த உயர்ந்த அரசகுமாரியுடன் சேர்ந்து, ராஜரிஷியின் மகனான ராமர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அழகுற விளங்கினார்; ஸ்ரீ தேவியுடன் கூடிய வல்லமை மிக்க விஷ்ணுவைப் போலவும், தேவர்களின் தலைவனைப் போலவும் அவர் ஒளிர்ந்தார்.