Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.46.1
ततस्तु तमसातीरं रम्यमाश्रित्य राघवः।
सीतामुद्वीक्ष्य सौमित्रिमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.४६.१ ॥
Então Rāghava, tendo chegado à bela margem do Tamasā, olhou para Sītā e disse estas palavras a Saumitri Lakṣmaṇa.
2.46.2
इयमद्य निशा पूर्वा सौमित्रे प्रहिता वनम्।
वनवासस्य भद्रं ते न चोत्कण्ठितुमर्हसि ॥ २.४६.२ ॥
Lakṣmaṇa, esta é a primeira noite do nosso exílio na floresta. Que a boa fortuna seja tua; não deves ansiar pelo lar.
2.46.3
पश्य शून्यान्यरण्यानि रुदन्तीव समन्ततः।
यथानिलयमायद्भिर्निलीनानि मृगद्विजैः ॥ २.४६.३ ॥
Olha, as florestas desertas por todos os lados parecem chorar, onde os cervos e as aves, voltando aos seus ninhos, se escondem.
2.46.4
अद्यायोध्या तु नगरी राजधानी पितुर्मम।
सस्त्रीपुंसा गतानस्मान् शोचिष्यति न संशयः ॥ २.४६.४ ॥
Hoje Ayodhyā, a capital de meu pai, com suas mulheres e homens, certamente chorará por nós, pois partimos.
2.46.5
अनुरक्ता हि मनुजा राजानं बहुभिर्गुणैः।
त्वां च मां च नरव्याघ्र शत्रुघ्नभरतौ तथा ॥ २.४६.५ ॥
As pessoas são devotadas ao rei por suas muitas virtudes, e igualmente a ti, a mim, a Śatrughna e a Bharata, ó tigre entre os homens.
2.46.6
पितरं चानुशोचामि मातरं च यशस्विनीम्।
अपि नान्धौ भवेतां नौ रुदन्तौ तावभीक्ष्णशः ॥ २.४६.६ ॥
Lamento por meu pai e minha gloriosa mãe; que não fiquem cegos, chorando por nós sem cessar.
2.46.7
भरतः खलु धर्मात्मा पितरं मातरं च मे।
धर्मार्थकामसहितैर्वाक्यैराश्वासयिष्यति ॥ २.४६.७ ॥
Certamente Bharata, de alma justa, consolará nosso pai e nossa mãe com palavras cheias de dharma, artha e kāma.
2.46.8
भरतस्यानृशंसत्वं संचिन्त्याहं पुनः पुनः।
नानुशोचामि पितरं मातरं च महाभुज ॥ २.४६.८ ॥
Ó tu de braços poderosos, pensando repetidamente na bondade de Bharata, não lamento pelo nosso pai nem pela nossa mãe.
2.46.9
त्वया कार्यं नरव्याघ्र मामनुव्रजता कृतम्।
अन्वेष्टव्या हि वैदेह्या रक्षणार्थं सहायता ॥ २.४६.९ ॥
Ó tigre entre os homens, cumpriste o teu dever ao seguir-me; deve-se certamente procurar ajuda para proteger Vaidehī.
2.46.10
अद्भिरेव हि सौमित्रे वत्स्याम्यद्य निशामिमाम्।
एतद्धि रोचते मह्यं वन्येऽपि विविधे सति ॥ २.४६.१० ॥
Ó filho de Sumitrā, esta noite ficarei apenas com água; isto me agrada, embora a floresta ofereça muitas coisas diversas.
2.46.11
एवमुक्त्वा तु सौमित्रिं सुमन्त्रमपि राघवः।
अप्रमत्तस्त्वमश्वेषु भव सौम्येत्युवाच ह ॥ २.४६.११ ॥
Tendo dito isso a Lakṣmaṇa, o Rāghava também disse a Sumantra: "Gentil amigo, cuida bem dos cavalos."
2.46.12
सोऽश्वान् सुमन्त्रः संयम्य सूर्येऽस्तं समुपागते।
प्रभूतयवसान् कृत्वा बभूव प्रत्यनन्तरः ॥ २.४६.१२ ॥
Quando o sol se aproximou do ocaso, Sumantra conteve os cavalos, deu-lhes forragem abundante e permaneceu junto a eles.
2.46.13
उपास्य तु शिवां संध्यां दृष्ट्वा रात्रिमुपागताम्।
रामस्य शयनं चक्रे सूतः सौमित्रिणा सह ॥ २.४६.१३ ॥
Tendo realizado o auspicioso rito do crepúsculo e vendo a noite chegada, o cocheiro Sumantra, junto com Saumitri (Lakṣmaṇa), preparou o leito de Rāma.
2.46.14
तां शय्यां तमसातीरे वीक्ष्य वृक्षदलैर्वृताम्।
रामः सौमित्रिणा सार्धं सभार्यः संविवेश ह ॥ २.४६.१४ ॥
Ao ver aquele leito à margem do Tamasā, coberto de folhas de árvores, Rāma deitou-se nele junto com Saumitri (Lakṣmaṇa) e sua esposa.
2.46.15
सभार्यं सम्प्रसुप्तं तु श्रान्तं सम्प्रेक्ष्य लक्ष्मणः।
कथयामास सूताय रामस्य विविधान् गुणान् ॥ २.४६.१५ ॥
Vendo Rāma, exausto e profundamente adormecido com sua esposa, Lakṣmaṇa falou ao cocheiro sobre as muitas virtudes de Rāma.
2.46.16
जाग्रतोरेव तां रात्रिं सौमित्रेरुदितो रविः।
सूतस्य तमसातीरे रामस्य ब्रुवतो गुणान् ॥ २.४६.१६ ॥
Enquanto Lakṣmaṇa e o cocheiro ainda estavam acordados, falando das virtudes de Rāma na margem do Tamasā, aquela noite passou e o sol nasceu.
2.46.17
गोकुलाकुलतीरायास्तमसाया विदूरतः।
अवसत् तत्र तां रात्रिं रामः प्रकृतिभिः सह ॥ २.४६.१७ ॥
A certa distância do Tamasā, cujas margens estavam cheias de rebanhos, Rāma passou aquela noite ali junto com o povo.
2.46.18
उत्थाय च महातेजाः प्रकृतीस्ता निशाम्य च।
अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं पुण्यलक्षणम् ॥ २.४६.१८ ॥
Rāma, de grande esplendor, levantou-se, olhou para aquele povo e falou a seu irmão Lakṣmaṇa, de sinais auspiciosos.
2.46.19
अस्मद्व्यपेक्षान् सौमित्रे निर्व्यपेक्षान् गृहेष्वपि।
वृक्षमूलेषु संसक्तान् पश्य लक्ष्मण साम्प्रतम् ॥ २.४६.१९ ॥
Ó Saumitri, olha agora, Lakṣmaṇa, para aqueles que, dependendo só de nós, deixaram suas casas e jazem agarrados às raízes das árvores.
2.46.20
यथैते नियमं पौराः कुर्वन्त्यस्मन्निवर्तने।
अपि प्राणान् न्यसिष्यन्ति न तु त्यक्ष्यन्ति निश्चयम् ॥ २.४६.२० ॥
Assim como estes cidadãos mantêm sua resolução quanto ao nosso retorno, eles arriscarão até suas vidas, mas não abandonarão sua determinação.
2.46.21
यावदेव तु संसुप्तास्तावदेव वयं लघु।
रथमारुह्य गच्छामः पन्थानमकुतोभयम् ॥ २.४६.२१ ॥
Enquanto todos dormem profundamente, subamos rapidamente à carruagem e sigamos pelo caminho livre de medo.
2.46.22
अतो भूयोऽपि नेदानीमिक्ष्वाकुपुरवासिनः।
स्वपेयुरनुरक्ता मा वृक्षमूलेषु संश्रिताः ॥ २.४६.२२ ॥
Portanto, que os devotos habitantes da cidade de Ikṣvāku não voltem a dormir agora, recorrendo às raízes das árvores.
2.46.23
पौरा ह्यात्मकृताद् दुःखाद् विप्रमोच्या नृपात्मजैः।
न तु खल्वात्मना योज्या दुःखेन पुरवासिनः ॥ २.४६.२३ ॥
Os habitantes da cidade devem ser libertados pelos príncipes do sofrimento que eles mesmos causaram; não devem ser lançados no sofrimento por sua própria ação.
2.46.24
अब्रवील्लक्ष्मणो रामं साक्षाद् धर्ममिव स्थितम्।
रोचते मे तथा प्राज्ञ क्षिप्रमारुह्यतामिति ॥ २.४६.२४ ॥
Lakṣmaṇa falou a Rāma, que estava de pé como o próprio Dharma: Ó sábio, isso me agrada; subamos rapidamente à carruagem.
2.46.25
अथ रामोऽब्रवीत् सूतं शीघ्रं संयुज्यतां रथः।
गमिष्यामि ततोऽरण्यं गच्छ शीघ्रमितः प्रभो ॥ २.४६.२५ ॥
Então Rāma disse ao cocheiro: "Que o carro seja atrelado depressa. Depois irei para a floresta; ó senhor, parte daqui depressa."
2.46.26
सूतस्ततः संत्वरितः स्यन्दनं तैर्हयोत्तमैः।
योजयित्वा तु रामस्य प्राञ्जलिः प्रत्यवेदयत् ॥ २.४६.२६ ॥
Então o cocheiro, atrelando depressa o carro com aqueles excelentes cavalos, informou Rāma de mãos postas.
2.46.27
अयं युक्तो महाबाहो रथस्ते रथिनां वर।
त्वरयाऽऽरोह भद्रं ते ससीतः सहलक्ष्मणः ॥ २.४६.२७ ॥
"Ó tu de braços poderosos, o melhor dos aurigas, teu carro está atrelado. Sobe depressa; que a bênção esteja contigo, com Sītā e Lakṣmaṇa."
2.46.28
तं स्यन्दनमधिष्ठाय राघवः सपरिच्छदः।
शीघ्रगामाकुलावर्तां तमसामतरन्नदीम् ॥ २.४६.२८ ॥
Subindo naquele carro, Rāghava, com a sua comitiva, atravessou o rio Tamasā, de correnteza rápida e agitado por redemoinhos.
2.46.29
स संतीर्य महाबाहुः श्रीमान् शिवमकण्टकम्।
प्रापद्यत महामार्गमभयं भयदर्शिनाम् ॥ २.४६.२९ ॥
Tendo atravessado o rio, aquele Rāma de braços poderosos e glorioso entrou na grande estrada, auspiciosa e sem espinhos, que era sem medo para os que veem o temor.
2.46.30
मोहनार्थं तु पौराणां सूतं रामोऽब्रवीद् वचः।
उदङ्मुखः प्रयाहि त्वं रथमारुह्य सारथे ॥ २.४६.३० ॥
Para confundir os cidadãos, Rāma disse ao cocheiro: "Ó cocheiro, sobe ao carro e segue, com o rosto voltado para o norte."
2.46.31
मुहूर्तं त्वरितं गत्वा निवर्तय रथं पुनः।
यथा न विद्युः पौरा मां तथा कुरु समाहितः ॥ २.४६.३१ ॥
Vá rapidamente por um momento e depois faça o carro voltar; faça com atenção para que os cidadãos não me reconheçam.
2.46.32
रामस्य तु वचः श्रुत्वा तथा चक्रे च सारथिः।
प्रत्यागम्य च रामस्य स्यन्दनं प्रत्यवेदयत् ॥ २.४६.३२ ॥
Ouvindo as palavras de Rāma, o cocheiro assim o fez; ao retornar, relatou a Rāma sobre o carro.
2.46.33
तौ सम्प्रयुक्तं तु रथं समास्थितौ
तदा ससीतौ रघुवंशवर्धनौ।
प्रचोदयामास ततस्तुरंगमान्
स सारथिर्येन पथा तपोवनम् ॥ २.४६.३३ ॥
Então, quando os dois que engrandecem a linhagem de Raghu subiram ao carro atrelado com Sītā, o cocheiro fez os cavalos avançarem pelo caminho que levava ao bosque de penitência.
2.46.34
ततः समास्थाय रथं महारथः
ससारथिर्दाशरथिर्वनं ययौ।
उदङ्मुखं तं तु रथं चकार
प्रयाणमाङ्गल्यनिमित्तदर्शनात् ॥ २.४६.३४ ॥
Então o grande guerreiro, filho de Daśaratha, subiu ao carro com seu cocheiro e foi para a floresta; vendo presságios auspiciosos para a partida, virou o carro para o norte.