ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।
प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.२७.१ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯାଇ ସୀତା, ପ୍ରିୟ ବଚନ କହୁଥିବା ଓ ପ୍ରେମର ଯୋଗ୍ୟ ବୈଦେହୀ, ପ୍ରେମବଶତଃ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
2.27.2
किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम्।
त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरोत्तम ॥ २.२७.२ ॥
ହେ ରାମ, ତୁମେ ଏହା କାହିଁକି କହୁଛ? ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ଏହି ବଚନ ନିଶ୍ଚୟ ଲଘୁତାରେ କୁହାଯାଇଛି; ତାହା ଶୁଣି ମୁଁ ଉପହାସର ପାତ୍ରୀ ହେବି।
2.27.3
वीराणां राजपुत्राणां शस्त्रास्त्रविदुषां नृप।
अनर्हमयशस्यं च न श्रोतव्यं त्वयेरितम् ॥ २.२७.३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା ବୀର ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଓ ଅପଯଶକାରୀ ଏହି ବଚନ ତୁମେ କହିଲ; ଏହା ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ବି ନୁହେଁ।
2.27.4
आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा।
स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते ॥ २.२७.४ ॥
ହେ ଆର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର! ପିତା, ମାତା, ଭାଇ, ପୁତ୍ର ଓ ପୁତ୍ରବଧୂ ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଭୋଗ କରି ନିଜ ନିଜ ଭାଗ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି।
2.27.5
भर्तुर्भाग्यं तु नार्येका प्राप्नोति पुरुषर्षभ।
अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि ॥ २.२७.५ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ! ନାରୀ ଏକାକୀ ସ୍ୱାମୀର ଭାଗ୍ୟ ପାଏ ନାହିଁ; ଏହେତୁ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ବନରେ ରହିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଉଛି।
2.27.6
न पिता नात्मजो वात्मा न माता न सखीजनः।
इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिः सदा ॥ २.२७.६ ॥
ପିତା ନୁହଁନ୍ତି, ପୁତ୍ର ନୁହଁନ୍ତି, ନିଜ ଆତ୍ମା ବି ନୁହେଁ, ମାତା ନୁହଁନ୍ତି, ସଖୀମାନେ ବି ନୁହଁନ୍ତି; ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ନାରୀଙ୍କର ସଦା ଏକମାତ୍ର ଗତି ପତି।
2.27.7
यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव।
अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥ २.२७.७ ॥
ହେ ରାଘବ, ତୁମେ ଆଜି ହିଁ ଏହି ଦୁର୍ଗମ ବନକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ମୁଁ କୁଶକଣ୍ଟକ ଦଳି ତୁମ ଆଗେ ଆଗେ ଯିବି।
2.27.8
ईर्ष्यां रोषं बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम्।
नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥ २.२७.८ ॥
ହେ ବୀର, ଈର୍ଷା ଓ କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି, ଖାଇବା ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜଳ ପରି ସେସବୁକୁ ଦୂରେଇ ଦେଇ, ବିଶ୍ୱାସରେ ମୋତେ ନେଇଯାଅ; ମୋ ଭିତରେ ପାପ ନାହିଁ।
2.27.9
प्रासादाग्रे विमानैर्वा वैहायसगतेन वा।
सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥ २.२७.९ ॥
ପ୍ରାସାଦ ଉପରେ, ବିମାନରେ, କିମ୍ବା ଆକାଶ ପଥରେ ଗଲାବେଳେ ମଧ୍ୟ, ସବୁ ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ବାମୀଙ୍କ ପାଦଛାୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
2.27.10
अनुशिष्टास्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम्।
नास्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥ २.२७.१० ॥
ମାତା ଓ ପିତା ମୋତେ ବିବିଧ ଆଶ୍ରୟ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି; ଏବେ ମୋତେ କିଛି କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ଯେପରି ମୋର ଆଚରଣ ଉଚିତ ସେପରି ହିଁ ମୁଁ ଆଚରଣ କରିବି।
2.27.11
अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम्।
नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलगणसेवितम् ॥ २.२७.११ ॥
ମଣିଷ ବିହୀନ, ନାନା ପ୍ରକାର ହରିଣ ପଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବାଘ ଦଳରେ ସେବିତ ସେହି ଦୁର୍ଗମ ବନକୁ ମୁଁ ଯିବି।
2.27.12
सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः।
अचिन्तयन्ती त्रीँल्लोकांश्चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥ २.२७.१२ ॥
ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଯେପରି ସୁଖରେ ଥିଲି, ସେପରି ବନରେ ମଧ୍ୟ ସୁଖରେ ରହିବି; ତିନି ଲୋକର ଚିନ୍ତା ନକରି, କେବଳ ପତିବ୍ରତ ଚିନ୍ତା କରି।
2.27.13
शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी।
सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥ २.२७.१३ ॥
ହେ ବୀର, ମୁଁ ସର୍ବଦା ତୁମର ସେବା କରି, ସଂଯମୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ ହୋଇ, ମଧୁ ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ବନରେ ତୁମ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିବି।
2.27.14
त्वं हि कर्तुं वने शक्तो राम सम्परिपालनम्।
अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद ॥ २.२७.१४ ॥
ହେ ରାମ, ତୁମେ ବନରେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ସମର୍ଥ; ହେ ମାନଦାତା, ମୋ ବିଷୟରେ ଆଉ କଣ କହିବି।
2.27.15
साहं त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः।
नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता ॥ २.२७.१५ ॥
ମୁଁ ଆଜି ତୁମ ସହିତ ବନକୁ ଯିବି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ହେ ମହାଭାଗ, ମୁଁ ଦୃଢ଼ନିଶ୍ଚୟ, ମୋତେ ଫେରାଯାଇ ନ ହେବ।
2.27.16
फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः।
न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती त्वया सदा ॥ २.२७.१६ ॥
ମୁଁ ସର୍ବଦା ଫଳମୂଳ ଖାଇ ରହିବି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତୁମ ସହିତ ରହି ମୁଁ ତୁମକୁ କେବେ ଦୁଃଖ ଦେବି ନାହିଁ।
2.27.17
अग्रतस्ते गमिष्यामि भोक्ष्ये भुक्तवति त्वयि।
इच्छामि परतः शैलान् पल्वलानि सरांसि च ॥ २.२७.१७ ॥
ମୁଁ ତୁମ ଆଗେ ଚାଲିବି; ତୁମେ ଭୋଜନ କଲା ପରେ ହିଁ ଭୋଜନ କରିବି; ପର୍ବତ, ଛୋଟ ପୋଖରୀ ଓ ହ୍ରଦ ପାର ହୋଇ ଯିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
2.27.18
द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता।
हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीः साधुपुष्पिताः ॥ २.२७.१८ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ସ୍ୱାମୀ ତୁମ ସହିତ ମୁଁ ନିର୍ଭୟରେ ସର୍ବତ୍ର ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ; ହଂସ ଓ କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମପୋଖରୀ।
2.27.19
इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण संगता।
अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यमनुव्रता ॥ २.२७.१९ ॥
ହେ ବୀର, ତୁମ ସହିତ ସୁଖରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ସେଠାରେ ସର୍ବଦା ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କରେ ସ୍ନାନ କରିବି।
2.27.20
सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी।
एवं वर्षसहस्राणि शतं वापि त्वया सह ॥ २.२७.२० ॥
ହେ ବିଶାଳାକ୍ଷ, ତୁମ ସହିତ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ମୁଁ ରମଣ କରିବି; ଏହିପରି ହଜାର ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ଶହେ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ରହିବି।
2.27.21
व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि हि न मे मतः।
स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव।
त्वया विना नरव्याघ्र नाहं तदपि रोचये ॥ २.२७.२१ ॥
ତୁମଠାରୁ ବିଚ୍ଛେଦ ମୁଁ ଜାଣିବି ନାହିଁ; ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ ମୋର ପ୍ରିୟ ନୁହେଁ। ହେ ରାଘବ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ବିନା ବାସ ହେଉ, ତେବେ ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଚାହିଁବି ନାହିଁ।
2.27.22
अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं
मृगायुतं वानरवारणैश्च।
वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे
तवैव पादावुपगृह्य सम्मता ॥ २.२७.२२ ॥
ହଜାର ହଜାର ହରିଣ, ବାନର ଓ ହାତୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଅତି ଦୁର୍ଗମ ବନକୁ ମୁଁ ଯିବି; ତୁମ ଚରଣ ଧରି, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତା ହୋଇ, ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ପରି ବନରେ ରହିବି।
2.27.23
अनन्यभावामनुरक्तचेतसं
त्वया वियुक्तां मरणाय निश्चिताम्।
नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनां
नातो मया ते गुरुता भविष्यति ॥ २.२७.२३ ॥
ଅନନ୍ୟ ଭାବରେ, ତୁମଠାରେ ଅନୁରକ୍ତ ଚିତ୍ତ ଥିବା ମୋତେ, ତୁମଠାରୁ ବିୟୋଗ ହେଲେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ ଥିବା ମୋତେ, ଦୟାକରି ସଙ୍ଗେ ନିଅ; ମୋର ଏ ପ୍ରାର୍ଥନା ଭଲ ଭାବେ ପୂରଣ କର; ଏଥିରେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭାର ହେବି ନାହିଁ।
2.27.24
तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलां
न च स्म सीतां नृवरो निनीषति।
उवाच चैनां बहु संनिवर्तने
वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥ २.२७.२४ ॥
ଧର୍ମପ୍ରିୟା ସୀତା ଏପରି କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ତାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ। ବନବାସର ଦୁଃଖ ଭାବି ଦୁଃଖିତା ସୀତାଙ୍କୁ ସେ ଫେରିଯିବା ପାଇଁ ବହୁ କଥା କହିଲେ।