வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.36.1
ततः सुमन्त्रमैक्ष्वाकः पीडितोऽत्र प्रतिज्ञया।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य जगादेदं पुनर्वचः ॥ २.३६.१ ॥
பின்னர் இக்ஷ்வாகு மன்னன் அந்த வாக்குறுதியால் வேதனையுற்று, கண்ணீருடன் பெருமூச்சு விட்டு, சுமந்திரரிடம் மீண்டும் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
2.36.2
सूत रत्नसुसम्पूर्णा चतुर्विधबला चमूः।
राघवस्यानुयात्रार्थं क्षिप्रं प्रतिविधीयताम् ॥ २.३६.२ ॥
தேரோட்டியே, இரத்தினங்கள் நிறைந்த நால்வகைப் படையை ராகவனுடன் செல்வதற்காக விரைவில் ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.
2.36.3
रूपाजीवाश्च वादिन्यो वणिजश्च महाधनाः।
शोभयन्तु कुमारस्य वाहिनीः सुप्रसारिताः ॥ २.३६.३ ॥
அழகால் வாழும் பெண்களும், இசைக் கருவி வாசிக்கும் பெண்களும், பெரும் செல்வமுள்ள வணிகர்களும் பரந்து நிற்கும் படைவரிசைகளால் இளவரசனை அலங்கரிக்கட்டும்.
2.36.4
ये चैनमुपजीवन्ति रमते यैश्च वीर्यतः।
तेषां बहुविधं दत्त्वा तानप्यत्र नियोजय ॥ २.३६.४ ॥
இவரை நம்பி வாழ்பவர்களும், இவரது வீரத்தால் மகிழ்பவர்களும் — அவர்களுக்குப் பல வகையில் கொடுத்து அவர்களையும் இங்கே நியமியுங்கள்.
2.36.5
आयुधानि च मुख्यानि नागराः शकटानि च।
अनुगच्छन्तु काकुत्स्थं व्याधाश्चारण्यकोविदाः ॥ २.३६.५ ॥
முக்கியமான ஆயுதங்களும், நகரவாசிகளும், வண்டிகளும் காகுத்ஸ்தனைப் பின்தொடரட்டும்; காட்டின் வழிகளில் வல்லவர்களான வேடர்களும் பின்தொடரட்டும்.
2.36.6
निघ्नन् मृगान् कुञ्जरांश्च पिबंश्चारण्यकं मधु।
नदीश्च विविधाः पश्यन् न राज्यं संस्मरिष्यति ॥ २.३६.६ ॥
மான்களையும் யானைகளையும் வேட்டையாடி, காட்டுத்தேனை அருந்தி, பல்வேறு ஆறுகளைக் கண்டு மகிழ்ந்து, அவன் ராஜ்யத்தை நினைக்கமாட்டான்.
2.36.7
धान्यकोशश्च यः कश्चिद् धनकोशश्च मामकः।
तौ राममनुगच्छेतां वसन्तं निर्जने वने ॥ २.३६.७ ॥
என் தானியக் களஞ்சியமும் செல்வக் களஞ்சியமும் எதுவோ, அவை இரண்டும் வெறிச்சோடிய காட்டில் வசிக்கும் ராமனைப் பின்தொடரட்டும்.
2.36.8
यजन् पुण्येषु देशेषु विसृजंश्चाप्तदक्षिणाः।
ऋषिभिश्चापि संगम्य प्रवत्स्यति सुखं वने ॥ २.३६.८ ॥
புனிதமான இடங்களில் யாகம் செய்து, தகுந்த தக்சிணைகளை வழங்கி, முனிவர்களுடன் சேர்ந்து அவர் காட்டில் இன்பமாக வாழ்வார்.
2.36.9
भरतश्च महाबाहुरयोध्यां पालयिष्यति।
सर्वकामैः पुनः श्रीमान् रामः संसाध्यतामिति ॥ २.३६.९ ॥
மாபெரும் தோள்களை உடைய பரதன் அயோத்தியைப் பாதுகாப்பான். மேலும் ஒளிபொருந்திய ராமன் எல்லா விருப்பங்களாலும் நிறைவு பெறட்டும்.
2.36.10
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे कैकेय्या भयमागतम्।
मुखं चाप्यगमच्छोषं स्वरश्चापि व्यरुध्यत ॥ २.३६.१० ॥
காகுத்ஸ்தன் இவ்வாறு பேசியபோது கைகேயிக்குள் பயம் எழுந்தது. அவளது முகம் வறண்டது; குரலும் தடைபட்டது.
2.36.11
सा विषण्णा च संत्रस्ता मुखेन परिशुष्यता।
राजानमेवाभिमुखी कैकेयी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.३६.११ ॥
துயருற்றும் அச்சமுற்றும் இருந்த கைகேயி, உலர்ந்த முகத்துடன் அரசனையே நோக்கி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
2.36.12
राज्यं गतधनं साधो पीतमण्डां सुरामिव।
निरास्वाद्यतमं शून्यं भरतो नाभिपत्स्यते ॥ २.३६.१२ ॥
நல்லவனே, செல்வமற்ற அரசு, தேறல் குடிக்கப்பட்ட மதுவைப் போல, மிகச் சுவையற்றதும் வெறுமையானதுமாகும்; பரதன் அதை விரும்பமாட்டான்.
2.36.13
कैकेय्यां मुक्तलज्जायां वदन्त्यामतिदारुणम्।
राजा दशरथो वाक्यमुवाचायतलोचनाम् ॥ २.३६.१३ ॥
நாணத்தை விட்டொழித்த கைகேயி மிகக் கொடிய சொற்களைச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கையில், மன்னன் தசரதன் நீண்ட கண்களை உடைய அவளிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.36.14
वहन्तं किं तुदसि मां नियुज्य धुरि माहिते।
अनार्ये कृत्यमारब्धं किं न पूर्वमुपारुधः ॥ २.३६.१४ ॥
நுகத்தில் பூட்டி என்னைச் சுமக்கச் செய்தவளே, சுமப்பவனான என்னை ஏன் இப்போது வருத்துகிறாய்? அநாரியே, தொடங்கப்பட்ட செயலை முன்பே ஏன் தடுக்கவில்லை?
2.36.15
तस्यैतत् क्रोधसंयुक्तमुक्तं श्रुत्वा वराङ्गना।
कैकेयी द्विगुणं क्रुद्धा राजानमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.१५ ॥
அரசனுடைய கோபம் நிறைந்த இச்சொற்களைக் கேட்ட சிறந்த பெண்ணான கைகேயி இரு மடங்கு சினந்து மன்னனிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
2.36.16
तवैव वंशे सगरो ज्येष्ठपुत्रमुपारुधत्।
असमञ्ज इति ख्यातं तथायं गन्तुमर्हति ॥ २.३६.१६ ॥
உன் வம்சத்திலேயே சகரன் தன் மூத்த மகனை — அசமஞ்சன் என்று புகழ்பெற்றவனை — விரட்டினான்; அதுபோல இவனும் போவதே தகும்.
2.36.17
एवमुक्तो धिगित्येव राजा दशरथोऽब्रवीत्।
व्रीडितश्च जनः सर्वः सा च तन्नावबुध्यत ॥ २.३६.१७ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது மன்னன் தசரதன் 'தூ, இழிவு!' என்றான். எல்லா மக்களும் வெட்கினர்; ஆனால் அவளோ அதை உணரவில்லை.
2.36.18
तत्र वृद्धो महामात्रः सिद्धार्थो नाम नामतः।
शुचिर्बहुमतो राज्ञः कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.१८ ॥
அங்கு அரசனின் முதிய தலைமை அமைச்சரான சித்தார்த்தர் என்னும் தூயவர் — அரசனால் பெரிதும் மதிக்கப்பட்டவர் — கைகேயியிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
2.36.19
असमञ्जो गृहीत्वा तु क्रीडतः पथि दारकान्।
सरय्वां प्रक्षिपन्नप्सु रमते तेन दुर्मतिः ॥ २.३६.१९ ॥
அசமஞ்சன் சாலையில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த சிறுவர்களைப் பிடித்து சரயு நதியின் நீரில் வீசினான்; தீய புத்தியுடையவன் அதில் மகிழ்ச்சி கண்டான்.
2.36.20
तं दृष्ट्वा नागराः सर्वे क्रुद्धा राजानमब्रुवन्।
असमञ्जं वृणीष्वैकमस्मान् वा राष्ट्रवर्धन ॥ २.३६.२० ॥
அதைக் கண்ட நகரவாசிகள் அனைவரும் கோபமடைந்து அரசனிடம் கூறினர்: 'அரசை வளர்ப்பவரே, அசமஞ்சனையோ அல்லது எங்களில் ஒருவரையோ தேர்ந்தெடுங்கள்.'
2.36.21
तानुवाच ततो राजा किंनिमित्तमिदं भयम्।
ताश्चापि राज्ञा सम्पृष्टा वाक्यं प्रकृतयोऽब्रुवन् ॥ २.३६.२१ ॥
பின்னர் அரசன் அவர்களிடம் கேட்டான், 'இந்த அச்சத்திற்கு என்ன காரணம்?' அரசனால் கேட்கப்பட்ட குடிமக்கள் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
2.36.22
क्रीडतस्त्वेष नः पुत्रान् बालानुद्भ्रान्तचेतसः।
सरय्वां प्रक्षिपन्मौर्ख्यादतुलां प्रीतिमश्नुते ॥ २.३६.२२ ॥
இவன் எங்கள் மகன்களான, மனம் குழம்பிய சிறுவர்கள் விளையாடும்போது அவர்களை சரயு நதியில் வீசுகிறான்; அறியாமையால் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைகிறான்.
2.36.23
स तासां वचनं श्रुत्वा प्रकृतीनां नराधिपः।
तं तत्याजाहितं पुत्रं तासां प्रियचिकीर्षया ॥ २.३६.२३ ॥
குடிமக்களின் அவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்த மனிதர்களின் தலைவன், அவர்களை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் அந்தத் தீய மகனைக் கைவிட்டான்.
2.36.24
तं यानं शीघ्रमारोप्य सभार्यं सपरिच्छदम्।
यावज्जीवं विवास्योऽयमिति तानन्वशात् पिता ॥ २.३६.२४ ॥
அவனை மனைவி மற்றும் பொருட்களுடன் விரைவில் ஒரு வண்டியில் ஏற்றி, 'இவன் வாழ்நாள் முழுவதும் நாடு கடத்தப்பட வேண்டும்' என்று தந்தை அவர்களுக்கு ஆணையிட்டான்.
2.36.25
स फालपिटकं गृह्य गिरिदुर्गाण्यलोकयत्।
दिशः सर्वास्त्वनुचरन् स यथा पापकर्मकृत् ॥ २.३६.२५ ॥
அவன் பாலபிடகத்தை எடுத்துக்கொண்டு மலைக் கோட்டைகளைப் பார்த்தான்; எல்லாத் திசைகளிலும் திரிந்து செல்லும் அவன் பாவம் செய்தவனைப் போலத் தோன்றினான்.
2.36.26
इत्येनमत्यजद् राजा सगरो वै सुधार्मिकः।
रामः किमकरोत् पापं येनैवमुपरुध्यते ॥ २.३६.२६ ॥
இவ்வாறு மிகவும் தர்மசீலனான சகர மன்னன் அவனைக் கைவிட்டான். ராமன் என்ன பாவம் செய்தான், அதனால் இவ்வாறு துன்புறுத்தப்படுகிறான்?
2.36.27
नहि कंचन पश्यामो राघवस्यागुणं वयम्।
दुर्लभो ह्यस्य निरयः शशाङ्कस्येव कल्मषम् ॥ २.३६.२७ ॥
ராகவனான ராமனில் எந்தக் குற்றத்தையும் நாங்கள் காணவில்லை. சந்திரனில் கறையைக் காண்பது அரிது போல, இவனிடம் குற்றத்தைக் காண்பதும் அரிது.
2.36.28
अथवा देवि त्वं कंचिद् दोषं पश्यसि राघवे।
तमद्य ब्रूहि तत्त्वेन तदा रामो विवास्यते ॥ २.३६.२८ ॥
அல்லது தேவியே, ராகவனில் நீ ஏதேனும் குற்றத்தைக் காண்கிறாயா? அதை இப்போது உண்மையாகச் சொல். அதனால்தான் ராமன் நாடு கடத்தப்படுகிறானா?
2.36.29
अदुष्टस्य हि संत्यागः सत्पथे निरतस्य च।
निर्दहेदपि शक्रस्य द्युतिं धर्मविरोधवान् ॥ २.३६.२९ ॥
தீயவனல்ல, நல்வழியில் நிலைத்தவனைக் கைவிடுவது தர்மத்திற்கு எதிரானது; அது இந்திரனின் ஒளியையும் எரித்துவிடும்.
2.36.30
तदलं देवि रामस्य श्रिया विहतया त्वया।
लोकतोऽपि हि ते रक्ष्यः परिवादः शुभानने ॥ २.३६.३० ॥
ஆகவே தேவியே, அழிந்துபோன செல்வத்தால் ராமனுக்கு இது போதும். சுபமுகியே, உலகத்தாலும் உனக்கு வரும் பழிச்சொல்லிலிருந்து நீ காக்கப்பட வேண்டும்.
2.36.31
श्रुत्वा तु सिद्धार्थवचो राजा श्रान्ततरस्वरः।
शोकोपहतया वाचा कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.३६.३१ ॥
சித்தார்த்தரின் சொற்களைக் கேட்ட மன்னன், மிகவும் சோர்ந்த குரலுடன், துயரத்தால் சிதைந்த சொற்களில் கைகேயியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.36.32
एतद्वचो नेच्छसि पापरूपे
हितं न जानासि ममात्मनोऽथवा।
आस्थाय मार्गं कृपणं कुचेष्टा
चेष्टा हि ते साधुपथादपेता ॥ २.३६.३२ ॥
தீய வடிவினளே, இந்தச் சொல்லை நீ விரும்பவில்லை; அல்லது என் சொந்த நலனையும் நீ அறியவில்லை. இழிந்த வழியைப் பற்றிக்கொண்டாய்; உன் நடத்தை தீயது; உன் செயல்கள் நல்லோர் வழியிலிருந்து விலகியவை.
2.36.33
अनुव्रजिष्याम्यहमद्य रामं
राज्यं परित्यज्य सुखं धनं च।
सर्वे च राज्ञा भरतेन च त्वं
यथासुखं भुङ्क्ष्व चिराय राज्यम् ॥ २.३६.३३ ॥
இன்று நான் அரசையும் இன்பத்தையும் செல்வத்தையும் துறந்து ராமனைப் பின்தொடர்வேன். நீ மன்னன் பரதனுடனும் அனைவருடனும் இணைந்து, உனக்கு விருப்பமான வகையில், நீண்ட காலம் அரசை அனுபவி.