رامايانا فالميكي · السارغا 2.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.33.1
दत्त्वा तु सह वैदेह्या ब्राह्मणेभ्यो धनं बहु।
जग्मतुः पितरं द्रष्टुं सीतया सह राघवौ ॥ २.३३.१ ॥
بعد أن وهب الكثير من الثروة للبراهمة مع فيدهي، انطلق الراغوانِ مع سيتا لرؤية أبيهما.
2.33.2
ततो गृहीते प्रेष्याभ्यामशोभेतां तदायुधे।
मालादामभिरासक्ते सीतया समलंकृते ॥ २.३३.२ ॥
ثم أشرق السلاحان اللذان حملهما الخادمان، معلّقين بالأكاليل ومزيّنين بسيتا.
2.33.3
ततः प्रासादहर्म्याणि विमानशिखराणि च।
अभिरुह्य जनः श्रीमानुदासीनो व्यलोकयत् ॥ २.३३.३ ॥
ثم صعد الناس الأجلّاء إلى القصور والدور وقمم الأبراج، ونظروا بلا اكتراث.
2.33.4
न हि रथ्याः सुशक्यन्ते गन्तुं बहुजनाकुलाः।
आरुह्य तस्मात् प्रासादाद् दीनाः पश्यन्ति राघवम् ॥ २.३३.४ ॥
كانت الطرق مزدحمة بالناس فلم يكن من السهل السير فيها، فصعد الحزانى إلى القصور ونظروا إلى الراغوي.
2.33.5
पदातिं सानुजं दृष्ट्वा ससीतं च जनास्तदा।
ऊचुर्बहुजना वाचः शोकोपहतचेतसः ॥ २.३३.५ ॥
لمّا رأوه يمشي على قدميه مع أخيه الأصغر ومع سيتا، قال كثير من الناس، وقد أصابت الحسرة قلوبهم، هذه الكلمات.
2.33.6
यं यान्तमनुयाति स्म चतुरङ्गबलं महत्।
तमेकं सीतया सार्धमनुयाति स्म लक्ष्मणः ॥ २.३३.६ ॥
من كان يتبعه الجيش العظيم ذو الأركان الأربعة حين يسير، فإن لكشمنة وحده الآن يتبعه مع سيتا.
2.33.7
ऐश्वर्यस्य रसज्ञः सन् कामानां चाकरो महान्।
नेच्छत्येवानृतं कर्तुं वचनं धर्मगौरवात् ॥ २.३३.७ ॥
مع أنه يعرف لذة السلطان وهو معدن عظيم للرغبات، فإنه لا يريد أن يجعل كلمته كاذبة، إجلالا للدارما.
2.33.8
या न शक्या पुरा द्रष्टुं भूतैराकाशगैरपि।
तामद्य सीतां पश्यन्ति राजमार्गगता जनाः ॥ २.३३.८ ॥
تلك التي لم يكن يستطيع رؤيتها في الماضي حتى الكائنات التي تسير في السماء، يراها اليوم الناس السائرون على الطريق الملكي.
2.33.9
अङ्गरागोचितां सीतां रक्तचन्दनसेविनीम्।
वर्षमुष्णं च शीतं च नेष्यत्याशु विवर्णताम् ॥ २.३३.९ ॥
سيتا، التي تليق بالأدهان على الجسد وتعتاد على الصندل الأحمر، سيُفقدها المطر والحر والبرد لونها قريبا.
2.33.10
अद्य नूनं दशरथः सत्त्वमाविश्य भाषते।
नहि राजा प्रियं पुत्रं विवासयितुमर्हति ॥ २.३३.१० ॥
لا شك أن داشرتا اليوم يتكلم مسكونا بقوة ما، فالملك لا يستحق أن ينفي ابنه المحبوب.
2.33.11
निर्गुणस्यापि पुत्रस्य कथं स्याद् विनिवासनम्।
किं पुनर्यस्य लोकोऽयं जितो वृत्तेन केवलम् ॥ २.३३.११ ॥
كيف يمكن أن يُنفى حتى ابن خالٍ من الفضل؟ فكيف بمن بسلوكه وحده قد غلب هذا العالم؟
2.33.12
आनृशंस्यमनुक्रोशः श्रुतं शीलं दमः शमः।
राघवं शोभयन्त्येते षड्गुणाः पुरुषर्षभम् ॥ २.३३.१२ ॥
اللطف والرحمة والعلم وحسن السلوك وضبط النفس والسكينة، هذه الصفات الستة تزين راغافا، ثور الرجال.
2.33.13
तस्मात् तस्योपघातेन प्रजाः परमपीडिताः।
औदकानीव सत्त्वानि ग्रीष्मे सलिलसंक्षयात् ॥ २.३३.१३ ॥
لذلك، حين يُصاب هو، يتألم الرعايا ألمًا شديدًا، كما تتألم كائنات الماء في الصيف حين ينضب الماء.
2.33.14
पीडया पीडितं सर्वं जगदस्य जगत्पतेः।
मूलस्येवोपघातेन वृक्षः पुष्पफलोपगः ॥ २.३३.१४ ॥
يتألم العالم كله بألم سيد العالم هذا، كما يتضرر الشجر المثمر بالزهر والثمر حين تُصاب جذوره.
2.33.15
मूलं ह्येष मनुष्याणां धर्मसारो महाद्युतिः।
पुष्पं फलं च पत्रं च शाखाश्चास्येतरे जनाः ॥ २.३३.१५ ॥
إنه حقًا أصل البشر وجوهر الدارما، عظيم النور؛ والأزهار والثمار والأوراق والأغصان هم سائر الناس.
2.33.16
ते लक्ष्मण इव क्षिप्रं सपत्न्यः सहबान्धवाः।
गच्छन्तमनुगच्छामो येन गच्छति राघवः ॥ २.३३.१६ ॥
كما فعل لاكشمانا، سنلحق بالراغافا سريعًا مع ضرائرنا وأقاربنا، إلى أي مكان يذهب.
2.33.17
उद्यानानि परित्यज्य क्षेत्राणि च गृहाणि च।
एकदुःखसुखा राममनुगच्छाम धार्मिकम् ॥ २.३३.१७ ॥
سنترك البساتين والحقول والبيوت، ونتقاسم فرحًا واحدًا وحزنًا واحدًا، ونتبع راما الصالح.
2.33.18
समुद्धृतनिधानानि परिध्वस्ताजिराणि च।
उपात्तधनधान्यानि हृतसाराणि सर्वशः ॥ २.३३.१८ ॥
كنوز منبوشة، وأفنية مخربة، وثروات وغلال منهوبة، وكل شيء مجرّد من جوهره من كل جانب.
2.33.19
रजसाभ्यवकीर्णानि परित्यक्तानि दैवतैः।
मूषकैः परिधावद्भिरुद्बिलैरावृतानि च ॥ २.३३.१९ ॥
مغطاة بالغبار، متروكة من الآلهة، تغزوها الفئران الجارية والكائنات الخارجة من جحورها.
2.33.20
अपेतोदकधूमानि हीनसम्मार्जनानि च।
प्रणष्टबलिकर्मेज्यामन्त्रहोमजपानि च ॥ २.३३.२० ॥
التي غاب عنها الماء والدخان، وأُهملت فيها الكنس، وتوقفت فيها القرابين والقرابين والتراتيل والمحرقات والأذكار.
2.33.21
दुष्कालेनेव भग्नानि भिन्नभाजनवन्ति च।
अस्मत्त्यक्तानि कैकेयी वेश्मानि प्रतिपद्यताम् ॥ २.३३.२१ ॥
كأنها حطمها القحط، ذات الأواني المكسورة، التي تركناها — فلتتسلم كايكيي هذه البيوت.
2.33.22
वनं नगरमेवास्तु येन गच्छति राघवः।
अस्माभिश्च परित्यक्तं पुरं सम्पद्यतां वनम् ॥ २.३३.२२ ॥
فلتصبح الغابة التي يذهب إليها راغافا مدينةً، ولتصبح هذه المدينة التي تركناها غابةً.
2.33.23
बिलानि दंष्ट्रिणः सर्वे सानूनि मृगपक्षिणः।
त्यजन्त्वस्मद्भयाद्भीता गजाः सिंहा वनान्यपि ॥ २.३३.२३ ॥
فلتترك جميع الوحوش ذات الأنياب أوكارها وسفوح الجبال والغزلان والطيور؛ ولتترك الفيلة والأسود، المرعوبة من خوفنا، الغابات أيضًا.
2.33.24
अस्मत्त्यक्तं प्रपद्यन्तु सेव्यमानं त्यजन्तु च।
तृणमांसफलादानां देशं व्यालमृगद्विजम् ॥ २.३३.२४ ॥
فلتذهب إلى المكان الذي تركناه وكان مرتادًا، ولتتركه — بلاد آكلي العشب واللحم والثمر، والثعابين والوحوش والطيور.
2.33.25
प्रपद्यतां हि कैकेयी सपुत्रा सह बान्धवैः।
राघवेण वयं सर्वे वने वत्स्याम निर्वृताः ॥ २.३३.२५ ॥
فلتذهب كايكيي مع ابنها وذويها إلى راغافا؛ وسنعيش جميعا في الغابة في طمأنينة.
2.33.26
इत्येवं विविधा वाचो नानाजनसमीरिताः।
शुश्राव राघवः श्रुत्वा न विचक्रेऽस्य मानसम् ॥ २.३३.२६ ॥
هكذا سمع راغافا كلمات شتى نطق بها كثيرون؛ لكنه بعد أن سمع لم يُقرّر في نفسه شيئا.
2.33.27
स तु वेश्म पुनर्मातुः कैलासशिखरप्रभम्।
अभिचक्राम धर्मात्मा मत्तमातङ्गविक्रमः ॥ २.३३.२७ ॥
ثم مضى ذلك الرجل الصالح الروح، ذو البأس كالفيل الهائج، نحو مسكن أمه المتلألئ كقمة كايلاسا.
2.33.28
विनीतवीरपुरुषं प्रविश्य तु नृपालयम्।
ददर्शावस्थितं दीनं सुमन्त्रमविदूरतः ॥ २.३३.२८ ॥
ودخل قصر الملك المملوء بالرجال الأبطال المتواضعين، فرأى سمنترا واقفا على مقربة منه، حزينا منكسرا.
2.33.29
प्रतीक्षमाणोऽभिजनं तदार्त-
मनार्तरूपः प्रहसन्निवाथ।
जगाम रामः पितरं दिदृक्षुः
पितुर्निदेशं विधिवच्चिकीर्षुः ॥ २.३३.२९ ॥
منتظرا أهله الحزانى، غير مظهر حزنا في هيئته، كأنما يبتسم، مضى راما راغبا في رؤية أبيه وفي تنفيذ أمر أبيه على الوجه الصحيح.
2.33.30
तत्पूर्वमैक्ष्वाकसुतो महात्मा
रामो गमिष्यन् नृपमार्तरूपम्।
व्यतिष्ठत प्रेक्ष्य तदा सुमन्त्रं
पितुर्महात्मा प्रतिहारणार्थम् ॥ २.३३.३० ॥
عندئذ توقف راما، ابن سلالة إيكشفاكو العظيم النفس، وهو على وشك الذهاب إلى الملك في حاله المحزونة، إذ رأى سمنترا، ليُبلَّغ أبوه.
2.33.31
पितुर्निदेशेन तु धर्मवत्सलो
वनप्रवेशे कृतबुद्धिनिश्चयः।
स राघवः प्रेक्ष्य सुमन्त्रमब्रवी-
न्निवेदयस्वागमनं नृपाय मे ॥ २.३३.३१ ॥
بأمر أبيه، عزم راما المحب للدارما عزمًا راسخًا على دخول الغابة. فنظر الراغافا إلى سومانترا وقال: «أبلغ الملك بقدومي.»