رامايانا فالميكي · السارغا 2.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.106.1
एवमुक्त्वा तु विरते रामे वचनमर्थवत् ।
ततो मन्दाकिनीतीरे रामं प्रकृतिवत्सलम् ।
उवाच भरतश्चित्रं धार्मिको धार्मिकं वचः ॥ २.१०६.१ ॥
فلما فرغ راما من كلامه ذي المعنى، على ضفة نهر مندākinī، قال بهراتا الصالح لراما المحبوب من الشعب كلاماً عجيباً.
2.106.2
को हि स्यादीदृशो लोके यादृशस्त्वमरिन्दम ।
न त्वां प्रव्यथयेद्दुःखं प्रीतिर्वा न प्रहर्षयेत् ॥ २.१०६.२ ॥
يا قاهر الأعداء، من في العالم مثلك؟ لا يُحزنك الألم، ولا يفرحك السرور.
2.106.3
सम्मतश्चासि वृद्धानां तांश्च पृच्छसि संशयान् ॥ २.१०६.३ ॥
أنت محترم عند الشيوخ، وإياهم تسأل عن شكوكك.
2.106.4
यथा मृतस्तथा जीवन् यथा ऽसति तथा सति ।
यस्यैष बुद्धिलाभः स्यात्परितप्येत केन सः ॥ २.१०६.४ ॥
من نال هذه الحكمة بأن الميت والحي سواء، واللاوجود والوجود سواء، فعلى من يحزن؟
2.106.5
परावरज्ञो यश्च स्यात्तथा त्वं मनुजाधिप ।
स एवं व्यसनं प्राप्य न विषीदितुमर्हति ॥ २.१०६.५ ॥
أيها سيد البشر، من يعرف العالي والداني كما تعرف، لا ينبغي أن ييأس عندما يصيبه مثل هذا البلاء.
2.106.6
अमरोपम सत्त्वस्त्वं महात्मा सत्यसङ्गरः ।
सर्वज्ञः सर्वदर्शी च बुद्धिमांश्चासि राघव ॥ २.१०६.६ ॥
أيها الراغافا، أنت ذو طبع كالخالدين، عظيم النفس، وفي بوعدك صادق، عالم بكل شيء، رائي لكل شيء، وحكيم.
2.106.7
न त्वामेवङ्गुणैर्युक्तं प्रभवाभवकोविदम् ।
अविषह्यतमं दुःखमासादयितुमर्हति ॥ २.१०६.७ ॥
أنت المتصف بمثل هذه الصفات، العالم بالنشأة والفناء، لا يليق أن يصيبك أشدّ الحزن الذي لا يُحتمل.
2.106.8
प्रोषिते मयि यत्पापं मात्रा मत्कारणात्कृतम् ।
क्षुद्रया तदनिष्टं मे प्रसीदतु भवान्मम ॥ २.१०६.८ ॥
في غيابي، عن الذنب الذي اقترفته أمّنا من أجلي، وعن الشرّ الذي أحدثته تلك الحقيرة، فلتصفُ لي نفسُك.
2.106.9
धर्मबन्धेन बद्धो ऽस्मि तेनेमां नेह मातरम् ।
हन्मि तीव्रेण दण्डेन दण्डार्हां पापकारिणीम् ॥ २.१०६.९ ॥
أنا مقيَّد بقيد الدارما، فلا أضرب هنا هذه الأم الآثمة، المستحقة للعقاب، بعصا قاسية.
2.106.10
कथं दशरथाज्जातः शुद्धाभिजनकर्मणः ।
जानन् धर्ममधर्मिष्ठं कुर्य्यां कर्म जुगुप्सितम् ॥ २.१०६.१० ॥
وأنا مولودٌ من دشرتها ذي النسب الطاهر والسيرة النقية، عارفًا بالدارما، كيف أفعل فعلًا بالغ الظلم مستهجَنًا؟
2.106.11
गुरुः क्रियावान् वृद्धश्च राजा प्रेतः पितेति च ।
तातं न परिगर्हेयं दैवतं चेति संसदि ॥ २.१०६.११ ॥
المعلّم، الملتزم بالشعائر، الشيخ، الملك، الأب الراحل — هو أب وإله؛ لا ينبغي أن أذمّ أبي في المجلس.
2.106.12
को हि धर्मार्थयोर्हीनमीदृशं कर्म किल्बिषम् ।
स्त्रियाः प्रियं चिकीर्षुः सन् कुर्याद्धर्मज्ञ धर्मवित् ॥ २.१०६.१२ ॥
من ذا الذي يفعل فعلًا آثمًا كهذا، خالٍ من الدارما والمنفعة؟ وأيّ عارفٍ بالدارما، راغبًا في إرضاء امرأة، يفعله؟
2.106.13
अन्तकाले हि भूतानि मुह्यन्तीति पुराश्रुतिः ।
राज्ञैवं कुर्वता लोके प्रत्यक्षं सा श्रुतिः कृता ॥ २.१०६.१३ ॥
عند لحظة الموت تتحير الكائنات، هكذا تقول التعاليم القديمة. وبفعل الملك على هذا النحو صارت تلك التعاليم ظاهرة في العالم.
2.106.14
साध्वर्थमभिसन्धाय ऺक्रोधान्मोहाच्च साहसात् ।
तातस्य यदतिक्रान्तं प्रत्याहरतु तद्भवान् ॥ २.१०६.१४ ॥
ما تجاوزه الأب، سواء قصد الخير أو عن غضب أو وهم أو تهور، فلتتراجع أنت عنه.
2.106.15
पितुरपतनहेतुत्वात्तदेवापत्यत्वेन सम्मतम् ॥ २.१०६.१५ ॥
لأنه سبب سقوط الأب، فذلك بعينه يُعتبر ذريته.
2.106.16
तदपत्यं भवानस्तु मा भवान् दुष्कृतं पितुः ।
अभिपत्ता कृतं कर्म लोके धीरविगर्हितम् ॥ २.१०६.१६ ॥
فكن أنت ذلك الولد، ولا تكن شريكاً في إثم الأب. لقد فعل فعلاً يستنكره الثابتون في العالم.
2.106.17
कैकेयीं मां च तातं च सुहृदो बान्धवांश्च नः ।
पौरजानपदान् सर्वांस्त्रातु सर्वमिदं भवान् ॥ २.१०६.१७ ॥
فاحمِ كيكيي وأنا والأب والأصدقاء وذوينا وجميع أهل المدينة والريف؛ فاحمِ أنت هذا كله.
2.106.18
क्व चारण्यं क्व च क्षात्ऺत्र क्व जटाः क्व च पालनम् ।
ईदृशं व्याहतं कर्म न भवान् कर्तुमर्हति ॥ २.१०६.१८ ॥
أين الغابة، وأين واجب المحارب؟ أين الجدائل المتشابكة، وأين حفظ المملكة؟ ليس لك أن تفعل فعلاً متناقضاً كهذا.
2.106.19
एष हि प्रथमो धर्मः क्षत्ऺित्रयस्याभिषेचनम् ।
येन शक्यं महाप्राज्ञ प्रजानां परिपालनम् ॥ २.१०६.१९ ॥
هذا أول واجب للكشاتريا: التتويج، الذي به، أيها الحكيم العظيم، يُمكن حماية الرعية.
2.106.20
कश्च प्रत्यक्षमुत्सृज्य संशयस्थमलक्षणम् ।
आयतिस्थं चरेद्धर्मं क्षत्ऺत्रबन्धुरनिश्चितम् ॥ २.१०६.२० ॥
أي أخ كشاتريا، إذ يترك المشهود، يتبع واجبًا قائمًا على الشك، لا علامة واضحة له، متعلقًا بالمستقبل وغير مؤكد؟
2.106.21
अथ क्लेशजमेव त्वं धर्मं चरितुमिच्छसि ।
धर्मेण चतुरो वर्णान् पालयन् क्लेशमाप्नुहि ॥ २.१०६.२१ ॥
إن كنت تريد أن تتبع واجبًا وُلد من المشقة، فاحمِ الطبقات الأربع بالدهرم واحصد المشقة.
2.106.22
चतुर्णामाश्रमाणां हि गार्हस्थ्यं श्रेष्ठमाश्रमम् ।
प्राहुर्धर्मज्ञ धर्मज्ञास्तं कथं त्यक्तुमर्हसि ॥ २.१०६.२२ ॥
من بين المراحل الأربع للحياة، يعلن العارفون بالدهرم أن مرحلة رب الأسرة أفضلها. أيها العارف بالدهرم، كيف تستطيع أن تتركها؟
2.106.23
श्रुतेन बालः स्थानेन जन्मना भवतो ह्यहम् ।
स कथं पालयिष्यामि भूमिं भवति तिष्ठति ॥ २.१०६.२३ ॥
في العلم والمكانة والمولد أنا طفل بالنسبة إليك. وأنت حاضر، فكيف أحمي الأرض؟
2.106.24
हीनबुद्धिगुणो बालो हीनः स्थानेन चाप्यहम् ।
भवता च विनाभूतो न वर्त्तयितुमुत्सहे ॥ २.१०६.२४ ॥
أنا الطفل الناقص في العقل والفضائل، وناقص في المكانة أيضًا، لا أستطيع أن أعيش بدونك.
2.106.25
इदं निखिलमव्यग्रं राज्यं पित्र्यमकण्टकम् ।
अनुशाधि स्वधर्मेण धर्मज्ञ सह बान्धवैः ॥ २.१०६.२५ ॥
فاحكم هذه المملكة كلها، الموروثة عن أبينا والخالية من الأشواك، بلا قلق، يا عارف الدهارما، وفق واجبك، مع أقربائك.
2.106.26
इहैव त्वा ऽभिषिञ्चन्तु सर्वाः प्रकृतयः सह ।
ऋत्विजः सवसिष्ठाश्च मन्त्रवन्मन्त्रकोविदाः ॥ २.१०६.२६ ॥
هنا بالذات، فليمسحك جميع الرعايا مع الكهنة المقيمين وفاسيشتا والعارفون بالمنتراس، وفق طقوس المنتراس.
2.106.27
अभिषिक्तस्त्वमस्माभिरयोध्यां पालने व्रज ।
विजित्य तरसा लोकान् मरुद्भिरिव वासवः ॥ २.१०६.२७ ॥
مُسح من قِبلنا، فاذهب إلى أيودهيا لحمايتها، كما يفتح إندرا العوالم بسرعة مع المارُوتس.
2.106.28
ऋणानि त्रीण्यपाकुर्वन् दुर्हृदः साधु निर्द्दहन् ।
सुहृदस्तर्पयन् कामैस्त्वमेवात्रानुशाधि माम् ॥ २.१०६.२८ ॥
أنت بنفسك، إذ تسدد الديون الثلاثة وتحرق الأعداء وتُرضي الأصدقاء بما يشتهون، فأرشدني هنا.
2.106.29
अद्यार्य मुदिताः सन्तु सुहृदस्ते ऽभिषेचने ।
अद्य भीताः पलायन्तां दुर्हृदस्ते दिशो दश ॥ २.१०६.२९ ॥
اليوم، أيها الشريف، فليفرح أصدقاؤك بمسحك؛ واليوم، فليفر أعداؤك خائفين إلى الاتجاهات العشرة.
2.106.30
आक्रोशं मम मातुश्च प्रमृज्य पुरुषर्षभ ।
अद्य तत्रभवन्तं च पितरं रक्ष किल्बिषात् ॥ २.१०६.३० ॥
يا أفضل الرجال، امسح اليوم العار عن أمي وعني، واحمِ أبانا الموقَّر من الذنب.
2.106.31
शिरसा त्वा ऽभियाचे ऽहं कुरुष्व करुणां मयि ।
बान्धवेषु च सर्वेषु भूतेष्विव महेश्वरः ॥ २.१०६.३१ ॥
أتوسل إليك منحني الرأس: أظهر الرحمة لي ولجميع الأقارب ولجميع الكائنات، كما يفعل ماهيشفارا.
2.106.32
अथैतत् पृष्ठतः कृत्वा वनमेव भवानितः ।
गमिष्यति गमिष्यामि भवता सार्द्धमप्यहम् ॥ २.१०६.३२ ॥
فإذا تركت هذا وراءك، فاذهب من هنا إلى الغابة؛ وسأذهب أنا أيضًا معك.
2.106.33
तथाहि रामो भरतेन ताम्यता प्रसाद्यमानः शिरसा महीपतिः ।
न चैव चक्रे गमनाय सत्त्ववान् मतिं पितुस्तद्वचने व्यवस्थितः ॥ २.१०६.३३ ॥
وهكذا، ومع أن بهراتا تضرع إليه حزينًا منحني الرأس، لم يعقد راما الثابت العزم على الذهاب؛ بل ثبت على كلمة أبيه.
2.106.34
तदद्भुतं स्थैर्यमवेक्ष्य राघवे समं जनो हर्षमवाप दुःखितः ।
न यात्ययोध्यामिति दुःखितो ऽभवत् स्थिरप्रतिज्ञत्वमवेक्ष्य हर्षितः ॥ २.१०६.३४ ॥
ولما رأى الناس ذلك الثبات العجيب لدى راغافا، شعروا بالفرح والحزن معًا؛ فحزنوا لأنه لا يعود إلى أيوديا، وفرحوا برؤية عهده الثابت.
2.106.35
तमृत्विजो नैगमयूथवल्लभास्तदा विंसज्ञाश्रुकलाश्च मातरः ।
तथा ब्रुवाणं भरतं प्रतुष्टुवुः प्रणम्य रामं च ययाचिरे सह ॥ २.१०६.३५ ॥
حينئذ أثنى الكهنة وكبار أهل المدينة المحبوبون والأمهات الباكيات بالدموع على بهراتا وهو يتكلم هكذا؛ وسجدوا لراما وتضرعوا إليه جميعًا معًا.