வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.111.1
वसिष्ठस्तु तदा राममुक्त्वा राजपुरोऺहितः ।
अब्रवीद्धर्मसंयुक्तं पुनरेवापरं वचः ॥ २.१११.१ ॥
அப்போது அரசரின் புரோகிதர் வசிட்டர் ராமரிடம் இவ்வாறு கூறி, தர்மத்துடன் கூடிய மற்றொரு வார்த்தையைச் சொன்னார்.
2.111.2
पुरुषस्येह जातस्य भवन्ति गुरवस्त्रयः ।
आचार्य्यश्चैव काकुत्स्थ पिता माता च राघव ॥ २.१११.२ ॥
காகுத்ஸ்தா, ராகவா! இவ்வுலகில் பிறந்த மனிதனுக்கு மூன்று குருக்கள் உள்ளனர்: ஆசாரியர், தந்தை, தாய்.
2.111.3
पिता ह्येनं जनयति पुरुषं पुरुषर्षभ ।
प्रज्ञां ददाति चाचार्यस्तस्मात्स गुरुरुच्यते ॥ २.१११.३ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவரே! தந்தையே இவ்வுயிரை பிறப்பிக்கிறார்; ஆசாரியரோ ஞானத்தை அளிக்கிறார்; ஆகையால் அவர் குரு என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
2.111.4
सो ऽहं ते पितुराचार्य्यस्तव चैव परन्तप ।
मम त्वं वचनं कुर्वन् नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.४ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே! நான் உன் தந்தைக்கும் உனக்கும் ஆசாரியன். என் சொல்படி நடந்து, நல்லோர் வழியை மீறாதே.
2.111.5
इमा हि ते परिषदः श्रेणयश्च द्विजास्तथा ।
एषु तात चरन् धर्मं नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.५ ॥
அன்பு மகனே! இவை உன்னுடைய சபைகள், குலங்கள், இருபிறப்பாளர்கள். இவர்களிடையே தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து, நல்லோர் வழியை மீறாதே.
2.111.6
वृद्धाया धर्मशीलाया मातुर्नार्हस्यवर्त्तितुम् ।
अस्यास्तु वचनं कुर्वन् नातिवर्त्तेः सताङ्गतिम् ॥ २.१११.६ ॥
வயதான, தர்மசீலையான உன் தாயின் சொல்லை மறுப்பது உனக்குத் தகாது. அவளுடைய சொல்படி நடந்து, நல்லோர் வழியை மீறாதே.
2.111.7
भरतस्य वचः कुर्वन् याचमानस्य राघव ।
आत्मानं नातिवर्त्तेस्त्वं सत्यधर्मपराक्रम ॥ २.१११.७ ॥
ராகவா, யாசிக்கும் பரதனின் சொல்லை நிறைவேற்றுவாயாக. சத்தியம், தர்மம், பராக்கிரமம் கொண்ட நீ உன்னை அதிலிருந்து விலகச் செய்யாதே.
2.111.8
एवं मधुरमुक्तस्तु गुरुणा राघवः स्वयम् ।
प्रत्युवाच समासीनं वसिष्ठं पुरुषर्षभः ॥ २.१११.८ ॥
குரு வசிஷ்டரால் இவ்வாறு இனிமையாகச் சொல்லப்பட்ட ராகவன், அமர்ந்திருந்த வசிஷ்டருக்கு தானே மறுமொழி கூறினான்.
2.111.9
यन्मातापितरौ वृत्तं तनये कुरुतः सदा ।
न सुप्रतिकरं तत्तु मात्रा पित्रा च यत्कृतम् ॥ २.१११.९ ॥
தாயும் தந்தையும் மகனிடம் எப்போதும் செய்யும் நடத்தையை, தாயும் தந்தையும் செய்த அந்த உபகாரத்தை எளிதில் திருப்பிச் செலுத்த இயலாது.
2.111.10
यथाशक्ति प्रदानेन स्नापनोच्छादनेन च ।
नित्यं च प्रियवादेन तथा संवर्द्धनेन च ॥ २.१११.१० ॥
தன் சக்திக்கேற்ப கொடுப்பதாலும், குளிப்பாட்டுவதாலும், எண்ணெய் தேய்த்துவிடுவதாலும், நாளும் இனிய சொற்களாலும், அவ்வாறே வளர்ப்பதாலும் (பெற்றோர் மகனைப் பேணினர்).
2.111.11
स हि राजा जनयिता पिता दशरथो मम ।
आज्ञातं यन्मया तस्य न तन्मिथ्या भविष्यति ॥ २.१११.११ ॥
அந்த அரசன் தசரதன், என்னைப் பெற்ற தந்தை. அவன் இட்ட கட்டளை என்னால் பொய்யாகாது.
2.111.12
एवमुक्तस्तु रामेण भरतः प्रत्यनन्तरम् ।
उवाच परमोदारः सूतं परमदुर्मनाः ॥ २.१११.१२ ॥
ராமனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், மிகுந்த உதாரமனம் கொண்ட பரதன், மிகவும் வருத்தமடைந்த மனதுடன் உடனே சாரதியிடம் பேசினான்.
2.111.13
इह मे स्थण्डिले शीघ्रं कुशानास्तर सारथे ।
आर्य्यं प्रत्युपवेक्ष्यामि यावन्मे न प्रसीदति ॥ २.१११.१३ ॥
சாரதியே! இங்கே விரைவில் வெற்று நிலத்தில் எனக்காகக் தர்ப்பைகளைப் பரப்பு. ஆர்யர் எனக்குத் திருப்தியடையும் வரை நான் அவர்முன் அமர்வேன்.
2.111.14
अनाहारो निरालोको धनहीनो यथा द्विजः ।
शेष्ये पुरस्तात् शालाया यावन्न प्रतियास्यति ॥ २.१११.१४ ॥
உணவைத் துறந்து, ஒளியிழந்து, செல்வமற்ற அந்தணனைப் போல, அவர் திரும்பி வரும் வரை இந்த மண்டபத்தின் முன் நான் கிடப்பேன்.
2.111.15
स तु राममवेक्षन्तं सुमन्त्रं प्रेक्ष्य दुर्मनाः ।
कुशोत्तरमुपस्थाप्य भूमावेवास्तरत् स्वयम् ॥ २.१११.१५ ॥
ஆனால் அவர் ராமனை நோக்கிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த சுமந்திரனைக் கண்டு துயருற்ற மனதுடன், தாமே நிலத்தில் தர்ப்பைகளை விரித்துப் படுக்கையை அமைத்தார்.
2.111.16
तमुवाच महातेजा रामो राजर्षिसत्तमः ।
किं मां भरत कुर्वाणं तात प्रत्युपवेक्ष्यसि ॥ २.१११.१६ ॥
மகாதேஜஸ்வியும் ராஜரிஷிகளில் சிறந்தவருமான ராமர் அவரிடம் கூறினார்: "பரதா, என்ன செய்கிறாய்? அன்பனே, என் எதிரில் ஏன் அமர விரும்புகிறாய்?"
2.111.17
ब्राह्मणो ह्येकपार्श्वेन नरान् रोद्धुमिहार्हति ।
न तु मूर्द्धाभिषिक्तानां विधिः प्रत्युपवेशने ॥ २.१११.१७ ॥
அந்தணன் ஒரு பக்கமாக அமர்ந்தே மக்களைத் தடுக்கலாம். ஆனால் முடிசூட்டப்பட்ட அரசர்களுக்கு எதிரில் அமர்வது முறையன்று.
2.111.18
उत्तिष्ठ नरशार्दूल हित्वैतद्दारुणं व्रतम् ।
पुरवर्य्यामितः क्षिप्रमयोध्यां याहि राघव ॥ २.१११.१८ ॥
நரசிரேஷ்டனே, எழுந்திரு! இந்தக் கடும் விரதத்தைக் கைவிட்டு, ராகவா, இங்கிருந்து விரைவில் சிறந்த நகரமான அயோத்திக்குச் செல்.
2.111.19
आसीनस्त्वेव भरतः पौरजानपदं जनम् ।
उवाच सर्वतः प्रेक्ष्य किमार्यं नानुशासथ ॥ २.१११.१९ ॥
பரதன் அமர்ந்திருந்தபடியே, நகரத்தாரையும் நாட்டுப்புற மக்களையும் நாலா பக்கமும் பார்த்துக் கூறினான்: "பெரியோர்களே, நீங்கள் ஏன் (ராமனுக்கு) அறிவுரை கூறவில்லை?"
2.111.20
ते तमूचुर्महात्मानं पौरजानपदा जनाः ।
काकुत्स्थमभिजानीमः सम्यग्वदति राघवः ॥ २.१११.२० ॥
அப்போது நகர, நாட்டுப்புற மக்கள் அந்த மகாத்மாவிடம் கூறினர்: "காகுத்ஸ்தனை நாங்கள் அறிவோம்; ராகவன் சரியாகவே பேசுவார்."
2.111.21
एषो ऽपि हि महाभागः पितुर्वचसि तिष्ठति ।
अत एव न शक्ताः स्मो व्यावर्त्तयितुमञ्जसा ॥ २.१११.२१ ॥
"இந்த மகாபாகனும் தந்தையின் சொல்லில் நிலைத்திருக்கிறான்; ஆகையால் அவனை எளிதில் திரும்பச் செய்ய எங்களால் முடியவில்லை."
2.111.22
तेषामाज्ञाय वचनं रामो वचनमब्रवीत् ।
एवं निबोध वचनं सुहृदां धर्मचक्षुषाम् ॥ २.१११.२२ ॥
அவர்களின் சொல்லைப் புரிந்துகொண்டு ராமன் சொன்னான்: "தருமக் கண்கொண்ட நண்பர்களின் இந்தச் சொற்களை இவ்வாறு கேள்."
2.111.23
एतच्चैवोभयं श्रुत्वा सम्यक् सम्पश्य राघव ।
उत्तिष्ठ त्वं महाबाहो मां च स्पृश तथोदकम् ॥ २.१११.२३ ॥
"ராகவா, இவ்விரண்டையும் கேட்டு நன்றாக ஆராய். மகாபாகுவே, எழுந்திரு; என்னையும் நீரையும் தொடு."
2.111.24
अथोत्थाय जलं स्पृष्ट्वा भरतो वाक्यमब्रवीत् ।
श्रृण्वन्तु मे परिषदो मन्त्रिणः श्रेणयस्तथा ॥ २.१११.२४ ॥
பின்னர் எழுந்து நீரைத் தொட்டு பரதன் சொன்னான்: "என் சொல்லைக் கேட்கட்டும் சபையினரும், அமைச்சர்களும், குழுக்களும்."
2.111.25
न याचे पितरं राज्यं नानुशासामि मातरम् ।
आर्यं परमधर्मज्ञं नानुजानामि राघवम् ॥ २.१११.२५ ॥
நான் தந்தையிடம் அரசை வேண்டவில்லை; தாயை ஆணையிடவில்லை; பரம தர்மத்தை அறிந்த ஆர்ய ராகவரையும் அனுமதிக்கவில்லை.
2.111.26
यदि त्ववश्यं वस्तव्यं कर्त्तव्यं च पितुर्वचः ।
अहमेव निवत्स्यामि चतुर्दश समा वने ॥ २.१११.२६ ॥
அவசியம் வசிக்க வேண்டும் என்றும், தந்தையின் சொல்லை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்றும் இருந்தால், நானே பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டில் வசிப்பேன்.
2.111.27
धर्मात्मा तस्य तथ्येन भ्रातुर्वाक्येन विस्मितः ।
उवाच रामः सम्प्रेक्ष्य पौरजानपदं जनम् ॥ २.१११.२७ ॥
தர்மாத்மாவாகிய ராமர், சகோதரனின் உண்மையான சொல்லால் வியப்புற்று, நகரவாசிகளையும் நாட்டுப்புற மக்களையும் நோக்கிப் பேசினார்.
2.111.28
विक्रीतमाहितं क्रीतं यत् पित्रा जीवता मम ।
न तल्लोपयितुं शक्यं मया वा भरतेन वा ॥ २.१११.२८ ॥
என் தந்தை உயிரோடிருக்கும்போது விற்றதும், அடமானம் வைத்ததும், வாங்கியதும் ஆகியவற்றை என்னாலோ பரதனாலோ அழிக்க முடியாது.
2.111.29
अपधिर्न मया कार्य्यो वनवासे जुगुप्सितः ।
युक्तमुक्तं च कैकेय्या पित्रा मे सुकृतं कृतम् ॥ २.१११.२९ ॥
காட்டு வாசத்தில் நான் எந்தக் கண்டிக்கத்தக்க குற்றத்தையும் காணவில்லை. கைகேயி சொன்னது சரியானது; என் தந்தை நல்லதையே செய்தார்.
2.111.30
जानामि भरतं क्षान्तं गुरुसत्कारकारिणम् ।
सर्वमेवात्र कल्याणं सत्यसन्धे महात्मनि ॥ २.१११.३० ॥
பரதன் பொறுமையுடையவர், பெரியோரை மதிப்பவர் என்று நான் அறிவேன். சத்தியப் பிரதிஞ்ஞை கொண்ட மகாத்மாவிடம் இவை அனைத்தும் நலமே.
2.111.31
अनेन धर्मशीलेन वनात् प्रत्यागतः पुनः ।
भ्रात्रा सह भविष्यामि पृथिव्याः पतिरुत्तमः ॥ २.१११.३१ ॥
இந்த தர்மசீலனான சகோதரனுடன் காட்டிலிருந்து மீண்டு வந்து நான் மீண்டும் பூமிக்குச் சிறந்த அரசனாவேன்.
2.111.32
वृतो राजा हि कैकेय्या मया तद्वचनं कृतम् ।
अनृतन्मोचयानेन पितरं तं महीपतिम् ॥ २.१११.३२ ॥
அரசர் கைகேயியால் வரத்தால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார்; நான் அவ்வார்த்தையை நிறைவேற்றினேன். இதனால் அந்தப் பூமிபதியான தந்தையை பொய்யிலிருந்து விடுவி.