Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.108

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

2.108.1

आश्वासयन्तं भरतं जाबालिर्ब्राह्मणोत्तमः ।
उवाच रामं धर्मज्ञं धर्मापेतमिदं वचः ॥ २.१०८.१ ॥

பரதனை ஆறுதல்படுத்திக் கொண்டிருந்த சிறந்த பிராமணரான ஜாபாலி, தர்மத்தை அறிந்த ராமனிடம் தர்மத்திற்குப் புறம்பான இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.

2.108.2

साधु राघव माभूत्ते बुद्धिरेवं निरर्थिका ।
प्राकृतस्य नरस्येव ह्यार्यबुद्धेर्मनस्विनः ॥ २.१०८.२ ॥

ராகவா, சரி; உன் புத்தி இப்படி வீணாகட்டும் என்று இருக்க வேண்டாம். சாதாரண மனிதனைப் போல, உயர்ந்த புத்தியும் மனமும் உள்ளவனின் இந்தச் சிந்தனையும் பயனற்றது.

2.108.3

कः कस्य पुरुषो बन्धुः किमाप्यं कस्य केनचित् ।
यदेको जायते जन्तुरेक एव विनश्यति ॥ २.१०८.३ ॥

யார் யாருக்கு உறவினன்? யாரால் யாருக்கு எது கிடைக்கும்? ஏனெனில் உயிர் தனியாகவே பிறக்கிறது, தனியாகவே அழிகிறது.

2.108.4

तस्मान्माता पिता चेति राम सज्जेतयो नरः ।
उन्मत्त इव स ज्ञेयो नास्ति कश्चिद्धि कस्यचित् ॥ २.१०८.४ ॥

ஆகையால், ராமா, 'இவள் தாய், இவன் தந்தை' என்று பற்றுக்கொள்ளும் மனிதனை பைத்தியக்காரனைப் போலக் கருத வேண்டும்; உண்மையில் யாருக்கும் யாரும் இல்லை.

2.108.5

यथा ग्रामान्तरं गच्छन् नरः कश्चित् क्वचिद्वसेत् ।
उत्सृज्य च तमावासं प्रतिष्ठेतापरे ऽहनि ॥ २.१०८.५ ॥

ஒருவன் வேறு கிராமத்திற்குப் போகும்போது எங்கேயோ தங்குகிறான்; அந்த தங்குமிடத்தை விட்டு, மறுநாள் மேலே புறப்படுகிறான்.

2.108.6

एवमेव मनुष्याणां पिता माता गृहं वसु ।
आवासमात्रं काकुत्स्थ सज्जन्ते नात्र सज्जनाः ॥ २.१०८.६ ॥

அதே போல மனிதர்களுக்குத் தந்தை, தாய், வீடு, செல்வம் அனைத்தும் வெறும் தங்குமிடமே; காகுத்ஸ்தா, இவற்றில் நல்லவர்கள் பற்றுக்கொள்வதில்லை.

2.108.7

पित्र्यं राज्यं परित्यज्य स नार्हसि नरोत्तम ।
आस्थातुं कापथं दुःखं विषमं बहुकण्टकम् ॥ २.१०८.७ ॥

நரோத்தமனே, தந்தையின் அரசை விட்டுவிட்டு, துன்பம் நிறைந்த, கரடுமுரடான, முட்கள் மிகுந்த தவறான வழியில் நடப்பது உனக்குத் தகாது.

2.108.8

समृद्धायामयोध्यायामात्मानमभिषेचय ।
एकवेणी धरा हि त्वां नगरी सम्प्रतीक्षते ॥ २.१०८.८ ॥

செழிப்பான அயோத்தியில் உன்னையே முடிசூட்டிக்கொள்; ஒற்றைப் பின்னலுடன் இந்த பூமியும் நகரமும் உனக்காகக் காத்திருக்கின்றன.

2.108.9

राजभोगाननुभवन् महार्हान् पार्थिवात्मज ।
विहर त्वमयोध्यायां यथा शक्रस्त्रिविष्टपे ॥ २.१०८.९ ॥

அரசகுமாரனே, மிக உயர்ந்த அரச இன்பங்களை அனுபவித்து, இந்திரன் சொர்க்கத்தில் இருப்பது போல நீ அயோத்தியில் மகிழ்ந்து வாழ்வாயாக.

2.108.10

न ते कश्चिद्दशरथस्त्वं च तस्य न कश्चन ।
अन्यो राजा त्वमन्यः स तस्मात् कुरु यदुच्यते ॥ २.१०८.१० ॥

தசரதன் உனக்கு யாருமில்லை, நீயும் அவனுக்கு யாருமில்லை; அவன் வேறு அரசன், நீ வேறு. ஆகையால் சொல்லப்படுவதைச் செய்.

2.108.11

बीजमात्रं पिता जन्तोः शुक्लं रुधिरमेव च ।
संयुक्तमृतुमन्मात्रा पुरुषस्येह जन्म तत् ॥ २.१०८.११ ॥

தந்தை உயிரினத்தின் வெறும் விதை; வெள்ளை (விந்து) மற்றும் இரத்தமே அது. ருதுவான தாயுடன் இணைந்து, இவ்வுலகில் மனிதனின் பிறப்பு அதுவே.

2.108.12

गतः स नृपतिस्तत्र गन्तव्यं यत्र तेन वै ।
प्रवृत्तिरेषा मर्त्त्यानां त्वं तु मिथ्या विहन्यसे ॥ २.१०८.१२ ॥

அந்த அரசன் அங்கே சென்றுவிட்டான், அனைவரும் செல்ல வேண்டிய இடத்திற்கே; மரணமுடையோரின் போக்கு இதுவே. நீயோ வீணாக உன்னையே அழித்துக்கொள்கிறாய்.

2.108.13

अर्थधर्मपरा ये ये तांस्तान् शोचामि नेतरान् ।
ते हि दुःखमिह प्राप्य विनाशं प्रेत्य भेजिरे ॥ २.१०८.१३ ॥

அர்த்தத்திலும் தர்மத்திலும் ஈடுபட்டிருந்தவர்களுக்காகவே நான் வருந்துகிறேன், மற்றவர்களுக்காக அல்ல. அவர்கள் இங்கு துன்பத்தை அடைந்து, இறந்த பின் அழிவை அடைந்தனர்.

2.108.14

अष्टका पितृदैवत्यमित्ययं प्रसृतो जनः ।
अन्नस्योपद्रवं पश्य मृतो हि किमशिष्यति ॥ २.१०८.१४ ॥

'அஷ்டகை பித்ருக்களுக்குரியது' என்று இப்படி மக்கள் பரவியிருக்கின்றனர். உணவின் இந்த வீணடிப்பைப் பார். இறந்தவன் என்ன உண்ணப்போகிறான்?

2.108.15

यदि भुक्तमिहान्येन देहमन्यस्य गच्छति ।
दद्यात् प्रवसतः श्राद्धं न तत् पथ्यशनं भवेत् ॥ २.१०८.१५ ॥

இங்கே ஒருவன் உண்டால், அது மற்றொருவனின் உடலுக்குச் சென்றால், வெளியூர் சென்றவனுக்கு சிராத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்றால் — அந்த உணவு அவனுக்கு நன்மை தராது.

2.108.16

दानसंवनना ह्येते ग्रन्था मेधाविभिः कृताः ।
यजस्व देहि दीक्षस्व तपस्तप्यस्व सन्त्यज ॥ २.१०८.१६ ॥

இந்த நூல்கள் அறிஞர்களால் தானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயற்றப்பட்டவை. யாகம் செய், தானம் கொடு, தீட்சை எடு, தவம் செய் — பின்னர் துறந்துவிடு.

2.108.17

स नास्ति परमित्येव कुरु बुद्धिं महामते ।
प्रत्यक्षं यत्तदातिष्ठ परोक्षं पृष्ठतः कुरु ॥ २.१०८.१७ ॥

'அந்த மறுவுலகம் இல்லை' என்றே உன் மனதில் உறுதி கொள், ஓ மகாமதியே. எது கண்ணுக்குத் தெரிகிறதோ அதைப் பற்று; எது கண்ணுக்குத் தெரியாததோ அதைப் பின்னால் வை.

2.108.18

स तां बुद्धिं पुरस्कृत्य सर्वलोकनिदर्शिनीम् ।
राज्यं त्वं प्रतिगृह्णीष्व भरतेन प्रसादितः ॥ २.१०८.१८ ॥

அந்த அறிவை முன்னிறுத்தி, அனைத்து உலகங்களுக்கும் வழி காட்டும் அதை, பரதனால் மகிழ்விக்கப்பட்டு, நீ அரசைப் பெற்றுக்கொள்.