Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।
प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.२७.१ ॥
Así interpelada, Vaidehī Sītā, digna de amor y de palabras dulces, profundamente airada por puro afecto, dijo a su esposo estas palabras.
2.27.2
किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम्।
त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरोत्तम ॥ २.२७.२ ॥
Rāma, ¿por qué dices esto? Oh mejor de los hombres, estas palabras tuyas ciertamente proceden de la ligereza; al oírlas yo sería objeto de burla.
2.27.3
वीराणां राजपुत्राणां शस्त्रास्त्रविदुषां नृप।
अनर्हमयशस्यं च न श्रोतव्यं त्वयेरितम् ॥ २.२७.३ ॥
Oh rey, estas palabras que has pronunciado no convienen a príncipes heroicos diestros en armas y proyectiles, traen deshonra y ni siquiera deberían oírse.
2.27.4
आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा।
स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते ॥ २.२७.४ ॥
Oh noble esposo, padre, madre, hermano, hijo y nuera disfrutan cada uno de sus propios méritos y dependen de su propia fortuna.
2.27.5
भर्तुर्भाग्यं तु नार्येका प्राप्नोति पुरुषर्षभ।
अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि ॥ २.२७.५ ॥
Oh toro entre los hombres, una mujer por sí sola no alcanza la fortuna de su esposo; por eso también se me ordena vivir en el bosque.
2.27.6
न पिता नात्मजो वात्मा न माता न सखीजनः।
इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिः सदा ॥ २.२७.६ ॥
Ni padre, ni hijo, ni el propio yo, ni madre, ni amigas; en este mundo y en el otro, para las mujeres el esposo es siempre el único refugio.
2.27.7
यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव।
अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥ २.२७.७ ॥
Oh Rāghava, si hoy mismo partes hacia el difícil bosque, caminaré delante de ti, pisoteando la hierba kuśa y sus espinas.
2.27.8
ईर्ष्यां रोषं बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम्।
नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥ २.२७.८ ॥
Oh héroe, desechando los celos y la ira como se desecha el agua sobrante tras beber, llévame contigo con confianza; en mí no hay falta alguna.
2.27.9
प्रासादाग्रे विमानैर्वा वैहायसगतेन वा।
सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥ २.२७.९ ॥
Ya sea en lo alto de un palacio, en carros aéreos o viajando por el cielo, en toda condición la sombra de los pies del esposo es superior.
2.27.10
अनुशिष्टास्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम्।
नास्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥ २.२७.१० ॥
Mi madre y mi padre me han instruido sobre los diversos refugios; ahora no debo ser aconsejada, y me comportaré como debo.
2.27.11
अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम्।
नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलगणसेवितम् ॥ २.२७.११ ॥
Yo iré al bosque difícil, vacío de hombres, lleno de muchas manadas de ciervos y frecuentado por bandas de tigres.
2.27.12
सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः।
अचिन्तयन्ती त्रीँल्लोकांश्चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥ २.२७.१२ ॥
Tal como viví felizmente en la casa de mi padre, viviré feliz en el bosque, sin preocuparme por los tres mundos, pensando solo en mi voto de fidelidad al esposo.
2.27.13
शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी।
सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥ २.२७.१३ ॥
Oh héroe, siempre sirviéndote, contenida y observando el voto de castidad, me deleitaré contigo en los bosques perfumados de miel.
2.27.14
त्वं हि कर्तुं वने शक्तो राम सम्परिपालनम्।
अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद ॥ २.२७.१४ ॥
Rāma, tú eres capaz de dar plena protección incluso a otra persona aquí en el bosque; oh dador de honor, cuánto más a mí.
2.27.15
साहं त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः।
नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता ॥ २.२७.१५ ॥
Iré contigo al bosque hoy, sin duda; oh afortunado, estoy decidida y no puedo ser disuadida.
2.27.16
फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः।
न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती त्वया सदा ॥ २.२७.१६ ॥
Viviré siempre de frutos y raíces, sin duda; morando contigo, nunca te causaré dolor.
2.27.17
अग्रतस्ते गमिष्यामि भोक्ष्ये भुक्तवति त्वयि।
इच्छामि परतः शैलान् पल्वलानि सरांसि च ॥ २.२७.१७ ॥
Caminaré delante de ti y comeré solo después de que tú hayas comido; deseo ir más allá de las montañas, los estanques y los lagos.
2.27.18
द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता।
हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीः साधुपुष्पिताः ॥ २.२७.१८ ॥
Con un protector sabio como tú, deseo contemplar sin temor por todas partes los estanques de loto, poblados de cisnes y patos, bellamente floridos.
2.27.19
इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण संगता।
अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यमनुव्रता ॥ २.२७.१९ ॥
Feliz desearía verlos contigo, héroe; allí, siempre siguiéndote, me bañaré en ellos.
2.27.20
सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी।
एवं वर्षसहस्राणि शतं वापि त्वया सह ॥ २.२७.२० ॥
Contigo, de ojos grandes, me deleitaré en suma alegría; así por miles de años, o incluso cien, junto a ti.
2.27.21
व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि हि न मे मतः।
स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव।
त्वया विना नरव्याघ्र नाहं तदपि रोचये ॥ २.२७.२१ ॥
No conoceré la separación de ti; ni siquiera el cielo me es deseable. Rāghava, si habitar incluso en el cielo fuera sin ti, tigre de los hombres, tampoco lo desearía.
2.27.22
अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं
मृगायुतं वानरवारणैश्च।
वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे
तवैव पादावुपगृह्य सम्मता ॥ २.२७.२२ ॥
Iré al bosque, muy difícil de atravesar, lleno de miles de ciervos, monos y elefantes; y allí viviré como en la casa de mi padre, asiendo tus pies, honrada por ti.
2.27.23
अनन्यभावामनुरक्तचेतसं
त्वया वियुक्तां मरणाय निश्चिताम्।
नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनां
नातो मया ते गुरुता भविष्यति ॥ २.२७.२३ ॥
Con ningún otro pensamiento, mi mente entregada a ti, resuelta a la muerte si me separo de ti: llévame contigo, te ruego; concede bien esta petición, y no seré una carga para ti.
2.27.24
तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलां
न च स्म सीतां नृवरो निनीषति।
उवाच चैनां बहु संनिवर्तने
वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥ २.२७.२४ ॥
Aunque Sītā, devota del dharma, hablaba así, el mejor de los hombres no quería llevarla consigo. Pensando en las penurias de vivir en el bosque, Rāma le dijo mucho a la afligida Sītā sobre volver atrás.