Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.111.1
वसिष्ठस्तु तदा राममुक्त्वा राजपुरोऺहितः ।
अब्रवीद्धर्मसंयुक्तं पुनरेवापरं वचः ॥ २.१११.१ ॥
Então Vasiṣṭha, o sacerdote da casa do rei, tendo falado assim a Rāma, disse novamente outra palavra cheia de dharma.
2.111.2
पुरुषस्येह जातस्य भवन्ति गुरवस्त्रयः ।
आचार्य्यश्चैव काकुत्स्थ पिता माता च राघव ॥ २.१११.२ ॥
Ó Kākutstha, ó Rāghava! Para uma pessoa nascida neste mundo há três mestres: o preceptor, o pai e a mãe.
2.111.3
पिता ह्येनं जनयति पुरुषं पुरुषर्षभ ।
प्रज्ञां ददाति चाचार्यस्तस्मात्स गुरुरुच्यते ॥ २.१११.३ ॥
Ó melhor dos homens! O pai, de fato, gera esta pessoa, e o preceptor concede o discernimento; por isso ele é chamado guru.
2.111.4
सो ऽहं ते पितुराचार्य्यस्तव चैव परन्तप ।
मम त्वं वचनं कुर्वन् नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.४ ॥
Ó destruidor de inimigos! Eu sou o preceptor do teu pai e também o teu. Obedecendo à minha palavra, não transgridas o caminho dos bons.
2.111.5
इमा हि ते परिषदः श्रेणयश्च द्विजास्तथा ।
एषु तात चरन् धर्मं नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.५ ॥
Querido filho, estas são as tuas assembleias, as corporações e também os brâmanes duas vezes nascidos. Praticando o dharma entre eles, não transgridas o caminho dos bons.
2.111.6
वृद्धाया धर्मशीलाया मातुर्नार्हस्यवर्त्तितुम् ।
अस्यास्तु वचनं कुर्वन् नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.६ ॥
Não te convém desobedecer à tua mãe idosa e virtuosa. Obedecendo à sua palavra, não transgridas o caminho dos bons.
2.111.7
भरतस्य वचः कुर्वन् याचमानस्य राघव ।
आत्मानं नातिवर्त्तेस्त्वं सत्यधर्मपराक्रम ॥ २.१११.७ ॥
Ó Rāghava, cumpre a palavra de Bharata, que te suplica. Tu, cujo valor repousa na verdade e no dharma, não deves afastar-te de ti mesmo.
2.111.8
एवं मधुरमुक्तस्तु गुरुणा राघवः स्वयम् ।
प्रत्युवाच समासीनं वसिष्ठं पुरुषर्षभः ॥ २.१११.८ ॥
Assim interpelado gentilmente pelo mestre, Rāghava mesmo respondeu a Vasiṣṭha, que estava sentado, o melhor dos homens.
2.111.9
यन्मातापितरौ वृत्तं तनये कुरुतः सदा ।
न सुप्रतिकरं तत्तु मात्रा पित्रा च यत्कृतम् ॥ २.१११.९ ॥
A conduta que mãe e pai sempre têm para com um filho; o benefício feito pela mãe e pelo pai não se retribui facilmente.
2.111.10
यथाशक्ति प्रदानेन स्नापनोच्छादनेन च ।
नित्यं च प्रियवादेन तथा संवर्द्धनेन च ॥ २.१११.१० ॥
Dando conforme a sua capacidade, banhando e ungindo, falando sempre com palavras agradáveis e igualmente nutrindo e criando (assim criaram o filho).
2.111.11
स हि राजा जनयिता पिता दशरथो मम ।
आज्ञातं यन्मया तस्य न तन्मिथ्या भविष्यति ॥ २.१११.११ ॥
Aquele rei Daśaratha, meu pai que me gerou: a ordem que ele deu não será tornada falsa por mim.
2.111.12
एवमुक्तस्तु रामेण भरतः प्रत्यनन्तरम् ।
उवाच परमोदारः सूतं परमदुर्मनाः ॥ २.१११.१२ ॥
Assim interpelado por Rāma, o muito magnânimo Bharata, com o espírito profundamente aflito, respondeu de imediato ao auriga.
2.111.13
इह मे स्थण्डिले शीघ्रं कुशानास्तर सारथे ।
आर्य्यं प्रत्युपवेक्ष्यामि यावन्मे न प्रसीदति ॥ २.१११.१३ ॥
Cocheiro, estenda rapidamente capim kuśa para mim aqui, no chão nu. Sentar-me-ei diante do nobre até que ele se agrade de mim.
2.111.14
अनाहारो निरालोको धनहीनो यथा द्विजः ।
शेष्ये पुरस्तात् शालाया यावन्न प्रतियास्यति ॥ २.१११.१४ ॥
Em jejum, abatido, como um brâmane sem riquezas, deitar-me-ei diante do salão até que ele regresse.
2.111.15
स तु राममवेक्षन्तं सुमन्त्रं प्रेक्ष्य दुर्मनाः ।
कुशोत्तरमुपस्थाप्य भूमावेवास्तरत् स्वयम् ॥ २.१११.१५ ॥
Mas, vendo Sumantra olhando para Rāma, Bharata, aflito, ele mesmo estendeu um leito de capim kuśa no chão.
2.111.16
तमुवाच महातेजा रामो राजर्षिसत्तमः ।
किं मां भरत कुर्वाणं तात प्रत्युपवेक्ष्यसि ॥ २.१११.१६ ॥
Rāma, de grande esplendor, o melhor dos sábios reais, disse-lhe: "Bharata, o que fazes? Querido, por que queres sentar-te diante de mim?"
2.111.17
ब्राह्मणो ह्येकपार्श्वेन नरान् रोद्धुमिहार्हति ।
न तु मूर्द्धाभिषिक्तानां विधिः प्रत्युपवेशने ॥ २.१११.१७ ॥
Um brâmane pode sentar-se de lado e conter os homens aqui; mas não é norma que quem foi ungido na cabeça se sente diante de outro ungido.
2.111.18
उत्तिष्ठ नरशार्दूल हित्वैतद्दारुणं व्रतम् ।
पुरवर्य्यामितः क्षिप्रमयोध्यां याहि राघव ॥ २.१११.१८ ॥
Levanta-te, tigre entre os homens! Abandona este duro voto e, descendente de Raghu, vai depressa daqui para a excelente cidade de Ayodhyā.
2.111.19
आसीनस्त्वेव भरतः पौरजानपदं जनम् ।
उवाच सर्वतः प्रेक्ष्य किमार्यं नानुशासथ ॥ २.१११.१९ ॥
Bharata, ainda sentado, olhou ao redor e disse aos habitantes da cidade e do campo: "Nobres, por que não o instruís?"
2.111.20
ते तमूचुर्महात्मानं पौरजानपदा जनाः ।
काकुत्स्थमभिजानीमः सम्यग्वदति राघवः ॥ २.१११.२० ॥
Então os habitantes da cidade e do campo disseram àquele magnânimo: "Conhecemos Kākutstha; Rāghava fala com acerto."
2.111.21
एषो ऽपि हि महाभागः पितुर्वचसि तिष्ठति ।
अत एव न शक्ताः स्मो व्यावर्त्तयितुमञ्जसा ॥ २.१११.२१ ॥
"Este grande afortunado também permanece na palavra do pai; por isso não conseguimos fazê-lo voltar facilmente."
2.111.22
तेषामाज्ञाय वचनं रामो वचनमब्रवीत् ।
एवं निबोध वचनं सुहृदां धर्मचक्षुषाम् ॥ २.१११.२२ ॥
Compreendendo as palavras deles, Rāma disse: "Entendei assim estas palavras de vossos amigos, cujos olhos são o dharma."
2.111.23
एतच्चैवोभयं श्रुत्वा सम्यक् सम्पश्य राघव ।
उत्तिष्ठ त्वं महाबाहो मां च स्पृश तथोदकम् ॥ २.१११.२३ ॥
"Ó Rāghava, tendo ouvido ambas as coisas, considera bem. Levanta-te, ó de braços poderosos, e toca-me e à água."
2.111.24
अथोत्थाय जलं स्पृष्ट्वा भरतो वाक्यमब्रवीत् ।
श्रृण्वन्तु मे परिषदो मन्त्रिणः श्रेणयस्तथा ॥ २.१११.२४ ॥
Então, levantando-se e tocando a água, Bharata falou: "Que me ouçam as assembleias, os ministros e as corporações."
2.111.25
न याचे पितरं राज्यं नानुशासामि मातरम् ।
आर्यं परमधर्मज्ञं नानुजानामि राघवम् ॥ २.१११.२५ ॥
Não peço ao meu pai o reino, não ordeno à minha mãe, nem concedo licença ao nobre Rāghava, conhecedor do supremo dharma.
2.111.26
यदि त्ववश्यं वस्तव्यं कर्त्तव्यं च पितुर्वचः ।
अहमेव निवत्स्यामि चतुर्दश समा वने ॥ २.१११.२६ ॥
Se de fato é preciso habitar e cumprir a palavra do pai, então eu mesmo habitarei catorze anos na floresta.
2.111.27
धर्मात्मा तस्य तथ्येन भ्रातुर्वाक्येन विस्मितः ।
उवाच रामः सम्प्रेक्ष्य पौरजानपदं जनम् ॥ २.१११.२७ ॥
Rāma, de alma justa, espantado com as palavras verdadeiras de seu irmão, olhou para os cidadãos e os habitantes do campo e falou.
2.111.28
विक्रीतमाहितं क्रीतं यत् पित्रा जीवता मम ।
न तल्लोपयितुं शक्यं मया वा भरतेन वा ॥ २.१११.२८ ॥
O que meu pai, enquanto vivia, vendeu, empenhou ou comprou por mim, não pode ser anulado nem por mim nem por Bharata.
2.111.29
अपधिर्न मया कार्य्यो वनवासे जुगुप्सितः ।
युक्तमुक्तं च कैकेय्या पित्रा मे सुकृतं कृतम् ॥ २.१११.२९ ॥
Não vejo falta censurável no exílio na floresta. O que Kaikeyī disse é adequado, e meu pai fez uma boa ação.
2.111.30
जानामि भरतं क्षान्तं गुरुसत्कारकारिणम् ।
सर्वमेवात्र कल्याणं सत्यसन्धे महात्मनि ॥ २.१११.३० ॥
Sei que Bharata é paciente e honra os mais velhos. Neste grande de alma, fiel aos seus votos, tudo isto é, de fato, para o bem.
2.111.31
अनेन धर्मशीलेन वनात् प्रत्यागतः पुनः ।
भ्रात्रा सह भविष्यामि पृथिव्याः पतिरुत्तमः ॥ २.१११.३१ ॥
Com este irmão de conduta virtuosa, tendo voltado da floresta, serei novamente o melhor senhor da terra.
2.111.32
वृतो राजा हि कैकेय्या मया तद्वचनं कृतम् ।
अनृतन्मोचयानेन पितरं तं महीपतिम् ॥ २.१११.३२ ॥
O rei foi atado por Kaikeyī por meio de uma dádiva, e eu cumpri aquela palavra. Por isso, liberta de falsidade aquele pai, senhor da terra.