വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।
प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.२७.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട, സ്നേഹത്തിന് അർഹയായ, മധുരമായി സംസാരിക്കുന്ന വൈദേഹി സീത സ്നേഹത്താൽത്തന്നെ അത്യന്തം കുപിതയായി ഭർത്താവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
2.27.2
किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम्।
त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरोत्तम ॥ २.२७.२ ॥
രാമാ, നീ ഇതെന്തിനാണ് പറയുന്നത്? നരശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ തീർച്ചയായും ലഘുത്വത്താൽ പറഞ്ഞതാണ്; അതു കേട്ടാൽ ഞാൻ പരിഹാസ്യയാകും.
2.27.3
वीराणां राजपुत्राणां शस्त्रास्त्रविदुषां नृप।
अनर्हमयशस्यं च न श्रोतव्यं त्वयेरितम् ॥ २.२७.३ ॥
ഹേ രാജാവേ, ശസ്ത്രാസ്ത്രവിദ്യ അറിയുന്ന വീരരാജകുമാരർക്ക് യോജിക്കാത്തതും അപകീർത്തിദായകവുമായ ഈ വാക്ക് നീ പറഞ്ഞത് കേൾക്കാൻപോലും യോഗ്യമല്ല.
2.27.4
आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा।
स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते ॥ २.२७.४ ॥
ആര്യപുത്രാ! അച്ഛൻ, അമ്മ, സഹോദരൻ, മകൻ, മരുമകൾ എല്ലാവരും അവരവരുടെ പുണ്യം അനുഭവിച്ച് അവരവരുടെ ഭാഗ്യത്തെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.
2.27.5
भर्तुर्भाग्यं तु नार्येका प्राप्नोति पुरुषर्षभ।
अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि ॥ २.२७.५ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ! സ്ത്രീ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭർത്താവിന്റെ ഭാഗ്യം നേടുന്നില്ല; അതിനാൽ ഞാനും കാട്ടിൽ വസിക്കണമെന്ന് കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
2.27.6
न पिता नात्मजो वात्मा न माता न सखीजनः।
इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिः सदा ॥ २.२७.६ ॥
അച്ഛനല്ല, മകനല്ല, സ്വന്തം ആത്മാവുമല്ല, അമ്മയുമല്ല, സഖിമാരുമല്ല; ഇഹത്തിലും പരത്തിലും സ്ത്രീകൾക്ക് എപ്പോഴും ഭർത്താവ് മാത്രമാണ് ഏക ആശ്രയം.
2.27.7
यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव।
अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥ २.२७.७ ॥
രാഘവാ, നീ ഇന്നുതന്നെ ഈ ദുർഗമമായ വനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, കുശപ്പുല്ലിന്റെ മുള്ളുകൾ ചവിട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ നിനക്കു മുന്നിൽ നടക്കും.
2.27.8
ईर्ष्यां रोषं बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम्।
नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥ २.२७.८ ॥
വീരാ, അസൂയയും കോപവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭക്ഷണത്തിനുശേഷം ബാക്കിയായ വെള്ളംപോലെ അവ മാറ്റിവെച്ച്, വിശ്വാസത്തോടെ എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകൂ; എന്നിൽ പാപമില്ല.
2.27.9
प्रासादाग्रे विमानैर्वा वैहायसगतेन वा।
सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥ २.२७.९ ॥
കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുകളിലോ, വിമാനങ്ങളിലോ, ആകാശമാർഗത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴോ, ഏതവസ്ഥയിലും ഭർത്താവിന്റെ പാദച്ഛായയാണ് ശ്രേഷ്ഠം.
2.27.10
अनुशिष्टास्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम्।
नास्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥ २.२७.१० ॥
അമ്മയും അച്ഛനും എനിക്ക് വിവിധ ആശ്രയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്ന് ആരും എന്നോട് പറയേണ്ടതില്ല.
2.27.11
अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम्।
नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलगणसेवितम् ॥ २.२७.११ ॥
മനുഷ്യരില്ലാത്ത, നാനാതരം മാനുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, കടുവക്കൂട്ടങ്ങൾ വിഹരിക്കുന്ന ആ ദുർഗമമായ വനത്തിലേക്ക് ഞാൻ പോകും.
2.27.12
सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः।
अचिन्तयन्ती त्रीँल्लोकांश्चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥ २.२७.१२ ॥
അച്ഛന്റെ ഭവനത്തിൽ എങ്ങനെ സുഖമായി കഴിഞ്ഞുവോ അതുപോലെ വനത്തിലും സുഖമായി വസിക്കും; മൂന്നു ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതെ, പാതിവ്രത്യത്തെ മാത്രം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്.
2.27.13
शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी।
सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥ २.२७.१३ ॥
വീരാ, ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്നെ ശുശ്രൂഷിച്ച്, സംയമത്തോടും ബ്രഹ്മചര്യത്തോടും കൂടി, തേനിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള വനങ്ങളിൽ നിന്നോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കും.
2.27.14
त्वं हि कर्तुं वने शक्तो राम सम्परिपालनम्।
अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद ॥ २.२७.१४ ॥
രാമാ, നീ വനത്തിലും മറ്റുള്ളവരെ പൂർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; മാനം നൽകുന്നവനേ, എന്നെക്കുറിച്ച് പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ.
2.27.15
साहं त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः।
नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता ॥ २.२७.१५ ॥
ഞാൻ ഇന്ന് നിന്നോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പോകും, സംശയമില്ല; മഹാഭാഗ്യവാനേ, ഞാൻ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നെ തിരിച്ചയക്കാൻ കഴിയില്ല.
2.27.16
फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः।
न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती त्वया सदा ॥ २.२७.१६ ॥
ഞാൻ എപ്പോഴും പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും ഭക്ഷിച്ചു ജീവിക്കും, സംശയമില്ല; നിന്നോടൊപ്പം എപ്പോഴും വസിച്ചുകൊണ്ട് നിനക്ക് ദുഃഖം വരുത്തില്ല.
2.27.17
अग्रतस्ते गमिष्यामि भोक्ष्ये भुक्तवति त्वयि।
इच्छामि परतः शैलान् पल्वलानि सरांसि च ॥ २.२७.१७ ॥
ഞാൻ നിനക്കു മുന്നിൽ നടക്കും; നീ ഭക്ഷിച്ച ശേഷമേ ഞാൻ ഭക്ഷിക്കൂ; പർവതങ്ങളും ചെറുകുളങ്ങളും തടാകങ്ങളും കടന്നു പോകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
2.27.18
द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता।
हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीः साधुपुष्पिताः ॥ २.२७.१८ ॥
ബുദ്ധിമാനായ നാഥനോടൊപ്പം ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ എല്ലായിടത്തും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഹംസങ്ങളും കാരണ്ഡവപ്പക്ഷികളും നിറഞ്ഞ, നന്നായി പൂത്ത താമരക്കുളങ്ങളെ.
2.27.19
इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण संगता।
अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यमनुव्रता ॥ २.२७.१९ ॥
വീരനേ, നിന്നോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ അവയെ കാണുവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവിടെ എപ്പോഴും നിന്നെ അനുസരിച്ച് അവയിൽ സ്നാനം ചെയ്യും.
2.27.20
सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी।
एवं वर्षसहस्राणि शतं वापि त्वया सह ॥ २.२७.२० ॥
വിശാലാക്ഷാ, നിന്നോടൊപ്പം അത്യന്തം ആനന്ദത്തോടെ ഞാൻ രമിക്കും; ഇങ്ങനെ ആയിരം വർഷമോ നൂറു വർഷമോ നിന്നോടൊപ്പം ഞാൻ കഴിയും.
2.27.21
व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि हि न मे मतः।
स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव।
त्वया विना नरव्याघ्र नाहं तदपि रोचये ॥ २.२७.२१ ॥
നിന്നിൽ നിന്നുള്ള വേർപാട് ഞാൻ അറിയില്ല; സ്വർഗ്ഗവും എനിക്കിഷ്ടമല്ല. രാഘവാ, സ്വർഗ്ഗത്തിലും നിന്നില്ലാതെ വസിക്കേണ്ടി വന്നാൽ, നരവ്യാഘ്രാ, അതും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല.
2.27.22
अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं
मृगायुतं वानरवारणैश्च।
वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे
तवैव पादावुपगृह्य सम्मता ॥ २.२७.२२ ॥
ആയിരക്കണക്കിന് മാനുകളും കുരങ്ങന്മാരും ആനകളും നിറഞ്ഞ അത്യന്തം ദുർഗമമായ വനത്തിലേക്ക് ഞാൻ പോകും; നിന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ച്, നിന്നാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവളായി, അച്ഛന്റെ വീട്ടിലെന്നപോലെ വനത്തിൽ ഞാൻ വസിക്കും.
2.27.23
अनन्यभावामनुरक्तचेतसं
त्वया वियुक्तां मरणाय निश्चिताम्।
नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनां
नातो मया ते गुरुता भविष्यति ॥ २.२७.२३ ॥
അനന്യഭാവത്തോടെ, നിന്നിൽ അനുരക്തമായ മനസ്സുള്ള എന്നെ, നിന്നിൽ നിന്ന് വിയോഗം വന്നാൽ മരണം നിശ്ചയിച്ച എന്നെ, ദയവായി കൂടെ കൊണ്ടുപോകൂ; എന്റെ ഈ യാചന നന്നായി നിറവേറ്റൂ; ഇതിനാൽ എനിക്ക് നിനക്ക് ഭാരമാകില്ല.
2.27.24
तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलां
न च स्म सीतां नृवरो निनीषति।
उवाच चैनां बहु संनिवर्तने
वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥ २.२७.२४ ॥
ധർമ്മപ്രിയയായ സീത ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, നരശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ അവളെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. വനവാസത്തിന്റെ ദുരിതം ഓർത്ത് ദുഃഖിതയായ അവളോട് മടങ്ങിപ്പോകാൻ അദ്ദേഹം പലവിധത്തിൽ പറഞ്ഞു.