Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.36.1
ततः सुमन्त्रमैक्ष्वाकः पीडितोऽत्र प्रतिज्ञया।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य जगादेदं पुनर्वचः ॥ २.३६.१ ॥
Da sprach der König aus dem Geschlecht der Ikṣvāku, von seinem Versprechen gequält, unter Tränen tief seufzend erneut zu Sumantra diese Worte.
2.36.2
सूत रत्नसुसम्पूर्णा चतुर्विधबला चमूः।
राघवस्यानुयात्रार्थं क्षिप्रं प्रतिविधीयताम् ॥ २.३६.२ ॥
Wagenlenker, das vierfache Heer, reich an Schätzen, soll rasch bereitgemacht werden, um Rāghava zu folgen.
2.36.3
रूपाजीवाश्च वादिन्यो वणिजश्च महाधनाः।
शोभयन्तु कुमारस्य वाहिनीः सुप्रसारिताः ॥ २.३६.३ ॥
Mögen die Kurtisanen, die von ihrer Schönheit leben, die Musikerinnen und die sehr reichen Kaufleute die weit ausgebreiteten Reihen des Prinzen schmücken.
2.36.4
ये चैनमुपजीवन्ति रमते यैश्च वीर्यतः।
तेषां बहुविधं दत्त्वा तानप्यत्र नियोजय ॥ २.३६.४ ॥
Gib denen, die von ihm leben und sich an seiner Tapferkeit erfreuen, vielerlei Gaben und stelle auch sie hier an.
2.36.5
आयुधानि च मुख्यानि नागराः शकटानि च।
अनुगच्छन्तु काकुत्स्थं व्याधाश्चारण्यकोविदाः ॥ २.३६.५ ॥
Mögen die Hauptwaffen, die Stadtbewohner und die Karren dem Kākutstha folgen, und mögen auch die im Waldwissen erfahrenen Jäger mitgehen.
2.36.6
निघ्नन् मृगान् कुञ्जरांश्च पिबंश्चारण्यकं मधु।
नदीश्च विविधाः पश्यन् न राज्यं संस्मरिष्यति ॥ २.३६.६ ॥
Indem er Hirsche und Elefanten erlegt, den Waldhonig trinkt und die vielen Flüsse betrachtet, wird er an das Königreich nicht denken.
2.36.7
धान्यकोशश्च यः कश्चिद् धनकोशश्च मामकः।
तौ राममनुगच्छेतां वसन्तं निर्जने वने ॥ २.३६.७ ॥
Mögen mein Kornspeicher und mein Schatzhaus, welche auch immer es sind, Rāma folgen, der im einsamen Wald weilt.
2.36.8
यजन् पुण्येषु देशेषु विसृजंश्चाप्तदक्षिणाः।
ऋषिभिश्चापि संगम्य प्रवत्स्यति सुखं वने ॥ २.३६.८ ॥
Indem er Opfer an heiligen Orten darbringt, angemessene Gaben spendet und sich mit den Weisen vereint, wird er glücklich im Wald wohnen.
2.36.9
भरतश्च महाबाहुरयोध्यां पालयिष्यति।
सर्वकामैः पुनः श्रीमान् रामः संसाध्यतामिति ॥ २.३६.९ ॥
Bharata, der Starkarmige, wird Ayodhyā beschützen; und möge der glorreiche Rāma in allen seinen Wünschen erfüllt werden.
2.36.10
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे कैकेय्या भयमागतम्।
मुखं चाप्यगमच्छोषं स्वरश्चापि व्यरुध्यत ॥ २.३६.१० ॥
Als der Kākutstha-König so sprach, kam Furcht über Kaikeyī; ihr Gesicht wurde trocken, und auch ihre Stimme versagte.
2.36.11
सा विषण्णा च संत्रस्ता मुखेन परिशुष्यता।
राजानमेवाभिमुखी कैकेयी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.३६.११ ॥
Kaikeyī, niedergeschlagen und verängstigt, das Gesicht vertrocknet, wandte sich dem König zu und sprach diese Worte.
2.36.12
राज्यं गतधनं साधो पीतमण्डां सुरामिव।
निरास्वाद्यतमं शून्यं भरतो नाभिपत्स्यते ॥ २.३६.१२ ॥
O Guter, ein Reich ohne Reichtum ist wie Wein, dessen Bodensatz getrunken wurde: ganz geschmacklos und leer; Bharata wird es nicht begehren.
2.36.13
कैकेय्यां मुक्तलज्जायां वदन्त्यामतिदारुणम्।
राजा दशरथो वाक्यमुवाचायतलोचनाम् ॥ २.३६.१३ ॥
Als Kaikeyī, alle Scham abgelegt, äußerst grausame Worte sprach, sagte König Daśaratha zu ihr, der Langäugigen, folgende Worte.
2.36.14
वहन्तं किं तुदसि मां नियुज्य धुरि माहिते।
अनार्ये कृत्यमारब्धं किं न पूर्वमुपारुधः ॥ २.३६.१४ ॥
Du, die du mich ins Joch gespannt und zum Tragen gezwungen hast, warum quälst du jetzt mich, der ich trage? Unedle Frau, warum hast du das begonnene Werk nicht früher verhindert?
2.36.15
तस्यैतत् क्रोधसंयुक्तमुक्तं श्रुत्वा वराङ्गना।
कैकेयी द्विगुणं क्रुद्धा राजानमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.१५ ॥
Als die vortreffliche Kaikeyī diese im Zorn gesprochenen Worte hörte, sprach sie, doppelt erzürnt, folgendes zum König.
2.36.16
तवैव वंशे सगरो ज्येष्ठपुत्रमुपारुधत्।
असमञ्ज इति ख्यातं तथायं गन्तुमर्हति ॥ २.३६.१६ ॥
In deinem eigenen Geschlecht verbannte Sagara seinen ältesten Sohn, bekannt als Asamañja; ebenso sollte auch dieser gehen.
2.36.17
एवमुक्तो धिगित्येव राजा दशरथोऽब्रवीत्।
व्रीडितश्च जनः सर्वः सा च तन्नावबुध्यत ॥ २.३६.१७ ॥
So angesprochen sagte König Daśaratha: »Schande!« Alle Leute schämten sich, sie aber verstand es nicht.
2.36.18
तत्र वृद्धो महामात्रः सिद्धार्थो नाम नामतः।
शुचिर्बहुमतो राज्ञः कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.१८ ॥
Dort sprach der greise oberste Minister namens Siddhārtha, rein und vom König hochgeschätzt, zu Kaikeyī folgendes.
2.36.19
असमञ्जो गृहीत्वा तु क्रीडतः पथि दारकान्।
सरय्वां प्रक्षिपन्नप्सु रमते तेन दुर्मतिः ॥ २.३६.१९ ॥
Asamañja packte die auf der Straße spielenden Kinder und warf sie in die Wasser der Sarayū; der böse Gesinnte fand daran seine Freude.
2.36.20
तं दृष्ट्वा नागराः सर्वे क्रुद्धा राजानमब्रुवन्।
असमञ्जं वृणीष्वैकमस्मान् वा राष्ट्रवर्धन ॥ २.३६.२० ॥
Als sie dies sahen, sprachen alle Bürger, erzürnt, zum König: 'O Mehrer des Reiches, wähle entweder Asamañja oder einen von uns.'
2.36.21
तानुवाच ततो राजा किंनिमित्तमिदं भयम्।
ताश्चापि राज्ञा सम्पृष्टा वाक्यं प्रकृतयोऽब्रुवन् ॥ २.३६.२१ ॥
Da sagte der König zu ihnen: 'Aus welchem Grund ist diese Furcht?' Vom König befragt, sprachen die Untertanen diese Worte.
2.36.22
क्रीडतस्त्वेष नः पुत्रान् बालानुद्भ्रान्तचेतसः।
सरय्वां प्रक्षिपन्मौर्ख्यादतुलां प्रीतिमश्नुते ॥ २.३६.२२ ॥
Er wirft unsere Söhne, die Kinder mit verwirrtem Sinn, während sie spielen, in die Sarayū, und aus Torheit gewinnt er unvergleichliche Freude.
2.36.23
स तासां वचनं श्रुत्वा प्रकृतीनां नराधिपः।
तं तत्याजाहितं पुत्रं तासां प्रियचिकीर्षया ॥ २.३६.२३ ॥
Als der Herrscher der Menschen die Worte der Untertanen hörte, verstieß er, um ihnen zu gefallen, jenen schädlichen Sohn.
2.36.24
तं यानं शीघ्रमारोप्य सभार्यं सपरिच्छदम्।
यावज्जीवं विवास्योऽयमिति तानन्वशात् पिता ॥ २.३६.२४ ॥
Er ließ ihn rasch mit seiner Gemahlin und seinem Hab und Gut auf einen Wagen setzen und befahl ihnen: 'Dieser soll sein Leben lang verbannt sein.'
2.36.25
स फालपिटकं गृह्य गिरिदुर्गाण्यलोकयत्।
दिशः सर्वास्त्वनुचरन् स यथा पापकर्मकृत् ॥ २.३६.२५ ॥
Er nahm den Beutel Fālapiṭaka und betrachtete die Bergfestungen; in alle Richtungen umherschweifend, wirkte er wie einer, der Böses getan hat.
2.36.26
इत्येनमत्यजद् राजा सगरो वै सुधार्मिकः।
रामः किमकरोत् पापं येनैवमुपरुध्यते ॥ २.३६.२६ ॥
So verstieß ihn der äußerst rechtschaffene König Sagara. Welche Sünde hat Rāma begangen, dass er so bestraft wird?
2.36.27
नहि कंचन पश्यामो राघवस्यागुणं वयम्।
दुर्लभो ह्यस्य निरयः शशाङ्कस्येव कल्मषम् ॥ २.३६.२७ ॥
Wir sehen keinen Fehler an Rāghava (Rāma); denn ein Makel an ihm ist so schwer zu finden wie ein Fleck auf dem Mond.
2.36.28
अथवा देवि त्वं कंचिद् दोषं पश्यसि राघवे।
तमद्य ब्रूहि तत्त्वेन तदा रामो विवास्यते ॥ २.३६.२८ ॥
Oder, o Göttin, siehst du einen Fehler an Rāghava? Sage es jetzt wahrhaftig, denn dann soll Rāma verbannt werden.
2.36.29
अदुष्टस्य हि संत्यागः सत्पथे निरतस्य च।
निर्दहेदपि शक्रस्य द्युतिं धर्मविरोधवान् ॥ २.३६.२९ ॥
Einen zu verstoßen, der nicht böse ist und dem rechten Pfad ergeben, ist dem Dharma zuwider; eine solche Tat könnte sogar den Glanz Indras verbrennen.
2.36.30
तदलं देवि रामस्य श्रिया विहतया त्वया।
लोकतोऽपि हि ते रक्ष्यः परिवादः शुभानने ॥ २.३६.३० ॥
Genug also, o Göttin, für Rāma, dessen Glück du zerstört hast. O Schönangesichtige, auch du musst dich vor dem Tadel der Welt hüten.
2.36.31
श्रुत्वा तु सिद्धार्थवचो राजा श्रान्ततरस्वरः।
शोकोपहतया वाचा कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.३१ ॥
Als der König diese Worte Siddhārthas gehört hatte, sprach er mit sehr müder Stimme, seine Rede von Kummer gebrochen, zu Kaikeyī dies.
2.36.32
एतद्वचो नेच्छसि पापरूपे
हितं न जानासि ममात्मनोऽथवा।
आस्थाय मार्गं कृपणं कुचेष्टा
चेष्टा हि ते साधुपथादपेता ॥ २.३६.३२ ॥
O du von böser Gestalt, du willst diese Worte nicht, oder du kennst nicht einmal mein eigenes Wohl. Einen erbärmlichen Weg beschreitend, ist dein Verhalten schlecht; deine Taten haben den Pfad der Guten verlassen.
2.36.33
अनुव्रजिष्याम्यहमद्य रामं
राज्यं परित्यज्य सुखं धनं च।
सर्वे च राज्ञा भरतेन च त्वं
यथासुखं भुङ्क्ष्व चिराय राज्यम् ॥ २.३६.३३ ॥
Heute werde ich Rāma folgen, nachdem ich Königtum, Behagen und Reichtum aufgegeben habe. Du aber genieße mit König Bharata und allen anderen das Königreich, wie es dir gefällt, lange Zeit.