Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.38.1
तस्यां चीरं वसानायां नाथवत्यामनाथवत्।
प्रचुक्रोश जनः सर्वो धिक् त्वां दशरथं त्विति ॥ २.३८.१ ॥
Als sie das Baumrindengewand trug, als wäre sie schutzlos, obwohl sie einen Beschützer hatte, rief das ganze Volk: "Schande über dich, Daśaratha!"
2.38.2
तेन तत्र प्रणादेन दुःखितः स महीपतिः।
चिच्छेद जीविते श्रद्धां धर्मे यशसि चात्मनः ॥ २.३८.२ ॥
Vom Geschrei betrübt, verlor der Herrscher der Erde dort die Hoffnung auf sein Leben, auf seinen Dharma und auf seinen Ruhm.
2.38.3
स निःश्वस्योष्णमैक्ष्वाकस्तां भार्यामिदमब्रवीत्।
कैकेयि कुशचीरेण न सीता गन्तुमर्हति ॥ २.३८.३ ॥
Einen heißen Seufzer ausstoßend, sprach der Ikṣvāku-König zu seiner Gemahlin: "Kaikeyī, Sītā verdient es nicht, mit kuśa-Grasrinde in den Wald zu gehen."
2.38.4
सुकुमारी च बाला च सततं च सुखोचिता।
नेयं वनस्य योग्येति सत्यमाह गुरुर्मम ॥ २.३८.४ ॥
Sie ist zart und jung, stets im Wohlstand aufgewachsen; sie taugt nicht für den Wald — das hat mein Lehrer wahrhaftig gesagt.
2.38.5
इयं हि कस्यापि करोति किंचित्
तपस्विनी राजवरस्य पुत्री।
या चीरमासाद्य जनस्य मध्ये
स्थिता विसंज्ञा श्रमणीव काचित् ॥ २.३८.५ ॥
Was kann diese asketisch wirkende Tochter des besten der Könige irgendjemandem tun? Nachdem sie das Rindengewand erhalten hat, steht sie benommen inmitten des Volkes, wie irgendeine Asketin.
2.38.6
चीराण्यपास्याज्जनकस्य कन्या
नेयं प्रतिज्ञा मम दत्तपूर्वा।
यथासुखं गच्छतु राजपुत्री
वनं समग्रा सह सर्वरत्नैः ॥ २.३८.६ ॥
Diese Tochter Janakas möge ihre Rindengewänder ablegen; dies ist kein Gelübde, das ich zuvor gegeben habe. Die Prinzessin möge bequem, mit all ihren Juwelen, in den Wald gehen.
2.38.7
अजीवनार्हेण मया नृशंसा
कृता प्रतिज्ञा नियमेन तावत्।
त्वया हि बाल्यात् प्रतिपन्नमेतत्
तन्मा दहेद् वेणुमिवात्मपुष्पम् ॥ २.३८.७ ॥
Ich, des Lebens unwürdig, habe jenes grausame Gelübde zuvor nach Vereinbarung getan. Du hast es bereits in der Kindheit angenommen. Möge es mich verbrennen, wie der Bambus von seiner eigenen Blüte verbrannt wird.
2.38.8
रामेण यदि ते पापे किंचित्कृतमशोभनम्।
अपकारः क इह ते वैदेह्या दर्शितोऽधमे ॥ २.३८.८ ॥
O Frevlerin, wenn Rāma dir etwas Unziemliches angetan hat, welches Unrecht hat dir hier Vaidehī zugefügt, du Niederträchtige?
2.38.9
मृगीवोत्फुल्लनयना मृदुशीला मनस्विनी।
अपकारं कमिव ते करोति जनकात्मजा ॥ २.३८.९ ॥
Mit weit geöffneten Augen wie eine Hirschkuh, sanft im Wesen und edelmütig, welches Unrecht tut dir die Tochter Janakas an?
2.38.10
ननु पर्याप्तमेवं ते पापे रामविवासनम्।
किमेभिः कृपणैर्भूयः पातकैरपि ते कृतैः ॥ २.३८.१० ॥
O Frevlerin, genügt dir die Verbannung Rāmas nicht? Was soll dir noch dienen, was an elenden Sünden du schon begangen hast?
2.38.11
प्रतिज्ञातं मया तावत् त्वयोक्तं देवि शृण्वता।
रामं यदभिषेकाय त्वमिहागतमब्रवीः ॥ २.३८.११ ॥
O Königin, ich hatte es bereits gelobt, und du sagtest es, während ich zuhörte. Das ist es, was du sagtest, als du hierher kamst wegen der Salbung Rāmas.
2.38.12
तत्त्वेतत् समतिक्रम्य निरयं गन्तुमिच्छसि।
मैथिलीमपि या हि त्वमीक्षसे चीरवासिनीम् ॥ २.३८.१२ ॥
Doch indem du dies verletzt, willst du in die Hölle gehen; ja, du siehst sogar Maithilī an, in Rindengewänder gekleidet.
2.38.13
एवं ब्रुवन्तं पितरं रामः सम्प्रस्थितो वनम्।
अवाक्शिरसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.३८.१३ ॥
Während der Vater so sprach, sagte Rāma, der zum Wald aufbrechen wollte, diese Worte zu dem Vater, der mit gesenktem Haupt dasaß.
2.38.14
इयं धार्मिक कौसल्या मम माता यशस्विनी।
वृद्धा चाक्षुद्रशीला च न च त्वां देव गर्हते ॥ २.३८.१४ ॥
Diese tugendhafte, ruhmreiche Kausalyā ist meine Mutter. Sie ist alt und von edlem Charakter, und, o König, sie tadelt dich nicht.
2.38.15
मया विहीनां वरद प्रपन्नां शोकसागरम्।
अदृष्टपूर्वव्यसनां भूयः सम्मन्तुमर्हसि ॥ २.३८.१५ ॥
O Gewährer von Gaben, sie, von mir getrennt und in einen Ozean des Kummers gestürzt, von einem nie zuvor gesehenen Unglück heimgesucht, du solltest sie erneut trösten.
2.38.16
पुत्रशोकं यथा नर्च्छेत् त्वया पूज्येन पूजिता।
मां हि संचिन्तयन्ती सा त्वयि जीवेत् तपस्विनी ॥ २.३८.१६ ॥
Von dir, dem Verehrungswürdigen, geehrt, würde sie den Kummer um einen Sohn nicht erleiden. Unablässig an mich denkend, möge jene Asketin in dir Halt finden und leben.
2.38.17
इमां महेन्द्रोपम जातगर्धिनीं
तथा विधातुं जननीं ममार्हसि।
यथा वनस्थे मयि शोककर्शिता
न जीवितं न्यस्य यमक्षयं व्रजेत् ॥ २.३८.१७ ॥
O Gleicher des großen Indra, du solltest diese meine Mutter, die sich nach mir sehnt, so behandeln, dass sie, während ich im Wald weile, von Kummer verzehrt nicht das Leben lässt und in Yamas Reich geht.