ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।
प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.२७.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ, ಪ್ರೀತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯಳಾದ, ಇನಿಯ ಮಾತನಾಡುವ ವೈದೇಹಿ ಸೀತೆ ಪ್ರೇಮದಿಂದಲೇ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡು ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
2.27.2
किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम्।
त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरोत्तम ॥ २.२७.२ ॥
ರಾಮ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ? ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಮಾತು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹಗುರತನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ.
2.27.3
वीराणां राजपुत्राणां शस्त्रास्त्रविदुषां नृप।
अनर्हमयशस्यं च न श्रोतव्यं त्वयेरितम् ॥ २.२७.३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ವೀರ ರಾಜಕುಮಾರರಿಗೆ ಅನರ್ಹವೂ ಅಪಕೀರ್ತಿ ತರುವುದೂ ಆದ ಈ ಮಾತು ನಿನ್ನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ಕೇಳಲೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
2.27.4
आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा।
स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते ॥ २.२७.४ ॥
ಆರ್ಯಪುತ್ರನೇ! ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಸಹೋದರ, ಮಗ, ಸೊಸೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.
2.27.5
भर्तुर्भाग्यं तु नार्येका प्राप्नोति पुरुषर्षभ।
अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि ॥ २.२७.५ ॥
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಸ್ತ್ರೀ ಒಬ್ಬಳೇ ಪತಿಯ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
2.27.6
न पिता नात्मजो वात्मा न माता न सखीजनः।
इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिः सदा ॥ २.२७.६ ॥
ತಂದೆಯಲ್ಲ, ಮಗನಲ್ಲ, ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮವೂ ಅಲ್ಲ, ತಾಯಿಯಲ್ಲ, ಸಖಿಯರೂ ಅಲ್ಲ; ಇಹದಲ್ಲೂ ಪರದಲ್ಲೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪತಿಯೇ ಸದಾ ಏಕೈಕ ಗತಿ.
2.27.7
यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव।
अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥ २.२७.७ ॥
ಓ ರಾಘವ, ನೀನು ಇಂದೇ ಈ ದುರ್ಗಮ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟರೆ, ಕುಶ ಹುಲ್ಲಿನ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಾ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
2.27.8
ईर्ष्यां रोषं बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम्।
नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥ २.२७.८ ॥
ಓ ವೀರ, ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಕೋಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉಂಡ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ನೀರಿನಂತೆ ಅವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯು; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.
2.27.9
प्रासादाग्रे विमानैर्वा वैहायसगतेन वा।
सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥ २.२७.९ ॥
ಅರಮನೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗಲೂ, ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪತಿಯ ಪಾದಚ್ಛಾಯೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
2.27.10
अनुशिष्टास्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम्।
नास्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥ २.२७.१० ॥
ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆ ನನಗೆ ವಿವಿಧ ಆಶ್ರಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಈಗ ನಾನು ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಯಾರೂ ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
2.27.11
अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम्।
नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलगणसेवितम् ॥ २.२७.११ ॥
ಮನುಷ್ಯರಿಲ್ಲದ, ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಹುಲಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ದುರ್ಗಮ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
2.27.12
सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः।
अचिन्तयन्ती त्रीँल्लोकांश्चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥ २.२७.१२ ॥
ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸುಖವಾಗಿದ್ದೆನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲೂ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಚಿಂತೆ ಮಾಡದೆ, ಪತಿವ್ರತವನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ.
2.27.13
शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी।
सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥ २.२७.१३ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾಗಿ, ಜೇನಿನ ಸುವಾಸನೆಯ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.27.14
त्वं हि कर्तुं वने शक्तो राम सम्परिपालनम्।
अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद ॥ २.२७.१४ ॥
ರಾಮ, ನೀನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇತರರನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಮರ್ಥನು; ಮಾನ ನೀಡುವವನೇ, ನನ್ನ ಕುರಿತು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು.
2.27.15
साहं त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः।
नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता ॥ २.२७.१५ ॥
ನಾನು ಇಂದು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಮಹಾಭಾಗ್ಯನೇ, ನಾನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದು.
2.27.16
फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः।
न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती त्वया सदा ॥ २.२७.१६ ॥
ನಾನು ಸದಾ ಹಣ್ಣು-ಗೆಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತೇನೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ನಿನಗೆ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
2.27.17
अग्रतस्ते गमिष्यामि भोक्ष्ये भुक्तवति त्वयि।
इच्छामि परतः शैलान् पल्वलानि सरांसि च ॥ २.२७.१७ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಊಟ ಮಾಡಿದ ನಂತರವೇ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಪರ್ವತಗಳು, ಸಣ್ಣ ಕೊಳಗಳು, ಸರೋವರಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
2.27.18
द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता।
हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीः साधुपुष्पिताः ॥ २.२७.१८ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ನಿನ್ನಂತಹ ಒಡೆಯನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಹಂಸ-ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ತುಂಬಿದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಳಿದ ತಾವರೆ ಕೊಳಗಳನ್ನು.
2.27.19
इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण संगता।
अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यमनुव्रता ॥ २.२७.१९ ॥
ವೀರನೇ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವೆ.
2.27.20
सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी।
एवं वर्षसहस्राणि शतं वापि त्वया सह ॥ २.२७.२० ॥
ವಿಶಾಲಾಕ್ಷನೇ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದದಿಂದ ರಮಿಸುವೆ; ಹೀಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ, ಅಥವಾ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವೆ.
2.27.21
व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि हि न मे मतः।
स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव।
त्वया विना नरव्याघ्र नाहं तदपि रोचये ॥ २.२७.२१ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ ಅಗಲಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯೆ; ಸ್ವರ್ಗವೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಲ್ಲ. ರಾಘವನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸಬೇಕಾದರೆ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನೂ ನಾನು ಬಯಸೆ.
2.27.22
अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं
मृगायुतं वानरवारणैश्च।
वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे
तवैव पादावुपगृह्य सम्मता ॥ २.२७.२२ ॥
ಸಾವಿರಾರು ಜಿಂಕೆಗಳು, ಕಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮ ಕಾಡಿಗೆ ನಾನು ಹೋಗುವೆ; ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಿನ್ನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳಾಗಿ, ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆ.
2.27.23
अनन्यभावामनुरक्तचेतसं
त्वया वियुक्तां मरणाय निश्चिताम्।
नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनां
नातो मया ते गुरुता भविष्यति ॥ २.२७.२३ ॥
ಅನನ್ಯ ಭಾವದಿಂದ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನ ನನ್ನನ್ನು, ನಿನ್ನಿಂದ ಅಗಲಿದರೆ ಮರಣವೇ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ನನ್ನನ್ನು, ದಯವಿಟ್ಟು ಕರೆದೊಯ್ಯು; ಈ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಈಡೇರಿಸು; ಇದರಿಂದ ನಿನಗೆ ನಾನು ಭಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
2.27.24
तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलां
न च स्म सीतां नृवरो निनीषति।
उवाच चैनां बहु संनिवर्तने
वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥ २.२७.२४ ॥
ಧರ್ಮಪ್ರಿಯೆ ಸೀತೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರೂ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಮನು ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ. ವನವಾಸದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಂತೆ ಅವನು ಬಹಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು.