వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।
प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.२७.१ ॥
ఇలా అనబడిన ప్రియురాలు, ప్రియమైన మాటలు పలికే వైదేహి సీత ప్రేమవలనే అత్యంత కోపంతో తన భర్తతో ఇలా పలికింది.
2.27.2
किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम्।
त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरोत्तम ॥ २.२७.२ ॥
రామా, నువ్వు ఇదేమి మాట్లాడుతున్నావు? నరశ్రేష్ఠుడా, నీ ఈ మాటలు తేలికతనంతో అన్నవే; వాటిని విని నేను నవ్వులపాలవుతాను.
2.27.3
वीराणां राजपुत्राणां शस्त्रास्त्रविदुषां नृप।
अनर्हमयशस्यं च न श्रोतव्यं त्वयेरितम् ॥ २.२७.३ ॥
ఓ రాజా, శస్త్రాస్త్రాలను తెలిసిన వీర రాజకుమారులకు తగనిదీ అపకీర్తి తెచ్చేదీ అయిన నీ ఈ మాటలు వినదగినవి కావు.
2.27.4
आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा।
स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते ॥ २.२७.४ ॥
ఆర్యపుత్రా! తండ్రి, తల్లి, సోదరుడు, కుమారుడు, కోడలు, వీరందరూ తమ తమ పుణ్యఫలాన్ని అనుభవిస్తూ, తమ తమ భాగ్యాన్నే ఆశ్రయిస్తారు.
2.27.5
भर्तुर्भाग्यं तु नार्येका प्राप्नोति पुरुषर्षभ।
अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि ॥ २.२७.५ ॥
పురుషశ్రేష్ఠా! స్త్రీ ఒంటరిగా భర్త భాగ్యాన్ని పొందదు; అందువలన నేను కూడా అడవిలో నివసించమని ఆజ్ఞాపించబడుతున్నాను.
2.27.6
न पिता नात्मजो वात्मा न माता न सखीजनः।
इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिः सदा ॥ २.२७.६ ॥
తండ్రి కాదు, కుమారుడు కాదు, ఆత్మ కూడా కాదు, తల్లి కాదు, స్నేహితురాళ్లూ కాదు; ఇహంలోనూ పరంలోనూ స్త్రీలకు భర్తే ఎల్లప్పుడూ ఏకైక గతి.
2.27.7
यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव।
अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥ २.२७.७ ॥
ఓ రాఘవా, నీవు ఈ రోజే ఈ దుర్గమమైన అడవికి బయలుదేరితే, కుశ గడ్డి ముళ్లను తొక్కుతూ నేను నీకు ముందుగా నడుస్తాను.
2.27.8
ईर्ष्यां रोषं बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम्।
नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥ २.२७.८ ॥
ఓ వీరా, అసూయను కోపాన్ని విడిచి, తాగిన తర్వాత మిగిలిన నీటిలా వాటిని పక్కన పెట్టి, నమ్మకంతో నన్ను తీసుకెళ్లు; నాలో పాపం లేదు.
2.27.9
प्रासादाग्रे विमानैर्वा वैहायसगतेन वा।
सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥ २.२७.९ ॥
రాజభవన శిఖరంపైన, విమానాలపైన, లేదా ఆకాశమార్గంలో ప్రయాణించినా, ఏ స్థితిలోనైనా భర్త పాదచ్ఛాయే శ్రేష్ఠమైనది.
2.27.10
अनुशिष्टास्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम्।
नास्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥ २.२७.१० ॥
అమ్మ, నాన్న నాకు వివిధ ఆశ్రయాల గురించి ఉపదేశించారు; ఇప్పుడు నేను ఎలా నడుచుకోవాలో ఎవరూ నాకు చెప్పనవసరం లేదు.
2.27.11
अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम्।
नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलगणसेवितम् ॥ २.२७.११ ॥
నేను మనుషులు లేని, అనేక రకాల జింకల గుంపులతో నిండిన, పులుల గుంపులు తిరిగే ఆ దుర్గమ అడవికి వెళ్తాను.
2.27.12
सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः।
अचिन्तयन्ती त्रीँल्लोकांश्चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥ २.२७.१२ ॥
తండ్రి ఇంట్లో ఎలా సుఖంగా ఉన్నానో, అలాగే అడవిలో కూడా సుఖంగా ఉంటాను; మూడు లోకాల గురించి చింతించక, పతివ్రతధర్మాన్నే ధ్యానిస్తూ.
2.27.13
शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी।
सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥ २.२७.१३ ॥
ఓ వీరుడా, నేను ఎల్లప్పుడూ నీకు సేవ చేస్తూ, నియమంతో బ్రహ్మచారిణిగా ఉంటూ, తేనె సువాసనగల అడవులలో నీతో కలిసి ఆనందిస్తాను.
2.27.14
त्वं हि कर्तुं वने शक्तो राम सम्परिपालनम्।
अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद ॥ २.२७.१४ ॥
రామా, నీవు అడవిలోనైనా ఇతరులను కూడా పూర్తిగా రక్షించగలవు; మానాన్ని ఇచ్చేవాడా, నా విషయం చెప్పనేల.
2.27.15
साहं त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः।
नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता ॥ २.२७.१५ ॥
నేను ఈ రోజు నీతో కలిసి అడవికి వెళ్తాను, ఇందులో సందేహం లేదు; మహాభాగ్యుడా, నేను నిశ్చయంగా ఉన్నాను, నన్ను మరలించలేవు.
2.27.16
फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः।
न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती त्वया सदा ॥ २.२७.१६ ॥
నేను ఎల్లప్పుడూ పండ్లు, వేళ్లు తింటూ జీవిస్తాను, సందేహం లేదు; నీతో ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తూ నీకు దుఃఖం కలిగించను.
2.27.17
अग्रतस्ते गमिष्यामि भोक्ष्ये भुक्तवति त्वयि।
इच्छामि परतः शैलान् पल्वलानि सरांसि च ॥ २.२७.१७ ॥
నేను నీకు ముందుగా నడుస్తాను; నీవు భుజించిన తర్వాతనే భుజిస్తాను; పర్వతాలు, చిన్న కొలనులు, సరస్సులు దాటి వెళ్లాలని కోరుకుంటాను.
2.27.18
द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता।
हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीः साधुपुष्पिताः ॥ २.२७.१८ ॥
బుద్ధిమంతుడైన నీ రక్షణలో నేను భయం లేకుండా అంతటా చూడాలని కోరుతున్నాను; హంసలు, కారండవ పక్షులు నిండిన, బాగా వికసించిన పద్మ సరస్సులను.
2.27.19
इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण संगता।
अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यमनुव्रता ॥ २.२७.१९ ॥
వీరుడా, నీతో కలిసి సంతోషంగా వాటిని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను; అక్కడ ఎల్లప్పుడూ నిన్ను అనుసరించి వాటిలో స్నానం చేస్తాను.
2.27.20
सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी।
एवं वर्षसहस्राणि शतं वापि त्वया सह ॥ २.२७.२० ॥
విశాలాక్షుడా, నీతో అత్యంత ఆనందంగా రమిస్తాను; ఈ విధంగా వేల సంవత్సరాలైనా, లేదా వంద సంవత్సరాలైనా నీతో ఉంటాను.
2.27.21
व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि हि न मे मतः।
स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव।
त्वया विना नरव्याघ्र नाहं तदपि रोचये ॥ २.२७.२१ ॥
నీ నుండి విడిపోవడం నేను ఎరుగను; స్వర్గం కూడా నాకు ఇష్టం కాదు. రాఘవా, స్వర్గంలో కూడా నీ లేకుండా నివసించవలసి వస్తే, నరశ్రేష్ఠుడా, దానిని కూడా నేను కోరను.
2.27.22
अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं
मृगायुतं वानरवारणैश्च।
वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे
तवैव पादावुपगृह्य सम्मता ॥ २.२७.२२ ॥
వేలాది జింకలు, కోతులు, ఏనుగులతో నిండిన అత్యంత దుర్గమమైన అడవికి నేను వెళ్తాను; నీ పాదాలను పట్టుకుని, నీచేత గౌరవింపబడినదానిగా, తండ్రి ఇంట్లో ఉన్నట్లు అడవిలో నివసిస్తాను.
2.27.23
अनन्यभावामनुरक्तचेतसं
त्वया वियुक्तां मरणाय निश्चिताम्।
नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनां
नातो मया ते गुरुता भविष्यति ॥ २.२७.२३ ॥
అనన్యభావంతో, నీపై అనురక్తమైన మనసుగల నన్ను, నీ నుండి విడిపోతే మరణమే నిశ్చయమైన నన్ను, దయచేసి తీసుకువెళ్లు; ఈ నా ప్రార్థనను నెరవేర్చు; దీనివల్ల నీకు నేను భారం కాను.
2.27.24
तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलां
न च स्म सीतां नृवरो निनीषति।
उवाच चैनां बहु संनिवर्तने
वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥ २.२७.२४ ॥
ధర్మప్రియురాలైన సీత ఇలా పలికినా, నరశ్రేష్ఠుడైన రాముడు ఆమెను తనతో తీసుకువెళ్లాలని కోరలేదు. అడవిలో నివాసం యొక్క కష్టాన్ని తలచి, దుఃఖిస్తున్న ఆమెకు తిరిగి వెళ్లమని అతడు అనేక విధాలుగా చెప్పాడు.