Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.36.1
ततः सुमन्त्रमैक्ष्वाकः पीडितोऽत्र प्रतिज्ञया।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य जगादेदं पुनर्वचः ॥ २.३६.१ ॥
Então o rei da linhagem de Ikṣvāku, atormentado por sua promessa, suspirando fundo entre lágrimas, falou de novo a Sumantra estas palavras.
2.36.2
सूत रत्नसुसम्पूर्णा चतुर्विधबला चमूः।
राघवस्यानुयात्रार्थं क्षिप्रं प्रतिविधीयताम् ॥ २.३६.२ ॥
Cocheiro, que o exército de quatro divisões, cheio de tesouros, seja prontamente preparado para seguir Rāghava.
2.36.3
रूपाजीवाश्च वादिन्यो वणिजश्च महाधनाः।
शोभयन्तु कुमारस्य वाहिनीः सुप्रसारिताः ॥ २.३६.३ ॥
Que as cortesãs que vivem de sua beleza, as musicistas e os mercadores muito ricos adornem as colunas do príncipe, amplamente espalhadas.
2.36.4
ये चैनमुपजीवन्ति रमते यैश्च वीर्यतः।
तेषां बहुविधं दत्त्वा तानप्यत्र नियोजय ॥ २.३६.४ ॥
Dê muitos tipos de presentes àqueles que vivem dele e àqueles que se deleitam em seu valor, e designe-os também aqui.
2.36.5
आयुधानि च मुख्यानि नागराः शकटानि च।
अनुगच्छन्तु काकुत्स्थं व्याधाश्चारण्यकोविदाः ॥ २.३६.५ ॥
Que as principais armas, os habitantes da cidade e as carroças sigam Kākutstha, e que também o acompanhem os caçadores versados na arte da floresta.
2.36.6
निघ्नन् मृगान् कुञ्जरांश्च पिबंश्चारण्यकं मधु।
नदीश्च विविधाः पश्यन् न राज्यं संस्मरिष्यति ॥ २.३६.६ ॥
Matando veados e elefantes, bebendo o mel da floresta e contemplando os diversos rios, ele não se lembrará do reino.
2.36.7
धान्यकोशश्च यः कश्चिद् धनकोशश्च मामकः।
तौ राममनुगच्छेतां वसन्तं निर्जने वने ॥ २.३६.७ ॥
Que os meus celeiros e os meus tesouros, quaisquer que sejam, sigam Rāma, que habita a floresta deserta.
2.36.8
यजन् पुण्येषु देशेषु विसृजंश्चाप्तदक्षिणाः।
ऋषिभिश्चापि संगम्य प्रवत्स्यति सुखं वने ॥ २.३६.८ ॥
Realizando sacrifícios em lugares sagrados, dando as devidas dakṣiṇās e reunindo-se aos sábios, ele morará feliz na floresta.
2.36.9
भरतश्च महाबाहुरयोध्यां पालयिष्यति।
सर्वकामैः पुनः श्रीमान् रामः संसाध्यतामिति ॥ २.३६.९ ॥
Bharata, de braços poderosos, protegerá Ayodhyā; e que o glorioso Rāma seja satisfeito em todos os seus desejos.
2.36.10
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे कैकेय्या भयमागतम्।
मुखं चाप्यगमच्छोषं स्वरश्चापि व्यरुध्यत ॥ २.३६.१० ॥
Enquanto o rei Kākutstha assim falava, o medo tomou conta de Kaikeyī; seu rosto secou e sua voz também se embargou.
2.36.11
सा विषण्णा च संत्रस्ता मुखेन परिशुष्यता।
राजानमेवाभिमुखी कैकेयी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.३६.११ ॥
Kaikeyī, abatida e aterrorizada, com o rosto ressecado, voltou-se para o rei e disse estas palavras.
2.36.12
राज्यं गतधनं साधो पीतमण्डां सुरामिव।
निरास्वाद्यतमं शून्यं भरतो नाभिपत्स्यते ॥ २.३६.१२ ॥
Ó bondoso, um reino despojado de riqueza é como vinho cujas borras já foram bebidas: insípido e vazio; Bharata não o desejará.
2.36.13
कैकेय्यां मुक्तलज्जायां वदन्त्यामतिदारुणम्।
राजा दशरथो वाक्यमुवाचायतलोचनाम् ॥ २.३६.१३ ॥
Quando Kaikeyī, tendo abandonado o pudor, proferia palavras atrozes, o rei Daśaratha disse a ela, a de olhos longos, estas palavras.
2.36.14
वहन्तं किं तुदसि मां नियुज्य धुरि माहिते।
अनार्ये कृत्यमारब्धं किं न पूर्वमुपारुधः ॥ २.३६.१४ ॥
Tu, que me atrelaste ao jugo e me fizeste carregar, por que agora atormentas a mim, que carrego? Mulher indigna, por que não obstruíste antes a ação já iniciada?
2.36.15
तस्यैतत् क्रोधसंयुक्तमुक्तं श्रुत्वा वराङ्गना।
कैकेयी द्विगुणं क्रुद्धा राजानमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.१५ ॥
Ao ouvir estas palavras proferidas por ele em cólera, a excelente Kaikeyī, duas vezes mais irada, disse isto ao rei.
2.36.16
तवैव वंशे सगरो ज्येष्ठपुत्रमुपारुधत्।
असमञ्ज इति ख्यातं तथायं गन्तुमर्हति ॥ २.३६.१६ ॥
Na tua própria linhagem, Sagara baniu o seu filho mais velho, conhecido como Asamañja; assim também este deve partir.
2.36.17
एवमुक्तो धिगित्येव राजा दशरथोऽब्रवीत्।
व्रीडितश्च जनः सर्वः सा च तन्नावबुध्यत ॥ २.३६.१७ ॥
Assim interpelado, o rei Daśaratha disse: 'Vergonha!' Todo o povo se envergonhou, mas ela não compreendeu.
2.36.18
तत्र वृद्धो महामात्रः सिद्धार्थो नाम नामतः।
शुचिर्बहुमतो राज्ञः कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.१८ ॥
Ali, o velho grande ministro chamado Siddhārtha, puro e muito estimado pelo rei, disse isto a Kaikeyī.
2.36.19
असमञ्जो गृहीत्वा तु क्रीडतः पथि दारकान्।
सरय्वां प्रक्षिपन्नप्सु रमते तेन दुर्मतिः ॥ २.३६.१९ ॥
Asamañja, agarrando as crianças que brincavam na estrada, as jogava nas águas do Sarayū, e o de mente perversa se deleitava com isso.
2.36.20
तं दृष्ट्वा नागराः सर्वे क्रुद्धा राजानमब्रुवन्।
असमञ्जं वृणीष्वैकमस्मान् वा राष्ट्रवर्धन ॥ २.३६.२० ॥
Vendo isso, todos os cidadãos, enfurecidos, disseram ao rei: 'Ó engrandecedor do reino, escolhe Asamañja ou um de nós.'
2.36.21
तानुवाच ततो राजा किंनिमित्तमिदं भयम्।
ताश्चापि राज्ञा सम्पृष्टा वाक्यं प्रकृतयोऽब्रुवन् ॥ २.३६.२१ ॥
Então o rei lhes disse: 'Por que motivo é este temor?' Interrogados pelo rei, os súditos disseram estas palavras.
2.36.22
क्रीडतस्त्वेष नः पुत्रान् बालानुद्भ्रान्तचेतसः।
सरय्वां प्रक्षिपन्मौर्ख्यादतुलां प्रीतिमश्नुते ॥ २.३६.२२ ॥
Ele lança nossos filhos, crianças de mente perturbada, no Sarayū enquanto brincam, e por insensatez obtém um prazer incomparável.
2.36.23
स तासां वचनं श्रुत्वा प्रकृतीनां नराधिपः।
तं तत्याजाहितं पुत्रं तासां प्रियचिकीर्षया ॥ २.३६.२३ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras dos súditos, aquele senhor dos homens, desejando agradá-los, abandonou aquele filho nocivo.
2.36.24
तं यानं शीघ्रमारोप्य सभार्यं सपरिच्छदम्।
यावज्जीवं विवास्योऽयमिति तानन्वशात् पिता ॥ २.३६.२४ ॥
Colocando-o rapidamente num veículo com sua esposa e pertences, o pai lhes ordenou: 'Este deve ser banido para toda a vida.'
2.36.25
स फालपिटकं गृह्य गिरिदुर्गाण्यलोकयत्।
दिशः सर्वास्त्वनुचरन् स यथा पापकर्मकृत् ॥ २.३६.२५ ॥
Tomando sua bolsa fālapiṭaka, observou as fortalezas das montanhas, vagando em todas as direções como quem cometeu ações pecaminosas.
2.36.26
इत्येनमत्यजद् राजा सगरो वै सुधार्मिकः।
रामः किमकरोत् पापं येनैवमुपरुध्यते ॥ २.३६.२६ ॥
Assim, o rei Sagara, muito justo, o abandonou. Que pecado cometeu Rāma para ser assim punido?
2.36.27
नहि कंचन पश्यामो राघवस्यागुणं वयम्।
दुर्लभो ह्यस्य निरयः शशाङ्कस्येव कल्मषम् ॥ २.३६.२७ ॥
Não vemos em Rāghava (Rāma) nenhuma falta; pois sua falha é tão difícil de encontrar quanto uma mancha na lua.
2.36.28
अथवा देवि त्वं कंचिद् दोषं पश्यसि राघवे।
तमद्य ब्रूहि तत्त्वेन तदा रामो विवास्यते ॥ २.३६.२८ ॥
Ou então, ó deusa, vês alguma falta em Rāghava? Diz agora a verdade, pois então Rāma será exilado.
2.36.29
अदुष्टस्य हि संत्यागः सत्पथे निरतस्य च।
निर्दहेदपि शक्रस्य द्युतिं धर्मविरोधवान् ॥ २.३६.२९ ॥
Abandonar quem não é mau e se dedica ao caminho justo é contrário ao dharma; tal ato poderia queimar até o esplendor de Indra.
2.36.30
तदलं देवि रामस्य श्रिया विहतया त्वया।
लोकतोऽपि हि ते रक्ष्यः परिवादः शुभानने ॥ २.३६.३० ॥
Basta, pois, ó deusa, para Rāma, cuja fortuna foi arruinada por ti. Ó de bela face, também tu deves proteger-te da reprovação do mundo.
2.36.31
श्रुत्वा तु सिद्धार्थवचो राजा श्रान्ततरस्वरः।
शोकोपहतया वाचा कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.३१ ॥
Ao ouvir as palavras de Siddhārtha, o rei, com a voz muito cansada, disse a Kaikeyī estas palavras, sua fala quebrada pela dor.
2.36.32
एतद्वचो नेच्छसि पापरूपे
हितं न जानासि ममात्मनोऽथवा।
आस्थाय मार्गं कृपणं कुचेष्टा
चेष्टा हि ते साधुपथादपेता ॥ २.३६.३२ ॥
Ó tu, de forma perversa, não desejas estas palavras, ou não conheces sequer o meu próprio bem. Tendo tomado um caminho miserável, tua conduta é má; tuas ações afastaram-se do caminho dos bons.
2.36.33
अनुव्रजिष्याम्यहमद्य रामं
राज्यं परित्यज्य सुखं धनं च।
सर्वे च राज्ञा भरतेन च त्वं
यथासुखं भुङ्क्ष्व चिराय राज्यम् ॥ २.३६.३३ ॥
Hoje seguirei Rāma, tendo abandonado o reino, o conforto e a riqueza. Tu, junto com o rei Bharata e todos os outros, desfruta do reino como quiseres, por muito tempo.