ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.109.1
जाबालेस्तु वचः श्रुत्वा रामः सत्यात्मनां वरः ।
उवाच परया भक्त्या स्वबुद्ध्या चाविपन्नया ॥ २.१०९.१ ॥
ಜಾಬಾಲಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸತ್ಯವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಚಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
2.109.2
भवान् मे प्रियकामार्थं वचनं यदिहोक्तवान् ।
अकार्य्यं कार्य्यसङ्काशमपथ्यं पथ्यसम्मितम् ॥ २.१०९.२ ॥
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು, ಮಾಡಬಾರದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದಂತೆಯೂ ಅಪಥ್ಯವನ್ನು ಪಥ್ಯದಂತೆಯೂ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
2.109.3
निर्मर्यादस्तु पुरुषः पापाचारसमन्वितः ।
मानं न लभते सत्सु भिन्नचारित्रदर्शनः ॥ २.१०९.३ ॥
ಮರ್ಯಾದೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಪಾಪಾಚಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ನಡತೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುವವನು, ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
2.109.4
कुलीनमकुलीनं वा वीरं पुरुषमानिनम् ।
चारित्रमेव व्याख्याति शुचिं वा यदि वा ऽशुचिम् ॥ २.१०९.४ ॥
ಕುಲೀನನಾದರೂ ಕುಲಹೀನನಾದರೂ, ವೀರನಾದರೂ ಅಭಿಮಾನಿಯಾದರೂ, ಶುಚಿಯಾದರೂ ಅಶುಚಿಯಾದರೂ, ಅವನ ನಡತೆಯೇ ಅವನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
2.109.5
अनार्यस्त्वार्यसङ्काशः शौचाद्धीनस्तथा शुचिः ।
लक्षण्यवदलक्षण्यो दुःशीलः शीलवानिव ॥ २.१०९.५ ॥
ಅನಾರ್ಯನು ಆರ್ಯನಂತೆ, ಶುಚಿತ್ವವಿಲ್ಲದವನು ಶುಚಿಯಂತೆ, ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದವನು ಲಕ್ಷಣವಂತನಂತೆ, ದುಃಶೀಲನು ಶೀಲವಂತನಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು.
2.109.6
अधर्मं धर्मवेषेण यदीमं लोकसङ्करम् ।
अभिपत्स्ये शुभं हित्वा क्रियाविधिविवर्जितम् ॥ २.१०९.६ ॥
ಧರ್ಮದ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಕಲಕುವ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಶುಭವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಹಿತ ಕ್ರಿಯಾವಿಧಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ…
2.109.7
कश्चेतयानः पुरुषः कार्याकार्यविचक्षणः ।
बहुमंस्यति मां लोके दुर्वृत्तं लोकदूषणम् ॥ २.१०९.७ ॥
ಯಾವುದು ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾವುದು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ತಿಳಿದ ವಿವೇಕಿ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಲೋಕವನ್ನು ಕೆಡಿಸುವ ದುರ್ನಡತೆಯ ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವನೇ?
2.109.8
कस्य धास्याम्यहं वृत्तं केन वा स्वर्गमाप्नुयाम् ।
अनया वर्त्तमानो हि वृत्त्या हीनप्रतिज्ञया ॥ २.१०९.८ ॥
ನಾನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ನಡತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ? ಅಥವಾ ಹೇಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ? ಈ ಹೀನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿರುವಾಗ?
2.109.9
कामवृत्तस्त्वयं लोकः कृत्स्नः समुपवर्त्तते ।
यद्वृत्ताः सन्ति राजानस्तद्वृत्ताः सन्ति हि प्रजाः ॥ २.१०९.९ ॥
ಈ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವು ಆಸೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ರಾಜರು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
2.109.10
सत्यमेवानृशंसञ्च राजवृत्तं सनातनम् ।
तस्मात्सत्यात्मकं राज्यं सत्ये लोकः प्रतिष्ठितः ॥ २.१०९.१० ॥
ಸತ್ಯವೂ ದಯೆಯೂ ರಾಜರ ಶಾಶ್ವತ ನಡತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ಯವೇ ಸ್ವರೂಪವಾದ ರಾಜ್ಯ; ಸತ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಲೋಕ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
2.109.11
ऋषयश्चैव देवाश्च सत्यमेव हि मेनिरे ।
सत्यवादी हि लोके ऽस्मिन् परमं गच्छति क्षयम् ॥ २.१०९.११ ॥
ಋಷಿಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಗೌರವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾದಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
2.109.12
उद्विजन्ते यथा सर्प्पान्नरादनृतवादिनः ।
धर्मः सत्यं परो लोके मूलं स्वर्गस्य चोच्यते ॥ २.१०९.१२ ॥
ಹಾವನ್ನು ಕಂಡು ಹೆದರುವಂತೆ, ಸುಳ್ಳಾಡುವವರಿಂದ ಜನರು ಹೆದರಿ ದೂರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೂ ಸತ್ಯವೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಸತ್ಯವು ಸ್ವರ್ಗದ ಮೂಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
2.109.13
सत्यमेवेश्वरो लोके सत्यं पद्मा श्रिता सदा ।
सत्यमूलानि सर्वाणि सत्यान्नास्ति परं पदम् ॥ २.१०९.१३ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೇ ಈಶ್ವರ; ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿವೆ; ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ.
2.109.14
दत्तमिष्टं हुतं चैव तप्तानि च तपांसि च ।
वेदाः सत्यप्रतिष्ठानास्तस्मात् सत्यपरो भवेत् ॥ २.१०९.१४ ॥
ದಾನ, ಯಜ್ಞ, ಹೋಮ, ತಪಸ್ಸು, ವೇದಗಳು ಕೂಡ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ಯಪರನಾಗಿರಬೇಕು.
2.109.15
एकः पालयते लोकमेकः पालयते कुलम् ।
मज्जत्येको हि निरय एकः स्वर्गे महीयते ॥ २.१०९.१५ ॥
ಒಬ್ಬನು ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನು ಕುಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬನೇ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನೇ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
2.109.16
सो ऽहं पितुर्नियोगन्तु किमर्थं नानुपालये ।
सत्यप्रतिश्रवः सत्यं सत्येन समयीकृतः ॥ २.१०९.१६ ॥
ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಾನು ಏಕೆ ಪಾಲಿಸಬಾರದು? ನಾನು ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನು; ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ನಾನು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
2.109.17
नैव लोभान्न मोहाद्वा न ह्यज्ञानात्तमोन्वितः ।
सेतुं सत्यस्य भेत्स्यामि गुरोः सत्यप्रतिश्रवः ॥ २.१०९.१७ ॥
ಲೋಭದಿಂದಲ್ಲ, ಮೋಹದಿಂದಲ್ಲ, ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ — ಗುರುವಾದ ತಂದೆಯ ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಾಯುವ ನಾನು ಸತ್ಯದ ಸೇತುವನ್ನು ಭೇದಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
2.109.18
असत्यसन्धस्य सतश्चलस्यास्थिरचेतसः ।
नैव देवा न पितरः प्रतीच्छन्तीति नः श्रुतम् ॥ २.१०९.१८ ॥
ಮಾತು ತಪ್ಪುವವನು, ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಅಸ್ಥಿರ ಚಿತ್ತದವನು — ಅಂಥವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
2.109.19
प्रत्यगात्ममिमं धर्मं सत्यं पश्याम्यहं स्वयम् ।
भारः सत्पुरुषाचीर्णस्तदर्थमभिमन्यते ॥ २.१०९.१९ ॥
ನಾನೇ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಸತ್ಪುರುಷರು ಆಚರಿಸಿದ ಈ ಭಾರವು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
2.109.20
क्षात्ऺत्रं धर्ममहं त्यक्ष्ये ह्यधर्मं धर्मसंहितम् ।
क्षुद्रैर्नृशंसैर्लुब्धैश्च सेवितं पापकर्मभिः ॥ २.१०९.२० ॥
ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಅಧರ್ಮವಾದರೂ ಧರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದಿದೆ; ಕ್ಷುದ್ರರು, ಕ್ರೂರಿಗಳು, ಲೋಭಿಗಳು, ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
2.109.21
कायेन कुरुते पापं मनसा सम्प्रधार्य च ।
अनृतं जिह्वया चाह त्रिविधं कर्म पातकम् ॥ २.१०९.२१ ॥
ದೇಹದಿಂದ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಮೂರು ವಿಧದ ಪಾಪಕರ್ಮ.
2.109.22
भूमिः कीर्त्तिर्यशो लक्ष्मीः पुरुषं प्रार्थयन्ति हि ।
स्वर्गस्थं चानुपश्यन्ति सत्यमेव भजेत तत् ॥ २.१०९.२२ ॥
ಭೂಮಿ, ಕೀರ್ತಿ, ಯಶಸ್ಸು, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಸೇವಿಸಬೇಕು.
2.109.23
श्रेष्ठं ह्यनार्यमेव स्याद्यद्भवानवधार्य्य माम् ।
आह युक्तिकरैर्वाक्यैरिदं भद्रं कुरुष्व ह ॥ २.१०९.२३ ॥
ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದಿರಿ: 'ಅನಾರ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗುವುದು' — ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಶುಭ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ.
2.109.24
कथं ह्यहं प्रतिज्ञाय वनवासमिमं गुरौ ।
भरतस्य करिष्यामि वचो हित्वा गुरोर्वचः ॥ २.१०९.२४ ॥
ಗುರುವಾದ ತಂದೆಗೆ ಈ ವನವಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ನಾನು, ಗುರುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭರತನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆರವೇರಿಸಲಿ?
2.109.25
स्थिरा मया प्रतिज्ञाता प्रतिज्ञा गुरुसन्निधौ ।
प्रहृष्यमाणा सा देवी कैकेयी चाभवत्तदा ॥ २.१०९.२५ ॥
ಗುರುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ಥಿರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದೆ; ಆಗ ಆ ದೇವಿ ಕೈಕೇಯಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡಳು.
2.109.26
वनवासं वसन्नेवं शुचिर्नियतभोजनः ।
मूलैः पुष्पैः फलैः पुण्यैः पितऽन् देवांश्च तर्पयन् ॥ २.१०९.२६ ॥
ಹೀಗೆ ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಶುಚಿಯಾಗಿ ನಿಯಮಿತ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಾ, ಬೇರು, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾ.
2.109.27
सन्तुष्टपञ्चवर्गो ऽहं लोकयात्रां प्रवर्त्तये ।
अकुहः श्रद्दधानस्सन् कार्य्याकार्य्यविचक्षणः ॥ २.१०९.२७ ॥
ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತವಾಗಿರಿಸಿ ನಾನು ಲೋಕಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ; ಕಪಟವಿಲ್ಲದೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಮಾಡಬೇಕಾದುದು ಮತ್ತು ಮಾಡಬಾರದುದನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ.
2.109.28
कर्मभूमिमिमां प्राप्य कर्त्तव्यं कर्म यच्छुभम् ।
अग्निर्वायुश्च सोमश्च कर्मणां फलभागिनः ॥ २.१०९.२८ ॥
ಈ ಕರ್ಮಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಶುಭಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಸೋಮರೂ ಕರ್ಮಫಲದ ಪಾಲುದಾರರು.
2.109.29
शतं क्रतूनामाहृत्य देवराट् त्रिदिवङ्गतः ।
तपांस्युग्राणि चास्थाय दिवं याता महर्षयः ॥ २.१०९.२९ ॥
ನೂರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ದೇವರಾಜ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಘೋರ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
2.109.30
अमृष्यमाणः पुनरुग्रतेजा निशम्य तन्नास्तिकवाक्यहेतुम् ।
अथाब्रवीत्तं नृपतेस्तनूजो विगर्हमाणो वचनानि तस्य ॥ २.१०९.३० ॥
ಆಗ ಉಗ್ರತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ನಾಸ್ತಿಕನ ಮಾತಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.109.31
सत्यं च धर्मं च पराक्रमं च भूतानुकम्पां प्रियवादिताञ्च ।
द्विजातिदेवातिथिपूजनं च पन्थानमाहुस्त्रिदिवस्य सन्तः ॥ २.१०९.३१ ॥
ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆ, ಪ್ರಿಯ ಮಾತು, ದ್ವಿಜರು, ದೇವತೆಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳ ಪೂಜೆ — ಇವೇ ಸ್ವರ್ಗದ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಸಜ್ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
2.109.32
तेनैवमाज्ञाय यथावदर्थमेकोदयं सम्प्रतिपद्य विप्राः ।
धर्मं चरन्तः सकलं यथावत् कांक्षन्ति लोकागममप्रमत्ताः ॥ २.१०९.३२ ॥
ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಏಕ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಧರ್ಮವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾ, ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
2.109.33
निन्दाम्यहं कर्म पितुः कृतं तद्यस्त्वामगृह्णाद्विषमस्थबुद्धिम् ।
बुद्ध्यानयैवंविधया चरन्तं सुनास्तिकं धर्मपथादपेतम् ॥ २.१०९.३३ ॥
ನಿಮ್ಮಂತಹ ವಿಷಮ ಬುದ್ಧಿಯವರನ್ನು ನನ್ನ ತಂದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇಂತಹ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಘೋರ ನಾಸ್ತಿಕರನ್ನು.
2.109.34
यथा हि चोरः स तथा हि बुद्धस्तथागतं नास्तिकमत्र विद्धि ।
तस्माद्धि यः शङ्क्यतमः प्रजानां न नास्तिकेनाभिमुखो बुधः स्यात् ॥ २.१०९.३४ ॥
ಕಳ್ಳನು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಬುದ್ಧನೂ; ಇಲ್ಲಿ ತಥಾಗತನನ್ನೂ ನಾಸ್ತಿಕನೆಂದು ತಿಳಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಶಯಾಸ್ಪದನಾದ ಆ ನಾಸ್ತಿಕನ ಎದುರು ಬುದ್ಧಿವಂತನು ನಿಲ್ಲಬಾರದು.
2.109.35
त्वत्तो जनाः पूर्वतरे वराश्च शुभानि कर्माणि बहूनि चक्रुः ।
जित्वा सदेमं च परञ्च लोकं तस्माद्द्विजाः स्वस्ति हुतं कृतं च ॥ २.१०९.३५ ॥
ನಿಮಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜನರು ಅನೇಕ ಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಈ ಲೋಕವನ್ನೂ ಪರಲೋಕವನ್ನೂ ಗೆದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜರೇ, ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
2.109.36
धर्मे रताः सत्पुरुषैः समेतास्तेजस्विनो दानगुणप्रधानाः ।
अहिंसका वीतमलाश्च लोके भवन्ति पूज्या मुनयः प्रधानाः ॥ २.१०९.३६ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ, ಸತ್ಪುರುಷರೊಡನೆ ಕೂಡಿದ, ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ, ದಾನಗುಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನರಾದ, ಅಹಿಂಸಕರಾದ, ಮಲರಹಿತರಾದ ಪ್ರಮುಖ ಮುನಿಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.
2.109.37
उवाच तथ्यं पुनरास्तिकं च सत्यं वचः सानुनयं च विप्रः ॥ २.१०९.३७ ॥
ಆ ವಿಪ್ರನು ಮತ್ತೆ ಆಸ್ತಿಕವೂ, ಸತ್ಯವೂ, ವಿನಯಪೂರ್ಣವೂ ಆದ ಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.109.38
न नास्तिकानां वचनं ब्रवीम्यहं न नास्तिकोऽहं न च नास्ति किञ्चन।
समीक्ष्य कालं पुनरास्तिकोऽभवं भवेय काले पुनरेव नास्तिकः ॥ २.१०९.३८ ॥
ನಾನು ನಾಸ್ತಿಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ನಾಸ್ತಿಕನೂ ಅಲ್ಲ, ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ. ಕಾಲವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಆಸ್ತಿಕನಾದೆ; ಕಾಲ ಬಂದರೆ ಮತ್ತೆ ನಾಸ್ತಿಕನೂ ಆಗಬಹುದು.
2.109.39
स चापि कालो ऽयमुपागतः शनैर्यथा मया नास्तिकवागुदीरिता ।
निवर्त्तनार्थं तव राम कारणात् प्रसादनार्थं तु मयैतदीरितम् ॥ २.१०९.३९ ॥
ಆ ಕಾಲವೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಂದಿದೆ, ನಾನು ನಾಸ್ತಿಕ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆ. ರಾಮ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.