Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.38.1
तस्यां चीरं वसानायां नाथवत्यामनाथवत्।
प्रचुक्रोश जनः सर्वो धिक् त्वां दशरथं त्विति ॥ २.३८.१ ॥
Ao vê-la vestindo roupas de casca, como se estivesse desamparada embora tivesse protetor, todo o povo clamou: "Vergonha sobre ti, Daśaratha!"
2.38.2
तेन तत्र प्रणादेन दुःखितः स महीपतिः।
चिच्छेद जीविते श्रद्धां धर्मे यशसि चात्मनः ॥ २.३८.२ ॥
Afligido por aquele clamor, o senhor da terra perdeu ali a esperança em sua vida, em seu dharma e em sua fama.
2.38.3
स निःश्वस्योष्णमैक्ष्वाकस्तां भार्यामिदमब्रवीत्।
कैकेयि कुशचीरेण न सीता गन्तुमर्हति ॥ २.३८.३ ॥
Soltando um suspiro ardente, aquele rei da linhagem de Ikṣvāku disse à esposa: "Kaikeyī, Sītā não merece ir à floresta com roupas de casca de kuśa."
2.38.4
सुकुमारी च बाला च सततं च सुखोचिता।
नेयं वनस्य योग्येति सत्यमाह गुरुर्मम ॥ २.३८.४ ॥
Ela é delicada e jovem, sempre criada com conforto; não é adequada para a floresta — isso disse com verdade meu mestre.
2.38.5
इयं हि कस्यापि करोति किंचित्
तपस्विनी राजवरस्य पुत्री।
या चीरमासाद्य जनस्य मध्ये
स्थिता विसंज्ञा श्रमणीव काचित् ॥ २.३८.५ ॥
O que pode fazer por alguém esta filha do melhor dos reis, de aparência asceta? Tendo recebido roupa de casca, está parada, atordoada, no meio do povo, como uma asceta qualquer.
2.38.6
चीराण्यपास्याज्जनकस्य कन्या
नेयं प्रतिज्ञा मम दत्तपूर्वा।
यथासुखं गच्छतु राजपुत्री
वनं समग्रा सह सर्वरत्नैः ॥ २.३८.६ ॥
Que esta filha de Janaka tire suas roupas de casca; esta não é uma promessa que eu tenha feito antes. Que a princesa vá para a floresta com conforto, completa com todas as suas joias.
2.38.7
अजीवनार्हेण मया नृशंसा
कृता प्रतिज्ञा नियमेन तावत्।
त्वया हि बाल्यात् प्रतिपन्नमेतत्
तन्मा दहेद् वेणुमिवात्मपुष्पम् ॥ २.३८.७ ॥
Eu, indigna de viver, fiz antes aquela cruel promessa segundo o acordo. Tu a aceitaste desde a infância. Que ela me queime, como o bambu é queimado por sua própria flor.
2.38.8
रामेण यदि ते पापे किंचित्कृतमशोभनम्।
अपकारः क इह ते वैदेह्या दर्शितोऽधमे ॥ २.३८.८ ॥
Ó perversa, se Rāma te fez algo indecoroso, que dano Vaidehī te causou aqui, ó vil?
2.38.9
मृगीवोत्फुल्लनयना मृदुशीला मनस्विनी।
अपकारं कमिव ते करोति जनकात्मजा ॥ २.३८.९ ॥
Como uma corça de olhos abertos, de natureza gentil e mente nobre, que mal a filha de Janaka te faz?
2.38.10
ननु पर्याप्तमेवं ते पापे रामविवासनम्।
किमेभिः कृपणैर्भूयः पातकैरपि ते कृतैः ॥ २.३८.१० ॥
Ó perversa, não te basta o exílio de Rāma? Que mais se ganha com estes miseráveis pecados que já cometeste?
2.38.11
प्रतिज्ञातं मया तावत् त्वयोक्तं देवि शृण्वता।
रामं यदभिषेकाय त्वमिहागतमब्रवीः ॥ २.३८.११ ॥
Ó rainha, eu já o havia prometido, e tu o disseste enquanto eu ouvia. É isso que disseste quando vieste aqui sobre a consagração de Rāma.
2.38.12
तत्त्वेतत् समतिक्रम्य निरयं गन्तुमिच्छसि।
मैथिलीमपि या हि त्वमीक्षसे चीरवासिनीम् ॥ २.३८.१२ ॥
No entanto, ao transgredir isto, desejas ir para o inferno; de fato, tu olhas até para Maithilī vestida com trajes de casca.
2.38.13
एवं ब्रुवन्तं पितरं रामः सम्प्रस्थितो वनम्।
अवाक्शिरसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.३८.१३ ॥
Enquanto o pai assim falava, Rāma, pronto para partir para a floresta, disse estas palavras ao pai, que estava sentado de cabeça baixa.
2.38.14
इयं धार्मिक कौसल्या मम माता यशस्विनी।
वृद्धा चाक्षुद्रशीला च न च त्वां देव गर्हते ॥ २.३८.१४ ॥
Esta Kausalyā, virtuosa e renomada, é minha mãe. Ela é idosa e de nobre caráter, e, ó rei, não te censura.
2.38.15
मया विहीनां वरद प्रपन्नां शोकसागरम्।
अदृष्टपूर्वव्यसनां भूयः सम्मन्तुमर्हसि ॥ २.३८.१५ ॥
Ó doador de dádivas, ela, separada de mim e caída num oceano de dor, atormentada por uma desgraça jamais vista, tu deves consolá-la de novo.
2.38.16
पुत्रशोकं यथा नर्च्छेत् त्वया पूज्येन पूजिता।
मां हि संचिन्तयन्ती सा त्वयि जीवेत् तपस्विनी ॥ २.३८.१६ ॥
Honrada por ti, o venerável, ela não sofreria a dor por um filho. Pensando sempre em mim, essa asceta deveria viver confiando em ti.
2.38.17
इमां महेन्द्रोपम जातगर्धिनीं
तथा विधातुं जननीं ममार्हसि।
यथा वनस्थे मयि शोककर्शिता
न जीवितं न्यस्य यमक्षयं व्रजेत् ॥ २.३८.१७ ॥
Ó igual ao grande Indra, deves tratar esta minha mãe, que se tornou ansiosa por mim, de modo que, enquanto eu habito na floresta, ela, consumida pela dor, não deixe a vida e vá à morada de Yama.