Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.38.1
तस्यां चीरं वसानायां नाथवत्यामनाथवत्।
प्रचुक्रोश जनः सर्वो धिक् त्वां दशरथं त्विति ॥ २.३८.१ ॥
Al verla vestida con ropa de corteza, como si estuviera desamparada aunque tenía protector, toda la gente clamó: "¡Vergüenza sobre ti, Daśaratha!"
2.38.2
तेन तत्र प्रणादेन दुःखितः स महीपतिः।
चिच्छेद जीविते श्रद्धां धर्मे यशसि चात्मनः ॥ २.३८.२ ॥
Afligido por aquel clamor, el señor de la tierra perdió allí la esperanza en su vida, en su dharma y en su fama.
2.38.3
स निःश्वस्योष्णमैक्ष्वाकस्तां भार्यामिदमब्रवीत्।
कैकेयि कुशचीरेण न सीता गन्तुमर्हति ॥ २.३८.३ ॥
Exhalando un suspiro ardiente, aquel rey de la estirpe de Ikṣvāku dijo a su esposa: "Kaikeyī, Sītā no merece ir al bosque con ropa de hierba kuśa."
2.38.4
सुकुमारी च बाला च सततं च सुखोचिता।
नेयं वनस्य योग्येति सत्यमाह गुरुर्मम ॥ २.३८.४ ॥
Es delicada y joven, siempre criada entre comodidades; no es apta para el bosque: eso dijo con verdad mi maestro.
2.38.5
इयं हि कस्यापि करोति किंचित्
तपस्विनी राजवरस्य पुत्री।
या चीरमासाद्य जनस्य मध्ये
स्थिता विसंज्ञा श्रमणीव काचित् ॥ २.३८.५ ॥
¿Qué puede hacer esta hija del mejor de los reyes, con aspecto de asceta, por alguien? Habiendo recibido ropa de corteza, está de pie aturdida entre la gente, como una asceta cualquiera.
2.38.6
चीराण्यपास्याज्जनकस्य कन्या
नेयं प्रतिज्ञा मम दत्तपूर्वा।
यथासुखं गच्छतु राजपुत्री
वनं समग्रा सह सर्वरत्नैः ॥ २.३८.६ ॥
Que esta hija de Janaka se quite las ropas de corteza; esta no es una promesa que di antes. Que la princesa vaya al bosque con comodidad, completa con todas sus joyas.
2.38.7
अजीवनार्हेण मया नृशंसा
कृता प्रतिज्ञा नियमेन तावत्।
त्वया हि बाल्यात् प्रतिपन्नमेतत्
तन्मा दहेद् वेणुमिवात्मपुष्पम् ॥ २.३८.७ ॥
Yo, indigna de vivir, hice antes aquella cruel promesa por acuerdo. Tú la aceptaste desde la infancia. Que me queme, como el bambú es quemado por su propia flor.
2.38.8
रामेण यदि ते पापे किंचित्कृतमशोभनम्।
अपकारः क इह ते वैदेह्या दर्शितोऽधमे ॥ २.३८.८ ॥
Oh malvada, si Rāma te hizo algo indebido, ¿qué daño te ha causado aquí Vaidehī, oh vil?
2.38.9
मृगीवोत्फुल्लनयना मृदुशीला मनस्विनी।
अपकारं कमिव ते करोति जनकात्मजा ॥ २.३८.९ ॥
Con ojos abiertos como una cierva, de natural dulce y noble mente, ¿qué mal te hace la hija de Janaka?
2.38.10
ननु पर्याप्तमेवं ते पापे रामविवासनम्।
किमेभिः कृपणैर्भूयः पातकैरपि ते कृतैः ॥ २.३८.१० ॥
Oh malvada, ¿no te basta el destierro de Rāma? ¿Qué más se gana con estos miserables pecados que ya has cometido?
2.38.11
प्रतिज्ञातं मया तावत् त्वयोक्तं देवि शृण्वता।
रामं यदभिषेकाय त्वमिहागतमब्रवीः ॥ २.३८.११ ॥
Oh reina, yo ya lo había prometido, y tú lo dijiste mientras yo escuchaba. Eso es lo que dijiste cuando viniste aquí por la consagración de Rāma.
2.38.12
तत्त्वेतत् समतिक्रम्य निरयं गन्तुमिच्छसि।
मैथिलीमपि या हि त्वमीक्षसे चीरवासिनीम् ॥ २.३८.१२ ॥
Pero, al transgredir esto, deseas ir al infierno; en verdad miras incluso a Maithilī vestida con ropas de corteza.
2.38.13
एवं ब्रुवन्तं पितरं रामः सम्प्रस्थितो वनम्।
अवाक्शिरसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.३८.१३ ॥
Mientras el padre así hablaba, Rāma, dispuesto a partir hacia el bosque, dijo estas palabras a su padre, que estaba sentado con la cabeza inclinada.
2.38.14
इयं धार्मिक कौसल्या मम माता यशस्विनी।
वृद्धा चाक्षुद्रशीला च न च त्वां देव गर्हते ॥ २.३८.१४ ॥
Esta Kausalyā, justa y renombrada, es mi madre. Es anciana y de noble carácter, y, oh rey, no te reprocha.
2.38.15
मया विहीनां वरद प्रपन्नां शोकसागरम्।
अदृष्टपूर्वव्यसनां भूयः सम्मन्तुमर्हसि ॥ २.३८.१५ ॥
Oh dador de dones, ella, separada de mí y caída en un océano de dolor, afligida por una desgracia nunca antes vista, debes consolarla de nuevo.
2.38.16
पुत्रशोकं यथा नर्च्छेत् त्वया पूज्येन पूजिता।
मां हि संचिन्तयन्ती सा त्वयि जीवेत् तपस्विनी ॥ २.३८.१६ ॥
Honrada por ti, el venerable, no sufriría el dolor por un hijo. Pensando siempre en mí, esa asceta debería vivir confiando en ti.
2.38.17
इमां महेन्द्रोपम जातगर्धिनीं
तथा विधातुं जननीं ममार्हसि।
यथा वनस्थे मयि शोककर्शिता
न जीवितं न्यस्य यमक्षयं व्रजेत् ॥ २.३८.१७ ॥
Oh igual al gran Indra, debes tratar a esta madre mía, que se ha vuelto anhelante, de tal modo que, mientras yo habite en el bosque, ella, consumida por el dolor, no deje su vida y vaya a la morada de Yama.