Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.111.1
वसिष्ठस्तु तदा राममुक्त्वा राजपुरोऺहितः ।
अब्रवीद्धर्मसंयुक्तं पुनरेवापरं वचः ॥ २.१११.१ ॥
Da sprach Vasiṣṭha, der Hauspriester des Königs, nachdem er so zu Rāma gesprochen hatte, erneut ein weiteres Wort voller Dharma.
2.111.2
पुरुषस्येह जातस्य भवन्ति गुरवस्त्रयः ।
आचार्य्यश्चैव काकुत्स्थ पिता माता च राघव ॥ २.१११.२ ॥
O Kākutstha, o Rāghava! Für einen Menschen, der in diese Welt geboren ist, gibt es drei Lehrer: den Lehrer, den Vater und die Mutter.
2.111.3
पिता ह्येनं जनयति पुरुषं पुरुषर्षभ ।
प्रज्ञां ददाति चाचार्यस्तस्मात्स गुरुरुच्यते ॥ २.१११.३ ॥
O bester der Männer! Der Vater zeugt diesen Menschen, und der Lehrer verleiht ihm Einsicht; deshalb wird er Guru genannt.
2.111.4
सो ऽहं ते पितुराचार्य्यस्तव चैव परन्तप ।
मम त्वं वचनं कुर्वन् नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.४ ॥
O Vernichter der Feinde! Ich bin der Lehrer deines Vaters und auch der deine. Befolge mein Wort und übertritt nicht den Pfad der Guten.
2.111.5
इमा हि ते परिषदः श्रेणयश्च द्विजास्तथा ।
एषु तात चरन् धर्मं नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.५ ॥
Lieber Sohn, dies sind deine Versammlungen, Zünfte und auch die zweimal Geborenen, die Brahmanen. Wenn du unter ihnen den Dharma übst, übertritt nicht den Pfad der Guten.
2.111.6
वृद्धाया धर्मशीलाया मातुर्नार्हस्यवर्त्तितुम् ।
अस्यास्तु वचनं कुर्वन् नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.६ ॥
Es steht dir nicht zu, dich gegen deine alte, tugendhafte Mutter zu stellen. Befolge ihr Wort und übertritt nicht den Pfad der Guten.
2.111.7
भरतस्य वचः कुर्वन् याचमानस्य राघव ।
आत्मानं नातिवर्त्तेस्त्वं सत्यधर्मपराक्रम ॥ २.१११.७ ॥
O Rāghava, erfülle das Wort Bharatas, der dich bittet. Du, dessen Tapferkeit in Wahrheit und Dharma gründet, sollst dich nicht davon abwenden.
2.111.8
एवं मधुरमुक्तस्तु गुरुणा राघवः स्वयम् ।
प्रत्युवाच समासीनं वसिष्ठं पुरुषर्षभः ॥ २.१११.८ ॥
So sanft vom Lehrer angesprochen, antwortete Rāghava selbst dem sitzenden Vasiṣṭha, dem besten der Männer.
2.111.9
यन्मातापितरौ वृत्तं तनये कुरुतः सदा ।
न सुप्रतिकरं तत्तु मात्रा पित्रा च यत्कृतम् ॥ २.१११.९ ॥
Das Verhalten, das Mutter und Vater stets gegenüber einem Sohn zeigen — die Wohltat, die Mutter und Vater erwiesen haben, lässt sich nicht leicht vergelten.
2.111.10
यथाशक्ति प्रदानेन स्नापनोच्छादनेन च ।
नित्यं च प्रियवादेन तथा संवर्द्धनेन च ॥ २.१११.१० ॥
Durch Geben nach Vermögen, durch Baden und Salben, durch stets freundliche Worte und ebenso durch Ernähren und Aufziehen (so zogen Mutter und Vater den Sohn auf).
2.111.11
स हि राजा जनयिता पिता दशरथो मम ।
आज्ञातं यन्मया तस्य न तन्मिथ्या भविष्यति ॥ २.१११.११ ॥
Jener König Daśaratha, mein Vater, der mich gezeugt hat — der Befehl, den er gegeben hat, soll durch mich nicht zunichte werden.
2.111.12
एवमुक्तस्तु रामेण भरतः प्रत्यनन्तरम् ।
उवाच परमोदारः सूतं परमदुर्मनाः ॥ २.१११.१२ ॥
So von Rāma angesprochen, sprach der höchst großmütige Bharata, im Herzen tief betrübt, sogleich zum Wagenlenker.
2.111.13
इह मे स्थण्डिले शीघ्रं कुशानास्तर सारथे ।
आर्य्यं प्रत्युपवेक्ष्यामि यावन्मे न प्रसीदति ॥ २.१११.१३ ॥
Wagenlenker, breite hier schnell Kuśa-Gras für mich auf dem nackten Boden aus. Ich werde mich vor den Edlen setzen, bis er mir gegenüber gnädig ist.
2.111.14
अनाहारो निरालोको धनहीनो यथा द्विजः ।
शेष्ये पुरस्तात् शालाया यावन्न प्रतियास्यति ॥ २.१११.१४ ॥
Fastend, niedergeschlagen, wie ein Brahmane ohne Reichtum, werde ich vor der Halle liegen, bis er zurückkehrt.
2.111.15
स तु राममवेक्षन्तं सुमन्त्रं प्रेक्ष्य दुर्मनाः ।
कुशोत्तरमुपस्थाप्य भूमावेवास्तरत् स्वयम् ॥ २.१११.१५ ॥
Als er Sumantra erblickte, der auf Rāma blickte, breitete Bharata, betrübten Herzens, selbst ein Lager aus Kuśa-Gras auf dem Boden aus.
2.111.16
तमुवाच महातेजा रामो राजर्षिसत्तमः ।
किं मां भरत कुर्वाणं तात प्रत्युपवेक्ष्यसि ॥ २.१११.१६ ॥
Rāma, von großem Glanz, der beste der königlichen Weisen, sprach zu ihm: "Bharata, was tust du? Lieber, warum willst du dich vor mir niedersetzen?"
2.111.17
ब्राह्मणो ह्येकपार्श्वेन नरान् रोद्धुमिहार्हति ।
न तु मूर्द्धाभिषिक्तानां विधिः प्रत्युपवेशने ॥ २.१११.१७ ॥
Ein Brahmane mag sich seitwärts setzen und hier Menschen zurückhalten; doch es ist nicht die Regel, dass ein am Haupt Gesalbter sich vor einem Gesalbten niedersetzt.
2.111.18
उत्तिष्ठ नरशार्दूल हित्वैतद्दारुणं व्रतम् ।
पुरवर्य्यामितः क्षिप्रमयोध्यां याहि राघव ॥ २.१११.१८ ॥
Erhebe dich, Tiger unter den Männern! Gib dieses harte Gelübde auf, und, Nachkomme Raghus, geh schnell von hier in die herrliche Stadt Ayodhyā.
2.111.19
आसीनस्त्वेव भरतः पौरजानपदं जनम् ।
उवाच सर्वतः प्रेक्ष्य किमार्यं नानुशासथ ॥ २.१११.१९ ॥
Bharata, noch sitzend, blickte umher und sprach zu den Bewohnern der Stadt und des Landes: "Ihr Edlen, warum belehrt ihr ihn nicht?"
2.111.20
ते तमूचुर्महात्मानं पौरजानपदा जनाः ।
काकुत्स्थमभिजानीमः सम्यग्वदति राघवः ॥ २.१११.२० ॥
Da sprachen die Bewohner der Stadt und des Landes zu jenem Großherzigen: "Wir kennen Kākutstha; Rāghava spricht richtig."
2.111.21
एषो ऽपि हि महाभागः पितुर्वचसि तिष्ठति ।
अत एव न शक्ताः स्मो व्यावर्त्तयितुमञ्जसा ॥ २.१११.२१ ॥
"Auch dieser hochbeglückte bleibt beim Wort seines Vaters; darum können wir ihn nicht leicht umkehren lassen."
2.111.22
तेषामाज्ञाय वचनं रामो वचनमब्रवीत् ।
एवं निबोध वचनं सुहृदां धर्मचक्षुषाम् ॥ २.१११.२२ ॥
Rāma, ihre Worte verstehend, sprach: "So vernehmt diese Worte eurer Freunde, deren Augen das Dharma sind."
2.111.23
एतच्चैवोभयं श्रुत्वा सम्यक् सम्पश्य राघव ।
उत्तिष्ठ त्वं महाबाहो मां च स्पृश तथोदकम् ॥ २.१११.२३ ॥
"O Rāghava, nachdem du beides gehört hast, überlege wohl. Erhebe dich, o Starkarmiger, und berühre mich und das Wasser."
2.111.24
अथोत्थाय जलं स्पृष्ट्वा भरतो वाक्यमब्रवीत् ।
श्रृण्वन्तु मे परिषदो मन्त्रिणः श्रेणयस्तथा ॥ २.१११.२४ ॥
Dann erhob sich Bharata, berührte das Wasser und sprach: "Mögen mich die Versammlungen, die Minister und die Zünfte hören."
2.111.25
न याचे पितरं राज्यं नानुशासामि मातरम् ।
आर्यं परमधर्मज्ञं नानुजानामि राघवम् ॥ २.१११.२५ ॥
Ich bitte den Vater nicht um das Königreich, ich befehle der Mutter nicht, und ich erlaube dem edlen Rāghava, dem Kenner des höchsten Dharma, nichts.
2.111.26
यदि त्ववश्यं वस्तव्यं कर्त्तव्यं च पितुर्वचः ।
अहमेव निवत्स्यामि चतुर्दश समा वने ॥ २.१११.२६ ॥
Wenn du unbedingt wohnen und das Wort des Vaters erfüllen musst, so werde ich selbst vierzehn Jahre im Wald wohnen.
2.111.27
धर्मात्मा तस्य तथ्येन भ्रातुर्वाक्येन विस्मितः ।
उवाच रामः सम्प्रेक्ष्य पौरजानपदं जनम् ॥ २.१११.२७ ॥
Rāma, der rechtschaffene, staunte über die wahren Worte seines Bruders, blickte auf die Städter und Landbewohner und sprach.
2.111.28
विक्रीतमाहितं क्रीतं यत् पित्रा जीवता मम ।
न तल्लोपयितुं शक्यं मया वा भरतेन वा ॥ २.१११.२८ ॥
Was der Vater zu meinen Lebzeiten verkauft, verpfändet oder für mich gekauft hat, das kann weder ich noch Bharata ungeschehen machen.
2.111.29
अपधिर्न मया कार्य्यो वनवासे जुगुप्सितः ।
युक्तमुक्तं च कैकेय्या पित्रा मे सुकृतं कृतम् ॥ २.१११.२९ ॥
Im Waldexil sehe ich keinen tadelnswerten Fehler. Was Kaikeyī sagte, ist angemessen, und mein Vater hat eine gute Tat vollbracht.
2.111.30
जानामि भरतं क्षान्तं गुरुसत्कारकारिणम् ।
सर्वमेवात्र कल्याणं सत्यसन्धे महात्मनि ॥ २.१११.३० ॥
Ich weiß, dass Bharata geduldig ist und seine Älteren ehrt. Bei diesem großherzigen, wahrhaftig gelobenden Mann ist all dies gewiss zum Guten.
2.111.31
अनेन धर्मशीलेन वनात् प्रत्यागतः पुनः ।
भ्रात्रा सह भविष्यामि पृथिव्याः पतिरुत्तमः ॥ २.१११.३१ ॥
Mit diesem tugendhaften Bruder werde ich, aus dem Wald zurückgekehrt, wieder der beste Herrscher der Erde sein.
2.111.32
वृतो राजा हि कैकेय्या मया तद्वचनं कृतम् ।
अनृतन्मोचयानेन पितरं तं महीपतिम् ॥ २.१११.३२ ॥
Der König wurde von Kaikeyī durch eine Gabe gebunden, und ich habe jenes Wort erfüllt. Befreie durch dies jenen Vater, den Herrn der Erde, von der Unwahrheit.