വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 2.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.38.1
तस्यां चीरं वसानायां नाथवत्यामनाथवत्।
प्रचुक्रोश जनः सर्वो धिक् त्वां दशरथं त्विति ॥ २.३८.१ ॥
നാഥനുണ്ടായിട്ടും അനാഥയെപ്പോലെ അവൾ വൽക്കലം ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ജനങ്ങളെല്ലാം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു—“ദശരഥാ, നിനക്ക് ധിക്കാരം!”
2.38.2
तेन तत्र प्रणादेन दुःखितः स महीपतिः।
चिच्छेद जीविते श्रद्धां धर्मे यशसि चात्मनः ॥ २.३८.२ ॥
ആ കോലാഹലത്താൽ ദുഃഖിതനായ ആ രാജാവ്, അവിടെവച്ചുതന്നെ തന്റെ ജീവിതത്തിലും ധർമ്മത്തിലും യശസ്സിലും ഉള്ള പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
2.38.3
स निःश्वस्योष्णमैक्ष्वाकस्तां भार्यामिदमब्रवीत्।
कैकेयि कुशचीरेण न सीता गन्तुमर्हति ॥ २.३८.३ ॥
ആ ഇക്ഷ്വാകുവംശജൻ ചൂടുള്ള നെടുവീർപ്പിട്ട് ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു—“കൈകേയീ, കുശപ്പുല്ലിന്റെ വൽക്കലം ധരിച്ച് സീത കാട്ടിൽ പോകുന്നത് ഉചിതമല്ല.”
2.38.4
सुकुमारी च बाला च सततं च सुखोचिता।
नेयं वनस्य योग्येति सत्यमाह गुरुर्मम ॥ २.३८.४ ॥
അവൾ സുകുമാരിയും ബാലയും എപ്പോഴും സുഖത്തിൽ വളർന്നവളുമാണ്; അവൾ കാടിന് യോഗ്യയല്ല—ഇത് എന്റെ ഗുരു സത്യമായി പറഞ്ഞതാണ്.
2.38.5
इयं हि कस्यापि करोति किंचित्
तपस्विनी राजवरस्य पुत्री।
या चीरमासाद्य जनस्य मध्ये
स्थिता विसंज्ञा श्रमणीव काचित् ॥ २.३८.५ ॥
ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവിന്റെ പുത്രിയായ ഈ തപസ്വിനി ആർക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും? വൽക്കലം ലഭിച്ച് ജനമധ്യത്തിൽ വിഭ്രാന്തയായി നിൽക്കുന്നു, ഏതോ സന്യാസിനിയെപ്പോലെ.
2.38.6
चीराण्यपास्याज्जनकस्य कन्या
नेयं प्रतिज्ञा मम दत्तपूर्वा।
यथासुखं गच्छतु राजपुत्री
वनं समग्रा सह सर्वरत्नैः ॥ २.३८.६ ॥
ജനകന്റെ ഈ പുത്രി വൽക്കലങ്ങൾ അഴിച്ചുവയ്ക്കട്ടെ; ഇത് ഞാൻ മുമ്പ് നൽകിയ പ്രതിജ്ഞയല്ല. രാജപുത്രി സകല രത്നങ്ങളോടുംകൂടി സുഖമായി കാട്ടിലേക്ക് പോകട്ടെ.
2.38.7
अजीवनार्हेण मया नृशंसा
कृता प्रतिज्ञा नियमेन तावत्।
त्वया हि बाल्यात् प्रतिपन्नमेतत्
तन्मा दहेद् वेणुमिवात्मपुष्पम् ॥ २.३८.७ ॥
ജീവിക്കാൻ അർഹതയില്ലാത്ത ഞാൻ മുൻപേ ആ ക്രൂരമായ പ്രതിജ്ഞ നിയമപ്രകാരം ചെയ്തുപോയി. നീ ബാല്യത്തിൽത്തന്നെ അത് അംഗീകരിച്ചു. അതിനാൽ മുളയെ അതിന്റെ സ്വന്തം പുഷ്പം ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അത് എന്നെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ.
2.38.8
रामेण यदि ते पापे किंचित्कृतमशोभनम्।
अपकारः क इह ते वैदेह्या दर्शितोऽधमे ॥ २.३८.८ ॥
പാപിനീ, രാമൻ നിന്നോട് വല്ല അനുചിതവും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, അധമേ, വൈദേഹി നിനക്ക് ഇവിടെ എന്ത് ദ്രോഹമാണ് ചെയ്തത്?
2.38.9
मृगीवोत्फुल्लनयना मृदुशीला मनस्विनी।
अपकारं कमिव ते करोति जनकात्मजा ॥ २.३८.९ ॥
മാനിനെപ്പോലെ വിടർന്ന കണ്ണുകളും മൃദുസ്വഭാവവും ഉയർന്ന മനസ്സുമുള്ള ജനകപുത്രി നിനക്ക് എന്ത് ദ്രോഹമാണ് ചെയ്യുന്നത്?
2.38.10
ननु पर्याप्तमेवं ते पापे रामविवासनम्।
किमेभिः कृपणैर्भूयः पातकैरपि ते कृतैः ॥ २.३८.१० ॥
പാപിനീ, രാമന്റെ വനവാസം നിനക്ക് മതിയായില്ലേ? നീ ഇതിനകം ചെയ്ത ഈ നീചപാപങ്ങൾകൊണ്ട് ഇനി എന്ത് പ്രയോജനം?
2.38.11
प्रतिज्ञातं मया तावत् त्वयोक्तं देवि शृण्वता।
रामं यदभिषेकाय त्वमिहागतमब्रवीः ॥ २.३८.११ ॥
ദേവീ, ഞാൻ മുൻപേ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു; ഞാൻ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ നീ പറഞ്ഞതും അതുതന്നെ. രാമന്റെ അഭിഷേകത്തിനായി നീ ഇവിടെ വന്ന് പറഞ്ഞതും അത് തന്നെ.
2.38.12
तत्त्वेतत् समतिक्रम्य निरयं गन्तुमिच्छसि।
मैथिलीमपि या हि त्वमीक्षसे चीरवासिनीम् ॥ २.३८.१२ ॥
എന്നാൽ ഇതിനെ ലംഘിച്ച് നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ശരിക്കും വല്കലവസ്ത്രം ധരിച്ച മൈഥിലിയെ പോലും നീ നോക്കുന്നു.
2.38.13
एवं ब्रुवन्तं पितरं रामः सम्प्रस्थितो वनम्।
अवाक्शिरसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.३८.१३ ॥
ഇങ്ങനെ പിതാവ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, വനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങിയ രാമൻ തല താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന പിതാവിനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
2.38.14
इयं धार्मिक कौसल्या मम माता यशस्विनी।
वृद्धा चाक्षुद्रशीला च न च त्वां देव गर्हते ॥ २.३८.१४ ॥
ധർമ്മനിഷ്ഠയും കീർത്തിമതിയുമായ ഈ കൗസല്യ എന്റെ മാതാവാണ്. അവൾ വൃദ്ധയും ഉദാര സ്വഭാവിയുമാണ്; ദേവാ, അവൾ നിന്നെ നിന്ദിക്കുന്നില്ല.
2.38.15
मया विहीनां वरद प्रपन्नां शोकसागरम्।
अदृष्टपूर्वव्यसनां भूयः सम्मन्तुमर्हसि ॥ २.३८.१५ ॥
വരദാതാവേ, എന്നെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് ദുഃഖസാഗരത്തിൽ വീണിരിക്കുന്ന അവളെ, മുമ്പൊരിക്കലും കാണാത്ത ദുരിതത്തിലായ അവളെ, നീ വീണ്ടും ആശ്വസിപ്പിക്കണം.
2.38.16
पुत्रशोकं यथा नर्च्छेत् त्वया पूज्येन पूजिता।
मां हि संचिन्तयन्ती सा त्वयि जीवेत् तपस्विनी ॥ २.३८.१६ ॥
നീ ആദരണീയനായി ബഹുമാനിച്ചാൽ, അവൾ പുത്രശോകം അനുഭവിക്കില്ല. എന്നെ മാത്രം നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്ന ആ തപസ്വിനി നിന്നിൽ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കട്ടെ.
2.38.17
इमां महेन्द्रोपम जातगर्धिनीं
तथा विधातुं जननीं ममार्हसि।
यथा वनस्थे मयि शोककर्शिता
न जीवितं न्यस्य यमक्षयं व्रजेत् ॥ २.३८.१७ ॥
മഹേന്ദ്രനു തുല്യനായവനേ, എന്നെക്കുറിച്ച് ആഗ്രഹത്തോടെ ദുഃഖിക്കുന്ന ഈ മാതാവിനെ, ഞാൻ കാട്ടിലായിരിക്കുമ്പോൾ ദുഃഖം മൂലം ക്ഷീണിച്ച് പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞ് യമലോകം പ്രാപിക്കാതിരിക്കാൻ, നീ അങ്ങനെ പരിപാലിക്കണം.