வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.110.1
क्रुद्धमाज्ञाय रामं तं वसिष्ठः प्रत्युवाच ह ।
जाबालिरपि जानीते लोकस्यास्य गतागतिम् ॥ २.११०.१ ॥
ராமன் கோபமடைந்திருப்பதை அறிந்த வசிஷ்டர் அவருக்குப் பதிலளித்தார். ஜாபாலியும் இந்த உலகின் வருகையையும் போவதையும் அறிவார்.
2.110.2
निवर्त्तयितुकामस्तु त्वामेतद्वाक्यमुक्तवान् ।
इमां लोकसमुत्पत्तिं लोकनाथ निबोध मे ॥ २.११०.२ ॥
உன்னைத் திரும்பச் செய்ய விரும்பியே அவர் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னார். உலகநாதா, இந்த உலகத்தின் தோற்றத்தை என்னிடமிருந்து அறிவாயாக.
2.110.3
सर्वं सलिलमेवासीत् पृथिवी यत्र निर्मिता ।
ततः समभवद्ब्रह्मा स्वयम्भूर्दैवतैः सह ।
स वराहस्ततो भूत्वा प्रोज्जहार वसुन्धराम् ॥ २.११०.३ ॥
முதலில் எல்லாமே நீராக இருந்தது; அங்கே பூமி படைக்கப்பட்டது. பின்னர் தேவர்களுடன் சுயம்பூ பிரம்மா தோன்றினார். அவர் வராகமாகி பூமியை மேலெடுத்தார்.
2.110.4
असृजच्च जगत् सर्वं सह पुत्रैः कृतात्मभिः ।
आकाशप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्ययः ॥ २.११०.४ ॥
அவர் அடக்கமுள்ள புதல்வர்களுடன் இந்த முழு உலகையும் படைத்தார். ஆகாயத்தில் பிறந்த பிரம்மா நிலையானவர், என்றும் உள்ளவர், அழியாதவர்.
2.110.5
तस्मान्मरीचिः संजज्ञे मरीचेः काश्यपः सुतः ॥ २.११०.५ ॥
அவரிடமிருந்து மரீசி பிறந்தார். மரீசியின் மகன் காசியபர் ஆவார்.
2.110.6
विवस्वान् काश्यपाज्जज्ञे मनुर्वैवस्वतस्सुतः ।
स तु प्रजापतिः पूर्वमिक्ष्वाकुस्तु मनोः सुतः ॥ २.११०.६ ॥
காசியபரிடமிருந்து விவஸ்வான் பிறந்தார். விவஸ்வானின் மகன் வைவஸ்வத மனு. அவர் முன்பு பிரஜாபதியாக இருந்தார்; மனுவின் மகன் இட்சுவாகு.
2.110.7
यस्येयं प्रथमं दत्ता समृद्धा मनुना मही ।
तमिक्ष्वाकुमयोध्यायां राजानं विद्धि पूर्वकम् ॥ २.११०.७ ॥
மனு முதலில் இந்த செழிப்பான பூமியைக் கொடுத்தவனான அந்த இக்ष்வாகுவை அயோத்தியின் முன்னைய அரசன் என்று அறிக.
2.110.8
इक्ष्वाकोस्तु सुतः श्रीमान् कुक्षिरेवेति विश्रुतः ।
कुक्षेरथात्मजो ऺवीरो विकुक्षिरुदपद्यत ॥ २.११०.८ ॥
இக்ष்வாகுவின் மகன் புகழ்மிக்க குக்ஷி எனப் புகழ் பெற்றான்; குக்ஷியின் மகனாக வீரனான விகுக்ஷி பிறந்தான்.
2.110.9
विकुक्षेस्तु महातेजा बाणः पुत्रः प्रतापवान् ।
बाणस्य तु महाबाहुरनरण्यो महायशाः ॥ २.११०.९ ॥
விகுக்ஷியின் மகன் மாபெரும் ஒளியும் வலிமையும் கொண்ட பாணன்; பாணனின் மகனோ நீண்ட தோள்களும் பெரும் புகழும் கொண்ட அனரண்யன்.
2.110.10
नानावृष्टिर्बभूवास्मिन्न दुर्भिक्षं सतां वरे ।
अनरण्ये महाराजे तस्करो नापि कश्चन ॥ २.११०.१० ॥
நல்லோரில் சிறந்த இவன் ஆட்சியில் பலவகை மழை பெய்தது, பஞ்சம் ஏற்படவில்லை; மாமன்னன் அனரண்யனின் ஆட்சியில் ஒரு திருடனும் இருக்கவில்லை.
2.110.11
अनरण्यान्महाबाहुः पृथू राजा बभूव ह ।
तस्मात् पृथोर्महाराजस्त्रिशङ्कुरुदपद्यत ।
स सत्यवचनाद्वीरः सशरीरो दिवङ्गतः ॥ २.११०.११ ॥
அனரண்யனிடமிருந்து நீண்ட தோளுடைய பிருது அரசன் தோன்றினான்; அவனிடமிருந்து மகாராஜா திரிசங்கு பிறந்தான். அந்த வீரன் சத்திய வாக்கின் பலத்தால் உடலோடு சொர்க்கம் சென்றான்.
2.110.12
त्रिशङ्कोरभवत्सूनुर्धुन्धुमारो महायशाः ।
धुन्धुमारो महातेजा युवनाश्वो व्यजायत ॥ २.११०.१२ ॥
திரிசங்குவின் மகனாக மாபெரும் புகழ்மிக்க துந்துமாரன் இருந்தான்; மாபெரும் ஒளியுடைய துந்துமாரனிடமிருந்து யுவனாஷ்வன் பிறந்தான்.
2.110.13
युवनाश्वसुतः श्रीमान् मान्धाता समपद्यत ।
मान्धातुस्तु महातेजाः सुसन्धिरुदपद्यत ॥ २.११०.१३ ॥
யுவனாஷ்வனின் மகனாகிய மாந்தாதா என்னும் சிறப்புமிக்கவர் பிறந்தார். மாந்தாதாவுக்குப் பெருந்தேஜஸ் கொண்ட சுசந்தி பிறந்தார்.
2.110.14
सुसन्धेरपि पुत्रौ द्वौ ध्रुवसन्धिः प्रसेनजित् ।
यशस्वी ध्रुवसन्धेस्तु भरतो रिपुसूदनः ॥ २.११०.१४ ॥
சுசந்திக்கு இரண்டு மகன்கள்: துருவசந்தியும் பிரசேனஜித்தும். துருவசந்தியின் புகழ்மிக்க மகன் எதிரிகளை அழிக்கும் பரதன்.
2.110.15
भरतात्तु महाबाहोरसितो नाम जायत ।
यस्यैते प्रतिराजान उदपद्यन्त शत्रवः ।
हैहयास्तालजङ्घाश्च शूराश्च शशिबिन्दवः ॥ २.११०.१५ ॥
மகாபாகு பரதனிலிருந்து அசிதன் என்னும் மகன் பிறந்தான். அவனுக்கு எதிராக இந்த எதிரி அரசர்கள் எழுந்தனர்: ஹைஹயர்கள், தாலஜங்கர்கள், வீரமிக்க சசிபிந்துக்கள்.
2.110.16
तांस्तु सर्वान् प्रतिव्यूह्य युद्धे राजा प्रवासितः ।
स च शैलवरे रम्ये बभूवाभिरतो मुनिः ॥ २.११०.१६ ॥
அவர்கள் அனைவரையும் போரில் எதிர்த்து நின்றபின், அரசர் நாடுகடத்தப்பட்டார். அவர் இனிய சிறந்த மலையில் வாழ்ந்து முனிவராக ஈடுபட்டிருந்தார்.
2.110.17
द्वे चास्य भार्ये गर्भिण्यौ बभूवतुरिति श्रुतिः ।
एका गर्भविनाशाय सपत्न्यै सगरं ददौ ॥ २.११०.१७ ॥
அவனுக்கு கர்ப்பமுற்ற இரண்டு மனைவியர் இருந்தனர் என்று கேள்விப்பட்டது. அவர்களில் ஒருத்தி, சக்களத்தியின் கருவை அழிக்க அவளுக்கு சகரம் (நஞ்சு) கொடுத்தாள்.
2.110.18
भार्गवश्च्यवनो नाम हिमवन्तमुपाश्रितः ।
तमृषिं समुपागम्य कालिन्दी त्वभ्यवादयत् ॥ २.११०.१८ ॥
ஹிமாலயத்தில் தங்கியிருந்த பிருகு வம்சத்தில் பிறந்த சியவனர் என்னும் முனிவர். காளிந்தி அந்த முனிவரை அணுகி மரியாதையுடன் வணங்கினாள்.
2.110.19
स तामभ्यवदद्विप्रो वरेप्सुं पुत्रजन्मनि ।
पुत्रस्ते भविता देवि महात्मा लोकविश्रुतः ।
धार्मिकश्च सुशीलश्च वंशकर्त्ता ऽरिसूदनः ॥ २.११०.१९ ॥
வரம் வேண்டி நின்ற அவளிடம் அந்த அந்தணர் முனிவர் கூறினார்: "தேவியே, உனக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான். அவன் மகாத்மாவாகவும், உலகப் புகழ் பெற்றவனாகவும், தர்மசீலனாகவும், நல்ல குணமுடையவனாகவும், வம்சத்தை நிலைநாட்டுபவனாகவும், எதிரிகளை அழிப்பவனாகவும் இருப்பான்."
2.110.20
कृत्वा प्रदक्षिणं हृष्टा मुनिं तमनुमान्य च ।
पद्मपत्रसमानाक्षं पद्मगर्भसमप्रभम् ।
ततः सा गृहमागम्य देवी पुत्रं व्यजायत ॥ २.११०.२० ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவள் அந்த முனிவரை வலம் வந்து அவரிடம் விடைபெற்றாள். பின்னர் வீடு திரும்பி அந்த தேவி, தாமரை இதழ் போன்ற கண்களும் தாமரை மையம் போன்ற ஒளியும் கொண்ட ஒரு மகனைப் பெற்றாள்.
2.110.21
सपत्न्या तु गरस्तस्यै दत्तो गर्भजिघांसया ।
गरेण सह तेनैव जातः स सगरो ऽभवत् ॥ २.११०.२१ ॥
ஆனால் அவளுடைய சக்களத்தி கருவை அழிக்கும் நோக்கத்துடன் அவளுக்கு நஞ்சு கொடுத்தாள். அந்த நஞ்சுடனே அவன் பிறந்து "சகரன்" என்று ஆனான்.
2.110.22
स राजा सगरो नाम यः समुद्रमखानयत् ।
इष्ट्वा पर्वणि वेगेन त्रासयन्तमिमाः प्रजाः ॥ २.११०.२२ ॥
அந்த அரசன் சகரன், கடலைத் தோண்டச் செய்தவன். விழா நாளில் யாகம் செய்து, இந்த மக்களை வேகமாக அச்சுறுத்தியபடி அவன் கடலைத் தோண்டினான்.
2.110.23
असमञ्जस्तु पुत्रोभूत् सगरस्येति नः श्रुतम् ।
जीवन्नेव स पित्रा तु निरस्तः पापकर्मकृत् ॥ २.११०.२३ ॥
சகரனுக்கு அசமஞ்சன் என்ற மகன் இருந்ததாக நாம் கேள்விப்பட்டோம். பாவச் செயல் செய்தவனை அவனுடைய தந்தை உயிருடன் இருக்கும்போதே வெளியேற்றினான்.
2.110.24
अंशुमानपि पुत्रो ऽभूदसमञ्जस्य वीर्य्यवान् ।
दिलीपों ऽशुमतः पुत्रो दिलीपस्य भगीरथः ॥ २.११०.२४ ॥
அசமஞ்சனின் வீரம் மிக்க மகன் அம்சுமான் ஆனான். அம்சுமானின் மகன் திலீபன்; திலீபனின் மகன் பகீரதன்.
2.110.25
भगीरथात् ककुत्स्थस्तु काकुत्स्था येन विश्रुताः ।
ककुत्स्थस्य च पुत्रो ऽभूद्रघुर्येन तु राघवाः ॥ २.११०.२५ ॥
பகீரதனிடமிருந்து ககுத்ஸ்தன் பிறந்தான்; அவனால் காகுத்ஸ்தர்கள் புகழ்பெற்றனர். ககுத்ஸ்தனின் மகன் ரகு ஆனான்; அவனால் ராகவர்கள் எனப்பட்டனர்.
2.110.26
रघोस्तु पुत्रस्तेजस्वी प्रवृद्धः पुरुषादकः ।
कल्माषपादः सौदास इत्येवं प्रथितो भुवि ॥ २.११०.२६ ॥
ரகுவின் ஒளிமிக்க மகன் வளர்ந்து நரமாமிசம் உண்பவனானான்; பூமியில் அவன் கல்மாஷபாதன், சௌதாசன் என்று புகழ்பெற்றான்.
2.110.27
कल्माषपादपुत्रो ऽभूच्छङ्खणस्त्विति विश्रुतः ।
यस्तु तद्वीर्यमासाद्य सहसैन्यो व्यनीनशत् ॥ २.११०.२७ ॥
கல்மாஷபாதனின் மகன் சங்கணன் என்று புகழ்பெற்றான்; அவனுடைய வீரியத்தை எதிர்த்து படையுடன் அழிந்தான்.
2.110.28
शङ्खणस्य च पुत्रो ऽभूच्छूरः श्रीमान् सुदर्शनः ।
सुदर्शनस्याग्निवर्ण अग्निवर्णस्य शीघ्रगः ॥ २.११०.२८ ॥
சங்கணனின் மகன் வீரனும் புகழ்மிக்கவனுமான சுதர்சனன் பிறந்தான். சுதர்சனனின் மகன் அக்னிவர்ணன்; அக்னிவர்ணனின் மகன் சீக்ரகன்.
2.110.29
शीघ्रगस्य मरुः पुत्रो मरोः पुत्रः प्रशुश्रुकः ।
प्रशुश्रुकस्य पुत्रो ऽभूदम्बरीषो महाद्युतिः ॥ २.११०.२९ ॥
சீக்ரகனின் மகன் மரு; மருவின் மகன் பிரசுசுருகன்; பிரசுசுருகனின் மகன் பேரொளியுடைய அம்பரீஷன் பிறந்தான்.
2.110.30
अम्बरीषस्य पुत्रो ऽभून्नहुषः सत्यविक्रमः ।
नहुषस्य च नाभागः पुत्रः परमधार्मिकः ॥ २.११०.३० ॥
அம்பரீஷனின் மகன் உண்மையான வீரமுடைய நகுஷன் ஆனான்; நகுஷனின் மகன் மிகவும் தர்மசீலனான நாபாகன்.
2.110.31
अजश्च सुव्रतश्चैव नाभागस्य सुतावुभौ ।
अजस्य चैव धर्मात्मा राजा दशरथः सुतः ॥ २.११०.३१ ॥
அஜனும் சுவ்ரதனும் நாபாகனின் இரு மகன்கள். அஜனின் மகன் தர்மாத்மாவான அரசன் தசரதன்.
2.110.32
तस्य ज्येष्ठो ऽसि दायादो राम इत्यभिविश्रुतः ।
तद्गृहाण स्वकं राज्यमवेक्षस्व जनं नृप ॥ २.११०.३२ ॥
அவரின் மூத்த வாரிசு நீ, ராமன் என்று புகழ்பெற்றவன். ஓ அரசே, உன் சொந்த அரசை ஏற்று மக்களைக் காப்பாயாக.
2.110.33
इक्ष्वाकूणां हि सर्वेषां राजा भवति पूर्वजः ।
पूर्वजे नावरः पुत्रो ज्येष्ठो राज्ये ऽभिषिच्यते ॥ २.११०.३३ ॥
இக்ஷ்வாகுக்களில் எல்லா அரசர்களுக்கும் மூத்தவனே அரசனாகிறான். மூத்தவன் இருக்கையில் இளையவன் அல்ல, மூத்தவனே முடிசூட்டப்படுகிறான்.
2.110.34
स राघवाणां कुलधर्ममात्मनः सनातनं नाद्य विहन्तुमर्हसि ।
प्रभूतरत्नामनुशाधि मेदिनीं प्रभूतराष्ट्रां पितृवन्महायशः ॥ २.११०.३४ ॥
ஓ மகா புகழோனே, ராகவர்களின் இந்த நித்திய குலதர்மத்தை இன்று நீ மீறக் கூடாது. தந்தையைப் போல, இரத்தினங்கள் நிறைந்த, பல நாடுகளையுடைய இந்தப் பூமியை ஆள்வாயாக.