ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.30.1
सान्त्व्यमाना तु रामेण मैथिली जनकात्मजा।
वनवासनिमित्तार्थं भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.३०.१ ॥
ರಾಮನಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಜನಕನ ಮಗಳಾದ ಮೈಥಿಲಿ ವನವಾಸದ ಕಾರಣದಿಂದ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
2.30.2
सा तमुत्तमसंविग्ना सीता विपुलवक्षसम्।
प्रणयाच्चाभिमानाच्च परिचिक्षेप राघवम् ॥ २.३०.२ ॥
ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡ ಸೀತೆ, ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ ರಾಘವನನ್ನು ಪ್ರೇಮದಿಂದಲೂ ಅಭಿಮಾನದಿಂದಲೂ ನಿಂದಿಸಿದಳು.
2.30.3
किं त्वामन्यत वैदेहः पिता मे मिथिलाधिपः।
राम जामातरं प्राप्य स्त्रियं पुरुषविग्रहम् ॥ २.३०.३ ॥
ರಾಮಾ! ನನ್ನ ತಂದೆ ಮಿಥಿಲಾಧಿಪತಿ ವೈದೇಹನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಳಿಯನಾಗಿ ಪಡೆದಾಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪುರುಷದೇಹದ ಸ್ತ್ರೀ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನೇ?
2.30.4
अनृतं बत लोकोऽयमज्ञानाद् यदि वक्ष्यति।
तेजो नास्ति परं रामे तपतीव दिवाकरे ॥ २.३०.४ ॥
ಈ ಲೋಕವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ಸುಳ್ಳು. ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿರುವಂತೆ ರಾಮನಲ್ಲಿ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವರೇ?
2.30.5
किं हि कृत्वा विषण्णस्त्वं कुतो वा भयमस्ति ते।
यत् परित्यक्तुकामस्त्वं मामनन्यपरायणाम् ॥ २.३०.५ ॥
ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಷ್ಟು ವಿಷಾದಗೊಂಡಿರುವೆ? ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಭಯವಿದೆ? ಅನನ್ಯಪರಾಯಣೆಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುವೆಯಾ?
2.30.6
द्युमत्सेनसुतं वीरं सत्यवन्तमनुव्रताम्।
सावित्रीमिव मां विद्धि त्वमात्मवशवर्तिनीम् ॥ २.३०.६ ॥
ದ್ಯುಮತ್ಸೇನನ ವೀರ ಮಗ ಸತ್ಯವಂತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಸಾವಿತ್ರಿಯಂತೆ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅಧೀನಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿ.
2.30.7
न त्वहं मनसा त्वन्यं द्रष्टास्मि त्वदृतेऽनघ।
त्वया राघव गच्छेयं यथान्या कुलपांसनी ॥ २.३०.७ ॥
ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅನ್ಯ ಪುರುಷನನ್ನು ನಾನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ರಾಘವನೇ, ಕುಲಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ತರುವ ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯಂತಾಗದೆ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ ನಾನು ಹೋಗುವೆನು.
2.30.8
स्वयं तु भार्यां कौमारीं चिरमध्युषितां सतीम्।
शैलूष इव मां राम परेभ्यो दातुमिच्छसि ॥ २.३०.८ ॥
ಓ ರಾಮಾ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಬಹುಕಾಲ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದ ಸತಿ ಭಾರ್ಯೆಯಾದ ನನ್ನನ್ನು, ನಟನಂತೆ ಇತರರಿಗೆ ನೀನೇ ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
2.30.9
यस्य पथ्यंचरामात्थ यस्य चार्थेऽवरुध्यसे।
त्वं तस्य भव वश्यश्च विधेयश्च सदानघ ॥ २.३०.९ ॥
ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಯಾರ ಹಿತವಚನವನ್ನು ನೀನು ಹೇಳುತ್ತೀಯೋ, ಯಾರಿಗಾಗಿ ನೀನು ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೋ, ನೀನು ಅವನಿಗೆ ವಶನಾಗಿ ಸದಾ ವಿಧೇಯನಾಗಿರು.
2.30.10
स मामनादाय वनं न त्वं प्रस्थितुमर्हसि।
तपो वा यदि वारण्यं स्वर्गो वा स्यात् त्वया सह ॥ २.३०.१० ॥
ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯದೆ ನೀನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಡಬಾರದು. ಅದು ತಪಸ್ಸಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಗಿರಲಿ.
2.30.11
न च मे भविता तत्र कश्चित् पथि परिश्रमः।
पृष्ठतस्तव गच्छन्त्या विहारशयनेष्विव ॥ २.३०.११ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಯಾಸವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ವಿಹಾರ ಶಯ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತಿರುವೆ.
2.30.12
कुशकाशशरेषीका ये च कण्टकिनो द्रुमाः।
तूलाजिनसमस्पर्शा मार्गे मम सह त्वया ॥ २.३०.१२ ॥
ಕುಶ, ಕಾಶ, ರೀಡ್ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳು ಸಹ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹತ್ತಿ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮದಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿರುವುವು.
2.30.13
महावातसमुद्भूतं यन्मामवकरिष्यति।
रजो रमण तन्मन्ये परार्घ्यमिव चन्दनम् ॥ २.३०.१३ ॥
ಓ ರಮಣ! ಮಹಾ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದ ಯಾವ ಧೂಳು ನನ್ನನ್ನು ಮುಚ್ಚುವುದೋ, ಅದನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಂದನದಂತೆ ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.30.14
शाद्वलेषु यदा शिश्ये वनान्तर्वनगोचरा।
कुथास्तरणयुक्तेषु किं स्यात् सुखतरं ततः ॥ २.३०.१४ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನ ಮೇಲೆ ನೀನು ಮಲಗಿದಾಗ, ಹಾಸಿಗೆ ಹೊದಿಕೆಗಳಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುಖವಾದುದು ಯಾವುದು?
2.30.15
पत्रं मूलं फलं यत्तु अल्पं वा यदि वा बहु।
दास्यसे स्वयमाहृत्य तन्मेऽमृतरसोपमम् ॥ २.३०.१५ ॥
ಎಲೆ, ಬೇರು, ಹಣ್ಣು, ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿ, ನೀನೇ ತಂದು ನನಗೆ ಕೊಡುವುದು ಅಮೃತರಸದಂತೆ.
2.30.16
न मातुर्न पितुस्तत्र स्मरिष्यामि न वेश्मनः।
आर्तवान्युपभुञ्जाना पुष्पाणि च फलानि च ॥ २.३०.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ತಾಯಿಯನ್ನು ನೆನೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ತಂದೆಯನ್ನು ನೆನೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಮನೆಯನ್ನೂ ನೆನೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಋತುಮಾನದ ಹೂ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇನೆ.
2.30.17
न च तत्र ततः किंचिद् द्रष्टुमर्हसि विप्रियम्।
मत्कृते न च ते शोको न भविष्यामि दुर्भरा ॥ २.३०.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಯಾವ ಅಪ್ರಿಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ನೋಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ನಿನಗೆ ದುಃಖವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಭಾರವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
2.30.19
यस्त्वया सह स स्वर्गो निरयो यस्त्वया विना।
अथ मामेवमव्यग्रां वनं नैव नयिष्यसे।
विषमद्यैव पास्यामि मा वशं द्विषतां गमम् ॥ २.३०.१९ ॥
ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿರುವುದೇ ಸ್ವರ್ಗ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ನರಕ. ಈಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯದಿದ್ದರೆ, ಇಂದೇ ವಿಷ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ; ಶತ್ರುಗಳ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
2.30.20
पश्चादपि हि दुःखेन मम नैवास्ति जीवितम्।
उज्झितायास्त्वया नाथ तदैव मरणं वरम् ॥ २.३०.२० ॥
ನಂತರವೂ ದುಃಖದಿಂದ ನನಗೆ ಜೀವನವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ನಾಥ, ನಿನ್ನಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ನನಗೆ ಆಗಲೇ ಮರಣವೇ ಉತ್ತಮ.
2.30.21
इमं हि सहितुं शोकं मुहूर्तमपि नोत्सहे।
किं पुनर्दश वर्षाणि त्रीणि चैकं च दुःखिता ॥ २.३०.२१ ॥
ಈ ಶೋಕವನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಸಹಿಸಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ, ಮೂರು ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಲಿ?
2.30.22
चुक्रोश पतिमायस्ता भृशमालिङ्ग्य सस्वरम् ॥ २.३०.२२ ॥
ದುಃಖಿತಳಾದ ಆಕೆ ಪತಿಯನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತಳು.
2.30.23
सा विद्धा बहुभिर्वाक्यैर्दिग्धैरिव गजाङ्गना।
चिरसंनियतं बाष्पं मुमोचाग्निमिवारणिः ॥ २.३०.२३ ॥
ವಿಷ ಹಚ್ಚಿದ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣಾನೆಯಂತೆ ಆಕೆ ಬಹುಕಾಲ ತಡೆಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಅರಣಿಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಂತೆ ಸುರಿಸಿದಳು.
2.30.24
तस्याः स्फटिकसंकाशं वारि संतापसम्भवम्।
नेत्राभ्यां परिसुस्राव पङ्कजाभ्यामिवोदकम् ॥ २.३०.२४ ॥
ಆಕೆಯ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ನಿರ್ಮಲ ನೀರು ಎರಡು ಕಮಲಗಳಿಂದ ನೀರು ಹರಿದಂತೆ ಹರಿಯಿತು.
2.30.25
तत्सितामलचन्द्राभं मुखमायतलोचनम्।
पर्यशुष्यत बाष्पेण जलोद्धृतमिवाम्बुजम् ॥ २.३०.२५ ॥
ಶುಭ್ರ ನಿರ್ಮಲ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಇದ್ದ, ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳ ಆಕೆಯ ಮುಖ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ನೀರಿನಿಂದ ಎತ್ತಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಒಣಗಿತು.
2.30.26
तां परिष्वज्य बाहुभ्यां विसंज्ञामिव दुःखिताम्।
उवाच वचनं रामः परिविश्वासयंस्तदा ॥ २.३०.२६ ॥
ದುಃಖಿತಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದವಳಂತೆ, ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆಗ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ರಾಮನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.30.27
न देवि बत दुःखेन स्वर्गमप्यभिरोचये।
नहि मेऽस्ति भयं किंचित् स्वयम्भोरिव सर्वतः ॥ २.३०.२७ ॥
ಓ ದೇವಿ, ದುಃಖದಿಂದ ನಾನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಯಂಭು ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.
2.30.28
तव सर्वमभिप्रायमविज्ञाय शुभानने।
वासं न रोचयेऽरण्ये शक्तिमानपि रक्षणे ॥ २.३०.२८ ॥
ಶುಭಮುಖಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ನಾನು ಅರಣ್ಯವಾಸವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
2.30.29
यत् सृष्टासि मया सार्धं वनवासाय मैथिलि।
न विहातुं मया शक्या प्रीतिरात्मवता यथा ॥ २.३०.२९ ॥
ಮೈಥಿಲಿಯೇ, ವನವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಾರದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಾರೆ.
2.30.30
धर्मस्तु गजनासोरु सद्भिराचरितः पुरा।
तं चाहमनुवर्तिष्ये यथा सूर्यं सुवर्चला ॥ २.३०.३० ॥
ಗಜನಾಸೋರು, ಧರ್ಮವು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಅನುಸರಿಸುವೆನು, ಸುವರ್ಚಲೆಯು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ.
2.30.31
न खल्वहं न गच्छेयं वनं जनकनन्दिनि।
वचनं तन्नयति मां पितुः सत्योपबृंहितम् ॥ २.३०.३१ ॥
ಜನಕನ ಮಗಳೇ, ನಾನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯದಿಂದ ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಂದೆಯ ಆ ಮಾತು ನನ್ನನ್ನು ಅರಣ್ಯದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದೆ.
2.30.32
एष धर्मश्च सुश्रोणि पितुर्मातुश्च वश्यता।
आज्ञां चाहं व्यतिक्रम्य नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ २.३०.३२ ॥
ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ! ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿರುವುದೇ ಈ ಧರ್ಮ. ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಾನು ಬದುಕಲಾರೆ.
2.30.33
अस्वाधीनं कथं दैवं प्रकारैरभिराध्यते।
स्वाधीनं समतिक्रम्य मातरं पितरं गुरुम् ॥ २.३०.३३ ॥
ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ದೈವವನ್ನು ಯಾವ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಒಲಿಸಬಹುದು? ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಗುರುವನ್ನು ಮೀರಿ?
2.30.34
यत्र त्रयं त्रयो लोकाः पवित्रं तत्समं भुवि।
नान्यदस्ति शुभापाङ्गे तेनेदमभिराध्यते ॥ २.३०.३४ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಇವೆಯೋ, ಆ ಪವಿತ್ರಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ. ಓ ಶುಭಾಪಾಂಗೆ! ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದು ಆರಾಧನೆ.
2.30.35
न सत्यं दानमानौ वा यज्ञो वाप्याप्तदक्षिणाः।
तथा बलकराः सीते यथा सेवा पितुर्मता ॥ २.३०.३५ ॥
ಓ ಸೀತೆ! ಸತ್ಯ, ದಾನ, ಗೌರವ, ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣದಕ್ಷಿಣೆಯ ಯಜ್ಞ ಇವು ಕೂಡ ತಂದೆಯ ಸೇವೆಯಷ್ಟು ಬಲ ನೀಡುವುದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
2.30.36
स्वर्गो धनं वा धान्यं वा विद्या पुत्राः सुखानि च।
गुरुवृत्त्यनुरोधेन न किंचिदपि दुर्लभम् ॥ २.३०.३६ ॥
ಸ್ವರ್ಗ, ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸುಖಗಳು—ಗುರುವಿನ ಸೇವೆಯ ಫಲದಿಂದ ಯಾವುದೂ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ.
2.30.37
देवगन्धर्वगोलोकान् ब्रह्मलोकांस्तथापरान्।
प्राप्नुवन्ति महात्मानो मातापितृपरायणाः ॥ २.३०.३७ ॥
ತಾಯಿ-ತಂದೆಗೆ ಅರ್ಪಿತರಾದ ಮಹಾತ್ಮರು ದೇವಲೋಕ, ಗಂಧರ್ವಲೋಕ, ಗೋಲೋಕ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
2.30.38
स मा पिता यथा शास्ति सत्यधर्मपथे स्थितः।
तथा वर्तितुमिच्छामि स हि धर्मः सनातनः ॥ २.३०.३८ ॥
ಸತ್ಯಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನ ತಂದೆ ಹೇಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ನಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ.
2.30.39
मम सन्ना मतिः सीते नेतुं त्वां दण्डकावनम्।
वसिष्यामीति सा त्वं मामनुयातुं सुनिश्चिता ॥ २.३०.३९ ॥
ಸೀತೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ದಂಡಕಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ; ನೀನೂ ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿರುವೆ.
2.30.40
सा हि दिष्टानवद्याङ्गि वनाय मदिरेक्षणे।
अनुगच्छस्व मां भीरु सहधर्मचरी भव ॥ २.३०.४० ॥
ದೈವಯೋಗದಿಂದ ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳೇ, ಮದಿರಾಕ್ಷಿಯೇ, ಭೀರುವೇ, ಕಾಡಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸು; ನನ್ನ ಧರ್ಮಸಹಚಾರಿಣಿಯಾಗು.
2.30.41
सर्वथा सदृशं सीते मम स्वस्य कुलस्य च।
व्यवसायमनुक्रान्ता कान्ते त्वमतिशोभनम् ॥ २.३०.४१ ॥
ಸೀತೆ, ನಿನ್ನ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಕುಲಕ್ಕೂ ನಿನಗೂ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಪ್ರಿಯೆ, ನೀನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡಿರುವೆ.
2.30.42
आरभस्व शुभश्रोणि वनवासक्षमाः क्रियाः।
नेदानीं त्वदृते सीते स्वर्गोऽपि मम रोचते ॥ २.३०.४२ ॥
ಶುಭ ಸೊಂಟದವಳೇ, ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸು; ಸೀತೆ, ಈಗ ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಇಷ್ಟವಾಗದು.
2.30.43
ब्राह्मणेभ्यश्च रत्नानि भिक्षुकेभ्यश्च भोजनम्।
देहि चाशंसमानेभ्यः संत्वरस्व च मा चिरम् ॥ २.३०.४३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನೂ ನೀಡು; ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಾಯುವವರಿಗೂ ನೀಡು; ತ್ವರೆ ಮಾಡು, ತಡಮಾಡದಿರು.
2.30.44
भूषणानि महार्हाणि वरवस्त्राणि यानि च।
रमणीयाश्च ये केचित् क्रीडार्थाश्चाप्युपस्कराः ॥ २.३०.४४ ॥
ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಭರಣಗಳು, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತುಗಳು, ಆಟಕ್ಕಾಗಿನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು—
2.30.45
शयनीयानि यानानि मम चान्यानि यानि च।
देहि स्वभृत्यवर्गस्य ब्राह्मणानामनन्तरम् ॥ २.३०.४५ ॥
ನನ್ನ ಮಲಗುವ ಮಂಚಗಳು, ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು—ಅವುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟು, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡು.
2.30.46
अनुकूलं तु सा भर्तुर्ज्ञात्वा गमनमात्मनः।
क्षिप्रं प्रमुदिता देवी दातुमेव प्रचक्रमे ॥ २.३०.४६ ॥
ಗಂಡನ ಪ್ರಯಾಣವು ತನಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವೆಂದು ತಿಳಿದು ಆ ದೇವಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ತಕ್ಷಣವೇ ದಾನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
2.30.47
ततः प्रहृष्टा प्रतिपूर्णमानसा
यशस्विनी भर्तुरवेक्ष्य भाषितम्।
धनानि रत्नानि च दातुमङ्गना
प्रचक्रमे धर्मभृतां मनस्विनी ॥ २.३०.४७ ॥
ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಆ ನಾರಿ ಗಂಡನ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಧನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು—ಧರ್ಮ ಪಾಲಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಆ ಉದಾರಮನದ ಮಹಿಳೆ.